‫خائن، پست‌فطرت، مفت‌خور، یه مار خوش‌خط‌وخال واقعی.
‫نمی‌فهمم. آخه چرا باید این بلارو سر ما بیاره؟
‫چون هیچ‌وقت نباید به کالیبور اعتماد کنی. دلیلش همینه.
‫آخه چطوری تونستی کلید پوچی رو بدی بهش؟
‫بازم شروع شد؟
‫اون مرشد منه. داشت گولت می‌زد.
‫تو انقدر لنگِ تایید گرفتن از کالیبوری،
‫که یعنی هر چی اون بخواد رو فقط انجام می‌دی.
‫به فلین حمله نکنید، کالیبور بود که بهمون خیانت کرد.
‫دقیقاً، همه به حرف کاوان گوش بدین.
‫فلین ساده‌لوحه و راحت گول می‌خوره.
‫درست مثل کاوان.
‫ناموساً حاجی.
‫کالیبور همه‌مونو رنگ کرد. این تنها کاریه که توش استاده.
‫باید قبل از اینکه با ریپ قرار بذاره و تاج رو با مرو معامله کنه، بهش برسیم.
‫قلعه‌ی ریپ درست بیرون بندر بلک‌سنده.
‫باید کل شبه‌جزیره رو دور بزنیم.
‫اگه کالیبور بخواد با کلید پوچی تنهایی
‫به دنیای شما بره، شکست می‌خوره.
‫عمراً. اون بدون ما نمی‌ره.
‫همین الانشم رفته. چطوری هنوز داری ‫بعد از این همه کار ازش دفاع می‌کنی؟
‫آره، یه بار گولم زدی، شرمش برای تو.
‫اما پنج بار گول خوردن اسمش چیه؟
‫از نظر فنی، می‌شه چهار بار گول خوردن.
‫مثلاً.
‫می‌شه تمومش کنید این بحث ‫و جدل رو؟ باید عجله کنیم.
‫بازم دویدن.
‫چرا همه‌چی باید انقدر سخت باشه؟
‫خب، حداقلش اینه که مسیر سرپایینیه.
‫پسر، تو واقعاً پنج بار ایستگاه شدی.
‫بار اول وقتی بود که کلید پوچی رو دادی به من. بار دوم...
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
✦ Luminox ترجمه از ✦
« راه یـــاب هـــا »
‫آه، رفیق قدیمی، برگشتی.
‫به نظر نمی‌رسه توی اون کیفت ۵۰ هزار ‫تا طلا جا شده باشه، خیلی سبک می‌زنه.
‫چرا تعجب نمی‌کنم؟
‫اوه، ولی تعجب می‌کنی ریپ.
‫یه چیزی برات آوردم که از طلا هم بهتره.
‫تاج اولگ، آخرین پادشاه دورف‌ها.
‫یا بهتر بگم، تاج‌ها.
‫کاشف به عمل اومده که فقط سنگ‌های قیمتیش ۵۰ هزار تا می‌ارزه،
‫که یعنی مرو و تمام طلاهات مال من می‌شه.
‫اوه کالیبور، بیخیال پسر.
‫درسته، این غنیمتیه که قیمتش ‫حساب‌شدنی نیست. ولی کی می‌خردش؟
‫رد کردنش برای من تقریباً غیرممکنه.
‫هر جنگ‌سالار دورفی حاضر بود قلمروش رو برای این تاج‌ها بده.
‫آها، پس حالا من باید با دورف‌ها سر و کله بزنم.
‫نمی‌خوایش؟ باشه.
‫خودم می‌فروشمش به دورف‌ها.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نمی‌تونم مرو رو انقدر طولانی نگه دارم.
‫ولی حاضرم مرو رو با تاج طاق بزنم.
‫چون تو رفیقِ خیلی خیلی عزیز منی.
‫و می‌دونم که بدجوری کارت لنگه.
‫این دزدیه.
‫شک نکن.
‫ولی هیچ‌کس دیگه‌ای اون مرو رو نداره.
‫اینو خوب می‌دونم، مگر اینکه بخوای سرش شرط‌بندی کنی، توی یه بازی شانسی.
‫من زرنگ‌تر از این حرفام.
‫تاج‌ها در ازای مرو.
‫ولی بهم مدیونی.
‫۲۰۰ درام.
‫این مرو از اون چیزی که بعضی جادوگرها ‫توی کل عمرشون می‌بینن هم بیشتره.
‫حتماً برای یه کار مهمیه. آره.
‫بکشید عقب از من!
‫کنجکاویم منو یکراست کشوند پیش شاهزاده ودریک.
‫ریپِ مارموز. این دیگه چیه؟
‫کسب‌وکاره کالیبور. فقط بیزنس.
‫پس اون همه حرف در مورد ازبکِ خوش‌قول بودن چی شد؟
‫هستم که. مرو رو همون‌طور که قول داده بودم داری.
‫متأسفانه، به ودریک هم قول داده بودم،
‫که یکی از وسایلش رو که تو دزدیدی، بهش برگردونم.
‫صبر کن. توروخدا این کارو نکن. سرنوشت دنیا در خطره.
‫ریپ! مرتیکه‌ی سگ‌صفت!
‫نفرین بهت ریپ، ریپ!
‫زایا داریم کجا می‌ریم؟
‫نمی‌دونم گوران چطوری پیدامون کرد.
‫حتماً داره از طلسم ردیابی استفاده می‌کنه. باید به حرکت ادامه بدیم.
‫اوکی. چطوره اون پیام رو برای فلین بفرستی،
‫قبل از اینکه حالِ آدم‌های زیادی رو بد کنیم؟
‫من پیام رو نمی‌فرستم. تو می‌فرستی.
‫من؟ من که بلد نیستم با جمجمه کار کنم.
‫نه، عمراً. این کارِ توئه.
‫دریل، باید تو باشی.
‫رابطه‌ی تو با فلینه که،
‫باعث می‌شه یه فرقی ایجاد بشه.
‫فکر نمی‌کنم رابطه‌ی من و فلین هیچ‌وقت اون‌قدرها قوی بوده باشه.
‫تو برادر بزرگ‌ترشی، اون بیشتر از هر کسی بهت اعتماد داره.
‫الان اوضاع بین ما واقعاً این شکلی نیست.
‫هر کاری لازمه بکن تا به حرفت گوش بده.
‫پیام اینه.
‫چقدر وقت دارم قانعش کنم؟
‫نمی‌دونم. وقت زیادی نیست. استفاده از جمجمه برای ارتباط،
‫نمی‌تونم زیاد باز نگهش دارم.
‫پیام رو بده و بیا بیرون. فهمیدی؟
‫دستمو بگیر.
‫فلین.
‫برس دیگه پسر.
‫دارم میام. می‌شه یه لحظه وایسی؟
‫دریل...
‫داداش، تو زنده‌ای!
‫چطوری؟
‫ما کجاییم؟
‫این چیه؟ مامان کجاست؟
‫اون، اون بدجوری نگرانه.
‫دلش برات تنگ شده. دوتامون دلمون تنگ شده.
‫ولی ببین، من وقت زیادی ندارم.
‫زایا یه پیام برات داره.
‫صبر کن، تو زایا رو می‌شناسی؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم، وقت نیست. فقط گوش کن.
‫پیام اینه. باشه؟
‫به کالیبور اعتماد کن. گرفتی چی شد؟
‫چی؟
‫پیام همینه. به کالیبور اعتماد کن.
‫انگار کل آینده به این بستگی داره.
‫ولی تو داری اشتباه می‌گی.
‫این دقیقاً برعکسِ اون پیامیه که باید باشه.
‫باید حرفمو باور کنی. پیام همینه.
‫زایا گفت به کالیبور اعتماد نکن. چقدرم درست می‌گفت.
‫من دیگه هیچ‌وقت به اون آدم اعتماد نمی‌کنم.
‫خودت می‌فهمی فلین. تو تنها کسی هستی که...
‫دریل.
‫فلین.
‫فلین. حالت خوبه؟
‫ردیفی داداش؟
‫چی شد؟
‫ما برگشتیم و دیدیم اینجا افتادی. توی خاک غش کرده بودی.
‫آره. در مورد اون افت قند خونت شوخی نمی‌کردی انگار.
‫من دریلو دیدم.
‫برادرت رو؟
‫یه جورایی انگار الهام شد بهم یا یه همچین چیزی و دریل اونجا بود،
‫و یه پیام از طرف زایا داشت.
‫فقط اصلاً با عقل جور در نمی‌اومد.
‫روش‌های زایا معمولاً شبیه معماست.
‫پیام چی بود؟
‫ترجیح می‌دم اصلاً نگمش.
‫پسر، بنال دیگه.
‫به کالیبور اعتماد کن. دریل اینو گفت.
‫می‌بینم که خوردی زمین و سرت ضربه دیده.
‫طبیعیه که آدم یه چیزایی ببینه.
‫آره. توهم خالص بوده.
‫یا آسیب مغزی.
‫اوکی. من صد بار تست ضربه‌مغزی رو انجام دادم.
‫خب، به من نگاه کن. انگشتمو دنبال کن.
‫کاوان یه بار سرش انقدر محکم خورد به جایی،
‫که خواب دید یه قرص نونه.
‫خیلی واقعی به نظر می‌رسید.
‫خب، شاید انقدر آرزو داری که کالیبور بهت خیانت نکرده باشه،
‫که مغزت یه پیام از طرف زایا در موردش سر هم کرده.
‫آره. این منطقی‌ترین احتماله.
‫و بعد یه عقاب بزرگ اومد که به صورتِ نونیِ کاوان نوک بزنه.
‫ولی کاوانِ نونی با مشت‌های خمیریِ ‫بزرگش باهاش جنگید و پرنده رو رام کرد.
‫و با اون بال‌های باشکوهش توی افق و طلوع آفتاب پرواز کرد و رفت.
‫کاوان وقتی بیدار شد، بدجوری هوس نون کرده بود.
‫و این دقیقاً همون‌قدر منطقیه که اعتماد کردن به کالیبور منطقیه.
‫زایا، زایا. زودباش، بیدار شو.
‫ببخشید، خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردم طول کشید.
‫خواهش می‌کنم بیدار شو.
‫دریل.
‫تا جایی که می‌تونستم دووم آوردم.
‫عالی بودی.
‫فلین رو دیدم. پیام رو بهش دادم. خب، حالا چی می‌شه؟
‫کی برمی‌گرده خونه؟ چطوری باید...
‫خیلی سؤال می‌پرسی.
‫باید استراحت کنم.
‫باشه. ولی نه اینجا.
‫بریم یه جای امن که بتونی چند ساعت استراحت کنی.
‫فکر خوبیه.
‫زایا...
‫پسر. عجب وضعی، چه داغونه.
‫آره.
‫بفرما، اینم از خوش‌شانسی! فلین.
‫خوش‌شانسی...
‫تو یه مایه‌ی ننگِ واقعی و رقت‌انگیزی.
‫هی، هی، هی.
‫ای کرمِ حقیرِ دوزره‌بازِ فریبکار.
‫هی، از اون سنگ‌های تیز استفاده نکن.
‫آه، از سنگ خوشت نمیاد؟ کاوان نیزه‌ت رو بده به من.
‫کلید پوچی کجاست؟ همین الان بهم بگو.
‫باشه، باشه، باشه.
‫امم، نباید جلوشو بگیریم؟
‫کلید پوچی کدوم گوريه؟ بهم بگو.
‫اوکی. شاید بهتره برگردیم سراغ همون سنگ‌ها.
‫خیله‌خب. خیله‌خب.
‫ببینید، ریپ کلید پوچی رو برداشت و داره می‌فروشدش به ودریک.
‫باورتون می‌شه؟
‫باورم می‌شه؟ اون یه دزد دریاییِ ازبکه.
‫معلومه که کلید پوچی، تاج، مرو و همه‌چی رو برداشته.
‫آی احمقِ بی‌مغز.
‫دو تا از سه تا. من هنوز مرو رو دارم.
‫اوه. چقدر مروئه.
‫ببخشید. اون یه خروار مرو بهت داد و بعد ولت کرد اینجا که بمیری؟
‫اون یه ازبکِ خوش‌قوله که حس شوخ‌طبعیِ خیلی سیاهی داره.
‫هی، من به هر حال می‌خواستم اونو بدم به شما.
‫این هیچی رو عوض نمی‌کنه. بدون کلید ‫پوچی هنوزم همه‌چی از دست رفته‌ست.
‫همه‌چی از دست نرفته. من یه نقشه دارم.
‫فقط منو بیارید بیرون تا بتونیم درستش کنیم.
‫ما؟ چیزی به اسم «ما» وجود نداره که تو هم جزوش باشی.
‫دیگه نه.
‫کاوان الان می‌تونه به کالیبور نیزه بزنه؟
‫نه کاوان.
‫ولی من می‌گم همین‌جا ولش کنیم. دقیقاً همون‌طوری که پیداش کردیم.
‫بیاین بریم.
‫صبر کنید. نمی‌تونید همین‌طوری منو ‫اینجا ول کنید. بیخیال فلین. منم، کالیبور.
‫مرشدت.
‫مرشدِ من.
‫یه دروغگو و یه دزد.
‫خب، واقعیتش اینا همه‌ش بخشی از جذابیت منه. مردم...
‫تو هر چی داشتیم و نداشتیم ‫رو بالا کشیدی. ما رو ول کردی که بمیریم.
‫بمیرید؟ من داشتم جونتون رو نجات می‌دادم.
‫فرستادنِ شما سه نفر جلوی گوران برای گرفتنِ جمجمه، ‫فقط باعث می‌شد همه‌تون کشته بشید.
‫من ازت الگو می‌گرفتم. باورت داشتم.
‫ولی دیگه این اشتباه رو تکرار نمی‌کنم.
‫نمی‌دونم چرا زایا همه‌تون رو فرستاد اینجا.
‫ولی شما «راهیاب» نیستید فلین. به خودتون نگاه کنید.
‫شما قهرمان نیستید. شکست می‌خورید.
‫شما راهیاب نیستید.
‫فلین، این دفعه می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫تو، تو باید بهم اعتماد کنی فلین.
‫بهم اعتماد کن.
‫به کالیبور اعتماد کن.
‫حالت خوبه؟
‫فلین؟
‫به کالیبور اعتماد کن.
‫چی؟ درا واقعی بود. نه، می‌فهمم معنی پیام چیه داداش.
‫قبلاً هم این بحث رو کردیم. اوکی؟
‫هیچ پیامی در کار نیست. فقط سرت خورده به جایی.
‫واقعی بود. الان همه‌چی منطقی شد.
‫منظور زایا این نبود که به عنوان یه دوست به کالیبور اعتماد کنیم.
‫منظورش این بود که وقتی اون حرف رو بهمون زد، حرفش رو باور کنیم،
‫یعنی همون کاری که همین الان کرد.
‫ما راهیاب نیستیم.
‫چی؟
‫بهش فکر کنید. پیش‌گویی در مورد یه جنگجوی قدرتمند حرف می‌زنه،
‫یه ساحره با ذهنِ بی‌کران،
‫یه دزد افسانه‌ای، که رهبرشونه.
‫اینا واقعاً شبیه ما به نظر می‌رسن؟
‫- نه واقعاً. ‫- از نظر فنی اصلاً شبیه نیستن.
‫اوکی، پس اگه ما راهیاب نیستیم، چرا زایا ما رو فرستاد اینجا؟
‫که راهیاب‌های واقعی رو پیدا کنیم و دور هم جمعشون کنیم.
‫من که، من که اصلاً نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫ببینید، به لطف اوکلی.
‫ما کاوان رو پیدا کردیم...
‫جنگجوی قدرتمند.
‫و اورورا، زایا به ما گفت که تو رو پیدا کنیم.
‫و تو فوق‌العاده‌ای.
‫و همه‌مون رو با جادوی درمانگریت نجات دادی.
‫که این از تو می‌سازه...
‫ساحره‌ای با ذهن بی‌کران.
‫و هر چقدرم که از گفتنش بدم میاد،
‫کالیبور کسی بوده که نقشه می‌کشیده،
‫و تمام مدت بازی رو هدایت می‌کرده.
‫کالیبور، یه رهبر.
‫دزد افسانه‌ای.
‫بچه‌ها، ما راهیاب نیستیم.
‫اونا هستن.
‫نه، امکان نداره اون باشه.
‫الو؟ دارید در مورد چی حرف می‌زنید؟
‫صداتون رو نمی‌شنوم.
‫امکان نداره ما باشیم.
‫زایا ما رو آورد اینجا تا شما رو دور هم جمع کنه.
‫ما آدم خاصی نیستیم.
‫ما فقط سه تا بچه‌ی معمولی هستیم.
‫درحالی‌که شما سه نفر قهرمان‌های واقعی هستید.
‫چطوری مطمئن باشیم؟
‫چون این تنها چیزیه که از وقتی اومدیم اینجا با عقل جور درمیاد.
‫ولی این یعنی باید...
‫آره.
‫باید کالیبور رو آزاد کنیم.
‫اه. چطوری می‌تونم با اون کرمِ کثیف تو یه گروه باشم؟
‫کاوان، به کمکت نیاز دارم.
‫کاوان یه رهبابه.
‫می‌دونستم کمکم می‌کنی. ممنونم فلین.
‫تو هنوز برای من مُرده حساب می‌شی.
‫فلین، این طرز فکرت یه سطح بالاتر بود.
‫آره. به‌طرز عجیبی پخته عمل کردی.
‫منظورم اینه که، برای یه هدف بزرگ‌تر ‫این‌طوری خودت رو کنار کشیدی.
‫خب، من هنوزم می‌تونم رهبر گروه دوم باشم، مگه نه؟
‫♪ (کجا می‌ری؟) وقتی شیطون برای سرت جایزه می‌ذاره ♪
‫♪ (چی می‌بینی؟) وقتی داری به لبه‌ی پرتگاه نزدیک‌تر می‌شی ♪
‫♪ به کی زنگ می‌زنی وقتی تلفن‌ها، وقتی تلفن‌ها دارن مدام زنگ می‌خورن ♪
‫♪ نگران نباش، آره من هواتو دارم، بشنو که حالا دارن هم‌صدا می‌خونن ♪
‫داره نوشابه می‌دزده؟
‫جیمی! واو. ایول.
‫رفقای عشقِ تکنولوژیم بالاخره اون‌قدر
‫ که لازم بود از اون یارو گوران عکس گیر آوردن،
‫تا الگوریتم تشخیص چهره رو باهاش آموزش بدن،
‫و دوباره تمام فیلم‌ها رو چک کردن.
‫همین الان یه عالمه فیلم جدید از گوران برامون فرستادن.
‫فیلمی از بچه‌هامون هم پیدا کردن؟
‫هنوز چکشون نکردیم،
‫ولی این یاروِ عوضی تمام جواب‌هایی که لازم داریم رو داره.
‫صبر کن، استپ کن.
‫بفرما.
‫انگار این عوضی یه همدست داره. اینجا کجاست؟
‫خیابون هفتم و اصلی، سه شنبه پیش.
‫دوربین دیگه‌ای اون اطراف نیست،
‫که مال همون تاریخ و ساعت باشه؟
‫یه ثانیه صبر کن.
‫زاویه‌ش خیلی بده. صورتشون معلوم نیست.
‫آره، ولی انگار حق با توئه.
‫قطعاً یه نفر داره باهاش همکاری می‌کنه.
‫همکاری باهاش یا علیه اون.
‫انگار داره وسیله‌هاشو برمی‌داره.
‫اون یه جمجمه‌ست؟
‫داره نوشابه می‌خره.
‫مطمئنم این تنها چیزیه که می‌خوره.
‫اون چیه؟ چطوری داره...
‫این تنها راهشه.
‫چی دستشه، یه توپه؟
‫این فیلم‌ها نمی‌تونه واقعی باشه.
‫مجبورم نکن این کارو بکنم گوران. ‫به عواقبش فکر کن.
‫مجبورم نکن انجامش بدم.
‫باید اینو به پلیس نشون بدیم. این دختره بدجوری تو دردسره.
‫پلیس هیچ غلطی نمی‌کنه شانا.
‫خودمون باید ته و توی این قضیه رو دربیاریم.
‫وایسا، وایسا، وایسا. بزن عقب.
‫درست قبل از اینکه فرار کنه، صورتش معلوم شد.
‫زوم کن، زوم کن. ‫آره، دارم سعی خودمو می‌کنم.
‫اوه نه... ‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫خودشه. اون دختره، همون جمجمه‌هه، با دریل.
‫اون تو خونه‌ی منه.
‫تو خونه‌ی توئه.
‫♪ من یه دختر خوش‌شانسم، به هر چی بخوام می‌رسم ♪
‫♪ دستام روی داشبورد، مطمئنم همه‌چی ردیف می‌شه ♪
‫نه، نه. ابداً. هر چی که هست رو بیخیال شو.
‫خواهش می‌کنم. به کمکت نیاز دارم.
‫مگه اون مرده؟
‫نه، داره... بهوش میاد. داستانش مفصله.
‫برینلی، تو رو خدا فقط بذار بیایم تو.
‫باشه، خیلی‌خب. ولی اگه دوست‌دخترت ‫توی خونه‌ی من غزل خداحافظی رو بخونه،
‫قشنگ ازت شکایت می‌کنم.
‫دوست‌دخترم که تویی.
‫زایا فقط باید یه مدت اینجا استراحت کنه.
‫دقیقاً چقدر مثلاً؟
‫این جمجمه‌ی انسانه؟
‫انسان؟ سخت بشه گفت.
‫دریل، من واقعاً دارم در برابر یه عالمه اتفاقِ رو اعصاب،
‫خیلی با خونسردی رفتار می‌کنم.
‫می‌شه لطفاً بگی اینجا چه خبره؟
‫خدایی، هر چی کمتر بدونی برات بهتره.
‫فقط بهم قول بده آخر سر پام به این پادکست‌های جناییِ واقعی باز نمی‌شه.
‫[مربی: کونتو جمع کن بیا اینجا وگرنه از تیم حذفی]
‫اوه پسر، من باید برم.
‫هی، مگه خل شدی؟
‫نمی‌تونی همین‌طوری اینجا ولش کنی.
‫باید با مربی حرف بزنم. فقط ۱۰ دقیقه، شاید ۱۵ دقیقه.
‫نه.
‫فقط حواست بهش باشه.
‫در ضمن، ماشینتم باید قرض بگیرم.
‫آره دیگه، معلومه که می‌خوای.
‫گوش؟ ایی، حالم بد شد.
‫خب، همه با نقشه موافقید؟
‫مخصوصاً از تو می‌پرسم کاوان.
‫کاوان. راهیاب آماده‌ست.
‫اورورا، شاید بهتر باشه مرو پیش من بمونه که جاش امن باشه.
‫ولی من رهبرم.
‫خیله‌خب. شما سه تا مخفی بمونید.
‫ما یه لحظه می‌ریم و با کلید پوچی برمی‌گردیم.
‫هیچ‌کس عمراً این چیزا رو باور نمی‌کنه.
‫آره، ولی خودمون که می‌دونیم چی شده.
‫شاید دقیقاً دنیا رو نجات نداده باشیم، ‫ولی سهم خودمون رو انجام دادیم.
‫باید بگم خدایی خیلی کیف می‌ده که بشینی و استراحت کنی،
‫و بذاری قهرمان‌های واقعی همه‌ی کارها رو انجام بدن.
‫مگه نه؟ یعنی اون پیش‌گویی ‫بدجوری رو مخم بود و بهم استرس می‌داد.
‫بعدشم اون ودریک که فقط می‌خواست کبابمون کنه.
‫و من همه‌ش دارم بابامو تصور می‌کنم که داره داد می‌زنه.
‫تنها کاری که ازت می‌خواستن این بود که ‫یه جمجمه رو داغون کنی و حتی از پسِ اونم برنیومدی.
‫تا آخر عمرت ممنوع‌الخروجی.
‫راست می‌گه. یه جورایی حسِ خاص بودن خوب بود.
‫آره، قشنگ واسه خودم یه ستاره‌ی راک شده بودم.
‫اصلاً کی اهمیت می‌ده که من ناهار رو تنها می‌خورم؟
‫من تو دنیای واقعی یه سیاه‌چال رو شکست دادم.
‫جدی می‌گم، وقتی برگشتیم،
‫باید از این به بعد بیای سر میز من ناهار بخوری. آره.
‫که ابهتم تو مدرسه به فنا بره؟ عمراً.
‫خفه شو بابا.
‫متجاوزها!
‫بگیریدش.
‫بچه‌ها...
‫نه، بهم دست نزنید. دستت رو از روی من بردار.
‫نفرین بهتون.
‫همون‌جا وایسا.
‫باشه، باشه، باشه، آروم باش.
‫این... این جزو نقشه بود؟
‫نه، اصلاً نبود.
‫کاوان؟
‫کاوان تسلیم می‌شه.
‫باید یه کاری بکنیم.
‫قبلاً در موردش حرف زدیم. ما راهیاب نیستیم.
‫نمی‌تونیم همین‌طوری بذاریم دوستامون ‫توسط یه مشت ارکِ قماربازِ خون‌خوار اسیر بشن.
‫خودشه.
‫یه فکری دارم، ولی باید یه جوری حواسشون رو حسابی پرت کنیم.
‫چرا داری منو نگاه می‌کنی؟
‫این دقیقاً کاریه که برازنده‌ی «کش‌ بون‌ جوویِ» بزرگه.
‫هی، من اون بایکلاپس رو شکست دادم، باشه؟
‫اوه‌اوه‌او، ما تسلیمیم.
‫احتمالاً بهترین کار اینه که ما رو یکراست ببرید پیش رئیستون.
‫جهتِ اطلاع بگم،
‫کش بون جووی قشنگ دخلِ این ارک‌ها رو می‌آورد.
‫هنوز برادرت رو پیدا نکردی؟
‫تو از من فاصله بگیر مردنی.
‫اگه دست از سرم برنداری، به پلیس زنگ می‌زنم.
‫چرا؟ اونا که نمی‌تونن برای برگردوندنِ برادرت کمکت کنن.
‫فقط من می‌تونم اون کار رو بکنم.
‫ولی اول، چیزی رو می‌خوام که زایا ازم دزدیده.
‫منظورت همون جمجمه‌ست؟
‫زایا همین الانشم داره ازش استفاده می‌کنه تا به من کمک کنه.
‫کمکت کنه؟
‫ما همه‌مون فقط مهره‌های بازیِ اون هستیم.
‫همون‌طور که بهت گفتم؛ تو، من، برادرت، همه.
‫واقعیت اینه که فقط من قدرتِ کمک کردن بهت رو دارم.
‫فقط یه جادوگر مثل من می‌تونه دریچه‌ای رو به دنیای من باز کنه.
‫تو روی من شمشیر کشیدی مرد.
‫فکر کنم با همون زایا بمونم بهتره.
‫پس تا وقتی که دیگه به دردت نخوری، نوکرِ اون می‌مونی.
‫و بعدش هم بهت خیانت می‌کنه.
‫اوکی، خب هر وقت اون اتفاق افتاد، میام سراغت.
‫جواب اینو بهم بده. اگه زایا می‌خواست برادرت برگرده خونه،
‫پس اصلاً چرا از اول فرستادش بره؟
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫زایا راهیاب‌ها رو انتخاب کرد.
‫اون اونا رو توی مسیرِ دنیای من قرار داد. برو از خودش بپرس.
‫ازش بپرس کی برادرت رو فرستاد اونور.
‫و بگو؛ تو واقعاً می‌تونی یه دریچه
‫به جایی که فلین هست باز کنی؟
‫بعدش چی؟
‫تو برادرت رو پس می‌گیری و من برمی‌گردم خونه.
‫تنها چیزی که ازت می‌خوام اینه که
‫جمجمه رو به صاحبِ اصلیش برسونی.
‫یعنی به من.
‫یه جورایی به زایا بیشتر از تو اعتماد دارم.
‫وقتی بالاخره حقیقت رو قبول کردی،
‫می‌تونی منو انتهای جاده پیدا کنی. توی دره‌ی مک‌لین.
‫روش حساب نکن.
‫[تو توی خطری؛ الان برو بیرون؛ دختره بده؛ دوستت نیست]
‫عجیبه.
‫تاج‌های قشنگی‌ان. داستانِ جالبی داره.
‫راستش منم لنگه‌ی همینا رو پیدا کرده بودم،
‫تا اینکه اون رفیقِ کلکِت اونا رو از چنگم درآورد.
‫و تو مثلاً کی باشی؟
‫من رئیسِ کالیبورم و تو هم لابد خریدارشی.
‫ریپل‌استیلت‌اسکینِ بدنام.
‫ریپلاکیش، کالیبور اونا رو آورد.
‫من کلکش رو کندم. تاج‌ها الان مال منه.
‫من دنبال تاج‌ها نیستم.
‫هوم، حیف شد. چون همین الانشم براشون خریدار دارم.
‫شاهزاده ودریک. می‌دونیم.
‫پس اینم می‌دونی که عمراً بتونی با قیمتی که اون میده رقابت کنی.
‫ولی چیزی که من پیشنهاد می‌دم، بی‌قیمته.
‫یه کیسه...
‫از جادوی زمین.
‫گنجینه‌هایی از سراسر ستاره‌ها.
‫این اسباب‌بازی‌های تو به جونِ من نمی‌ارزه.
‫اگه کلید پوچی رو به ودریک ندم، سرم رو لبِ باغچه می‌بره.
‫نمی‌دونستم ریپلاکیشِ معروف انقدر از ‫ناراحت کردنِ یه شاهزاده‌ی ایشی می‌ترسه.
‫من اون‌قدرها هم مغرور نیستم که بتونی با یه معامله گولم بزنی.
‫اینا گول‌زدن نیست قربان.
‫اون دکمه‌ی کوچیک رو فشار بده.
‫اوه‌او. نمی‌تونی اون چراغ‌قوه رو بهش بدی،
‫اون مالِ بزرگ‌ترین جادوگرِ زمین، تی‌جی مکسه.
‫آه.
‫کافی نیست.
‫اوه، ولی اون چراغ‌قوه فقط اولِ کاره.
‫من سر قولم هستم. کلکشون رو بکن.
‫نه، من نمی‌خواستم معامله کنم.
‫می‌خوام سرش باهات بازی کنم. یه بازیِ شرطی.
‫چی؟
‫تو ورق‌بازِ معروفی هستی، درسته؟
‫خب، هر چقدرم که خوب باشی، من ازت بهترم.
‫تو فقط یه توله‌سگی.
‫یه توله‌سگی که هیچ‌وقت توی ورق نمی‌بازه.
‫پس اگه من بردم، کیفِ جادوگر و هر چی توش هست مال منه.
‫قبوله. ولی اگه من بردم، کلید پوچی رو برمی‌دارم.
‫و اون شمشیرِ آبی رو.
‫چی؟
‫شرطت رو قبول می‌کنم.
‫آره. چی انقدر خنده‌داره؟
‫اینا می‌دونن من هیچ‌وقت نمی‌بازم. پس بازی رو انتخاب کن. گلیک؟
‫هفت‌ماتم؟ یا شاید تاس رو ترجیح می‌دی.
‫من یه بازیِ بهتر بلدم.
‫اسمش «اونو»ئه.
‫دو تا کارت بکش، احمق.
‫بسه دیگه انقدر قارقار نکن، چهار تا بکش.
‫ست و بازی.
‫نوبتت سوخت (رد شو).
‫پس باز نوبت منه. دوباره رد شو. رد شو.
‫نه، شوخی کردم.
‫چهار تا بکش.
‫نه آبی، نه سبز.
‫اعتراض دارم (به چالش می‌کشم).
‫فکر کنم می‌شه چهار تا به اضافه‌ی دو تا کارت، احمق.
‫و حکم می‌کنم رنگ بشه قرمز.
‫و من...
‫بردم.
‫اونو!
‫چی؟
‫نگفتی «اونو».
‫دو تا کارت بکش.
‫ولی این، این، این... این که قانونِ واقعی نیست.
‫قوانین رو با هم چک کردیم. دو تا کارت بردار.
‫عجب قانونِ احمقانه‌ایه. خودت هم می‌دونی.
‫ولی از نظر فنی اون گفت، اوه...
‫شکستت دادم.
‫سرورم، شاهزاده ودریک داره نزدیک می‌شه.
‫و حالا این بازی واقعاً تموم شد.
‫این کلک‌بازها رو ببرید سیاهچال.
‫نه، نباید بذاری کلید پوچی برسه دست ودریک.
‫منو ول کن. فکر می‌کردم تو یه ازبکِ خوش‌قولی.
‫اون رفته.
‫قرار بود پیشش بمونی.
‫گفتی فقط ۱۰ دقیقه می‌ری.
‫کجا بودی؟
‫توی اون اتاقی که ظرف آب بود؟
‫این کاپشنِ منه؟
‫خیله‌خب. برینلی، می‌شه یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫اوه، که مثلاً باهاش به هم بزنی؟ حتماً.
‫بازم می‌گم، اون هیچ‌وقت دوست‌دخترم نبوده.
‫باید بریم. به محض اینکه جون بگیرم تا بتونم دوباره تصویرسازی کنم.
‫من با گوران حرف زدم.
‫چی؟
‫راسته؟
‫تو بودی که فلین رو فرستادی به اون یکی دنیا.
‫دریل، واقعاً به این سادگی‌ها که فکر می‌کنی نیست.
‫فقط بهم بگو.
‫تو این کارو کردی؟
‫آره، من فلین رو انتخاب کردم.
‫باورنکردنیه. من بهت اعتماد کردم.
‫هر کاری گفتی کردم تا فلین صحیح و سالم برگرده خونه.
‫ولی نقشه‌ت واقعاً این نیست، مگه نه؟
‫دریل، نباید به حرف‌های گوران گوش بدی.
‫اون هر دروغی می‌گه تا بتونه جمجمه رو به دست بیاره.
‫جالبه. اونم همین حرف رو در مورد تو زد.
‫پس ثابت کن اون اشتباه می‌کنه.
‫دقیقاً بهم بگو چطوری می‌خوای فلین رو برگردونی.
‫هنوز نمی‌دونم.
‫هوم. برای یه بارم که شده، باهام رک باش.
‫اصلاً نجات دادنِ برادرم برات مهم هست؟
‫معلومه که هست. حقیقت اینه که سرنوشتِ دنیا در خطره.
‫چیزهای مهم‌تری هست که باید توی این قضیه لحاظ بشه، دریل.
‫هیچ‌چیزی مهم‌تر از نجات دادنِ فلین نیست.
‫- دریل... ‫- گوران شاید بهم دروغ گفته باشه.
‫ولی حداقل اون یه راهی برای برگردوندنِ فلین داره.
‫بذار استراحت کنم، بعدش بیشتر می‌گردم؛ خواهش می‌کنم دریل.
‫مطمئنم یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫تو فرصتت رو داشتی.
‫خواهش می‌کنم دریل، نمی‌فهمی داری چی کار می‌کنی.
‫اتفاقاً برای یه بار هم که شده، قشنگ می‌فهمم. دارم برادرم رو نجات می‌دم.
‫حالا برو کنار.
‫شاید ضعیف‌تر از اون باشم که بتونم ‫آینده رو ببینم، ولی از جام تکون نمی‌خورم.
‫می‌دونم که بهم آسیب نمی‌زنی.
‫عجب، دنده عقبم بلدن برن!
‫دوباره ماشینمو برداشت برد؟
‫حالت خوبه؟
‫اون بیرون چه اتفاقی افتاد؟ «راهیاب‌ها»؟
‫خب، نقشه‌تون قبل از اینکه پاتون رو بذارید تو، شکست خورد.
‫حواست هست که خودت هم اسیر شدی دیگه؟
‫هی، تقصیر ما نیست.
‫کاشف به عمل اومد که رفیقِ کالیبور، دقیقاً یه ازبکِ خوش‌قول نیست.
‫توی ورق‌بازی تقلب می‌کنه. معلومه که می‌کنه.
‫فکر کردی چطوری همیشه برنده می‌شه؟ خیلی هم بدباخت بود.
‫همیشه همین‌طوری بوده.
‫دستت رو از من بکش مرتیکه‌ی غول‌تشن.
‫وایسید، اونا رو کجا می‌برید؟
‫ودریک شاهزاده خانم و اون نیمه‌انسان رو می‌خواد.
‫به ریپ بگو داره یه اشتباهِ خیلی بزرگ می‌کنه.
‫ریپ بهم گفت اگه زیاد حرف زدی، همین کارو بکنم.
‫کاوان؟
‫نگران نباش. میایم سراغت.
‫ما یه نقشه داریم.
‫نقشه چیه؟
‫نقشه.
‫بیخیال شیم و به یه مرگِ بدون درد امید داشته باشیم.
‫فکر کردم هیچ‌وقت نمی‌رن.
‫اوکلی، اینکه مجبورش کردی اونو بازی کنه نبوغ‌آمیز بود.
‫عجب حواس‌پرتیِ باحالی بود. مثل بنز جواب داد.
‫حواس‌پرتی؟ این بخشی از نقشه بود.
‫بیشترش.
‫بد نبود.
‫ممنون ولی، ودریک با یه ارتشِ کوچیک بیرون منتظره.
‫کالیبور!
‫حالا دیگه فرار می‌کنی؟
‫راه رو نشون بده فلین. منم میام.
‫خب، امیدوارم هیچ‌کدوم از
‫سربازات انگشتشون روی ماشه نلرزه.
‫سرورم، جایزه‌تون رو آوردم.
‫چقدر دلم برات تنگ شده بود، نامزدِ عزیزم.
‫وقتشه برگردیم خونه.
‫ترجیح می‌دم بمیرم تا اینکه با تو باشم.
‫آدم همیشه نمی‌تونه انتخاب کنه عاشقِ کی باشه، پرنسس.
‫هیچ‌کس تو رو دوست نداره. کاوان وجودش فقط پر از نفرته.
‫نه، نه، نه. تمومش کن.
‫غولِ فراریِ من.
‫فکر کردی این دفعه بدون آمادگی میام سراغت؟
‫کاوان.
‫حیف شد که قبل از اینکه کارم باهات تموم بشه از آزمایشگاهم فرار کردی.
‫ولی نگران نباش، از این به بعد فقط ‫وقتی بهت اجازه بدم تبدیل به اون هیولا می‌شی.
‫نه اگه کاوان اول تو رو بکشه.
‫اگه امتحان نمی‌کردی ناامید می‌شدم.
‫از اون دزد و اون سه تا فسقلی خبری نشد؟
‫قرار ما سرِ این دو نفر و اون گوی جادویی بود.
‫هرچند، کالیبور رو سپردم به یه سرنوشتِ وحشتناک.
‫تو واقعاً یه ازبکِ خوش‌قولی.
‫حالا، جایزه‌م.
‫دارم از این بازی خیلی خسته می‌شم.
‫نه، منظورم این نبود که...
‫تینتریک! (جادوی صاعقه)
‫نفرین به این راهیاب‌ها، اونا هیچی نیستن. هیچی.
‫و با این حال هنوزم یه راهی برای عذاب دادنِ من پیدا می‌کنن.
‫به کی می‌گی هیچی؟
‫دوست‌های ما رو ول کن.
‫وگرنه این دکمه رو فشار می‌دم
‫و با اون کلید پوچیِ عزیزت غیب می‌شیم.
‫اون دکمه رو فشار بدی، دوستات می‌میرن.
‫انجامش بده فلین. اون در هر صورت همه‌مون رو می‌کشه.
‫برو خونه، جمجمه رو نابود کن.
‫بزن فلین. کاوان حاضره بمیره تا جلوی ودریک رو بگیره.
‫آخرین فرصتته، ودریک.
‫معلومه که دلت می‌خواد برگردی خونه.
‫شما بچه‌هایی که جاتون اینجا نیست.
‫ولی آخرین چیزی که می‌شنوی، صدای جیغِ رفقاته که دارن شکنجه می‌شن.
‫تا وقتی زنده‌ای هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنی.
‫فلین.
‫دی‌ره! (پایان)
‫کالیبور! نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. کالیبور.
‫چرا این کارو کردی؟
‫من، مجبور بودم نجاتت بدم.
‫راهیاب‌ها رو نجات بدید.
‫ما، ما... ما راهیاب نیستیم.
‫پیام زایا...
‫همیشه منظورش شما بودید، نه ما. الان دیگه می‌فهمم.
‫شما برگزیده‌اید.
‫من باورتون دارم.
‫باید بهم اعتماد کنید.
‫نه، نه کالیبور.
‫کالیبور.
‫بسه دیگه بچه‌ها. می‌دونید که می‌تونم بیام اون تو.
‫اگه بیای اینجا، از کلید پوچی استفاده می‌کنیم.
‫جدی باش پسر. من می‌دونم دوستاتو جا نمی‌ذاری.
‫لازم نیست کس دیگه‌ای بمیره.
‫کلید پوچی رو بده به من، بقیه‌ی دوستات می‌تونن زنده بمونن.
‫حتی وقتی جمجمه رو بگیرم، می‌فرستمتون خونه.
‫همون چیزی که همیشه می‌خواستید.
‫باید چی کار کنیم؟
‫دقیقاً همون کاری که اورورا گفت. ماه رو فشار بده. برو خونه.
‫اون جمجمه رو برای همیشه نابود کن.
‫نمی‌تونم وایسم و تماشا کنم که ودریک دوباره کاوان رو شکنجه کنه.
‫نمی‌تونم. نجات دادنِ دنیا چه فایده‌ای ‫داره وقتی همه‌ی دوستامون مُردن؟
‫درسته. ولی ما... دیگه راهی برامون نمونده.
‫فکر کنم مجبوریم کلید پوچی رو بهش بدیم،
‫شاید وقتی چیزی که می‌خواد رو گرفت، بذاره همه‌مون بریم.
‫واقعاً باورت می‌شه؟
‫نه.
‫باید بجنگیم.
‫چی؟
‫بازم اشتباه کردم، این همون چیزیه که دریل داشت در موردش حرف می‌زد.
‫به کالیبور اعتماد کن.
‫پس داری می‌گی ما واقعاً راهیاب هستیم.
‫کالیبور به ما باور داشت.
‫اون باور داشت که ما تنها کسایی هستیم که می‌تونیم جلوی ودریک رو بگیریم.
‫اینجاست. این سرنوشت ماست.
‫هنوز نمی‌تونیم بریم خونه.
‫حتی اگه راهیاب هم باشیم، باز حریف ودریک نمی‌شیم.
‫اگه بریم بیرون، مُردیم.
‫نه اگه با هم همکاری کنیم.
‫مثل همیشه.
‫نقشه رو من می‌کشم.
‫کش، برو شمشیر کالیبور رو بردار و مثل یه ‫«کشِ بون‌جوویِ» واقعی بیفت به جون اون سربازها.
‫ایول.
‫و، و اوکلی. تو...
‫من چی؟
‫من یه شمع روشن می‌کنم و فوتش می‌کنم.
‫کلِ کاری که از دستم برمیاد همینه. قشنگ مرو رو حروم کردنِ خالصه.
‫قشنگ مرو رو حروم کردن...
‫وقت تمومه؛ یا کلید پوچی رو می‌دی یا اون موجودِ بعدی می‌میره.
‫باشه. باشه. شلیک نکن، داریم با کلید پوچی میایم بیرون.
‫خوشحالم می‌بینم سرِ عقل اومدی.
‫همون‌طور که گفتی، لازم نیست کس دیگه‌ای بمیره.
‫بذار برن و من گوی رو بهت می‌دم.
‫فلین. نه.
‫وقتی کلید پوچی تو دستم باشه، می‌تونی زندانی‌ها رو آزاد کنی.
‫احمق‌ها.
‫شما همه‌چی رو به من دادید...
‫در ازای هیچ‌چی.
‫دوست‌های ما همه‌چیزِ ما هستن.
‫باید بگم که چقدر پیش‌پاافتاده؛ برای راهیاب‌های افسانه‌ای،
‫باید بگم که ناامیدکننده از آب دراومدید.
‫ببخشید که ناامیدت کردیم.
‫سیدِ (جادوی باد).
‫بکشیدشون.
‫لاسای (جادوی آتش).
‫حالا آزادید. رفیق، بهت نیاز داریم.
‫اوکلی.
‫کاوان!
‫پسر، این قدرت جادویی داره.
‫پسر!
‫کاوان!
‫سلام.
‫کسی اینجا نیست؟
‫گوران. جمجمه‌ت رو آوردم.
‫پس بالاخره با زایا روبرو شدی، نه؟
‫و مگه من در مورد همه‌چی درست نمی‌گفتم، رفیق؟
‫تو رفیق من نیستی. من فقط برای برگردوندن فلین دارم باهات کار می‌کنم.
‫با جمجمه‌ی مردوخ، هر چیزی ممکنه.
‫خودِ مردوخ بود که قدرت سفر بین دنیاها رو کشف کرد.
‫اصلاً برام مهم نیست. فقط از این لعنتی استفاده کن تا برادرم رو برگردونی.
‫مردوخ قرن‌هاست که تو خوابه.
‫اولین قدم اینه که بیدارش کنیم.
‫چقدر در موردش اشتباه می‌کردم.
‫وقتی فقط به فکر خودش بود، آدمِ بهتری بود.
‫کاش اورورا اینجا بود، اون می‌تونست دوباره زنده‌ش کنه.
‫اورورا تنها ساحره‌ی دنیا نیست.
‫نه.
‫آخرین باری که یه طلسم جدید رو امتحان کردم، نزدیک بود بمیریم.
‫باید امتحان کنیم. من... من قبلاً گشتم. هیچی نیست.
‫بفرما، این یه طلسم شفابخشه. ولی اون مُرده. زخمی نشده که.
‫امکان نداره...
‫به امتحان کردنش می‌ارزه.
‫حتی اگه هیچ احتمالی هم نباشه، فقط خواهش می‌کنم، ‫از هر چی مرو برات مونده استفاده کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫هنوز یکم مرو تو وجودم مونده، بعلاوه‌ی این.
‫دیان آن هویل اِ استوپاد (خونریزی رو بند بیار).
‫♪ صبحِ مه‌آلود، آسمونِ تاریک... ♪
‫خیلی متأسفم، کافی نبود.
‫معذرت می‌خوام.
‫♪ تا بتونم دوباره بخوابم ♪
‫خب حالا چی؟
‫منظورم اینه که، ما هنوز اینجا گیر کردیم.
‫کاوان رفته. تمام مروهامون رو هم مصرف کردیم.
‫ودریک اورورا رو داره.
‫از همه بدتر، کلید پوچی هم دستِ ودریکه.
‫در واقع هیچی نداریم.
‫آره. عملاً همه‌چی رو باختیم.
‫آه.
‫کالیبور!
‫هنوز بیهوشه.
‫آره، ولی اونقدری زنده هست که بتونیم کمکِ بیشتری بگیریم.
‫دختر، تو امروز واقعاً ترکوندی.
‫دیگه خسته شدم از باختن. باید توی این قصه‌ی راهیاب بودن بهتر بشیم.
‫حق با توئه. دیگه فرار بسه.
‫باید جنگ رو بکشونیم سمتِ ودریک.
‫خطرناکه ها.
‫آره.
‫ممکنه همه‌مون بمیریم.
‫احتمالاً.
‫خب پس، بریم دنیا رو نجات بدیم.
‫باید می‌گفتم «راهیاب‌ها» و تا سه می‌شمردم؟ بعد همه‌مون دستامون رو می‌ذاشتیم رو هم؟
‫اصلاً حرفش رو هم نزن.
‫نه پسر، باحال می‌شد که.
‫بیخیال کش. تو باید توی این جور چیزها کمکم کنی.
‫من تا حالا توی یه تیمِ واقعیِ واقعی نبودم.
پــایـــان فـــصـــل اول
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]