این برنامه حاوی الفاظ رکیک است.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
باشه، جوی.
اون تو رو گرو گذاشت.
میام دنبالت، قول میدم!
من دفتر خاطرات رو میارم، تو جوی رو بهم میدی. معامله کردیم.
زنگ زده؟ برای معاوضه من با اون دفتر خاطرات؟
چون گفت دستمو قطع می‌کنه.
باید یه مرد به اسم جنسن رو پیدا کنی.
و یه مقداری از دی‌ان‌ای‌ش رو برام بیاری. اگه جوی داره کاری برای آیریس می‌کنه...
راهی هست که از اون اطلاعات به نفع خودت استفاده کنی.
آلفی، من اون کتابو لازم دارم.
ما از کسایی که آگاهانه کمک می‌کنن متنفریم.
به کسایی که افسر پلیس می‌کشن.
اگه واقعاً می‌خوای بدونی چی شده...
به خودت بستگی داره، نیکو.
پلیس اینجاست.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
پروفسور لیند، جسارت بنده رو ببخشید.
می‌دونم که حریم خصوصی براتون خیلی مهمه.
اسم من پیمه.
و همونطور که حتماً متوجه شدید، من نماینده سندیکا هستم.
همونایی که توسعه دستگاهتون رو تأمین مالی کردن.
اون موقع که پروژه با مشکل نقدینگی مواجه شد.
در واقع، من رئیس موقت جدید چیزی هستم که بهش میگن...
کمیته درون گروهی.
حالا... ما، ستایشگران و حامیان شما...
کاملاً آگاهیم که در مدارهای عصبیِ
دستگاه شما، فرضیه‌هایی نهفته است.
که شما ترجیح میدید فاش نشن.
پس، اجازه بدید بهتون اطمینان بدم.
من اینجا هستم فقط برای بحث درباره یک کار نسبتاً جزئی.
که روی اشتباه تاخوردگی پروتئین در ژن PRNP انجام دادید.
ژنی که یک بیماری لاعلاج پریون را رمزگذاری می‌کند.
معروف به بی‌خوابی کشنده خانوادگی.
حالا، در رأس سازمان من...
مردی فوق‌العاده ثروتمند نشسته.
و باارزش‌ترین چیزی که تو کل دنیا داره...
یه نوه‌شه.
خب، خانواده‌اش فهمیدن که اون این بیماری رو به ارث برده.
وقتی هنوز تو رحم مادرش بود.
بنابراین، رئیس قبلی کمیته درون گروهی...
وظیفه داشت یه درمان پیدا کنه.
قبل از اینکه علائمش ظاهر بشه.
و متأسفانه این اتفاق نیفتاد.
علائم چند هفته پیش ظاهر شد.
با لرزش شروع شد.
اختلالات راه رفتن.
حرکات غیرارادی چشم، دست و بازو.
وقتش به طرز فجیعی داره کم میشه.
به زودی، نمی‌تونه بخوابه.
دچار توهمات وحشتناک، و کابوس‌های بیداری میشه.
و بعدش زوال عقل شدید.
و بعد مرگ.
نه سالشه.
پس، دلیل اینکه من اینجا هستم اینه که شخصاً به شما پیشنهاد بدم...
که به شما اطمینان کامل بدم که ما هیچ قصدی برای سوءاستفاده نداریم...
چه از نظر مالی، چه به هر طریق دیگه.
از هیچ‌کدوم از این فرضیه‌های پیچیده‌تر...
در واقع، با کمال میل حاضرم دستگاه رو به کلی از بین ببرم.
اگه واقعاً شما اینو می‌خواید.
تمام چیزی که من می‌خوام...
اینه که شما بیدارش کنید.
فقط به اندازه‌ای...
که من بتونم بردارم...
فقط چیزی رو که لازم دارم.
پروفسور لیند، این درباره یه بچه‌ست.
متاسفم.
اسمتونو بهم گفتید؟
ب-بله، گفتم. پیم هستم.
ممنونم. ممنونم. ممنونم.
گوهی تو، پیم.
از خودم پرتت کردم بیرون.
آخ!
این مرد مغزش از کار افتاده. بیا از راه آسون بریم.
# اون روز داره میاد #
# آه، اون روز داره میاد #
# آه، بارون داره جشن تو رو خراب می‌کنه #
# یه تاوانی داره
# برای یه زندگی ریاکارانه
# و تو تظاهر می‌کنی
# که مهم نیست
# و اینکه نمی‌ترسی
# اوه، اون روز داره میاد
# اوه، اون بارون داره جشن تو رو خراب می‌کنه. #
اوه، نه، نه، نه!
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
یالا، بگو
اون... اون دعوتم کرد
کی؟ آیریس؟
از کی تا حالا این کانال یوتیوب رو داری؟
اِم... تقریباً دو سال.
منظورم اینه که... طول می‌کشه تا دیده بشه.
ببخشید.
واقعاً متاسفم که نتونستم، اِم...
آره، می‌تونم امتحان کنم.
بذار برم بیرون! بذار برم بیرون! لطفاً، بذار برم بیرون!
بذار برم بیرون! لطفاً، بذار برم بیرون!
آه! آه!
دستشویی اونجاست.
آه! آه!
"یک نابغه‌ی برجسته زمانی مشاهده کرد که 'اولین جرعه
"'از جام علوم طبیعی تو را به یک ملحد تبدیل خواهد کرد
"'اما در ته جام... خدا در انتظار توست.'"
"و اینطور شد
"هر چه عمیق‌تر از چاه نادانی نوشیدم
"بیشتر به کیهان‌شناسی هندو کشیده شدم
"باوری که به این اصل شگفت‌انگیز اختصاص داده شده
"که کیهان، خودِ واقعیت
"یک چرخه‌ی بی‌پایان تولد، مرگ و باززایی را تجربه می‌کند
"و این را ما برهمن می‌نامیم
"آقای بِک، من فکر می‌کنم سایه‌ی برهمن را دیده‌ام
"من باور دارم که در خلأ شکل وجود دارد
"و اگر خواستید، می‌توانید آن را خدا بنامید."
خب، این جنسنه، همونطور که مطمئنم آیریس توصیفش کرده.
وقتی بهت گفت یواشکی بری تو اتاقش.
اما این هویت واقعی اونه.
کامرون بهت اعتماد کرد.
که این یعنی اون یه احمقه.
و تو خیلی خوش‌شانسی که زنده‌ای.
الان دارم می‌بینمش.
البته.
نه، بهشون بگو ما یه برنامه‌ی عملیاتی داریم
که رمز عبور رو به زودی پیدا می‌کنیم.
اگه همه چیز خوب پیش بره، چند ساعت بیشتر طول نمی‌کشه.
لباس پوشیدی؟ نه! یه لحظه!
الانه؟
عصبی هستی؟
آره.
ای بابا! لازم نیست.
آره، حتماً.
ببین، اگه واقعاً وضعیتت بده، شاید بتونیم یه کمی دارو برات پیدا کنیم
فقط برای اینکه از اضطرابت کم کنه.
تو هم می‌خوری؟
نه، برای تفریح نه.
راستش، من دیگه هیچ کاری رو برای تفریح انجام نمیدم.
ولی یه چیزی می‌خورم که کمکم کنه بخوابم
و یه چیزی که کمکم کنه از تخت بلند شم
و یه چیزی...
خب، من یه جورایی گهگاهی حملات پانیک بهم دست می‌ده.
من... فکر می‌کنم خوبم، ممنون.
انتخاب خوبیه. بیشتر وقتا بگو نه.
آها، پس این جوی‌ئه؟
بالاخره از دیدنت خوشبختم، جوی.
اشکالی نداره. نگران نباش.
ادامه بده.
هی، آیریس!
سلام، کامرون.
"اینترنت رو دیدم. ایتالیا چطوره؟"
تا حالا تو روف گاردن (بام رستوران/هتل)
هتل رما آنتیکا یه کوکتل خوردی؟
وای خدای من!
خب، واقعاً کجایی؟
رُم.
خیلی خوبه. خیلی بامزه‌ست.
پس، اون با توئه؟
حتماً که هست.
خانم بروک؟
چطوری، جوی؟
مـ... من خوبم. من...
باید صداش رو بشنوم، کامرون.
حرف زد. شنیدی.
این می‌تونه یه پیام صوتی باشه.
باشه.
پس دیگه خبری از شوخی و بازی نیست.
جوی، می‌خوام یادت بیاد درس‌هامون رو.
که بتونی به چند تا سوال جواب بدی، باشه؟
باشه
یه سوسک سرگین‌گردان میره تو یه بار و میگه
ببخشید، این صندلی خالیه؟
"DNA" مخفف چیه؟
انجمن ملی نارساخوانان
چرا مرغه از نوار موبیوس رد شد؟
"آه، برای اینکه بره همون یه طرف."
"باشه. پس چطور این کار رو انجام بدیم؟"
میشه این دفعه یه کاری کنیم که یه کم کمتر خطرناک باشه؟
"ساعت ۴ بعدازظهر تو روما اورلیا ببینمت." نه، آیریس
نمی‌تونیم این کارو بکنیم. به موقع اونجا نمی‌رسیم.
"اوه، شما که فقط تو اسلوونی لعنتی هستین
"و هلیکوپتر هم دارین. البته که می‌تونین، اگه بجنبین."
قبل از اینکه زیادی صمیمی شیم، من یه چیزی برای گفتن دارم.
ببخشید، با کی دارم حرف می‌زنم؟
یه نفر که باید از حسن نیتم مطمئن‌تر باشه قبل از اینکه اجازه بدم
جوی بکستر از اینجا سالم بره بیرون
کامرون! داری چه غلطی می‌کنی؟
«همون بررسی‌های معمول.»
و لازمه اینجوری انجام بشه، آره؟
اذیت کردنش چیزی رو در مورد تو ثابت می‌کنه
که ما از قبل نمی‌دونستیم؟
شاید چیزی رو به آیریس ثابت کنه
عجیبه، ولی نه! اوه، کامرون!
اشکالی نداره، جوی. اون دیگه این کارو نمی‌کنه
چون اگه این کارو بکنه به چیزی که می‌خواد نمی‌رسه
و چیزی رو که می‌خواد، خیلی خیلی زیاد می‌خواد
لطفاً کتاب رو نشونم بده، آیریس
«صورتت رو توی کادر بیار. زبونت رو دربیار. چشم چپت رو ببند.»
«آیریس. انجامش بده، سریع! کامرون!»
کامرون!
بفرمایید. همه راضی‌اید؟
اون واقعاً همون دفتر خاطراته؟
معلومه که هست. ولش کنید.
و دیگه از این خبرا نیست.
ما که وحشی لعنتی نیستیم.
هوم. آیریس، هنوز اونجایی؟
روما اورلیا. ساعت چهار بعد از ظهر.
اوه
باشه.
راستشو می‌گفتی. پس بریم جوی بکستر رو پیدا کنیم.
پنج دقیقه وقت داریم. می‌رسیم اونجا.
این رو، لطفاً.
نیکو!
ممنون. خدانگهدار.
دارم می‌بینمشون.
رسیدیم!
ترافیک افتضاح بود ولی رسیدیم.
"سوار اتوبوس جلویی شو. همونی که میره تیولی."
ای بابا، مجبورم نکن سوار اتوبوس شم.
چرا با قطار نریم؟ من از قطار خیلی خوشم میاد!
ایستگاهی که باید پیاده شی رو بهت پیامک می‌کنم.
چی؟
هیچی.
من می‌دونم هیچی چطوریه.
این هیچی نیست. اون حتماً داره ما رو می‌پاد.
خب، چاره‌ای نداریم.
چون من احمقم و بهش کار دادم.
من حواسم هست. تنها نیستی.
خداحافظ، جوی. موفق باشی.
امیدوارم بتونی همه اینا رو پشت سر بذاری.
فکر کنم همینه.
آیریس می‌دونه چطور یه محل قرار رو انتخاب کنه، مگه نه؟
مسکی، خبری هست؟
هنوز نه.
صبر داشته باش.
آوا‌مــووی
اِم...
چرا خوابت نمی‌بره؟ آه، خودت که می‌دونی.
فکرا تو سرم می‌چرخن. چی، مثلاً...
همه اون کارای خجالت‌آوری که تا حالا کردی؟
همه ضایع‌بازیات دوباره میاد سراغت.
یه چیزی تو همین مایه‌ها، آره.
تو چی؟
آره.
نیل آرمسترانگ رو می‌شناسی؟
فضانورد. رو ماه راه رفت.
خب، من خیلی بهش فکر می‌کنم.
به لحظه‌ای فکر می‌کنم که اون پا رو ماه گذاشت.
اون در واقع سفیر تمام گونه بشر بود.
کل دنیا داشت نگاه می‌کرد.
پس باید یکی از گزینه‌ها باشه...
برای خوشبینانه‌ترین لحظه تاریخ.
ولی می‌دونی تاریخ کیو فراموش کرد؟
زیگموند راشر.
همون نیست که میگفت مردا میخوان... با ماماناشون ور برن؟
نه. یه زیگموند دیگه.
این یکی نازی بود.
اون تمام دوران کاری علمیشو گذروند...
آدمارو تو حمام‌های یخ منجمد میکرد تا بمیرن.
و بقیه آدما رو تو اتاقای فشار خفه می‌کرد تا بمیرن.
اون یه هیولا بود.
ولی بدون اون تحقیقات...
ما هیچوقت از حد تحمل خبردار نمی‌شدیم...
بدن انسان در شرایط بحرانی رو.
و لباسای فضانوردی که برنامه ناسا استفاده می‌کرد...
برای برنامه آپولو هیچوقت ساخته نمی‌شدن.
بدون زیگموند راشر، بدون نیل آرمسترانگ.
بدون بدترین ما،
بدون بهترین ما.
پس وقتی خوابم نمی‌بره خیلی به اینجور چیزا فکر می‌کنم.
تمام فجایعی که به هم تحمیل می‌کنیم.
تمام بی‌عدالتی‌ها و وحشت‌ها.
و با خودم فکر می‌کنم که آیا آخرش همه چیز سر به سر میشه؟
حواستون باشه.
تقریباً رسیدیم. می‌بینمشون. تو در چه حالی؟
تقریباً آماده‌ام.
عصبی به نظر میای.
آره، خب معلومه دیگه.
جوی، چطوری؟ خوبی؟ من خوبم.
آره، خوبم.
همه اینا زود تموم میشه.
اتوبوس چطور بود؟
واقعاً خیلی خوب بود.
کتاب کجاست؟
من جوی رو می‌برم خونه ولی کتابو بهت نمیدم.
اینو میبینی؟
آره، میبینم.
این مال منه. مسلح شده.
مسکی خلبانه.
راستی، اون بدترین سلاماشو می‌رسونه.
هی، مسکی.
پس، اگه دفترچه رو بهت ندم تو...
با گلوله سوراخ سوراخت کنم، از این جور چیزا؟
هوم.
کامرون، این نیکوئه.
تنها چیزی که براش مهمه اینه که جوی رو ببره خونه.
اصلاً عین خیالش تو یا من نیست.
و قطعاً اون دفترچه لعنتی.
به همین دلیله که اگه لازم باشه می‌سوزونتش.
حتی اگه التماسش کنم وایسه.
تو حق نداری این کارو بکنی فقط به خاطر اینکه می‌ترسی.
تو هم باید بترسی. می‌ترسم.
ولی سوزوندن یه کتاب به این معنی نیست که حقیقت نداره.
و اگه کتاب آخرش ما رو بسوزونه چی؟
خب این قضاوتی نیست که تو بتونی بکنی.
باشه نیکو. برو که رفتیم.
یه بار که از دست بره، برای همیشه از دست رفته.
تمام اون جونایی که می‌تونست نجات بده، آیریس، تو هم داری اونارو می‌سوزونی.
بگو
باشه، مسکی، بس کن
تو، آتیش‌افروز، زن نقاب‌دار
تو هم می‌تونی وایسی
باشه. برو
تو چی؟
با تو چی کار می‌کنن؟ اوه، واقعاً؟
نگران نباش. یه فکری می‌کنم
یالا، برو. یادت باشه آب زیاد بخوری
غذاهای رنگارنگ بخور
خب، اینم از این
مراقبش باش، ازش محافظت کن
آره. سعی کن بمیری
تو یه تصادف وحشتناک یا همچین چیزی
واقعاً وحشتناکه که مجبورم ازت متنفر باشم
گرفتیش؟
دی‌ان‌ایِش؟
از برس موهاشه. آفرین دختر
آره!
پس حق با تو بود، ای بدجنس غرغرو
این تنها راهی بود که می‌تونست با شرایطش کنار بیاد
فکر کردم می‌خواستی بذاری بسوزه
آره. یه کم سخت بود
لطفاً بگو که گیرشون آوردی
معلومه. الان دارم علامت‌گذاری‌شون می‌کنم
یه ریسکِ بزرگِ لعنتیه
دفتر خاطرات
اونا کتاب رو برداشتن
می‌دونن که حواسمون بهشونه
خب، اگه حواسمون بهش نبود، نگران می‌شد
بذارید پیش بره
چی؟ سلام، جوی
خوشحالم دیدمت
بریم!
ناامیدم نکن، سیندی
مراقب انگشتات باش
لعنتی!
یالا آلفی، یالا
"چی شده؟" اقدامات متقابل
اقدامات متقابلِ چه کوفتی؟
"دارن سعی می‌کنن با از کار انداختن پهپاد از دستمون فرار کنن."
چطور؟
لعنتی! زورِ بازو
"گم‌شون نکن." قصد ندارم
لعنت. خیلی سریع‌ترن!
چقدر مونده تا تونل؟ کمتر از یه کیلومتر!
آه، لعنتی، لعنتی. از دستش دادم
یالا
سیندی، یالا، یالا
نیکو، چقدر دیگه وقت داریم؟
زیاد نمونده
یالا عزیزم
خیلی زود، نه؟ آره، زوده!
آخرین فرصت. یالا آلفی!
لعنتی
تقریباً رسیدیم!
برو! الان!
آره! آره!
"چی شده؟"
توی تونل وایسادن
"می‌بینیشون؟"
"گیرشون آوردی؟"
لعنتی! "مسکی؟"
می‌تونیم امشب رو اینجا چادر بزنیم
باشه؟
باشه، اگه می‌تونی سؤال رو تو جواب تکرار کنی، از این جور چیزا؟
و اینطوری، حس حرفه‌ای و خیلی خوبی بهش می‌ده
آره؟ باشه
آره. اونا این کار رو می‌کنن؟
آره، همینطوره
آماده‌ی رفتنی
از پسش برمیای
باشه
شروع شد!
خب، خودتو معرفی کن
جوی بکستر
اوه، ببخشید. اِمم...
اسم من جوی بکستره. عالیه. آفرین. تو یه...
تو ذاتی هستی.
خب، جوی
می‌تونی با زبون خودت بهم بگی؟
تو این چند روز چی به سرت اومد؟
فکر کنم چیزی که اتفاق افتاد اینه که چند روز پیش من رو عملاً گروگان گرفتن.
یه پسره بود اسمش کامرون بود.
اون ما رو برد یه پایگاه گنده.
منو حبس کرد، یه چیز گنده کامپیوتری بهم نشون داد.
و بعدش سعی کرد منو با یه کتاب تاخت بزنه.
فکر می‌کنی این جواب میده؟
آره.
آخه فکر می‌کنم اون رسماً شیطانه، برای همین شاید نشه.
اون رسماً شیطانه، دقیقاً برای همینه که میشه.
فکر کنم باید دیگه نخوری.
یه نوشیدنی بخور. من سر کارم.
اخراجی. حالا یه نوشیدنی بخور.
من نمی‌نوشم. از کی؟
از وقتی کارمو از دست دادم.
یکی دیگه
تا حالا حس کردی یه چیزی رو ازت گرفتن؟ چی رو؟
آه، چیزای کوچیک.
ولی چیزای کوچیکِ بزرگ.
بچه‌دار شدن.
اتوبوس سوار شدن.
حالا اتوبوس دوست داری؟ آره.
معلوم شد که از اتوبوس خوشم میاد.
ازدواج کردی؟
آره.
چند وقته؟
بیشتر از اون مدتی که مجرد بودم.
و خوب بود؟ آره.
خب، می‌تونی بگی خوشحال بودی؟
چیزی نیست که بهش فکر کنم.
اوه، خب، یعنی هستی!
خوشحالی مثل سکس و پوله.
فقط وقتی میگی مهم نیست که ازش به اندازه کافی داری.
پس من خوشحالم.
اما خوشحالی و شادی یکی نیستن.
حرف من اینه که اگه اینقدر وقت صرف کنی...
واسه رسیدن به چیزای بزرگ...
فرصت رو از دست بدی که بخشی از یه چیز...
کوچیک باشی؟
دیگه نخور، لطفا.
داری خیلی خسته‌کننده میشی.
ولی ثبات داری.
خب... و بعد از این همه مدت که مخفی بودی، آیریسِ...
چرا الان اومدی جلو که این حرفا رو بزنی؟
خب، چون اگه قرار باشه بمیرم
که داره خیلی محتمل به نظر میاد
باید یه سندی از اینکه چی شده و چرا، از خودم به جا بذارم.
و این سند یه جوری به کتاب توی دستت ربط پیدا می‌کنه.
ربط داره.
خب، در مورد اون بهم بگو.
این دفتر خاطرات پروفسور جنسن لیند هست.
شامل سوابق رمزگذاری شده‌ی اکتشافاته.
که توسط ماشینی که اون ساخته، انجام شده.
و کلی چیزای خوب اینجا هست.
واقعاً خوبیِ عمیق.
یعنی، تصور کن بتونی یه قلب جدید، چشمای جدید رشد بدی.
یه راه حل برای همجوشی هسته‌ای وجود داره، البته آزمایش نشده.
ابررساناها در دمای اتاق.
یه راه حل برای حدس کولاتز هست.
یه راه حل برای حدس کولاتز هست
انگار که همین‌طوری، بدون فکر قبلی، مطرح شده
ولی
سلاح‌هایی هم توش توضیح داده شده
ویروس‌های هدفمند ژنتیکی
چیزی که شبیه یه جور دستگاه تشدید هارمونیکه
طراحی شده تا امواج لرزه‌ای تولید کنه
یه دستگاه زلزله‌ساز، اساساً
یه چیز وحشتناک
خب، این سلاح‌ها واقعاً کار می‌کنن؟
خب، طبق چیزی که من می‌تونم بگم، آره
ولی این چیزی نیست که تو رو می‌ترسونه. مگه نه؟
حتی اونم نه
حتی اونم نه، نه
پس چی می‌ترسوندت؟
اون دستگاه یه الگوی تکرارشونده رو شناسایی کرد
در تابش زمینه کیهانی مایکروویو
در مهاجرت پرندگان
در چرخش کهکشان‌ها، در جزر و مد
در فراز و نشیب بازار سهام
در تپش شفق قطبی
در تار و پود واقعیت جاریه
مثل یک کد منبع
کد منبعِ چی؟
چهار ستون دارما به یکی تقلیل پیدا کرده
اسخاتون
نابودگر بزرگ
نابودگرِ چی...؟
چیه؟
اما واقعاً یعنی چی؟
به محض اینکه توالی دی‌اِن‌اِی جنسن رو از این بگیرم، می‌فهمم.
ازش استفاده می‌کنم تا آخرین کلید رمز رو بشکنم.
و بهم دسترسی می‌ده به صفحات آخر دفتر خاطرات.
تا خودِ پایان.
ممکنه، اِمم...
این همه‌ش فقط توهمات ذهن یک مرد آشفته باشه؟
خب، بیش از ممکنه... خیلی محتمله، تقریباً قطعیه.
اما یک احتمال غیر صفر هم وجود داره که اینطور نباشه.
و اگه بتونی ثابت کنی که توهم نیست؟
اون موقع قراره ماشین رو و جنسن لیند رو همراه باهاش نابود کنم.
فقط برای اطمینان.
مطلع مستقیم، ۱۴ ساعت، ۵۰ دقیقه، صفر ثانیه.
میل مثبت ۴۶ درجه، صفر ثانیه.
مطلع مستقیم ۱۴ ساعت، ۵۰ دقیقه.
اون چی بود؟
چی چی بود؟
کلماتی که زیر لب زمزمه می‌کردی.
مختصات بود.
مختصاتِ چی؟
هیچی.
این که معنی نداره.
تمام مختصات‌ها به یه جایی می‌رسن.
خیلی خوبه. کاملاً درسته. آفرین.
خب؟
خب، مختصاتِ "وُید بوتس" هست. "هیچِ بزرگ".
در اصل یه سوراخ بزرگ توی جهانه.
سیصد سال نوری قطرشه.
مقیاسی که حتی نمی‌تونیم تصورش رو بکنیم.
اگه سعی کنیم، دیوونه می‌شیم.
می‌تونه کهکشان راه شیری رو یک میلیارد بار، و حتی بیشتر، تو خودش جا بده.
خب، این که نمی‌تونه درست باشه.
ریاضیات دروغ نمی‌گه. فقط آدما دروغ می‌گن.
اون بالاست.
توی صورت فلکی "بُطس".
چوپان گاوآهن رو دور ستاره قطبی هل می‌ده.
یک حباب بزرگ از نیستی مطلق.
می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
معلومه که می‌تونی. من معلمتم.
هر کاری کردی تا منو برگردونی...
واقعاً به خاطر من بود؟
یا فقط برای این بود که به خواسته‌ات برسی؟
هر دو بود.
چون... داشتم بهش فکر می‌کردم.
و تو منو فرستادی پیش جنسن که به نظر می‌رسه...
نمی‌دونم...
واقعاً خطرناک.
فکر نمی‌کردم بتونه بهت آسیب بزنه. فکر می‌کردم آرومش کرده باشن.
حرف حسابیه، آره.
و اون بهت آسیبی نزد.
نه.
واقعاً مهربون بود، در حقیقت.
خب، همین دیگه.
ببین، این فرق بین من و کامرونه.
اونقدر بهت احترام می‌ذارم که حقیقت رو بهت بگم.
چیزی رو که می‌خوای بشنوی، بهت نمی‌گم.
می‌دونم. می‌دونم.
و از این بابت قدردانم.
ممنونم.
نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
چی شده؟
نه
صبحونه می‌خوای؟
آره
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]