« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫آنچه گذشت
‫لیندی؟
‫دارم خونه عروسکی رو باز می‌کنم.
‫وای وای وای.
‫چه غلطی می‌کنی، لس؟
‫یه اتفاق بود.
‫برم گردون به حالت قبل!
‫فوراً، لطفاً!
‫فقط یه روز طول می‌کشه،
‫یا شاید دو روز.
‫احساس می‌کنم خیلی کوچیکم.
‫- نه، نه، نه! ‫- توی خونه عروسکی
‫در امانی.
‫ولی باید برم آزمایشگاه
‫تا درستت کنم.
‫اوضاع خونه خوبه؟
‫باید دوباره چیزها رو بزرگ کنم.
‫قرارداد ۳۰ روزه‌ست.
‫این دیوونگیه.
‫تعطیلش کنید.
‫من رئیس این آزمایشگاهم.
‫نباید به هم بریزم.
‫چی؟ باید از اینجا برم بیرون!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫[ بیست و دو سال پیش ]
‫چیه؟
‫خوابت برده بود؟
‫نه.
‫صورتت روی میزه؟
‫دارم فکر می‌کنم.
‫بیش از یه ساعته.
‫- نه، واقعاً؟ ‫- آره.
‫هیچ صدای تایپی نشنیدم.
‫اینکه «کیر» رو پشت سر هم تایپ کنی ‫حساب نیست.
‫خودت گفتی درو قفل کنم.
‫- می‌دونم. ‫- پس می‌خوای بیای بیرون؟
‫آره، معلومه که می‌خوام بیام بیرون.
‫ولی باید بنویسم.
‫تا موقع شام منو محبوس نگه دار.
‫باشه.
‫می‌خوای درت بیارم؟
‫نه، تست بود.
‫- بنویس! ‫- نمی‌تونم.
‫باشه، بیا.
‫انگیزه.
‫این شد روحیه.
‫دوستت دارم.
‫منم گاییدمت.
‫"مترجم: ریحانه"
‫- بد شده؟ ‫- نه.
‫نه، عالیه.
‫و دایان؟ مادره؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫باور کن.
‫یه تلفن هست.
‫الو؟ لس؟ الو؟
‫آره، خودمم.
‫بیرون رو نگاه کن.
‫باشه. ‫ولی در هنوز قفله.
‫می‌دونم. بعد از اینکه دیدم
‫از شلنگ باغ آویزون شدی،
‫فکر کنم هر دومون موافقیم
‫داخل امن‌تره، نه؟
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫یه بررسی کامل کردم،
‫هیچ حشره‌ای نیست.
‫- رومبا چی؟ ‫- خاموشش کردم.
‫- ماگو؟ ‫- توی ماشینه.
‫داری میری سر کار؟
‫- آره، مجبورم. ‫- لطفاً نرو.
‫میام تو جیبت قایم می‌شم، ‫هیچ صدایی هم درنمیارم.
‫آزمایشگاه جای خیلی خطرناکیه،
‫متغیرهای غیرقابل‌کنترل زیادی داره.
‫پس من چی کار کنم؟ ‫بشینم و منتظر بمونم؟
‫دیونه می‌شم.
‫می‌تونی خونه عروسکی رو بگردی.
‫بگردم؟ ‫این همون خونه خودمونه
‫با پرده‌های بد و صندلی‌های خراب.
‫می‌دونم همه‌چیز بی‌نقص نیست، ‫ولی دقیق‌تر نگاه کن.
‫- چیزهای بیشتری هست. ‫- واقعاً؟
‫آره. پس اون یخچال شرابِ دو‌منطقه‌ایِ ۱۶۲ بطریِ
‫ کاملاً پُر چی؟
‫و شرط می‌بندم
‫اصلاً توجه نکردی به اون صندلی ماساژ فول بادی
‫که سرمایه‌گذار قبلی به مارتین هدیه داده بود ‫ و من کوچیکش کردم.
‫- مارتین نخواستش؟ ‫- نه، نه.
‫نه، به لمس حساسیت داره.
‫ولی خونه عروسکی اولش
‫فقط یه پروژه تحقیقاتی کوچیک بود ‫و من زیاد از حد پیش رفتم.
‫نمی‌دونم.
‫لس، قلبم تند می‌زنه. ‫می‌دونی؟
‫حالم خوبه؟
‫ربطی به اندازه‌م داره؟
‫- باید نگران باشم؟ ‫- نه.
‫شاید یه حمله پانیک کوچیکه.
‫می‌گذره. فقط نفس بکش.
‫آفرین.
‫باشه.
‫ولی لس، واقعاً نزدیک شدی؟
‫آره.
‫جدی میگی؟
‫جدی.
‫بهم اعتماد کن.
‫خداحافظ.
‫من توی یه خونه عروسکی‌ام.
‫جام امنه.
‫فقط مضطربم.
‫یه کاپوچینو لازم دارم.
‫آره.
‫غذا دارم.
‫خدای من.
‫جام امنه.
‫می‌تونم آروم باشم.
‫می‌تونم... آره؟
‫تا حالا به کوچیک کردن
‫یه آدم فکر کردی؟
‫پناه بر خدا!
‫دیوونه شدی؟
‫ویوین اینجا رو کامل تحت کنترل داره
‫اون‌وقت تو می‌خوای یه آدم معمولی رو ‫ کوچیک کنی؟
‫- فقط یه سؤال بود، نمی‌خواستم... ‫- خیلی‌خب.
‫عالیه. حالا من یه سؤال دارم.
‫۲۸ روز وقت داریم تا بدبخت شدن.
‫- آره. ‫- پس می‌تونی روی ذرت تمرکز کنی؟
‫باشه؟ اون یکی مسیر رو پیش بگیر.
‫- ذرت رو بزرگ کن. ‫- فقط یه فکر گذرا بود.
‫- عالیه، پس بی‌خیالش می‌شیم. ‫- باشه.
‫باشه. لس، می‌دونی، ‫نمی‌خوام خلاقیتت رو
‫سرکوب کنم. می‌دونی، ببین
‫ولی احتمالاً صدها آزمایش ‫روی حیوانات لازم میشه
‫شاید هم هزاران.
‫- و واقع‌بینانه... ‫- آره، معلومه!
‫- آزمایش روی حیوانات. ‫- آره.
‫- آره، چی فکر می‌کردم؟ ‫- یه لحظه ترسوندیم.
‫مارتین من هیچ‌وقت
‫یک انسان رو کوچیک نمی‌کنم
‫بدونِ اینکه...
‫روی یه گربه
‫یا یه حیوون دیگه آزمایشش کنم.
‫- دیوانگیه. ‫- حتی میشه گفت سهل‌انگارانه‌ست.
‫تو تکیه‌گاه منی. ‫بدون تو چی کار می‌کردم؟
‫معلم فیزیک دبیرستان می‌شدی.
‫تو دفتر منی.
‫- در قفل نبود. ‫- نبایدم باشه.
‫- من بازش کردم. ‫- چرا؟
‫خواستم مطمئن بشم این ‫به دستت می‌رسه.
‫پروتکل‌ها و دستورالعمل‌هات به‌صورت چاپین،
‫که هیچ سوءتفاهمی پیش نیاد.
‫نسخه الکترونیکش هم توی اینباکس ایمیلت هست.
‫و این...
‫که بتونم هر حرکتت رو زیر نظر داشته باشم.
‫دیگه هیچ رازی در کار نیست، دکتر لیتل‌جان.
‫من رازی ندارم.
‫همه راز دارن.
‫- اون صدای گربه‌ست؟ ‫- نه.
‫صندلیمه، جیرجیر می‌کنه.
‫صبر کن، الان صدا میده.
‫وقت این کارا رو ندارم.
‫تو هم نداری.
‫هی.
‫آماده‌ای بری یه سفر فوق‌العاده،
‫آقای ماگو؟
‫کمکم کنی تا به لیندی کمک کنم، آره؟
‫وایسا.
‫همه اینا رو بخشیده بودم به خیریه گودویل.
‫مگه نه، اسپیس کولون؟
‫مست بودی و عذاب وجدان داشتی.
‫لس همه‌چیزو کوچیک کرده.
‫این لباس شب مهمم بود.
‫بپوشش.
‫ولی اگه اندازه‌م نشه چی؟
‫ولی اگه بشه چی؟
‫- خوشگل شدم؟ ‫- آره، پایین رو نگاه کن لطفا.
‫[ هجده سال پیش ]
‫عالیه. خیلی‌خب.
‫می‌شه یه عکس تکی از خانم مک‌مایکل بگیریم؟
‫- لیتل‌جان. ‫- آره.
‫می‌تونی اینو نگه داری؟
‫بیا، اینم نگه دار.
‫با دستمال جیبت ست میشه.
‫و ایده بعدی بزرگت، قرمز گوجه‌ای.
‫به پایین نگاه کن.
‫اون جالباسی نیست‌ها...
‫- به جایی برنمی‌خوره. ‫- می‌دونی.
‫و دهنش رو گاییدم
‫که بردت اون سر کشور.
‫باورت میشه؟
‫این همون لحظه‌هاییه که تمام وجودم
‫می‌خواد عقب بکشم،
‫تا نامرئی بمونم، دیده نشم،
‫و کاملا کوچیک باشم.
‫اما این جایزه فوق‌العاده...
‫چراغ راهِ شجاعته،
‫که یادم میاره وقتی ریسک می‌کنی
‫و وقتی اون قدم بزرگ رو برمی‌داری،
‫و وقتی قبول نمی‌کنی کوچیک بمونی،
‫اون موقعه که اتفاقات بزرگ می‌افته.
‫باید از مدیر برنامه‌م، ناشرم،
‫و از همه مهم‌تر،
‫ویراستار کتابم، تری تشکر کنم.
‫دختر، ما موفق شدیم.
‫خیلی خیلی ممنونم.
‫از ته دلم ممنونم.
‫بدون شما نمی‌تونستم.
‫و دیگه حرفی ندارم.
‫ممنونم. دوستتون دارم.
‫اوه، خدای من. یه چیز دیگه.
‫ببخشید، بهترینو گذاشتم برای آخر.
‫چون هیچ‌وقت شوهرم لس رو ‫فراموش نمی‌کنم.
‫لس لیتل‌جان، تو عاملش بودی. ‫جدی میگم،
‫منو به کامپیوترم زنجیر ‫و توی دفترم محبوسم کرد
‫تا بالاخره این کتاب رو تموم کنم.
‫بدون تو هیچ کتابی وجود نداشت،
‫پس دوستت دارم، ممنونم.
‫تری.
‫خدای من! اوه!
‫کیر توش!
‫چی؟ این...
‫این...
‫اه.
‫۹۱۷...
‫ام... ۹۱۷...
‫۵...
‫این روزها کی شماره حفظ می‌کنه آخه؟
‫[ هیچ وقت وارد نشو ]
‫به سمت ستاره‌ها برو.
‫ستاره ۶۹.
‫هنوز همچین چیزی هست؟ شاید؟ ستاره ۶۹؟
‫ستاره ۶۹.
‫لیندی؟ این یه وضعیت اضطراریه؟
‫- کل زندگیم یه وضعیت اضطراریه. ‫- چی شده؟ چی شده؟
‫باشه، گوش کن. نمی‌خواستم بهت بگم،
‫ولی یه کار بد کردم. ‫خب من نکردم.
‫تقصیر من نبود.
‫ولی شماره تری رو لازم دارم.
‫- تری؟ ‫- داستانش طولانیه
‫و نمی‌خوام چیزی درباره این بگم، می‌دونی...
‫فقط باید باهاش حرف بزنم.
‫باشه، فقط یه نفس عمیق بکش
‫و نمی‌گم ریلکس یا آروم باش...
‫- خواهشاً نگو. ‫- ولی بدون
‫که دارم همه‌چیو درست می‌کنم
‫و فقط چند روز دیگه طول می‌کشه
‫بعدش می‌تونی با تری تماس بگیری.
‫- نه، لس... ‫- تا اون موقع
‫فقط از خونه لذت ببر،
‫بخور و بنوش، و یه لباس دیگه امتحان کن.
‫و چشم به هم بزنی ‫برگشتم خونه.
‫یه لباس دیگه؟
‫- لیندی، پشت خطی؟ ‫- آره، پشت خطم.
‫باشه، پس از این تعطیلات خونگی لذت ببر.
‫تحت نظریم.
‫می‌دونی چیه، راست می‌گی. ‫باشه.
‫باشه. خداحافظ، لس.
‫باید مسیرمون رو دوباره بررسی کنیم.
‫بله؟
‫ببخشید مزاحم می‌شم،
‫ولی کارل برای دسترسی به فریزر مواد شیمیایی
‫به مشکل خورده.
‫- تو کی بودی؟ ‫- جنتم.
‫از بخش ریچارد.
‫آره، ریچارد. کجاست راستی؟
‫رفته عمل برداشتن پولیپ انجام بده.
‫- به‌زودی برمی‌گرده. ‫- خب چی لازم داری، جنیس؟
‫جنت... ببخشید،
‫کارل، فریزر شیمیایی،
‫پروتکل جدید.
‫کیر توی این پروتکل.
‫- چیزه... ‫- این چیه؟
‫فکر کنم دیشب نصب شده.
‫- برای چی؟ ‫- برای انگیزه؟
‫- چی؟ ‫- مهلت ۳۰ روزه.
‫- که توی قرارداد قید شده. ‫- آره. فهمیدم.
‫کارل،
‫درباره ارتقای سطح دسترسیت
‫با ویوین صحبت می‌کنم، باشه؟
‫چی؟
‫فکر کنم دستگاه مشکل داره.
‫نوشته «کارمند».
‫روی مال تو چی نوشته؟
‫«کارمند»؟
‫کارت من با جنیس یکیه؟
‫کیر توش.
‫ده‌ها!
‫صدها.
‫هشت بسته دستمال توالت اقتصادی؟
‫هشت ضربدر بیست و چهار؟
‫صد و نود و دو.
‫الکی می‌گه دو روز طول می‌کشه، کولون فضایی.
‫«بهم اعتماد کن.»
‫[ هجده سال پیش - نیویورک ]
‫اشتباهه که نخوام بیام؟
‫نه، اشتباه نیست، ولی...
‫نیویورک، سنت‌لوئیس، نیویورک.
‫فکر کنم عاشقش می‌شی.
‫خونه خیلی بزرگه،
‫کلی فضا داریم
‫و دفتر کارت از این آپارتمان بزرگ‌تره.
‫و یه استخر هم داریم.
‫من استخر دوست دارم.
‫و منم تو رو دوست دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫وگرنه چرا باید نیویورک رو ول کنم ‫ و بیام سنت‌لوئیس؟
‫لیندی، می‌فهمم، واقعاً می‌فهمم.
‫تازه به اوج رسیدی و داریم ‫ نیویورک رو ترک می‌کنیم.
‫- ولی دلتنگم می‌شن... ‫- اوهوم.
‫درسته؟ بعدش برمی‌گردم.
‫- آره. ‫- آره.
‫به نظرت چقدر طول می‌کشه؟
‫دو، نهایتاً سه سال.
‫- دو سه سال، عالیه. ‫- آره.
‫کتاب بعدیم نوشته میشه، ‫تری حسابی خوشحال میشه.
‫عالی میشه. بهم اعتماد کن.
‫دارم.
‫ندارم.
‫ما نداریم.
‫شرط می‌بندم همین الان می‌تونه منو بزرگ کنه، ‫ولی نمی‌کنه.
‫من موش آزمایشگاهی لعنتیشم.
‫من جایزه‌ی نوبل پونزده سانتیشم.
‫آه!
‫یکی اومده.
‫آهای؟ لیندی؟ منم، ریچارد.
‫ریچی! ریچی!
‫ریچارد!
‫آهای؟
‫ریچارد!
‫ریچی!
‫دفتر.
‫برگرد.
‫لیندی!
‫می‌رم از پشت بیام.
‫لیندی، کجایی؟
‫لیندی؟ لیندی؟ اوه. اوه.
‫آخ.
‫- سلام. ‫- - سلام.
‫- تو کی هستی؟ ‫- نه.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- هان؟ نه. ‫- داری چه غلطی می‌کنی؟
‫نه، نه، نه، ببخشید، ببخشید.
‫صبر کن، صبر کن.
‫تو باید لولو باشی.
‫- از کجا اسم منو می‌دونی؟ ‫- چون با پدرت
‫تو آزمایشگاه کار می‌کنم.
‫اسمم ریچارده.
‫باشه، ریچارد از آزمایشگاه.
‫ما رو زیر نظر داری؟
‫زیرنظر؟ نه، نه بابا.
‫هیس. نه، زیر نظر ندارم.
‫فقط همین اطراف بودم
‫گفتم بیام
‫و کریسمس رو تبریک بگم.
‫و از پنجره‌ها هم سرک بکشی؟
‫بابام اصلا خونه نیست،
‫که باید بدونی. ‫چون همکارشی.
‫اوه.
‫- می‌بینی؟ ‫- خیلی‌خب.
‫من کارمند و فیزیکدانم.
‫آدم کریهی هم هستی.
‫باشه، باشه.
‫دارم از دید تو به قضیه نگاه می‌کنم
‫و منظورتو می‌فهمم.
‫پس دیگه سرتو درد نمیارم.
‫باشه، پس اینارو بگیر
‫که یه کم حال و هوای خونه بهتر بشه
‫و کریسمس رو از طرف من به مادرت تبریک بگو.
‫- خونه‌ست؟ داره می‌نویسه؟ ‫- مامانم نمی‌نویسه.
‫نمی‌نویسه... باشه. ‫اما...
‫الان می‌تونی بری، ریچاردِ آزمایشگاه.
‫باشه، می‌رم. می‌رم.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫و کریسمس مبارک.
‫خیلی‌خب.
‫اصلا هرچی.
‫یه ترم گذشت، هفت تا دیگه مونده.
‫مگر اینکه مثل من زودتر فارغ‌التحصیل شی. ‫با عشق، از طرف بابا.
‫به نام علم، این پروتکل‌ها باید تموم بشن.
‫نه.
‫نه؟
‫نه.
‫با وجود این پروتکل‌ها ‫ نمی‌تونم کارم رو انجام بدم.
‫چرا نمی‌فهمی؟
‫من یه کارمند کلافه می‌بینم.
‫منم یه دانشمندم هستم،
‫که جلوی یه دانشمند دیگه ایستاده،
‫و ازش می‌خواد واقعاً باور داره
‫که پروتکل‌ها مهم‌تر از تغییر دنیاست؟
‫یادت هست اون حسی رو
‫که وقتی خیلی نزدیک یه پیشرفت بزرگ بودی؟
‫روی لبه‌ی رسیدن به یه چیز عظیم،
‫و تنها چیزی که اهمیت داشت، کارت بود؟
‫نه غذا می‌خوری، نه می‌خوابی،
‫نه خانواده‌تو می‌بینی.
‫کدوم خانواده؟ فقط کار مهمه.
‫علم،
‫ریاضی، بینش مهمه.
‫بی‌خیال.
‫تو هم حسش می‌کنی.
‫می‌دونی که حلش می‌کنم
‫و دنیا رو تغییر می‌دم، ‫پس به عنوان شریک بهم ملحق شو،
‫نه به عنوان خانوم بالا سر.
‫بیا مثل دوتا دانشمند رفتار کنیم.
‫بیا با هم تاریخ‌سازی کنیم.
‫شریک.
‫- اون صدای گربه‌ست؟ ‫- چی؟ نه.
‫من همه‌چیزو می‌شنوم، همه‌چیزو می‌بینم.
‫حتی می‌تونم همه‌چیزو بو بکشم.
‫دکتر لیتل‌جان.
‫- نشونم بده. ‫- نشون بدم؟ ام...
‫به نام علم، نشونم بده.
‫این آخرین آزمایش غیرمجاز بود، قسم می‌خورم.
‫حتی نمی‌دونم چی فکر می‌کردم.
‫من می‌دونم.
‫داشتی بزرگ‌تر از میوه ‫ و سبزیجات فکر می‌کردی.
‫- دکتر لیتل‌جان. ‫- جدی؟
‫معمولاً مردها رو دست‌کم نمی‌گیرم.
‫خب... آره، درست حدس زدی.
‫باید مصادره‌ش کنم.
‫- لازمه؟ ‫- الان دیگه متعلق به شرکته.
‫اون نره، اسمش آقای ماگوئه.
‫اسم روش گذاشتی.
آوا‌مــووی
‫چه عالی.
‫شاید درنظر بگیرم که
‫بعضی از این پروتکل‌ها رو بردارم.
‫به شرطی که یه‌سری تجهیزات و مواد آزمایشگاهی
‫که گم شدن، هرچه زودتر برگردن به آزمایشگاه.
‫یه ماشین آب،
‫یه ریموت کنترل، ‫دوتا آنویل.
‫آره، یه چیزایی درباره‌ش شنیدم.
‫بذار ببینم چی کار می‌تونم بکنم.
‫خیلی گرمه.
‫گرمه، آره.
‫البته.
‫دما.
‫آم،
‫پس خوب ازش مراقبت می‌کنی؟
‫به نحو احسن.
‫یعنی... آره.
‫علائم حیاتی‌شو
‫- چک می‌کنی؟ ‫- آره.
‫و این آزمایش حیوانی
‫بین خودمون می‌مونه، درسته؟
‫و هر نتیجه غیرعادی رو
‫فوراً بهم می‌گی؟
‫این گربه رو دوست دارم.
‫باشه، آره. برو.
‫تا ابد بهترین دوست هم می‌شیم.
‫هی، لیندی، منم.
‫اومدم چند تا چیز برمی‌دارم
‫بعد برمی‌گردم آزمایشگاه.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫شراب رو پیدا کردم.
‫یه چرت می‌زنم.
‫سلام به تو، دوریس.
‫می‌تونم برم آزمایشگاه
‫ببینم چی رو قایم کرده.
‫یه پرش بزرگ می‌خواد.
‫مسافتش زیاده، ولی...
‫به درک، نه؟ ‫موافقم.
‫بریم تو کارش.
‫بابا.
‫لولو... خونه‌ای؟
‫آره، خودت گفتی بیام خونه...
‫برای اون مراسم تجدیدعهد تو خونه خاکستری؟
‫آره، آره، البته. مراسم.
‫- آره، آره. ‫- مامان کجاست؟
‫لولو، خیلی خوش‌حالم می‌بینمت.
‫خیلی خوش‌حالم می‌بینمت.
‫ترم آخرت و امتحانات نهاییت چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- آره.
‫- عالی بود. ‫- خوبه.
‫آره، تو خونِته.
‫عاشق علمی. آره.
‫آم...
‫هی، یه مرد عجیب
‫- از آزمایشگاهت اومده بود اینجا. ‫- چی؟ کی؟
‫- ریچارد. ‫- چرا؟
‫فکر کنم خودش هم نمی‌دونست چرا.
‫خب، بی‌خطره.
‫یه کم عجیبه، ولی دانشمند خوبیه.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫خیلی عجیب رفتار می‌کنی.
‫جدی؟
‫الان حدودِ...
‫- پنج دقیقه‌ست که بغلم کردی. ‫- ببخشید.
‫فقط خوشحالم می‌بینمت.
‫کار هم خیلی دیوونه‌کننده شده...
‫حالا که حرف از دیوونگی شد...
‫- آره. ‫- مامان کجاست؟
‫باید از آشپزخونه آب بخورم.
‫- بیا. ‫- ما که تو آشپزخونه‌ایم.
‫داخل‌تر.
‫فکر کنم مامانت...
‫دچار یه...
‫- یه فروپاشی احساسی شده؟ ‫- نه، نه، هیس.
‫این‌طوری نیست.
‫بالاست؟
‫آره، نه نیست.
‫مامانت رفته...
‫به خونه خاکستری. آره.
‫- باشه. ‫- آره.
‫پس طوفان لیندی
‫- داره به شمال‌شرق میره؟ ‫- نه.
‫چه رده‌ایه؟
‫- این حرف رو نزن... ‫- بابا.
‫- نمی‌دونم چی می‌گی. ‫- بی‌خیال.
‫بایستی حداقل رده پنج باشه.
‫درست نمی‌گم؟
‫نمی‌دونم این عبارات یعنی چی.
‫اصلاً حرف قشنگی نیست.
‫خونه عروسکی چرا اینجوریه؟
‫این لوله واسه چیه؟
‫دارم تمیزش می‌کنم
‫چون می‌خوام برای تعطیلات
‫تزیینش کنم.
‫هنوز داری برای خونه عروسکی
‫- چیز میز کوچیک می‌کنی؟ ‫- کیر توش.
‫- بذار ببینم. ‫- اوه، نه.
‫مواظب باش، مواظب باش.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫- چیه؟ حالت خوبه؟ ‫- هیچی.
‫آره، خوبم.
‫ولی تو...
‫بهتره استراحت کنی.
‫واقعاً باید استراحت کنی.
‫باید استراحت کنی، عزیزم. ‫چون از سفر اومدی.
‫از دانشگاه میای و مسیر درازی بوده.
‫و می‌دونی چیه؟
‫یخچال طبقه پایینت رو
‫با کلی خوراکی خوشمزه پر می‌کنم.
‫جوری که اصلا نیاز نشه بیای بالا.
‫حتی بهتر، کارتم هم بهت می‌دم
‫تا هرچی خواستی بخری.
‫خوبه؟ شاید نه، ولی...
‫می‌دونستم.
‫من آدم بده‌م.
‫کون لقشون.
‫آره.
‫کون لقشون.
‫طبق نقشه پیش می‌رم.
‫باید برم توش.
‫گه توش.
‫آره، خوبه.
‫نه؟
‫- با دبرا تماس بگیر. ‫- از نیویورکر؟
‫- نه، نه. ‫- می‌دونم چی گفتم.
‫- باهاش تماس بگیر. ‫- خیلی‌خب، دو کلمه؛
‫جورج ساندرز.
‫دو کلمه دیگه: باهاش تماس بگیر.
‫دبرا پشت خطه.
‫دبرا، سلام.
‫تعطیلات خیلی خوبی برات آرزو می‌کنم.
‫- اصلاً و ابدا. ‫- بذار حرفمو بزنم.
‫این درباره من نیست.
‫داستان لیندی رو نفرستادم
‫به‌خاطر اشتباهم
‫در مورد آقای ساندرز.
‫و واقعاً عذر می‌خوام
‫که
‫اعتبار نیویورکر رو خدشه‌دار کردم.
‫درخواست متواضعانه‌م اینه؛
‫که طبق خواسته‌ی نویسنده‌ست،
‫که یه سری تغییرات کوچیک داره
‫و باید چاپش رو بندازیم عقب.
‫شایعاتی شنیدم که قراره
‫انتشارات خودتو راه بندازی.
‫اگه کسی هست که فکر می‌کنی باید ببینم،
‫لب تر کن.
‫اتفاقا برعکس،
‫در مورد درخواست متواضعانه‌ت ‫باید بگم؛
‫برو درت رو بذار
‫خیلی بی‌رحمانه بود.
‫دیوید رمنیک رو وصل کن.
‫وای خدا.
‫می‌خوای دبرا رو بزنی.
‫خیلی مشتاقشم. خیلی‌خب.
‫دیوید رو وصل کردم.
‫دیوید رمنیک، دوست قدیمی.
‫تعطیلات خوشی رو برات آرزومندم.
‫آره، دبرا هستم.
‫تلاش خوبی بود. برو درت رو بذار.
‫- پس... ‫- هیچی نگو.
‫لیندی؟
‫چه کسشعرها؟
‫چه عجیب.
‫لطفاً.
‫ریچارد، اینا نظرات منـ...
‫امروز اومده بودی خونه‌م؟
‫ها؟ ام... نه.
‫یعنی... اون اطراف بودم...
‫بس کن! بس کن!
‫برام مهم نیست. دیگه نرو.
‫- نه. ‫- بازنشانی کنید.
‫ریچارد، اینا نظرات منه.
‫واکنش بازسازی بیش از حد گرمازا شده،
‫برای همین نیترات آمونیوم جامد
‫به محلول اضافه کردیم ‫تا دما رو کنترل کنیم
‫و به آمونیوم آبی
‫و یون‌های نیترات تبدیل بشه.
‫تموم شد.
‫بابز، اجراش کنید.
‫اِن‌اچ چهار به‌صورت جامدِ آزاد وارد می‌شه،
‫اضافه می‌شه تا یون‌های اِن‌اچ چهارِ مثبت
‫و اِن‌او سهِ منفی تشکیل بشن.
‫- تموم شد. ‫- کارل
‫نظراتش رو اعمال کن.
‫تکمیل شد.
‫بیاید تاریخ‌سازی کنیم.
‫بزرگه.
‫پنج ثانیه.
‫ده ثانیه.
‫می‌دونستم. می‌تونه انجامش بده.
‫پونزده ثانیه.
‫بیست ثانیه.
‫کیر توش.
‫نه.
‫من پاپ‌کورن انسانیم.
‫خدای من.
‫یه موفقیت قابل توجه.
‫سوژه به اندازه عادی رسید
‫اونم به مدت ۳۰.۸ ثانیه،
‫یعنی افزایش ۲۸.۷ ثانیه‌ای.
‫آره! دستخوش.
‫پیشرفت عظیم به نام علم، ریچارد.
‫آره، همه‌چی ثبت شد. عالی بود.
‫اوه، باب توضیح‌دهنده.
‫انگار صداش از اون تو اومد.
‫خب،
‫- خوفناکه. ‫- عجیب بود.
‫- لیندی! ‫- دروغگوی کسکش.
‫شاید بهتر باشه یه کم بهش فضا بدیم.
‫من تو ۳۰ ثانیه بزرگ می‌شم ‫و منفجر می‌شم.
‫تو نمی‌دونی چی دیدی.
‫خیلی نزدیکی؟ آره جون خودت.
‫من هیچ‌وقت نمی‌ذارم منفجر شی.
‫- من... ‫- کون لقت.
‫نه، نه، لیندی.
‫لوت می‌دم.
‫نمی‌تونی منو زندانی نگه داری.
‫- من موش آزمایشگاهی نیستم! ‫- لیندی، نه.
‫- گوش کن. ‫- نه، هیچ‌وقت.
‫به همه می‌گم چی کار کردی باهام.
‫لیندی، نه.
‫بهت اعتماد ندارم.
‫- لیندی. ‫- چقدر...
‫چقدر طول می‌کشه ‫تا درستم کنی؟
‫جدی،
‫راستش رو بگو.
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی.
‫این حقیقته.
‫نمی‌تونی زمانشو بگی.
‫ممکنه فردا باشه،
‫ولی ممکنه هفته‌ها، ماه‌ها یا...
‫- یا هیچ‌وقت. ‫- نه، هیچ‌وقت نه.
‫تئوریم درسته.
‫فقط باید محاسبات رو درست انجام بدم.
‫می‌دونم این شبیه فاجعه بود،
‫ولی واقعاً دارم پیشرفت می‌کنم.
‫دیروز دو ثانیه بود، امروز ‫ بیشتر از سی ثانیه.
‫من می‌ترسم. این زندگی جدیدمه؟
‫نه، موقتیه.
‫قول می‌دم.
‫می‌خوام بهت اعتماد کنم، ‫ولی نمی‌تونم.
‫یه لحظه!
‫باشه، برو.
‫خب، ازت می‌خوام
‫بری تو کشوی میزم قایم شی.
‫قدم و اختیارم رو گرفتی،
‫حالا هم نوبت کرامتمه.
‫- لطفاً ‫- چه باحال.
‫مرسی.
‫منم یه چیزی می‌خوام.
‫- لب تر کن. ‫- دیگه منو
‫- تو خونه عروسکی محبوس نکن. ‫- برای امنیت خودته،
‫- ولی باشه. ‫- دوربین‌ها رو بردار.
‫می‌دونم داری جاسوسیمو می‌کنی.
‫اونم برای امنیتته.
‫و جاسوسی نمی‌کنم. صدا نداره.
‫فقط روزی چند بار چک می‌کنم.
‫مثل یه بیمار روانی.
‫مثل یه شوهر مهربون ‫با یه همسر کوچولو.
‫باشه. پس یه لپ‌تاپ درست‌حسابی می‌خوام،
‫و خمیر دندونی که خودم دوست دارم،
‫با رژ لبم.
‫رژ لب مورد علاقم تو کیفمه.
‫اومدم.
‫ببخشید، ببخشید.
‫خیلی بلند بود. باشه، چشم.
‫قبوله. یه لیست بنویس.
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫منم گاییدمت.
‫خدای من.
‫یه تلفن.
‫تری.
‫یالا.
‫محض رضـ... گه توش.
‫یالا.
‫خیلی‌خب.
‫[ تری لیلند ]
‫- مرده؟ ‫- چی؟ کی؟ کی مرده؟
‫لیندی؟
‫فکر کردی مُردم؟
‫تنها دلیلیه که لس بهم زنگ می‌زنه.
‫به نظر میاد ترسیده بودی.
‫آره.
‫اوه... این خیلی برام ارزش داره.
‫اصلاً نمی‌دونی چقدر.
‫صبر کن، فکر کردی چطور مُردم؟
‫چی تو ذهنت بود؟
‫خودتو انداختی جلوی اتوبوس
‫که از رسوایی دزدی ادبی فرار کنی.
‫آره. ولی تو درستش می‌کنی، نه؟
‫لیندی، تلاشمو کردم.
‫تلاش کردی؟ تری، این خیلی شکست‌گرایانه‌ست..
‫اصلا به تو نمی‌خوره. بی‌خیال.
‫من واقعاً، واقعاً به این نیاز دارم، پس...
‫بدم میاد این رو بگم، ‫ولی این مشکل من نیست.
‫پارتنر قبلیت
‫یا هرگهی که بوده، ‫داستان رو فرستاده.
‫من دارم انتشارات خودمو راه می‌ندازم.
‫نباید به این داستان ربط داشته باشم.
‫ولی دوستی‌مون چی؟
‫این یه رابطه دوستانه‌ست یا کاری؟
‫- جفتش. ‫- خب...
‫مشکل همینه، نه؟
‫مرزش گم شده.
‫و ما ۱۵ ساله هیچ کار مشترکی نکردیم.
‫ببین، لیندی، دوستت دارم.
‫همیشه هم خواهم داشت. ولی...
‫ولی؟
‫خیلی تاکسیکی.
‫مهم نیست کی داستانو برای نیویورکر فرستاده.
‫الان دیگه دست ناشره.
‫و اگه دست ناشر باشه ‫و باید انکارش کنی...
‫پس تاکسیکی.
‫فهمیدم.
‫خب، با این منطق،
‫اگه من بگم
‫که تو از داستان خبر داشتی
‫و تشویقم کردی بفرستمش
‫و بعدش مجبور شی انکارش کنی،
‫اون‌وقت تو تاکسیکی.
‫ولی این کارو نمی‌کنی.
‫نه، اگه رابطه‌مون دوستانه باشه، نه.
‫ولی اگه فقط کاری باشه...
‫در جریان نگهت می‌ذارم، دوست من.
‫ممنونم، دوست من.
‫- الیور! ‫- رابطه‌تون
‫خیلی تاکسیکه، عاشقشم.
‫با جکی بالدوین کسکش تماس بگیر.
‫فردا بیارش دفترم.
‫خدا رو شکر.
‫نتیجه‌گیری:
‫فرآیند بازگشت به اندازه قبلی
‫باعث تنش مولکولی بیش از حد شد
‫که از حد ساختاری سلول‌های گیاهی فراتر رفت.
‫[ لس ]
‫این تنش، همراه با افزایش ناگهانی ‫و شدید دما،
‫یک واکنش زنجیره‌ای ایجاد کرد.
‫- این نکته کلیدیه... ‫- الو؟
‫ریچی، منم. من کوچیک شدم.
‫تو آزمایشگاهم. تو کشوی میز.
‫می‌خواد منو ببره خونه عروسکی.
‫کمکم کن.
‫و در نهایت به انفجار ختم می‌شه.
‫بنگ. پس...
‫- چی؟ صبر کن... ‫- پیشـ... ریچارد؟
‫- چی؟ چی؟ ‫- تماس شخصی؟
‫نه، نه.
‫- قطعش کن. ‫- ببخشید.
‫ریچارد، قطع نکن!
‫بیا دنبالم، تو کشوئم!
‫تو کشوئم. ‫میز بالایی رو بـ... الو؟
‫ببخشید. مـ...
‫مادرم بود.
‫یه مسئله کوچیک پیش اومده.
‫پیشنهادات:
‫تعلیق فوری
‫آزمایش‌های بازگشت اندازه ‫ با ترکیب ایسک چهل و چهار.
‫موافقین؟
‫فکر می‌کنی قضیه من رو به دخترت می‌گی؟
‫لیندی.
‫نمی‌خوای طوفان لیندی
‫رابطه خاصتون رو خراب کنه، نه؟
‫چند بود؟ درجه پنج؟
‫کوچیک کردن زنت تا ۱۵ سانتی‌متر چه درجه‌ایه؟
‫پنج بود...
‫و واقعاً متأسفم.
‫الان دیگه چه اهمیتی داره؟
‫فکر کنم تراماتایز می‌شه.
‫فکر کنم منو مقصر می‌دونه.
‫شاید بهتر باشه خونه عروسکی رو جابه‌جا کنم.
‫آره، زندان داخل زندانم.
‫می‌دونی، دکتر کارمایکل میگه...
‫- کس ننه‌ش. ‫- هی، لیندی.
‫این یه واکنشِ چراغ‌قرمزیه
‫می‌شه لطفاً سعی کنیم به یه چراغ زرد برسیم،
‫در مسیر رسیدن به واکنشِ چراغ سبز؟
‫سکوت، قاتل خاموشِ...
‫رابطه‌ست
‫پامو از روی ترمز برمی‌دارم.
‫و حتی اگه ساکت باشم،
‫این سکوت نیست.
‫فکر کنم رسیدیم به چراغ زرد
‫و با احتیاط ادامه می‌دیم.
‫همون‌طور که دکتر کارمایکل میگه.
‫چطوره فردا صبح درباره خودمون...
‫دوباره صحبت کنیم؟
‫من، به‌عنوان عضو این رابطه، موافقم.
‫اصلاً.
‫خب، این...
‫این گوجه جی‌ام‌او ئه.
‫یعنی «ارگانیسم اصلاح‌شده ژنتیکی».
‫و این گوجه واقعاً می‌تونه
‫کشاورزی رو متحول کنه
‫و تولید غذا رو هم همین‌طور.
‫این گوجه
‫در برابر بیماری و آفت مقاومه.
‫ماندگاری بیشتری داره.
‫ارزش غذایی بالاتری داره.
‫و نیاز به کود رو کم می‌کنه.
‫پس برد، برد، برد، برد، برده.
‫بوی خوبی هم می‌ده.
‫سم، زندانی.
‫بیل، پدربزرگ.
‫وارن، جد بزرگ.
‫جف...
‫چندش‌آوره.
‫لیتل‌جان رو اینطور...
‫نمی‌نویسن، آقای مانگو.
‫حداقل می‌ره بیرون.
‫"مترجم: ریحانه"
‫لسه
‫با اون قیافه احمقِانه «چراغ سبزش».
‫ریچی؟
‫صبر کن. واقعی‌ای؟
‫خودم رو برات آوردم، عشقم.
‫اینا رو هم آوردم.
‫ریچی!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]