« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫بفرمایید.
‫کوپر.
‫ببخشید. ‫به جا نیاوردم.
‫منـم، کوپر.
‫جردن.
‫همکارت.
‫شریک لذت‌ تو.
‫فکر می‌کردم ‫صمیمی‌تر از این حرف‌هایـیم.
‫آخ!
‫- جردن کجاست؟ ‫- به خدا خودمـم!
‫- کسشعر نگو! کجاست؟ ‫- بس کن، کوپر!
‫اون روز یه بلایی سرم اومد.
‫درست بعداز کافه، ‫یه ویروسی چیزی من رو عوض کرد.
‫این رو از کجا پیدا کردی؟
‫با جردن چی‌کار کردی؟
‫توی تخت، من رو چی صدا می‌زد؟
‫تو رو نه.
‫ولی دودولت آره.
‫می‌گفتم «دودولت برام مثل پروویژیل‌ـه».
‫عاشق اون چشم‌هاتـم، ‫ولی الان بهشون اعتماد نکن.
‫سفالگر ژاپنی بود، درستـه؟
‫(اشاره به ماجرای شکاف ظرف و شکاف واژن؛ ‫همچنین به زخم یا شکاف روی پوستش هم اشاره کرده بود.)
‫به‌جای چشم‌هات، ‫با گوش‌هات من رو حس کن.
‫آماده‌ای به حرف‌هام گوش بدی؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی
‫[ زیـبـایـی ]
‫(قسمت پنجم: «میلیاردرهای زیبا»)
‫[ نیویورک ]
‫دالی.
‫دیشب حسابی بیضه‌هات رو ‫خالی کردی، ولی خوب سرحالـی.
‫شماها دیگه کی‌ایـن؟
‫شنیدیم اهل خوش‌گذرونی‌ای. ‫ما هم اومدیم خوش بگذرونیم.
‫- عاشق این آهنگـم. ‫- آره.
‫قبلاً گفتم. ‫باز هم می‌گم.
‫کریستوفر کراس سلطانـه.
‫هیشکی به گَرد پاش نمی‌رسه!
‫اصلاً صداش روحت رو جلا می‌ده.
‫جلا می‌ده.
‫و کمک می‌کنه کسی ‫صدای فریادت رو نشنوه.
‫حالا داد بزن.
‫از کجا گرفتیش، نِیت؟
‫چی رو؟
‫دو ماه پیش این‌قدر خوشگل نبودی.
‫دیگه من که عکس‌هات رو دیدم.
‫یه چاقالو با سینه‌های آویزون ‫و دودول میکروسکوپی بودی.
‫دوست داری با هر دو ‫جنسیت بچرخی، درستـه؟
‫قضیه همینـه؟
‫نه، اِشکالی نداره.
‫اتفاقاً ما عاشق رنگین‌کمونـیم. ‫مگه نه، جِی؟
‫(پرچم رنگین‌کمونی نماد جامعه‌ی تراجنسیتی‌هاست.)
‫- عشق جنسیت نداره، داداش. ‫- درود بر تو.
‫خیلی خوب، من...
‫یه جنده رو گاییدم. ‫فقط همین.
‫خب چی شد که گاییدیش، نیت؟
‫از کجا پیداش کردی؟
‫- اشانتیون بهت نداد؟ ‫- حتماً قیمتش بالا بوده.
‫یه جنده از دارک وب بود دیگه. ‫چه‌می‌دونم!
‫جِی، لطفاً شیرفهمش کن.
‫ببین، باید محکم‌تر بزنی.
‫نمی‌خوایم تا آخر شب اینجا باشیم.
‫تو مریض شدی، نِیت.
‫یه ویروس توی بدنتـه.
‫یه‌وقت فکر نکنی بدنت سالمـه.
‫ما می‌خوایم کمکت کنیم.
‫به خدا کسی دیگه رو نگاییدم.
‫نه... نه...
‫عزیزم، خر خودتـی.
‫دیشب توی مجلس بُکن‌بُکن دیدمت.
‫از لحظه‌ای که وارد اونجا شدی...
‫حکم مرگ همه‌ی ‫اعضای اونجا رو امضا کردی.
‫حساب دوتاشون رو رسیدیم، ‫ولی دوتا دیگه مونده.
‫برامون دردسر درست کردی.
‫خوشم نیومد.
‫جلسه‌ی مانیکور و پدیکورم رو لغو کردم. ‫می‌فهمی؟
‫زمان برام ارزش داره.
‫شاید گاییدیش و شاید هم نه.
‫واقعاً برام مهم نیست.
‫یه باشگاه سکس که ویروس ‫توش پخش بشه، کابوس منـه.
‫تو رو خدا من رو نکُش... ‫من نمی‌دونستم.
‫ناخن‌ها یا تخم‌هات؟
‫ازت خواهش می‌کنم.
‫کمک!
‫تو رو خدا نکن.
‫نکن. نه...
‫چیـه؟ مشکل جدید؟
‫این ماجرای کافه‌ی کانده نَست ‫داره کونم رو پاره می‌کنه.
‫الان یه مورد زنده ‫توی سازمان سلامت آمریکا دارن.
‫ولی نباید زنده بمونه، درستـه؟
‫بله، درستـه.
‫باید عازم اون دنیا بشه.
‫اِف‌بی‌آی هم توی ماجراست.
‫ولی در اصل یه مأمورش قفلی زده.
‫امر دیگه‌ای نیست؟
‫می‌خوای بعدش برات چشم‌بسته ‫روی طناب راه برم و پشتک بزنم؟
‫عجله داشته باشی، درست انجام نمی‌شه.
‫اسمش «مدسن»ـه.
‫کوپر مدسن.
‫الان توی نیویورک‌ـه.
‫خب...
‫مثل این‌که قرار نیست ‫درد بِکشی، پسر گُل.
‫نه... تو رو خدا نکن.
‫نه... جون مادرت نزن... ‫نه...
‫نزن... نزن...
‫خدایا.
‫نمی‌فهمم چرا همون موقع بهم زنگ نزدی؟
‫می‌فهمی چقدر نگرانت بودم؟
‫ببخشین، آخه...
‫- استرس گرفته بودم. ‫- جردن.
‫- من غریبه‌ام؟ ‫- نه، واسه همین برام سخت بود.
‫ازم خجالت کشیدی ‫چون به‌خاطر سکس وا گرفتی؟
‫خب...
‫آره، احتمالاً به‌خاطر سکس بوده.
‫به نظرت عمداً اومدن سراغت؟
‫نمی‌دونم.
‫بیدار که شدم، رفته بود.
‫هیچ ردی ازش نبود.
‫کاندوم داشت یا نه؟
‫من شریکتـم.
‫- نه بچه‌ت. ‫- من که چیزی نگفتم.
‫می‌خوام قضیه رو بفهمم.
‫والا انگار منظوری داری.
‫خیلی خوب.
‫پس فرض می‌کنیم با ترشحات بدنی
‫تماس نداشتی
‫و به‌جاش نوشیدنی‌ت رو سَمی کرده ‫یا بهت اسپری زده.
‫ولی ما می‌دونیم که ‫این ویروس این‌طوری عمل نمی‌کنه.
‫خدایا، چقدر من خرم.
‫آخه دیدم طرف خیلی جذابـه و...
‫می‌خواستم بهش...
‫پیش می‌آد دیگه.
‫خودخواهی کردم.
‫هنوز بقیه‌ش رو بهت نگفتم.
‫بعداز اون احساس عطش و داغ‌بودن...
‫از هتل اومدم بیرون...
‫و اضطرابم کم شد.
‫یه‌جورهایی از نسخه‌ی ‫جدیدم خوشم اومد.
‫- باشه خدمت‌تون. ‫- خیلی خوشم اومد.
‫انگار بالاخره بهم توجه می‌شد.
‫حس می‌کردم شکست‌ناپذیر شدم.
‫عملاً یه ویروس کشنده‌ی متحرک بودم...
‫ولی طوری باهام رفتار می‌شد ‫که انگار دنیا مال منـه.
‫فقط به‌خاطر ظاهرم.
‫جوری باهام مهربون بودن ‫که انگار توی قرعه‌کشی برنده شدم.
‫ولی خیلی زود...
‫دیگه کسی من رو ندید.
‫و به‌جاش یه...
‫ابزار می‌دیدن.
‫خیلی خوب.
‫ابزاری که می‌تونن بخرن ‫و مال خودشون کنن.
‫یکی دیگه لطفاً.
‫و اونجا بود که از ظاهرم بَدم اومد.
‫حتی از خودم بَدم اومد که ‫اولش از ظاهر جدیدم راضی بودم.
‫یه آدم چقدر می‌تونه ضعیف باشه؟
‫چقدر من احمقـم آخه؟
‫فقط تو نیستی.
‫همه زیبایی رو دوست دارن.
‫قدیمی‌ترین و خالص‌ترین سرمایه‌ی بشره.
‫خب من نمی‌خوامش.
‫مگه ظاهر قبلی‌م چش بود؟
‫تو همیشه خوشگل بودی.
‫آره، ولی خب...
‫نزدیک‌شدن به ۴۰سالگی و چرخیدن ‫توی فضای مجازی حس خوشگل‌بودن نمی‌داد.
‫واسه من بودی.
‫واسه من همیشه خوشگل بودی.
‫ببین، می‌دونم کاشت سینه ‫انجام دادم و این‌ها...
‫ولی بعداز این‌که عوض شدم...
‫و فهمیدم راه برگشتی نیست...
‫تازه دلم واسه نسخه‌ی قدیمی‌م تنگ شد.
‫نسخه‌ی قدیمی‌ت بی‌نقص بود.
‫الان هم همون‌طوری.
‫فقط این نسخه...
‫متفاوتـه. همین.
‫الان حالت چطوره؟
‫راستش...
‫عالی‌ام.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫تا حالا همچین حسی نداشتم.
‫لامصب.
‫زانوهام حسودی‌شون شد.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم ‫که حالت تغییر نکنه.
‫یعنی به نظرت قراره مثل اون‌ها بشم؟
‫همون مدل‌هایی که ترکیدن؟
‫بهتره الکی وقت تلف نکنیم.
‫- چقدر وقت دارم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫با توجه به قربانی‌ها، ‫شاید یک‌ونیم سال
‫یا دو سال وقت داری.
‫به‌جز من با کسی دیگه هم حرف زدی؟
‫خونواده یا دوست‌هات؟
‫- نه، تو اولین نفری. ‫- خوبـه. با هیشکی حرف نزن.
‫فکر کنم باید ‫به یکی از مسئول‌ها خبر بدم.
‫نه، اگه بهشون بگی، قرنطینه می‌شی ‫و تو رو موش آزمایشگاهی‌شون می‌کنن.
‫تا نفهمیدیم داستان چیـه، ‫با هیشکی حرف نمی‌زنی.
‫و پیش من می‌مونی.
‫پس نه کارت ملی داری و نه پاسپورت.
‫قیافه و همه‌چیزت هم عوض شده.
‫پس چجوری برگشتی اینجا؟
‫واسه مأمورهای فرودگاه ‫ساک زدم و من رو راه دادن.
‫نمکدون هم که شدی.
‫۱۵ سالـه که مأمور دولتـم، کوپ.
‫یعنی فکر می‌کنی ‫چندتا قاچاقچی نمی‌شناسم
‫که با هواپیما من رو رد کنن ‫و بعداً براشون جبران کنم؟
‫امیدوارم این کارِت برامون دردسر نشه.
‫کوپ.
‫صبر کن.
‫بهتره از این کارها نکنیم.
‫باید مطمئن بشیم واگیردار نیست.
‫مگه نه؟
‫راست می‌گی.
‫حواسم نبود. ‫ببخشین.
‫تفنگ از کجا؟
‫بدنم عوض شده، ولی هنوز مأمورم‌ها.
‫من چپ، تو راست.
‫اینجا چه خبره؟
‫[ ۳ سال قبل ]
‫خب پس همه‌چی برای ‫آخر هفته توی پاتوق هماهنگـه؟
‫بله، قربان. مهمون‌ها ‫تا ۲۴ ساعت آینده می‌رسن.
‫خوبـه. مشکلی که ‫پیش نیومده دیگه، آره؟
‫همه‌چی آماده‌ست، قربان. ‫فقط به‌علت فشردگیِ فرایند...
‫توصیه شده که سه روز ‫از برنامه‌ی کاری‌تون مرخصی بگیرید.
‫باشه.
‫ببین، حواس‌تون باشه نرینین‌ها!
‫به نفع‌تونـه که نتیجه بده!
‫از وقتی کرونا شروع شده، ‫دارین ازم حقوق می‌گیرین.
‫به‌محض این‌که برسن...
‫بهشون نمونه نشون می‌دیم...
‫- خوبـه. ‫- ولی مطمئن باشین نتیجه عالیـه.
‫خوبـه. آفرین.
‫مورد دیگه‌ای به پرونده‌ی ‫پزشکی‌تون اضافه نشده؟
‫به دارو یا چیزی حساسیت ندارین؟
‫دستیارم تینا ‫مدارک رو براتون می‌فرسته.
‫حقیقتش ایشون ‫از عصر امروز در دسترس نبودن.
‫آها آره.
‫خب...
‫جونم.
‫آره... آره...
‫قربان؟ گوشی دست‌تونـه؟
‫آره، خودم با تینا هماهنگ می‌کنم.
‫بهشون گفتی
‫که به نیش زنبور حساسیت دارم؟
‫حساسیت نداری. ‫فقط از زنبور می‌ترسی.
‫این نظر بقیه‌ست، ولی...
‫همین‌جا نگه دار، رائول.
‫- نگه دار. ‫- شوخیت گرفته؟
‫فکر کردی من یه هرزه‌ی خیابونی‌ام؟
‫می‌دونی که فرانی همیشه ‫دوربین ماشین رو بررسی می‌کنه.
‫دنبال یه بهونه‌ست که بهم گیر بده.
‫واقعاً که.
‫آشغال.
‫شب به‌خیر، جناب فورست.
‫نمی‌دونم تنبلـی ‫یا دیگه برات مهم نیست.
‫منشی‌ت عطر ارزونی می‌زنه.
‫بوی گند لوازم آرایشی مصنوعی ‫می‌اد که روان آدم رو به هم می‌ریزه.
‫سر تا پات بو می‌ده، عزیزم.
‫اون‌وقت این بویی که از تو می‌آد، چیـه؟
‫الکل؟
‫مارتینی می‌خورم تا بلکه ‫فراموش کنم تو وجود داری.
‫دردم رو کم می‌کنه، ‫ولی متأسفانه تو همچنان وجود داری.
‫راستی فردا به نیویورک پرواز دارم.
‫به‌هیچ‌وجه. ‫فردا نمی‌شه.
‫باید بریم جایی.
‫نه‌خیر، یه‌عالمه وقت و هزینه ‫برای فردا صرف شده.
‫فردا مشاوره‌ی خانوادگی داریم
‫چون پسرمون سه هفته‌ی ‫گذشته رو توی بیمارستان بستری بوده.
‫بیمارستان؟
‫منظورت کمپ ترک اعتیاده ‫که هفته‌ای دَه‌هزار دلار خرج داره؟
‫اقدام به خودکشی کرده.
‫پسره‌ی بی‌عرضه حتی نتونسته ‫طناب دار رو محکم گره بزنه.
‫چرا مثل برادرش نیست ‫که یه باشگاه ورزشی رو
‫با خاک یکسان کنه ‫تا تخلیه‌ی روانی بشه؟
‫ببین، من حالم ازت به هم می‌خوره ‫و تو هم از من بَدت می‌آد.
‫و نمی‌تونیم از هم طلاق بگیریم، ‫چون خیلی پول داریم
‫و دل‌مون نمی‌آد اون‌همه پول رو...
‫از دست بدیم.
‫ولی دارم یه چیزی می‌سازم ‫که مطمئنـم خوشت می‌آد، عزیزم.
‫یه هوش مصنوعی جدیده
‫که نمی‌تونه صندوق پستی رو ‫از یه آدم تشخیص بده؟
‫یا یه الگوریتم جدیده که باعث می‌شه ‫دخترهای نوجوون رژیم‌های مرگبار بگیرن؟
‫(الگوریتم‌های نمایش محتوا توی شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام، ‫معمولاً تأثیر مخربی روی نوجوون‌ها می‌ذاره.)
‫نه.
‫یه فناوری زیستی به‌شدت قدرتمند ‫که علم پزشکی رو از رده خارج می‌کنه.
‫باهام راه بیا، فرانی.
‫تا حالا دیده بودی ‫این‌قدر هیجان‌زده بشم؟ تو هم امتحان کن.
‫تصور کن بتونم دوباره ‫تو رو توی دوران جَوونی‌ت ببینم.
‫اون‌وقت دیگه مجبور نمی‌شم ‫منشی‌های هرزه استخدام کنم.
‫حاضرم استفراغ ‫خودم رو دوباره قورت بدم...
‫ولی با تو تماس فیزیکی نداشته باشم.
‫خب... پس گناه من چیـه؟
‫باید هرروز تو رو با لباس‌های گشادت ‫تماشا کنم که جلوم قدم می‌زنی؟
‫فکر کردی با این لباس‌ها می‌تونی
‫هیکل بی‌ریختت رو قایم کنی؟
‫آقایی که بویی از ‫انسانیت و شعور نبردی...
‫من تمام زندگی‌م پیِ زیبایی بودم...
‫پیِ بی‌نقص‌بودن، رژیم‌های ‫سخت، تمرینات، تزریقات...
‫تیغ جراحی، داروها و نرم‌کننده‌ها.
‫فکر کردم باعث می‌شه ‫حس خوبی داشته باشم.
‫فکر کردم کمکم می‌کنه ‫همسر مناسبی پیدا کنم
‫و باهاش زندگی‌ای که ‫لایقش هستم رو بسازم.
‫ولی یه روز به خودم اومدم
‫و دیدم زندگی رو باختم.
‫زندگی رؤیایی تو
‫زندان مجلل منـه.
‫(این نقاشی با عنوان «جودیت سر هولوفرنس را می‌بُرد»، ‫اثری از کاراواجو هست که یکی از معروف‌ترین استعاره‌ها ‫برای «انتقام زنانه»ست. در واقع، دو نسخه‌ی معروف ‫از این نقاشی وجود داره که این اولی هست و خشم زن ‫توی این نسخه کنترل‌شده‌تره؛ درست مثل رفتار فرانی.)
‫شاید وقتش رسیده بسوزونمش.
‫به خدا تو روانی‌ای.
‫آره، بسوزونش.
‫بسوزون. ‫همه‌ش رو بسوزون.
‫کل این گُه‌دونی رو بسوزون!
‫شاید این کار رو کردم.
‫روزی که فهمیدم ‫زیبایی هیچ فایده‌ای نداره...
‫بهترین روز زندگی‌م بود.
آوا‌مــووی
‫[ وِیلن لِمینگ - ۴۵ساله ] ‫[ اشتغال: معامله‌ی ارز دیجیتال ] ‫[ ارزش دارایی: ۳۵میلیارد دلار ]
‫درود!
‫آها. ‫بنازم.
‫مثل آدم کارِت رو انجام بده.
‫دیگه تکرار نکنم.
‫[ رونان وایلد - ۶۱ساله ] ‫[ اشتغال: بانکداری ] ‫[ ارزش دارایی: ۹۶میلیارد دلار ]
‫برات کسر شأن داره که دَر رو باز کنی؟ ‫حداقل کیف‌هام رو بیار.
‫[ کیتی مانسون - ۷۰ساله ] ‫[ اشتغال: صنعت خُرده‌فروشی بین‌المللی ] ‫[ ارزش دارایی: ۲۵میلیارد دلار ]
‫[ اَکسل زوفو - ۷۴ساله ] ‫[ اشتغال: صنعت معدن و سوخت‌های فسیلی ] ‫[ ارزش دارایی: ۱۸میلیارد دلار ]
‫بذار روشن بمونه، جوزایا.
‫[ بایرون فورست - ۶۳ساله ]
‫[ ثروتمندترین مَرد روی این سیاره‌ی لعنتی ]
‫بپا نیُفتی.
‫همه‌ی اعضای اینجا ‫منتظرن ببینن کِی می‌میری.
‫هنوز زوده.
‫باید اول شما لاشخورها رو بُکشم.
‫پس، از فردا باید دنبال یه لاشه‌ی ‫جدید باشیم که دوره‌ش کنیم.
‫آره، بعدش مشکلات جدید می‌ریزه سرم.
‫- چه مشکلی؟ ‫- من رو ببین.
‫اگه این داروی لامصب ‫حتی یه‌ذره اثر کنه...
‫اون‌وقت چجوری باید ‫تغییر ظاهرمون رو توضیح بدیم؟
‫از کِی تا حالا تو به کسی جواب پس می‌دی؟
‫این بار فرق می‌کنه. ‫به سهامدارها چی بگم؟
‫کون لق‌شون.
‫تو چه برنامه‌ای داری؟
‫من؟
‫می‌گم اون‌قدر جراحی پلاستیک کردم ‫که بالاخره نتیجه داد
‫و البته رژیم‌های کسشعر و این‌ها.
‫شاید هم هیچی نگم.
‫توی مصاحبه همه‌چی رو توضیح می‌دم
‫و بعدش می‌رم توی ‫یه کوهستان یا جزیره زندگی می‌کنم
‫و تا آخر عمر ‫با هیشکی هم‌صحبت نمی‌شم.
‫به‌جز گوشت‌هایی که ‫با خودم می‌برم عشق و حال.
‫شما هم به عشق و حال ‫خودتون برسین، عزیزانم.
‫بفرمایید. ‫به ما ملحق بشید.
‫بفرمایید بشینید.
‫ممنون.
‫تشکر.
‫با اجازه شروع می‌کنم.
‫چهارمیلیون سال پیش...
‫یه نقطه‌ی عطف ‫در تاریخچه‌ی تکامل بشر رخ داد.
‫انسان تونست روی دو پا راه بره.
‫از اون زمان، اندازه‌ی مغز رشد کرد ‫و قابلیت‌های شناختی تقویت شد.
‫انسان به ابزار مسلط شد ‫و کشاورزی و صنعت رو پیشه گرفت.
‫در یک‌ونیم قرن اخیر، چنان پیشرفتی ‫در زمینه‌ی فناوری و پزشکی داشتیم
‫که میانگین طول عمر ‫۵۰ سال افزایش داشته.
‫بعضی از اعضای این اتاق ‫از این سن هم عبور کردن.
‫اما کهن‌سالی هم عوارض خودش رو داره.
‫گذر زمان به کسی امون نمی‌ده ‫و این همیشه بزرگ‌ترین مانع بشر بوده.
‫به همین دلیل، ‫شما به من وظیفه‌ای سپردید.
‫پروژه‌ای به بزرگیِ پروژه‌ی منهتن ‫با هدف افزایش طول عمر و زیبایی.
‫(حاصل پروژه‌ی منهتن، ساخت اولین بمب اتم بود.)
‫خانم‌ها و آقایان، با بدن ‫درمونده‌ی خودتون خداحافظی کنید.
‫معرفی می‌کنم: «زیبایی».
‫مدتی قبل‌از این‌که ‫دومین جایزه‌ی نوبل رو برنده بشم...
‫متوجهِ تأثیر به‌سزای ‫درمان‌های تخصصی ژنتیکی شدم...
‫و به این فکر افتادم ‫که چی می‌شد اگه می‌تونستیم
‫یه مجموعه‌ی فشرده از پروتئین‌ها ‫و آراِن‌اِی‌ها رو مجدداً بازسازی کنیم؟
‫قطعاً هیجان‌انگیزه، اما بخشِ مهم‌ترش...
‫که باعث می‌شه سومین ‫جایزه‌ی نوبل رو برنده بشم...
‫اینـه که داخل این پروتئین‌ها
‫ویروسی بسیار کارآمد قرار بدیم ‫که قابلیت رشد حداکثری داشته باشه.
‫این باعث می‌شه ‫دی‌اِن‌اِی شما از نو ساخته بشه.
‫من که سر در نمی‌آرم.
‫آره، انگار می‌خوای ‫بهم مایع چاه‌بازکن بفروشی.
‫برو سر اصل مطلب.
‫چنین بازسازی‌ای، شما رو به بهترین ‫نسخه‌ی فیزیکی خودتون می‌رسونه.
‫ملاحظه بفرمایید.
‫مَرد ۷۱ساله، مبتلا به ‫سرطان مرحله‌ی چهارم پروستات.
‫مشکل قبلی داره، اختلال حافظه و...
‫ولی بعداز تزریق زیبایی...
‫به‌به.
‫- باریکلا. ‫- ازش خوشم اومد.
‫سرطانش از بین رفت و دیگه برنمی‌گرده.
‫قلب قوی‌تر، عضلات خوش‌فرم، ‫فقط شش درصد چربی...
‫افزایش تراکم استخوان، ‫سرعت بیشتر حافظه...
‫آیا پدرتون به سیگار اعتیاد داشته؟ ‫مهم نیست.
‫وقتی توی شکم مادرتون بودید، ‫مادرتون الکل مصرف می‌کرده؟
‫- مهم نیست. ‫- یه سؤال جدی.
‫بعدش کیرم گنده می‌شه؟
‫البته الان هم هست.
‫به‌لحاظ زیبایی، بی‌نقص می‌شید.
‫چهار بار جراحی کردم ‫و چند گالن مایع سالین مصرف شد...
‫و الان بالاخره سینه‌های ‫یه دختر ۲۵ساله رو دارم.
‫چه بلایی سرشون می‌آد؟
‫موادی که متعلق به بدن‌تون نیستن، ‫خودبه‌خود حل می‌شن.
‫اگه فکر می‌کنین الان خوب شدن...
‫پس باید نتیجه‌ی فردا رو ببینین.
‫یعنی هیچ رد بخیه ‫یا زخم روی بدن نمی‌مونه؟
‫فقط یه تزریق وریدی.
‫بیخیال.
‫نه، خوشم نیومد.
‫این مزخرفـه.
‫احمقانه‌تر از چیزیـه که فکر می‌کردم.
‫از عوارضش بگو.
‫نکنه ما موش آزمایشگاهی‌ایـم؟
‫بعداز تزریق، ‫ناراحتیِ خفیفی پیش می‌آد...
‫ولی خیلی زود بدن‌تون ‫عادت می‌کنه و از بین می‌ره.
‫می‌تونید تشریف بیارید ‫و از کار ما بازدید کنید.
‫فقط پیشنهاد می‌کنم ‫به سازمان بهداشت چیزی نگید.
‫این بیشتر من رو می‌ترسونه.
‫اگه نتیجه می‌ده، دیگه مهم نیست.
‫کی‌ها از این قضیه خبر دارن؟
‫فقط اعضای این اتاق.
‫همه‌ی اطلاعات و فرمول نهایی اینجاست.
‫فقط همین‌جا.
‫پرسنل آزمایشگاه جداگانه کار می‌کنن.
‫نمی‌دونن هدف آزمایش چیـه.
‫به هرکدوم وظیفه‌ی مجزایی می‌سپرم
‫و محصول نهایی رو خودم آماده می‌کنم.
‫پس عملاً داری می‌گی ‫جاودانگی غیرممکن نیست
‫و فقط کافیـه از این معجون مصرف کنیم؟
‫معجون جاودانگی ‫مال کتاب‌ها و فیلم‌هاست.
‫ما با علم یه پادزهر ساختیم.
‫پادزهر برای چی؟
‫برای محدودیت‌های انسان‌بودن.
‫بسیار عالی.
‫بریم سوزن بزنیم!
‫اینجاست؟
‫وای.
‫- چیـه؟ ‫- این چیـه پوشیدی؟
‫لباسیـه که توی جشنواره‌ی ‫برنینگ من پوشیدم.
‫- یکی از شرکت‌کنند‌ه‌هائـم. ‫- آها.
‫(جشنواره‌ی مُد «برنینگ من» سالانه توی صحرای نوادا برگزار می‌شه ‫و توش انواع و اقسام لباس‌های عجیب‌غریب وجود داره. ‫عنوان این جشنواره به‌معنای «مَرد سوزان»ـه.)
‫باحال نیست؟
‫خوبـه.
‫خوش اومدید...
‫به اولین روز زندگی‌تون.
‫بهترین روز زندگی‌تون.
‫براتون بسته‌های کمکی هم گذاشتیم
‫که توی این فرایند بهتون کمک می‌کنه.
‫بذارید برای بعداز تزریق.
‫چند گالن آب اینجاست.
‫و اگه بیشتر خواستید، لب تر کنید.
‫مگه یه آدم چقدر آب می‌خوره؟
‫حریم شخصی رو رعایت کنید، آقای فورست.
‫کار ما برمبنای اعتماد انجام می‌شه.
‫می‌دونم، یه پیام نیمه‌تموم داشتم.
‫این اینجا می‌مونه. ‫وسایل شخصیـه.
‫دستمال‌های مرطوب رو بزنید.
‫توی قوطی سفید سمت چپ‌تون هست.
‫روی یکی از بازوهاتون بمالید.
‫- آفرین. خوب بمالید. ‫- لامصب.
‫حالا...
‫وقت تزریقـه.
‫خیلی خوب.
‫خوبـه.
‫ممنون.
‫زدم رفت.
‫آخ.
‫سوزش آخرین بوتاکسم بیشتر از این بود.
‫من که هیچی حس نمی‌کنم.
‫پسر شدم.
‫من...
‫بی‌نقصـم.
‫رِی.
‫چی‌کار می‌کنین؟
‫ترسیدی.
‫ترسیدی هیولات خالق خودش رو بُکشه.
‫(اشاره‌ی غیرمستقیم به روایت فرانکنشتاین ‫که قبل‌تر هم به ویروس نسبت داده شده بود.)
‫نه... ‫نه، خواهش می‌کنم.
‫به‌خاطر یه گندکاریِ کوچیک...
‫من که نمی‌آم قرارداد بیمه‌م رو فسخ کنم.
‫راه بیُفت.
‫راه بیُفت!
‫- راه برو، رِی. ‫- باشه.
‫- خدایا... ‫- راه بیُفت.
‫تو رو خدا نزن!
‫نه!
‫- قربان، واقعاً خودتونـین؟ ‫- آره دیگه، احمق.
‫گفتم که قراره خیلی تغییر کنم.
‫همه‌چی رو آماده کردین؟
‫- بله، قربان. ‫- خوبـه.
‫شرمنده، رفقا.
‫این روزها نمی‌شه به کسی اعتماد کرد.
‫خب، راه بیُفت.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]