« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ببخشید دیر شد.
‫بچه‌ها کجان؟
‫من که راه افتادم،
‫هانتر تو تراس داشت با آیپدش ور می‌رفت،
‫توری هم جوری داشت روم‌سرویس سفارش می‌داد، ‫انگار جونش بهش بسته بود.
‫برای شام جا گرفتم.
‫دیگه چیکار میشه کرد؟
‫هرچقدر هم برنامه بچینی، آخرش می‌ریزه به‌هم.
‫- سلام، لطفا یه نگرونی برام بیارید. ‫- چشم.
‫نوشیدنی مخصوص تعطیلاتمه.
‫فکر می‌کردم نوشیدنی تعطیلاتت فقط رُزه‌ست.
‫آره، اینم میشه نوشیدنیِ «پایان تعطیلات».
‫برگشتن به زندگی عادی خیلی ضدحاله.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد برگردم خونه.
‫بی‌خیال، اینجاییم، تا وقتی که نباشیم.
‫- چی؟ مرسی. ‫- نِگرونی برای خانم.
‫- نوش جان. ‫- اینم طرز فکر من تو تعطیلاته.
‫وای کوپ، خیلی عمیق شدی یهو.
‫می‌دونی که حرفت معنی نداشت دیگه؟
‫دومی رو که بخوری، خودت می‌فهمی چی گفتم.
‫شاید یه مزکال بزنم.
‫اینم از اون حرفای آخره.
‫بازم پیش میاد.
‫منظورت حرفای آخره؟
‫نه بابا، تعطیلاتی مثل این.
‫جدی می‌گی؟
‫هستیم تا وقتی نباشیم.
‫وای خدا، یکی اینو ساکتش کنه.
‫یه لحظه فکر کن، ما خیلی منطقی رفتار کردیم
‫که اصلاً همچین کاری کردیم.
‫وقتی با دوستای همدیگه سکس نکنیم، ‫ همه‌چی ساده‌تره.
‫- اول تو شروع کردی. ‫- تو هم که به قتل هم متهم شده بودی.
‫باشه، قبول.
‫یه دونه دیگه هم می‌دی لطفاً؟
‫چشم خانم.
‫زود بذارش کنار.
‫هنوز خیلی مونده تا خوابم ببره.
‫ما پنجاه سالمونه، کوپ.
‫لعنت بهش.
‫واقعاً فکر می‌کردم تا الان تکلیفم ‫ با همه‌چی روشن شده باشه
‫یا حداقل دیگه از صفر شروع نکنم.
‫ببین، پارسال همین موقع‌ها بود ‫ که داشتم حبس ابد می‌خوردم.
‫ممکن بود همه‌چی از دست بره، ‫پس به نظرم الان وضعمون بد نیست.
‫یعنی داری می‌گی سقف توقعاتو آوردی پایین.
‫من که کلاً سقف رو زدم ترکوندم، ‫ دیگه چیزی به اسم سقف وجود نداره.
‫بیا امشب کلی مست کنیم.
‫باشه.
‫مزاحم شدم؟
‫نه، اصلا.
‫نشستی نِگرونی می‌خوری، معلومه دنبال کُسی.
‫- به تیپ من نمی‌خوره. ‫- چرت نگو.
‫من بودم بلندش می‌کردم.
‫جدی؟
‫آخه اگه اینطوریه، ‫راستش اصلاً براش آماده نبودم.
‫ولی خب… می‌تونم خودمو جمع‌وجور کنم.
‫- بالاخره همه‌مون آدم بالغیم. ‫- مگه تو خواب.
‫- خوابشم دیدم. ‫- خب من جلوتو نمی‌گیرم.
‫نه جلومو گرفتی نه مزاحممی.
‫هرچی نباشه اومدی تعطیلات.
‫اگه واقعاً همچین چیزی می‌خوای،
‫- برو دنبالش خب. ‫- همچین چیزی نمی‌خوام.
‫بچه‌ها که پیچوندن، اینم شب آخرته.
‫به‌هرحال تونستیم کل این سفر رو بگذرونیم
‫بدون اینکه آخرش با هم سر از تخت دربیاریم.
‫- در کل هم آفرین به خودمون. ‫- آره واقعاً آفرین داره.
‫اینجا آمریکاست دیگه.
‫- نه بابا، مکزیکه. ‫- دختره هم خوشگله، تو هم که هنوز رو فرمی.
‫ممنون.
‫و اگه می‌خوای یه تلمبه‌ای بزنی، برو بزن.
‫اگه قرار بود کاری بکنم، تا الان کرده بودم.
‫به همین سادگی یعنی؟
‫- آره، من دیگه برم. ‫- کجا داری میری؟
‫چی شد یهو؟
‫- هیچی نشده، اوکیه. ‫- اوکیه؟
‫- تو اینو می‌گی، ولی… ‫- من نمی‌خوام بشینم اینجا و…
‫بشم کس‌گیر.
‫حس می‌کنم بحث یهویی پیچید یه طرف دیگه.
‫حست کاملاً درسته.
‫ببین، من برات تو فلورا فارمز میز گرفته بودم.
‫می‌دونی گرفتنش چقدر دردسر داشت؟
‫هرچقدر هم برنامه بچینی، آخرش می‌ریزه به‌هم، نه؟
‫یه زمانی بود که فکر می‌کردم
‫محاله با زن سابقم برم سفر.
‫بعداً فهمیدم بی‌دلیل هم نبود.
‫ولی حتی یه بحث دیگه با مل ‫که درست هم سر درنیاوردم ازش
‫نتونست اینکه نشستم لب ساحل ‫توی یه هتل پنج‌ستاره ویسکی و نرم می‌خورم
‫در حالی که ممکن بود الان ‫حکم سنگین گرفته باشم رو حرومم کنه.
‫در مجموع، اوضاع داشت بهتر می‌شد.
‫قضیه این‌جوری پیش می‌ره…
‫به جرم قتل دستگیرت می‌کنن،
‫بعد تبرئه می‌شی،
‫شغل قبلیت رو دوباره بهت پیشنهاد می‌کنن، ‫ولی تو مسیرتو عوض می‌کنی
‫و برای همیشه پل پشت سرتو خراب می‌کنی.
‫یعنی اون درآمد موقتیت ‫حالا شده منبع درآمد اصلیت.
‫پس یه لِول می‌ری بالاتر
‫و رابطه‌ها رو درست می‌کنی.
‫هیچی مثل یه درآمد حسابی ‫آدم‌ها رو سریع‌تر آشتی نمی‌ده.
‫ولی تو شهری که ظاهر خیلی مهمه،
‫باید ظاهر قضیه رو هم حفظ کنی.
‫مثلاً این‌که یه دفتر تو منهتن داشته باشی ‫و هر روز بری توش.
‫این‌جوری اوضاع بچه‌داری مشترک هم ‫دوباره رو روال می‌افته.
‫بریم.
‫حالا که زندگی یه کم جمع‌وجور شده،
‫می‌تونی بالاخره از مجرد بودن لذت ببری.
‫یعنی شب‌هایی که تو شهر می‌چرخی.
‫و شب‌هایی که خونه می‌مونی.
‫نمی‌شه دقیق گفت بخاطر دستگیری به اتهام قتل بود ‫یا تبرئه شدنت،
‫ولی یه‌جوری کل اون داستانِ نه‌چندان تمیز ‫باعث شد بیشتر به چشم بیای.
‫برای سم لویت اوضاع این‌جوری پیش نرفت.
‫وکیلش تونست حکم رو در حد جریمه سنگین ‫ و خدمات اجتماعی سبک‌تر کنه.
‫شاید نسبتاً راحت ازش قسر در رفت،
‫ولی یه قانون نانوشته دیگه هم ‫ تو وست‌مونت ویلیج هست.
‫و اون دادگاه، اصلاً شوخی نداره.
‫الان زندگی از قبل بهتر شده.
‫اوضاع خونواده تا حدی سر و شکل گرفته.
‫بچه‌هات هم دارن راه خودشونو پیدا می‌کنن.
‫و اگه گاهی اون دردِ ته‌نشین‌شده
‫از هم پاشیدن خونواده‌ت هنوزم ‫ بزنه بالا و اذیتت کنه...
‫اون‌وقت همون شب‌هایی که گفتم به کارت میان.
‫اگه اونم جواب نداد، همیشه یه لیوان ویسکی ‫و یه فیلم قدیمی جوابه.
‫کم‌کم دوباره حس خوبی پیدا می‌کنی.
‫احساس کنترل داری. امنیت. حتی یه‌کم امید.
‫و همون‌طور که از تجربه‌های قبلیت فهمیدی،
‫دقیقاً همین موقع‌هاست که زندگی ‫یه ضربه درست و حسابی می‌زنه لای پات.
‫آقای اَش.
‫سلام، رینی هادسون هستم. ‫تلفنی حرف زده بودیم.
‫- سلام رینی، خوبی؟ ‫- سلام.
‫وای، ماشینت خیلی باحاله.
‫اهل ماشین هستی؟
‫- نه اون‌قدرها. ‫- دارم سر صحبت رو باز می‌کنم.
‫- سر صحبت. ممنون. ‫- خب، بفرمایید.
‫سلام.
‫سلام، شما مشاور این خونه‌اید؟
‫- آره، سامانتا لویت هستم. ‫- اوون اَش.
‫بهت نمی‌خوره مشاور املاک باشی.
‫البته از دید مثبتی می‌گم.
‫تازه شروع کردم.
‫- سلام رینی. ‫- سلام سامانتا.
‫خب آقای اَش، می‌خواین یه دور ‫خونه رو نشونتون بدم؟
‫- فقط اَش صدام کن. ‫- باشه، اَش.
‫آره، من… آره، حتماً.
‫ولی راستش نمی‌خوام الکی وقتتو بگیرم،
‫چون بعید می‌دونم اصلاً این خونه رو بخرم.
‫چه زود به نتیجه رسیدی.
‫نه، قضیه اینه که خیلی کوچیکه… یعنی ‫واقعاً کوچیکه.
‫همین‌جا که وایسادم…
‫نمی‌دونم، حس می‌کنم کل خونه دستمه.
‫من یه جایی می‌خوام که توش گم شم.
‫این یکی… نمی‌دونم، ‫بعضی از این طراحی‌ها واقعاً تو ذوق می‌زنه.
‫چندشه.
‫آره، اصلاً نمی‌دونم.
‫من که از اول گفته بودم دنبال ‫یه جای خیلی مجلل‌ترم، نه؟
‫یه چیزی که بیشتر به چشم بیاد، ‫که باعث شه «واو» از دهنت نیفته.
‫- ولی اینجا اصلا... ‫- این خونه مال منه.
‫خونه خودته؟
‫خب کاش قبلش اینو می‌گفتین.
‫نمی‌دونستم قراره اینو ‫بگه یا نه، با توجه به…
‫اون قضیه.
‫چه قضیه‌ای؟
‫اون چیزی که رینی داره ‫ با احتیاط بهش اشاره می‌کنه،
‫اینه که شوهرم پارسال همین‌جا مرد.
‫اوه… تسلیت می‌گم.
‫ممنون.
‫همسر منم هشت سال پیش فوت کرد، ‫پس می‌دونی… تو یه کلابیم.
‫- متأسفم. ‫- ممنون.
‫چی شد که فوت کرد؟
‫خودکشی.
‫- یعنی همین‌جا؟ ‫- تقریباً همون‌جایی که الان وایستادی.
‫صبر کن، این همون خونه‌ست؟
‫آره، کلی سر و صدا کرد.
‫تو رو هم بازداشت کرده بودن.
‫آره.
‫زن خطرناکی به نظر میای.
‫منم بی‌تجربه نیستم، ‫ چندبار با قانون سروکار داشتم.
‫پس توی یه کلابیم.
‫فکر کنم همینطوره.
‫خب، آقای اَش،
‫- بهتره بریم. ‫- آره، آره.
‫هی، سامانتا.
‫چطور یه مشاور که می‌دونه ‫ من دنبال چیزای سطح بالاترم
‫این خونه رو نشونم می‌ده؟
‫این فقط یه خونه‌ی تستیه.
‫خونه تستی؟
‫نه بابا، همچین چیزی نداریم اصلاً.
‫باعث می‌شه خونه‌های بعدی که نشونت می‌ده
‫در مقایسه خیلی خفن‌تر به نظر بیان.
‫- نه، نه، این‌طور نیست. ‫- گرفتم چی می‌گی.
‫من ترجیح می‌دم قبل از خرید،
‫مشتری‌هامو کامل با بازار آشنا کنم.
‫تو هم همچین کاری می‌کنی؟
‫نمی‌شه گفت.
‫هیچ‌کس این اطراف حاضر نیست ‫ ملکشو بده دست من.
‫جدی؟ چرا؟
‫آره خب. همون داستان سابقه کیفری.
‫در واقع حکمم تبدیل شد به چندتا تخلف سبک‌تر.
‫- چه بهتر، به نفعت شد پس. ‫- ممنون.
‫- یه لحظه وقت داری؟ ‫- آره.
‫- رینی. ‫- بله؟
‫می‌تونم یه دقیقه باهات حرف بزنم؟
‫این ۷۵۰اسه، درسته؟
‫- آره. ‫- ماشین خوبیه.
‫آره، خوبه.
‫ببین...
‫یهویی دیدم الان واقعاً ‫به یه مشاور املاک احتیاج دارم.
‫برنامه‌ی امروزت چطوره؟
‫- بله. ‫- سلام رینی.
‫لیستینگِ عمارت بیسبی دست توئه، نه؟
‫- آره، ولی این کار درست نیست. ‫- می‌تونی تا ده دقیقه دیگه ببریمون داخلش؟
‫- اوکی. ‫- عالیه.
‫- قرار بود ببرمش ‫- اوکیه، هماهنگه.
‫خوبه، با ماشین من بریم.
‫- هی، سامانتا... ‫- سم صدام کن.
‫باشه، سم.
‫راستی، می‌خواستم بدونم ‫تا حالا چندتا خونه فروختی؟
‫با این یکی حساب کنیم، صفر.
‫چه عالی.
‫من جف پرت هستم، از کمیته ‫ فارغ‌التحصیل‌های پرینستون،
‫و قراره مصاحبه رو من انجام بدم.
‫باشه، فهمیدم.
‫من پدر و مادرت رو از قدیم می‌شناسم.
‫- حالشون خوبه؟ ‫- آره.
‫- آره خیلی‌خب.
‫خب توری، بگو ببینم چرا پرینستون؟
‫غیر از این‌که پدر و مادرت اونجا درس خوندن.
‫همین دلیل کافی نیست، نه؟
‫باشه، یه‌جور دیگه می‌پرسم،
‫می‌خوای از این چهار سالی که اونجایی ‫ چی به دست بیاری؟
‫شما اونجا درس می‌دین؟
‫- چی؟ نه. ‫- آخه گفتین «ما»، فکر کردم جزو اساتید هستید.
‫- ببخشید، عادت لفظیه. ‫- اوکی.
‫لازم نیست استرس بگیری.
‫فقط یه گفت‌وگوی ساده‌ست.
‫خب، اولش اینو بگم جف،
‫به نظرم بهتره قبول کنیم این مصاحبه ‫یه جورایی فرمالیته‌ست.
‫والدینم فارغ‌التحصیل اینجان، ‫پدرم هم همیشه کمک مالی کرده.
‫و دلیلش هم واضحه،
‫همون دلیلی که خیلی از فارغ‌التحصیلای آیوی ‫ هنوز پول می‌دن،
‫که مطمئن شن بچه‌هاشون اونجا ‫سهمیه دارن.
‫چون راستش،
‫خیریه‌های خیلی مهم‌تری هست ‫که بشه بهشون کمک کرد.
‫شماها به اسم سرمایه‌داری ‫ گند زدین به کل سیاره،
‫و حالا به‌جای جبرانش
‫یا کمک به گرسنه‌ها و بی‌خانمان‌ها،
‫دارین پول می‌ریزین تو جیبِ ‫ یه‌سری مؤسسه چندصدساله
‫که پر از تبعیض و مشکلات سیستماتیکه،
‫فقط برای این‌که یه نسل دیگه
‫از بچه‌های پولدار و امتیازمند
‫بازم سهم اصلی منابع باقی‌مونده رو ‫ بالا بکشن،
‫در حالی که بقیه سر ته‌مونده‌ها می‌جنگن.
‫در هر صورت، ممنون که وقت گذاشتین،
‫ولی بیاین روراست باشیم.
‫هر دومون می‌دونیم من قبول می‌شم،
‫چون کل این سیستم رو از اول همین‌طوری چیدین.
‫من چیزی نچیدم.
‫ببخشید.
‫عادت لفظیه.
‫راستی تنیس هم هست.
‫- چی؟ ‫- برای تیم تنیس منو می‌خوان.
‫شاید بهتر بود از اول اینو می‌گفتم.
‫آهان، این شد یه چیزی!
‫- قیمتش چنده؟ ‫- بیست میلیون.
‫- ولی خب جا برای تخفیف هست. ‫- همونو می‌خرم.
‫باشه…
‫- یعنی کل قیمتو می‌دی؟ ‫- آره، نقد.
‫فقط می‌خوام تا دوشنبه جمعش کنیم.
‫- دوشنبه؟ ‫- آره.
‫حداقل یه هفته زمان برای قرارداد لازمه.
‫بعدشم باید یه بررسی کامل...
‫فردا یه تیم کامل میارم اینجا که همه‌چی رو ‫ زیر و رو کنن.
‫فعلاً هم مدارکو بفرست برای وکیلم.
‫تبریک.
‫اولین فروشت ثبت شد.
‫راستی دقیقاً چیکاره‌ای؟
‫دوره یه سناتور آمریکا چند ساله‌ست؟
‫شش ساله.
‫خوبه.
‫پنج‌تا از سیزده مستعمره ایالت رو نام ببر.
‫مستعمره‌ها.
‫نیویورک، نیوجرسی،
‫کنتیکت، ماساچوست،
‫رود آیلند، دلاور،
‫نیوهمپشایر،
‫مریلند، ویرجینیا،
‫پنسیلوانیا، جورجیا.
‫یازده‌تا شد.
‫کدوما جا موند؟
‫- اینا رو از کجا بلدی؟ ‫- زیاد جپردی می‌بینم.
‫حدس بزن چی پیدا کردم؟
‫چی؟
‫یه کشو پر از دستبند لاوِ کارتیه.
‫جدی می‌گم، هر زنی ‫ تو این شهر انگار چندتا از اینا داره.
‫نمی‌فهمم قضیه چیه؛ ‫حاضر نیستن یه لباسو دوبار بپوشن،
‫ولی اینو همه باید داشته باشن.
‫انگار یه قانون نانوشته‌ست.
‫می‌خوای چندتا برات بردارم؟ نمی‌فهمن که.
‫نه، لازم نیست همرنگ‌شون شم.
‫فقط خودکارو پیدا کن.
‫تو اتاق کاره، پشت اتاق خواب اصلی.
‫کارولینای شمالی و جنوبی.
‫- چی؟ ‫- اون دوتا مستعمره‌ی باقی‌مونده.
‫خیلی‌خب، دیگه داری خودنمایی می‌کنی.
‫توی میز نیست.
‫اوه، بینگو.
‫یه کشو پر از خودکار.
‫مطمئنی همچین چیز باارزشی رو ‫تو همچین به‌هم‌ریختگی‌ای نگه می‌داشته؟
‫ناتالیا می‌گه هر بار ‫ یه قرارداد امضا می‌کرده،
‫یه خودکار خیلی گرون می‌گرفته ‫و بعدش همین‌طوری می‌نداخته تو کشو.
‫انگار یه جور رسم بوده.
‫خیلی‌خب.
‫پیداش کردم.
‫خودنویس «اتوآل دو مون‌بلان ژوآیِر».
‫که فقط 15 تا ازش تو کل دنیا ساخته شده،
‫این نسخه محدود، کاملاً از طلای رز 18 عیار.
‫و مزین به الماس‌های کنیاکیه.
‫و نوکی داره که می‌گن از چرخ‌های ‫ ریمووا هم نرم‌تر روی کاغذ می‌لغزه،
‫این فقط یه خودکار نیست،
‫بلکه یه اثر هنری لوکسه که با قیمت حدودیِ ‫165 هزار دلار دوباره فروخته می‌شه.
‫نمی‌دونم کدومش بدتره،
‫این‌که یکی این‌قدر پول بالای یه خودکار بده
‫یا این‌که بندازتش تو یه کشوی شلوغ ‫ کنار سی‌تا خودکار دیگه.
‫در هر صورت، یکی مثل اون ‫ حقشه از دستش بده.
‫- لعنتی. ‫- چی شد؟
‫اون کوفتی از دستم افتاد. صبر کن، برش دارم.
‫برش داشتم.
‫کوپ؟ چی شد؟
‫کوپ؟
‫چی شده؟
‫کمرم گرفت.
‫خیلی درد می‌کنه.
‫- نمی‌تونم تکون بخورم. ‫- یعنی چی نمی‌تونی تکون بخوری؟
‫- فقط بیا اینجا. ‫- می‌گم نمی‌تونم تکون بخورم.
‫روی پشتم دراز کشیدم.
‫شوخی می‌کنی، کوپ.
‫بهم می‌خوره شوخی بکنم؟
‫لعنتی. باشه، میام داخل.
‫نه!
‫کمرم از پارسال که
‫اون اراذل هنریِ کریستین ‫ حسابی زدن داغونم کردن، همه‌ش می‌گیره.
‫معمولاً ترکیب مسکن و شل‌کننده عضلانی ‫ کار رو راه می‌نداخت،
‫و چند روز بعدش حالم ردیف می‌شد.
‫ولی چند روز وقت نداشتم.
‫کمتر از دو ساعت وقت داشتم ‫قبل از این‌که صاحبای خونه برگردن.
‫و وقتی بنا بر این شد ‫توضیحی سر هم کنم
‫که چرا روی زمین خونه‌شون دراز کشیدم،
‫هیچی به ذهنم نمی‌رسید.
‫خیلی‌خب. لعنتی. باید بریم.
‫باشه، باشه، فقط کمک کن بلند شم.
‫- باشه. ‫- فقط…
‫لعنتی، نه.
‫- ببخشید، باشه، باشه. ‫- لعنتی، نه.
‫خدایا، چقدر سنگینی.
‫- نمی‌تونم تکونت بدم. می‌تونی سینه‌خیز بری؟. ‫- نه، حتی نمی‌تونم غلت بزنم.
‫- این دیوونگیه. ‫- فقط چند دقیقه بهم وقت بده.
‫- ما چند دقیقه وقت نداریم. ‫- پس برو.
‫- یه کاریش می‌کنم. ‫- تنهات نمی‌ذارم.
‫خب نمی‌تونم تکون بخورم.
‫- باید به یکی زنگ بزنیم. ‫- نه، نه.
‫نمی‌تونی تکون بخوری!
‫- لعنتی! لعنتی! ‫- زود باش دیگه، کوپ.
‫- باید به یکی زنگ بزنیم. ‫- نه بابا؟
‫به کی؟
‫خیلی‌خب این دیگه چه وضعیه؟
‫بعداً توضیح می‌دم. می‌تونی… ‫می‌تونی کمکم کنی بلند شم؟
‫می‌خوای توضیح بدی چرا وسط خونه یه غریبه ‫روی زمین دراز کشیدی
‫درحالی که خدمتکار نیک پیشته؟
‫النا.
‫اسمتو بلدم.
‫یه سؤال… این خونه مال کیه؟
‫- خانواده همینگز. ‫- و از کجا می‌شناسی‌شون؟
‫نمی‌شناسیم.
‫نمی‌شناسیم. نمی‌شناسیم.
‫- جمع می‌بندی؟ واقعا؟ ‫- می‌شه زودتر تمومش کنیم، لطفا؟
‫- باید بجنبیم. ‫- محض اطمینان،
‫و ببخشید اگه اشتباه برداشت کردم،
‫ما الان غیرقانونی وارد شدیم، درسته؟
‫- درسته. ‫- و چرا باید همچین کاری کنیم؟
‫خیلی‌خب، هر لحظه ممکنه برگردن خونه.
‫پس می‌شه ادامه‌ی ‫ این سؤال‌جوابو بذاریم بعد؟
‫سؤال‌جواب؟
‫بامزه‌ست.
‫بامزه‌ست. کی فکرشو می‌کرد؟
‫بارنی! خواهشاً؟
‫باشه.
‫تو پای چپشو بگیر، من پای راستو. ‫با شمارش من.
‫- یک، دو، سه. ‫- دو.
‫خواهرت کی برمی‌گرده خونه؟
‫حداقل یکی دو ساعت دیگه درگیره.
‫باشه. دارویی واسه این وضعیت داری؟
‫آره، بالا تو کمد داروها.
‫فلکسریل و پرکوسِت هست. لطفاً هر دوتاشو بیار.
‫باشه.
‫پس به‌جای این‌که برگردی ‫ سر کارت تو «بیلی راسل»،
‫کاری که درآمد سالانه‌ش هفت، هشت رقمیه، ‫بدون احتساب پاداش،
‫داری با خدمتکار نیک، ‫به خونه مردم دستبرد می‌زنی؟
‫- النا. ‫- اسمشو بلدم.
‫- یعنی شما دوتا…؟ ‫- چی؟ نه. چی؟
‫آره آره آره، چون اون…
‫اون می‌شه عجیب‌ترین بخش این وضعیت تخمی.
‫می‌دونم هضمش سخته.
‫من چیزی رو هضم نمی‌کنم.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون اصلاً تو کتم نمی‌ره.
‫اگه حداقل یه جور فتیش بود، قابل‌درک‌تر بود.
‫نه این‌که اوکی باشه، ‫ولی لااقل می‌فهمیدم داستان چیه.
‫ولی وقتی اونم نیست، پس قضیه چیه دقیقاً؟
‫یه مدل بحران میانسالیِ چندلایه‌ست؟
‫طلاق برات کافی نبود،
‫کارتم از دست دادی،
‫اتهام قتل هم که…
‫وای خدا.
‫کوپ… تو پاول لویت رو کشتی؟
‫نه! چی داری می‌گی؟
‫خودمم نمی‌دونم چی دارم می‌گم!
‫بهترین دوستم شده دزد خونه‌های مردم!
‫اصلاً اینا رو چجوری رد می‌کنی؟ ‫ مال‌خر داری؟
‫نه، یعنی… نه.
‫نه، هیچی نگو. نمی‌خوام بدونم.
‫یه لحظه…
‫کوپ…
‫اونایی که زدنت…
‫اون تصادفی که پیش اومد…
‫این به اون ربط داشت؟
‫ممکن بود بمیرم.
‫فکر می‌کردم بی‌خیال این داستان شدم.
‫منم فکر می‌کردم تو یه دزد کسکش نیستی.
‫خیالم راحت شد.
‫ممنون.
‫- چیه؟ ‫- هیچی، فقط…
‫بی‌صبرانه منتظرم بدونم داستان چیه.
‫با من مشکل داری؟
‫معلومه که دارم.
‫- با کل این وضعیت مشکل دارم! ‫- سر من داد نزن!
‫سرِ تو داد نمی‌زنم، ‫کنارت دارم داد می‌زنم!
‫کل خونه رو گذاشتی رو سرت!
‫بچه‌ها! بسه دیگه، لعنتی.
‫باید سریع از اینجا بزنم بیرون.
‫بارنی.
‫- بارنی. ‫- چیه؟
‫مرسی که اومدی دنبالم.
‫گمشو کوپ.
‫تا ابد گمشو.
‫لعنتی!
‫راستش از چیزی که فکر می‌کردم بهتر پیش رفت.
‫- می‌دونم، نمی‌تونی… ‫- آره، دقیقاً همین.
‫مرسی.
‫یه لحظه تنهامون بذار. مرسی.
‫- حس می‌کنم دارن بیرونمون می‌کنن. ‫- آره.
‫انگار داریم تعطیلش می‌کنیم.
‫چیه؟
‫یادم نمیاد آخرین بار کی
‫از حرف زدن با یکی این‌قدر لذت برده باشم.
‫امشب به‌شدت شوخ بودم.
‫- جدی؟ قضیه اینه؟ ‫- آره، بهترین جوک‌هام رو آوردم.
‫- یعنی از اینجا به بعد سرازیریه؟ ‫- آره، تقریباً.
‫خدایا.
‫وقتی… وقتی طلاق می‌گیری،
‫انگار اون‌قدر درگیر خودِ جدا شدن می‌شی
‫که به دردسرهای بعدش فکر نمی‌کنی.
‫وقتی بالاخره دردسرهای بعدش ‫فرا می‌رسن، حسابی می‌کوبنت زمین.
‫پس پیچیده بده؟
‫می‌شه این‌طوری گفت، آره.
‫ولی فراموشش کردی؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫اون چی؟ اونم فراموش کردی؟
‫کیو می‌گی؟
‫فراموش کردم.
‫کاملاً. فراتر از فراموش.
‫پس دو دلی؟
‫راستش، از نظر من…
‫اگه از قبل می‌دونستیم
‫طلاق‌هامون قراره این‌قدر پیچیده بشه،
‫از نظر احساسی، مالی، ‫لعنتی، حتی از نظر اجرایی…
‫احتمالاً همه‌مون بی‌خیال می‌شدیم ‫و تو همون ازدواج‌های مزخرف می‌موندیم.
‫اون‌وقت کجا می‌بودیم؟
‫- اینجا نبودیم. ‫- دقیقاً.
‫حالا که اینجاییم، فقط دارم فکر می‌کنم…
‫بعدش چی می‌شه؟
‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫- چیه؟ چیه؟ چیه؟
‫- ببخشید. ‫- نه، اشکالی نداره. چیزی نیست.
‫خوبی؟
‫آره، ببخشید. فقط… ‫یهو حالم بد شد.
‫- اوه خدا. اشکالی نداره. این… ‫- یعنی…
‫من کار اشتباهی کردم؟
‫قول می‌دم نمی‌خوام دست به سرت کنم.
‫- باشه. ‫- کاملا پایه بودم.
‫- خیلی‌خب. ‫- فقط...
‫ببین، اشکالی نداره. جدی.
‫بذار برسونمت خونه.
‫من اومدم!
‫پس اگه کسی لباس درست‌وحسابی تنش نیست ‫یا داره با یکی عشقبازی می‌کنه،
‫لطفاً همین الان یه فکری به حالش بکنه.
‫سلام عزیزم.
‫سلام مامان.
‫مورگان کجاست؟ مگه قرار نبود ‫ امشب با هم باشین؟
‫نه، فقط خودمم.
‫- سلام. ‫- با هم دعواشون شد.
‫نه، دعوا نبود.
‫شبیه دعوا بود.
‫خب، بد شد.
‫کی دلش میاد با صاحبِ این قیافه ‫ دعوا کنه؟
‫فکر کنم یه‌کم جانب‌دارانه قضاوت می‌کنی.
‫طبق گفته مورگان، من یه آدم عوضی‌ام.
‫می‌زنمش!
‫قرارت چطور بود؟
‫داشتم فکر می‌کردم باهاش به‌هم بزنم.
‫- جدی؟ منم همین‌طور. ‫- عالیه.
‫می‌تونی تا ابد با من زندگی کنی.
‫وقتی پیر و ازکارافتاده شدم ازم مراقبت کنی.
‫باشه، ولی پوشکتو عوض نمی‌کنم.
‫منصفانه‌ست.
‫می‌تونیم کلی گربه داشته باشیم.
‫عالی می‌شه.
آوا‌مــووی
‫هیچی بیش‌تر از وقتی ‫که برای خارج شدن از تخت
‫به کمک نیاز داری، حس تنهایی رو ‫بهت یادآوری نمی‌کنه.
‫کمرم یه‌کم بهتر شده بود، ‫یعنی هنوزم بدجوری درد می‌کرد.
‫و با این‌که دلم می‌خواست همه‌شو بندازم گردن ‫اون کتکی که پارسال خوردم،
‫حقیقت تلخ این بود که به کمردرد ‫افتاده بودم،
‫مثانه‌م ظرفیتش کم شده بود ‫و میانسالی واقعاً مزخرف بود.
‫خونه جدید خیلی قشنگه.
‫مبارک باشه.
‫مرسی.
‫«یه آپارتمان لوکس تو دل آسمون.»
‫ببخشید؟
‫مال سریال «جفرسون‌ها»ست…
‫یادت نمیاد؟
‫یه سریال تلویزیونی بود، ‫مال اون زمان که من…
‫اصلاً بی‌خیال، ولش کن…
‫گریس نگرانته.
‫چیزی نیست که بخواد نگرانش باشه، پس…
‫اگه این‌طور بود، ما اینجا نبودیم.
‫خب، هر کسی ممکنه یه سال بد داشته باشه.
‫مدل کسب‌وکارت مشکل داره.
‫ریسکت درست مدیریت نشده. ‫بیش‌ازحد به تعداد کمی مشتری وابسته‌ای.
‫یکی از اونا یه سال بد داشته باشه، ‫خیلی روی درآمدت اثر می‌ذاره.
‫با احترام،
‫مدیریت ثروت مثل انتخاب سهمه.
‫تصمیم‌گیری آگاهانه می‌کنی ‫بر اساس کلی داده و فاکتور مختلف.
‫مثلاً نیک برندز، یکی از بزرگ‌ترین مشتری‌هام،
‫تازه یه قرارداد بزرگ پخش امضا کرده.
‫و اگه از پیشت بره چی؟
‫یا تصادف کنه؟
‫آقای پارک...
‫بیش‌ازحد به بقیه وابسته‌ای
‫که برات پول دربیارن، ‫به‌جای این‌که خودت پول دربیاری.
‫من پول درمیارم…
‫با ارائه خدمات خاص و ارزشمند.
‫من تو همه بخش‌های مالی روابطی دارم.
‫به اندازه چیزی که داری، زحمت نمی‌کشی.
‫این حرفو کسی می‌زنه که ‫کسب‌وکارشو از باباش به ارث برده.
‫و من پسری ندارم که از من ‫به ارث ببرتش.
‫- فکر کردم شاید گریس... ‫- اون نمی‌خوادش.
‫می‌خوادش...
‫برای تو.
‫پس… یعنی… داری به من ‫ پیشنهاد کاری می‌دی؟
‫تو که اصلا ازم خوشت نمیاد.
‫درسته.
‫باشه پس. بهش فکر می‌کنم.
‫کمرت چطوره، کوپ؟
‫داره بهتر می‌شه. ممنون.
‫می‌فرستمت پیش دکترم، کیمو.
‫بعد از عمل زانوم، ‫فیزیوتراپی‌مو اون انجام داد.
‫دستاش معجزه می‌کنن.
‫من تازه یه آمپول تورادول زدم،
‫فعلاً اون داره بیشتر کارو جمع می‌کنه.
‫آره، اونم جواب می‌ده.
‫درسته.
‫چند سال پیش دیسکم زده بود بیرون، یادتونه؟
‫اوه، مرد. به هر دری بگید زدم.
‫طب سوزنی، سلول‌های بنیادی، هر چی بگین.
‫فکر کردم دیگه باید با گلف خداحافظی کنم.
‫وقتی درباره مساول مالی ‫ یا ورزش حرف نمی‌زدیم،
‫یا جنبه مالیِ ورزش،
‫کلی وقت، صرف لیست رو‌به‌رشد ‫ مجروحیت‌هامون می‌کردیم.
‫همه‌مون به یه سنی رسیده بودیم،
‫یه زمانی همگی یه‌جورایی ورزشکار بودیم،
‫و حالا داشتیم ‫با افول اجتناب‌ناپذیر بدن‌هامون
‫از طریق ترکیبی از دکترهای اختصاصی،
‫داروهای پیشرفته، مربی‌ها ‫و حرف زدن بی‌پایان درباره‌ش، روبه‌رو می‌شدیم
‫اینم یه کلوب دیگه بود که ‫همه‌مون عضوش بودیم.
‫هی، شماها هم به اون مهمونی ‫تو عمارت بیسبی دعوت شدین؟
‫آره.
‫این یارو کیه؟
‫اوون اَش.
‫ظاهراً از راه حمل و نقل، ‫ثروت هنگفتی به دست آورده.
‫خونه رو هم به قیمت پیشنهادی خرید.
‫بیست میلیون. نقدی.
‫یا خدا.
‫اینم از محله.
‫خدایا، تازه برای خودش ‫مهمونی خوش‌آمدگویی گرفته؟
‫به نظر عوضی میاد.
‫نمی‌دونم.
‫یه چیزی تو مایه‌های «گتسبی بزرگ»ئه. ‫می‌تونه جالب باشه.
‫می‌دونی آخر اون کتاب چی شد، نه؟
‫شنیدم این معامله رو سم لویت جوش داده.
‫آره؟
‫خوش به حالش.
‫«خوش به حالش»؟
‫جسد شوهرشو بی‌حرمت کرد ‫و برات پاپوش درست کرد.
‫درست کرد؟ کی یادشه؟
‫خب، وقتی بیسبی رو فروخت، ‫ می‌دونست داره چی کار می‌کنه.
‫احتمالاً چیزی حدود… چقدر...
‫یه میلیون دلار کمیسیون رو ‫با مشاور لیستینگ تقسیم کرده؟
‫خدایا… می‌خواست کوپ رو تا آخر عمر بندازه زندان، ‫حالا خودش داره شش‌رقمی درمیاره.
‫اینم از ویژگی‌های آمریکاست.
‫آره.
‫فکر می‌کردم رفیقت ‫ می‌خواست دوباره باشکوهش کنه.
‫هی هی هی، سیاست اینجا ممنوعه.
‫الان قانون شده؟
‫داریم یه نمایش فوق‌العاده ‫از ستاره‌ی آینده‌ی لیگ می‌بینیم.
‫جرأت دارم بگم… لبران و استف ‫به گرد پاش نمی‌رسن؟
‫آروم باش، گرینی.
‫- لطفاً آروم باش. ‫- آره مایک، بی‌خیال بابا.
‫بذار ببینیم می‌تونه کاری که «شاه» ‫بیست ساله داره مداوم انجام می‌ده رو انجام بده یا نه.
‫نمی‌دونم، من که ندیدم «سامبور شافل» بزنه.
‫باشه، پس حداقل مثل محبوبم، ‫ کوای، دفاع کنه.
‫اوه، الان شده محبوبت؟
‫آره، محبوب منه. هر دومون هم ‫ اسطوره‌ی اسپرزیم
‫- با افتخاراتی که اینو ثابت می‌کنه. ‫- تو از کی مسابقات ورزشی می‌بینی؟
‫هفته دومه نیک رفته رو آنتن، ‫فقط دارم چک می‌کنم.
‫بیاین یه حساب سرانگشتی کنیم.
‫نه، این‌طور نیست.
‫چیزی شده؟
‫نه، هیچی… فقط همون کاری ‫ که داری می‌کنی رو ادامه بده.
‫راستش اون پایین زیاد خبری نیست.
‫خیلی‌خب.
‫خدایا.
‫اشکالی نداره، بارنی.
‫هی… چی شده؟
‫باهام صحبت کن.
‫می‌خوای یه کار دیگه بکنم؟
‫آره، اتفاقاً.
‫می‌خوام دیگه برام ‫ با بابات قرار نذاری، باشه؟
‫هی دارم اون قیافه متکبر ‫ و ازخودراضی‌شو می‌بینم،
‫باعث می‌شه نتونم با دخترش ‫سکس کنم.
‫فقط می‌خواستم کمک کنم.
‫و حالا که پرسیدی، فشار کم‌تری ‫به تخم‌هام بیار، باشه؟
‫اون پایین کمش هم زیاده.
‫لعنتی.
‫یه‌کم حس و حالم عجیب بود، ‫ولی وقتی خواست، می‌دونی…
‫- آره؟ ‫- دخول کنه.
‫همون‌جا فهمیدم.
‫یائسگی.
‫آره.
‫این رو تو کیفت نگه دار.
‫مخصوصاً اگه قراره با آدمای غریبه ‫تو ماشین سکس کنی.
‫نمی‌فهمم… تو همیشه ‫با خودت لوبریکانت حمل می‌کنی؟
‫آره، باید آماده باشی.
‫داروهایی هم که می‌خورم...
‫اون پایین رو مثل دره‌ی مرگ ‫خشک می‌کنه.
‫با اینکه خیلی دلم می‌خواد ‫ بیشتر درباره‌ش بشنوم،
‫اما بهت پیام دادم چون ‫ یکی از معلمای موسیقی می‌فیلد
‫تور گرفته و تا آخر ترم نیست،
‫و جایگزین می‌خوان.
‫من که معلم نیستم.
‫آره، تو یه موزیسین حرفه‌ای هستی، ‫ که بهتر هم هست.
‫نه، نمی‌دونم…
‫چون تو بهترین حالت هم…
‫نمی‌شه گفت خیلی به می‌فیلد می‌خورم.
‫که البته چیز بدی هم نیست، چون چندشه.
‫خودت گفتی استقلال بیشتری می‌خوای.
‫از دید یه تراپیست...
‫یه تراپیست بیکار.
‫- به انتخاب خودم بیکارم. ‫- واقعا؟
‫در واقع دارم کتاب می‌نویسم.
‫درباره چیه؟
‫نه، بحثو عوض نکن.
‫داریم درباره تو و استقلال حرف می‌زنیم ‫که نیاز به اعتمادبه‌نفس داره.
‫و اعتمادبه‌نفس از عمل کردن میاد.
‫خیلی هم داری خوب پیش می‌ری. ‫داروهاتو مرتب می‌خوری،
‫حالت ثابته، داری میری سر کار.
‫فکر نمی‌کنی آماده یه چالش جدیدی؟
‫در ضمن، با این حقوقی که اینجا بهت می‌دن،
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی برای خودت خونه بگیری.
‫خب، گفتم بهتره با یه آدم پولدار ازدواج کنم، ‫مثل بقیه.
‫آره، خیلی هم ایده‌ی بهتریه.
‫فقط یه لطفی کن، این قضیه‌ی ‫ پیش‌یائسگی رو به کوپ نگو.
‫چیزی نیست که بخوای ازش خجالت بکشی.
‫نه، می‌دونم.
‫فقط حس می‌کنم…
‫من دارم پیرتر می‌شم و اون فقط…
‫روزبه‌روز خوش‌تیپ‌تر می‌شه.
‫سلام، بارنی. بازم منم، کوپ.
‫فکر کردم شاید تو کلوب ببینمت، ولی نشد.
‫بهم زنگ بزن. فکر کنم باید حرف بزنیم.
‫بله، عالیه.
‫آره، فقط می‌خوام مطمئن بشم
‫می‌دونین که من تجربه تدریس رسمی ندارم.
‫اوه، دیدین؟ خب، خوبه.
‫آره، هفته‌ای چهار شب اونجا اجرا دارم.
‫آره، عالیه.
‫بله، میام.
‫باشه، خداحافظ.
‫موضوع چی بود؟
‫موضوع این بود که قراره معلم موسیقی بشم.
‫کلاس گیتار؟
‫نه، دنبال یه معلم موقت تو می‌فیلدن ‫تا آخر سال.
‫می‌فیلد؟ تو که تا حالا درس ندادی.
‫منم همینو گفتم.
‫ولی مل رفته پیش مدیر مدرسه،
‫و ظاهراً اجراهامو تو «تپ» دیده، پس…
‫نوبت مصاحبه گرفتم.
‫واو، عالیه.
‫خیلی خوشگل شدی. کجا میری؟ ‫با شخص جذابی قرار داری؟
‫نه، مهمونیه.
‫کسی رو می‌شناسم؟
‫نه، در واقع خودمم هیچ‌کسو نمی‌شناسم. ‫می‌خوای بیای؟
‫می‌تونم همینو بپوشم؟
‫- نه. ‫- پس نه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. نیستمش.
‫یکی‌مون پشیمون می‌شه.
‫خب احتمالاً تو می‌شی.
‫نه، احتمالا تو می‌شی.
‫خب، نه. تو می‌شی.
‫بیشتر تو می‌شی. خداحافظ.
‫خداحافظ!
‫خودت می‌شی.
‫این‌جا فوق‌العاده‌ست.
‫واقعاً این تضادها خیلی حساب‌شده‌ست.
‫گچ‌کاری، کف‌پوش، جزئیات… ‫همه‌شون اصلِ کاره.
‫حالت چطوره؟ سلام سلام سلام.
‫کسی میزبان امشب رو دیده؟
‫خیلی کنجکاوم ببینمش.
‫حتماً کچل و زشته.
‫دیدیش؟
‫نه، ولی حتماً با خونه‌ش ‫ یه چیزی رو جبران می‌کنه.
‫آره، زیادی پول داشتن رو.
‫مل، توری از پرینستون جوابی نگرفته؟
‫- این روزهاست که جوابش بیاد. ‫- حتماً خیلی استرس داره.
‫دست رو دلم نذار.
‫چلسی چی، جولز؟
‫چلسی برای دوک، پذیرش زودهنگام گرفته.
‫اون چیزی نبود که من و برد می‌خواستیم،
‫ولی تیم تنیسشون عالیه ‫و خود چلسی اینو می‌خواست.
‫خوبه.
‫- صبر کن، خودشه؟ ‫- خوش‌وقتم. خوش بگذرونین.
‫- بار زیاد هست. ‫- واو، ممنون.
‫- اوه، سلام. چطوری؟ ‫- خودشه.
‫راست می‌گفتی سوز، ‫خیلی زشته، نه؟
‫توی تختم کراکر بخوره هم ‫حاضر نیستم پرتش کنم پایین.
‫توی تخت من که چنین چیزی نمی‌خوره.
‫اوه، دستخوش.
‫شرط می‌بندم کیرش خیلی کوچیکه.
‫قطعاً.
‫خانم‌ها! خوش اومدین. ‫خوش اومدین، خوش اومدین.
‫اوون اَش. دوستام اَش صدام می‌کنن. ‫ممنون که اومدین.
‫خونه‌ت فوق‌العاده‌ست.
‫ممنون.
‫باید هم باشه، تا کیر کوچیکم رو ‫جبران کنه.
‫نه؟
‫اوپس.
‫اون...
‫- ببخشید. ‫- نه، مشکلی نیست.
‫- اوهوم. ‫- خیلی‌خب، اسمت چیه؟
‫- کت رسنیک. ‫- کت، خوش‌وقتم.
‫ببخشید. خوش بگذرونین لطفاً.
‫خیلی مشتاقم بیشتر باهاتون آشنا بشم.
‫سم! اومدی!
‫اینجا عالی شده.
‫چطور انقدر سریع همه اینا رو انجام دادی؟
‫چطور؟ یه تیم دارم.
‫- معلومه که داری. ‫- بیا، ببرمت یه نوشیدنی برات بگیرم.
‫مرسی، ولی فقط اومدم یه سر بزنم ‫و بهت تبریک بگم.
‫نمی‌مونم.
‫چی؟ یعنی چی نمی‌مونی؟ ‫ معلومه که می‌مونی.
‫تو تنها دوست من تو وست‌مونت ویلیجی.
‫نمی‌تونی منو با این همه آدم ‫ تنها بذاری. بیا دیگه.
‫اینا عاشقت می‌شن، ‫ولی من واقعاً حال و حوصله ندارم
‫امشب با اون نگاه‌های زهرآگین ‫دخترای حسود سر و کله بزنم.
‫اوه، ازت خوش‌شون نمیاد.
‫یه سری پل‌ها رو خراب کردم.
‫خب، از کسی که پل خراب کردن رو ‫به یه هنر تبدیل کرده بشنو،
‫همیشه یه راه دیگه هست.
‫- بیا، فقط یه نوشیدنی. ‫- نه. من می‌رم.
‫مطمئنی؟
‫نه.
‫- در. ‫- ممنون.
‫- اوه، ببخشید. ‫- ببخشید.
‫سلام.
‫نگران نباش، دارم می‌رم.
‫نگران نبودم.
‫چه خیالم راحت شد.
‫هیچی درباره دیدارت با بابام نگفتی.
‫اصلاً نمی‌تونه ناامیدیشو قایم کنه.
‫از تو؟
‫از تو… بابت اینکه با من ازدواج کردی.
‫نه، اون کلاً قیافه‌ش همین‌جوریه.
‫درباره چیز خاصی حرف نزد؟
‫چرا این‌قدر پافشاری می‌کنی؟
‫همین‌جوری. همین‌جوری.
‫ولی...
‫در خبری کاملاً بی‌ربط، ‫حامله‌ام.
‫تو…
‫مطمئنی که…
‫بچه‌ی منه، درسته؟
‫حس می‌کنی…
‫حس می‌کنی پسره؟
‫از این ماهی لعنتی دورم کن.
‫- نمی‌تونم، نمی‌تونم. ‫- باشه.
‫سلام.
‫- سلام بچه‌ها. ‫- فکر می‌کنی چی؟
‫می‌تونم یه لحظه باهاش حرف بزنم؟
‫ببخشید… آره، فقط…
‫- موفق باشی. ‫- سلام.
‫یه سؤال…
‫چرا درباره این قضیه‌ی ‫ تدریس تو می‌فیلد بهم چیزی نگفتی؟
‫تو که موزیسین نیستی.
‫الی با اون برنامه‌ها جور درنمیاد.
‫از کجا می‌دونی؟
‫تا الان خیلی خوب پیش رفته، نه؟
‫آره، و من می‌خوام همین‌طور هم ادامه بده.
‫اون بچه نیست، کوپ.
‫یه زن چهل‌ساله‌ست ‫که می‌خواد یه کاری با زندگیش بکنه.
‫گند می‌زنه بهش.
‫شاید. و شاید باید بذاری خودش تجربه کنه.
‫باید اول با من درمیون می‌ذاشتی.
‫این‌قدر سعی نکن نقش والدشو بازی کنی
‫فقط برادرش باش.
‫ممنون بابت نصحیت ناخواسته.
‫خدایا.
‫خیلی‌خب. واو.
‫خیلی هم دوست‌داشتنی بود.
‫برای همه به جز من.
‫اوون اَش، درسته؟
‫- اَش صدام کن لطفا. ‫- اوه، خوش‌وقتم...
‫اندرو کوپر. کوپ صدام کن.
‫کوپ. آوازه‌ات از خودت ‫پیشی گرفته.
‫خب… انگار اینم باریه که باید به دوش بکشم.
‫بار؟ نه، از من بشنو،
‫همین تجربه‌هان... تجربه‌هایی که ‫به چالش می‌کشنت، اذیتت می‌کنن،
‫و حتی تحقیرت می‌کنن،
‫آخرش باعث می‌شن زندگیت ‫ ارزش زندگی کردن داشته باشه.
‫وگرنه همه‌مون خودمونو با قرص خفه می‌کردیم ‫تا از شدت بی‌حسی بترکیم،
‫تا جایی که دیگه حتی دلیلی نداشته باشیم ‫تن‌های بی‌جونمونو از تخت بکشیم بیرون.
‫هی، تو به جرم قتل دستگیر شدی.
‫چند نفر می‌تونن همچین چیزی بگن؟
‫- بیشتر قاتلا. ‫- درسته.
‫خب، خانم اَشی هست که ‫ ازش تشکر کنم؟
‫نه… نه.
‫طلاق گرفتی؟
‫فوت شد.
‫وای… خیلی متأسفم.
‫- نه، ممنون. ‫- اوه خدای من…
‫هشت سال گذشته و هر روز دلم براش تنگ می‌شه.
‫ولی یه چیزی بهت بگم… اون زن ‫زندگی کردن رو بهم یاد داد.
‫خب، شغلت چیه؟
‫تو کار واردات و صادراتم. ‫تجمیع بار.
‫تو چی؟ فکر کنم تو حوزه مالی باشی.
‫آره، یه دفتر خانوادگی کوچیک دارم.
‫خیلی مبهم گفتی.
‫یه‌جورهایی شبیه واردات و صادرات خودت.
‫هی، لیوانت خالیه، اینجور که نمی‌شه.
‫می‌شه دو تا ویسکی بیاری، لطفا؟ ‫از اون خوباش.
‫ممنون، ممنون.
‫این طرز نگاه رو دیدم.
‫- جدی؟ پس تو هم دختر داری؟ ‫- آره، دارم.
‫- آره، سخته. ‫- دستکم بدتر هم می‌شه.
‫عه، چیزی که باید منتظرش بود.
‫بذار یه لحظه ذوق کنم… ‫قبلا خیلی دوست داشتم بازیتو ببینم.
‫- فرم بازیت… ببین… ‫- نه.
‫هر حرکت، هر خط… ‫ضربه‌هات واقعاً شاهکار بودن.
‫- مرسی رفیق، لطف داری. ‫- جدی می‌گم.
‫راستی، توی باشگاهت هم ثبت‌نام کردم.
‫واقعاً کارت خیلی خفنه. ‫حال‌وهوای کارتو خیلی دوست دارم، همه‌چیش جوره.
‫برنامه داری بیشترشون کنی؟
‫تازه تأمین مالی دو تا شعبه جدید رو ‫ تکمیل کردیم.
‫دو تا؟ باید خیلی بزرگ‌تر از این فکر کنی.
‫ببین، اگه ناراحت نمی‌شی، ‫الان دقیقاً وقتشه که بترکونی.
‫هم محبوبی، هم تو تلویزیونی،
‫اون آیتم جدیدتو دیدم، «آف برندز»، عالیه. ‫قراره حسابی بترکونی.
‫در مورد باشگاه هم… بی‌خیال بانک‌ها شو.
‫نمی‌خوای درگیر اون شرط‌و‌شروطای مزخرف بشی. ‫من خودم روش سرمایه‌گذاری می‌کنم.
‫روی برندت. سال دیگه می‌تونیم ‫40 تا باشگاه خفن بزنیم.
‫سال بعدش می‌رسونمت به 250 تا.
‫- پشم‌هام. ‫- آره.
‫- چیه، دارم تند می‌رم؟ ‫- یه‌کم.
‫- طوری نیست. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫یه‌کم جوگیر می‌شم. از خود بی‌خود می‌شم.
‫- باید جلومو بگیری. ‫- ولی حال کردم.
‫می‌دونم باید چطور گسترشش داد. ‫منابع لازم رو دارم.
‫اگه خواستی سراسریش کنی، ‫بهم زنگ بزن.
‫خوش‌حال می‌شم مشارکت کنم.
‫داداش، من همیشه پایه‌ی ‫ یه فرصت کاری جدیدم.
‫می‌دونم هستی. برو یه سر به دستشویی‌هام بزن.
‫15 تا توالت دارم اینجا، ‫همه‌شونم مدل لوکسوس ام‌تی توئن.
‫- بیخیال... ‫- تک‌تک‌شون.
‫هی، یک که باهام هم‌سلیقه‌ست.
‫اتفاقاً خیلی هم به‌موقع شد، ‫چون دستشویی دارم.
‫به سلامتی باشگاه‌های خفن بیشتر.
‫به سلامتی بیشتر… خیلی بیشتر. ‫ بیشتر از دو تا.
‫- یالا، بزرگ فکر کن. ‫- آره.
‫بزرگ فکر می‌کنم.
‫- فکر کنم هنوز درست آشنا نشدیم. ‫- سلام.
‫بارنی چوی‌ام، کارم مدیریت سرمایه نیکه،
‫به اضافه یه سری آدم پولدار دیگه.
‫اگه کاری از دستم بر بیاد، ‫ خوشحال می‌شم کمک کنم.
‫عالیه، اینجا همه‌چی ‫یه‌جا پیدا می‌شه. خوشم اومد.
‫بارنی، درسته؟
‫بذار یه‌کم جا بیفتم،
‫بعد با هم بریم یه شامی بخوریم.
‫دنبال چند تا فرصت جدیدم.
‫- من آدمشم. ‫- عالیه.
‫هی، لیزا امشب کجاست؟
‫والا داره تو میلان یا پاریس یا… ‫سلفی می‌گیره.
‫هنوزم؟
‫آره، انگار هفته مد ‫در واقع فقط یه هفته نیست.
‫عزیزم، می‌تونی یه کوکتل دیگه برام بیاری؟
‫یا شاید وقتش باشه جمع کنیم بریم خونه.
‫گوردی، تو برام یه نوشیدنی بیار.
‫من دخالت نمی‌کنم.
‫باشه، خودم می‌رم می‌گیرم.
‫دایان، بی‌خیال.
‫- خیلی‌خب. نه، نه، نه! ‫- بیا برسونمت خونه.
‫دایان...
‫یه جایی تو هر مهمونی‌ای، ‫لحظه‌ای فرا می‌رسه
‫که این وظیفه می‌افته گردن میزبان ‫که تصمیم بگیره شب تموم شده…
‫یا تازه داره شروع می‌شه.
‫همه بپرن داخل!
‫آره!
‫صدا رو ببر بالا!
‫جریان چیه؟
‫فکر کردم دعوامونه.
‫دعوا نمی‌کنیم.
‫ولی اگه دعوا می‌کردیم، تو…
‫- نه کوپ، نه کوپ. ‫- …می‌باختی.
‫- نه! نه! ‫- آره.
‫- کوپ، الان می‌خوای... ‫- خداحافظ.
"مترجم: ریحانه"
‫ازم دوری می‌کردی.
‫هضمش سخت بود.
‫آره.
‫چرا به کارت تو «بیلی» برنگشتی؟
‫راستش خودمم دقیق نمی‌دونم.
‫من… پیشنهاد رو قبول کردم،
‫و فکر کنم همون موقع واقعاً ‫قصدش رو داشتم.
‫ولی وقتی از اون ساختمون ‫ اومدم بیرون، یه چیزی عوض شد.
‫حس کردم اگه برگردم،
‫همه‌چی برمی‌گرده سر جای قبلش.
‫خودمم برمی‌گردم به همون آدم قبلی.
‫و اون حالتو دوست نداشتی؟
‫فکر می‌کردم دارم.
‫ولی انگار نداشتم.
‫خب، خیلی فلسفی شد.
‫نمی‌دونم عمیقه
‫یا داری خودتو با چرت و پرت قانع می‌کنی،
‫ولی در هر صورت...
‫منم پایه م.
‫چی؟ چرا؟
‫چون کون لق پدرزنم.
‫باشه.
‫گریس حامله‌ست.
‫- واو. ‫- آره.
‫تبریک می‌گم.
‫اینکه بارنی وارد کارمون بشه، ‫ اصلاً ایده خوبی نبود.
‫ولی اون شب، همون‌طور که ‫ با لباسای خیس نشسته بودیم،
‫و با مشروب گرون یه آدم غریبه ‫ سگ مست کرده بودیم،
‫و داشتیم نگاه می‌کردیم که ‫دوستا و همسایه‌هامون
‫توی رویای آشفته اف اسکات فیتزجرالد ‫خوش می‌گذرونن،
‫برای اولین بار پس از مدت‌ها، آینده… ‫امیدبخش شده بود.
‫شاید هم به خاطر ترکیب مسکن و الکل بود،
‫یا شاید هم فقط حماقت مطلق بوده،
‫ولی اون لحظه، به اندازه‌ای مست بودم ‫که باورش کنم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]