« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫♪ حرف ‌هام تنبلن، فکرهام مبهمن ♪
‫♪ ولی از این یه چیز مطمئنم ♪
‫♪ همه به یه بهترین دوست احتیاج دارن ♪
‫♪ خوشحالم که مال توئم ♪
[ تد ] [ فصل دوم : قسمت پنجم ]
‫پسر، باورم نمیشه نصف سال آخر ‫دبیرستان رو گذروندیم.
‫آره، وقتی روزی پونزده ساعت ‫گیج باشی، زمان زود میگذره.
‫از وقتی اومدیم اینجا ‫همه واقعاً عوض شدن.
‫منظورم اینه که حتی ‫کلایو هم الان ریش داره.
‫شبیه چاک نوریسه که کاراته رو ول کرده...
‫و اسم خودش رو چارلز نوریس گذاشته.
‫شبیه یه دریاسالاره که ‫دستور رئیس‌ جمهور رو برای...
‫انداختن زیر دریایی روسی ‫به اتم نادیده میگیره.
‫شبیه یه مرد اهل کتابه...
‫که سال ۱۹۷۸ باربارا استرایسند رو ‫از نظر جنسی ارضا کرده.
‫میدونی کی اصلاً عوض نشده؟
‫- کی؟ ‫- من.
‫هنوز همون بازنده‌ لعنتی ام ‫که روزی که اومدم اینجا بودم.
‫میدونی، میخوام به دانشگاه برم...
‫بدون اینکه هیچ وقت ‫دوست‌ دختر داشته باشم.
‫چقدر مسخره‌ست؟
‫بتانی چی؟
‫نه، منظورم یه رابطه‌ واقعیه.
‫همه توی مدرسه فهمیدن ‫باید چجوری باشن، ولی من نه.
‫من آخرین پسر سینگل باقی ‌مونده‌م.
‫منظورم اینه که، ورزشکارها ‫با دخترهای تشویق‌ کننده‌ن.
‫اندرو، پالی رو داره.
‫حتی بچه ‌های همجنسگرا هم ‫سندروم تونل کارپال دارن...
‫از بس که همدیگه رو میکوبونن.
‫باورم نمیشه بلو کراس این رو پوشش میده.
‫هی، ارین چی؟ ‫اون سینگله.
‫و یادت باشه، سوزان بهمون گفت ‫که اون کاملا هم آدم بدی نیست.
‫خدایا، چقدر سکسیه.
‫ولی هیچ وقت اتفاق نمیفته. ‫اون با بازنده ‌ها قرار نمیذاره.
‫هی، هیچ وقت معلوم نیست.
‫شاید از پسرهایی که خیلی ‫ اعتماد به نفس دارن خسته شده...
‫از فک‌ های تراشیده و کیرهای گنده.
‫اونقدر مضطربم که حتی ‫نمیتونم باهاش خود ارضایی کنم.
‫به خودم که نگاه میکنم ‫می‌بینم اضطراب اجرا دارم.
‫این روزها فقط میتونم با کسایی که ‫از خودم پایین‌ ترن خود ارضایی کنم.
‫- کی؟ ‫- تامی فی بیکر...
‫و زن‌ های بی خانمان.
‫آه.
‫هی، نیویورک چطور؟
‫چیز خیلی گرونی انتخاب نکن.
‫نگران نباش متی. ‫جان که دانشگاه قبول نمیشه.
‫هی، چرا قبول نشم؟ ‫معدلم ۲.۶ـه.
‫دانشگاه‌ ها فقط به نمره ها نگاه نمیکنن.
‫فعالیت‌ های فوق برنامه رو هم در نظر میگیرن.
‫تو هیچی نداری.
‫وای، خدای من، جان، ‫اون راست میگه.
‫نوشته فعالیت ‌ها...
‫و بعدش هشت خط خالیه.
‫لعنتی، کی هشت خط فعالیت داره؟
‫تیم آلن.
‫آدم‌ هایی که واقعاً به دانشگاه میرن.
‫من مناظره، روزنامه، ‫شنا، والیبال کار کردم.
‫ولی جان که نمیتونه ‫هیچکدوم از این کارها رو بکنه.
‫اون فقط یه پسر بچه‌ست.
‫اگه بزرگ تر بشم میتونم شنا کنم.
‫هیچ راهی نیست که ‫خودمون رو گول بزنیم، سوزان.
‫ما اینجا واقعاً توی دردسر مالی افتادیم.
‫خب، تو ما رو از این مخمصه بیرون میکشی، ‫متی، همیشه همین کار رو میکنی.
‫نمیدونم، این دفعه نه، ما نمیتونیم...
‫نمیتونیم روی آب بمونیم...
‫چه برسه به اینکه هزینه دانشگاه رو بدیم ‫مگه اینکه کار دیگه ‌ای پیدا کنم.
‫و میدونی تقصیر کیه؟
‫اوه، خواهش میکنم نگو تقصیر توئه.
‫معلومه که نه.
‫تقصیر اون کلینتون لعنتیه.
‫- اوه. ‫- آره، چرا...
‫چرا به همه میگه که باید به دانشگاه برن؟
‫انگار من میخوام بیست و پنج هزار دلار ‫خرج کنم که پسرم همجنسگرا بشه؟
‫باید ارزون ‌تر بشه که ‫بتونه این کار رو بکنه.
‫من همیشه فکر میکردم ‫جان میتونه یه شغل پیدا کنه...
‫یا مثل من اعزام بشه...
‫ولی حتی جنگجوی خوبی هم نیست.
‫کل این قضیه تقصیر منه.
‫مثل یه دختر پولدار خرج میکردم، ‫همه روغنم رو از فروشگاه اولی گرفتم.
‫میتونم منابع ارزون ‌تری پیدا کنم.
‫نه، هیچ‌ وقت این رو نگو.
‫تو لیاقتت بهترین مراقبت پوستیه که...
‫زیرزمین فیلینز میتونه ارائه بده.
‫من یه شغل پیدا میکنم که ‫تا بهار ما رو سر پا نگه داره.
‫امروز یه آهو دیدم.
‫نمیخوام بشنوم.
!یا خدا
‫این برای قبولی دانشگاه لازمه؟
‫همشون افتضاح به نظر میان.
‫- باشگاه ریاضی؟ ‫- نه.
‫- لاکراس؟ ‫- نه.
‫- فوتبال؟ ‫- نه. ‫- نجوم؟ ‫- نه.
‫هولوکاست اتفاق افتاده؟
‫نه، اوه. ‫وایسا! نه!
‫- آه، دیگه دیره. ‫- نه، نه، رفیق.
‫- گمشو. ‫- دیگه دیره، دیگه دیره.
‫تو یه هیولایی، به همه میگم.
‫گمشو، اوه، این رو ببین.
‫انتخاب بازیگر برای کاملوت. ‫یه لذت سلطنتی!
‫هوم، نظرت چیه؟
‫خب، اگه من امتحان کنم، ‫تو هم باهام امتحان میکنی؟
‫- حتماً. ‫- بازیگری چقدر میتونه سخت باشه؟
‫منظورم اینه که جان تراولتا این کار رو میکنه.
‫اسکیت اولریچ با همین کار زندگی میکنه.
‫هیچ راهی نیست که تام آرنولد ‫کاری رو بکنه که ما نتونیم.
‫مت لبلانک انگار از پسش بر میاد.
‫یکی داره به کوین کاستنر پول میده.
‫کریستین اسلیتر سر پا مونده.
‫همیشه امثال چارلی شین زیاده.
‫کریگ تینلسون با بازیگری خونه خریده.
‫- من میتونم بازی کنم. ‫- تو میتونی بازی کنی.
‫خب، با این مکان آشنایی داری؟
‫آره، پدرم اینجا مُرد.
‫اوه، عالیه.
‫پس چرا فکر میکنی شرایط کار ‫توی یه محیط پر سرعت...
‫با فرصت ‌های رشد واقعی مثل دانکین دونات رو داری؟
‫من دونات میخورم و میدونم قهوه چیه
‫اصلش همین، به تیم خوش اومدی.
‫ساعتی ۴.۲۵ دلار به اضافه انعام.
‫خیلی ‌ها انعام میدن؟
‫تا حالا یه بار هم نشده، ولی ممکنه.
‫باید بهت یه لباس بدم.
‫وای، خدای من، ‫باید صورتی بپوشم؟
‫همه میپوشن، اینجوریه که ‫پلیس‌ ها میدونن اگه اتفاقی افتاد به کی شلیک نکنن
‫آه، ما یه مارتی داریم. ‫این به اندازه کافی خوبه.
‫♪ بهم بگو چجوری باید ♪
‫♪ بدون تو زندگی کنم؟ ♪
‫♪ حالا که انقدر طولانی عاشقت بودم ♪
‫♪ چجوری باید بدون تو زندگی کنم؟ ♪
‫باشه، باشه.
‫ممنون کنت، فکر کنم کافی بود.
‫ممنون، میتونی بری.
‫اوه، خب، نظرت در مورد ‫حضورم توی نمایش به موافقت نزدیکه؟
‫لیست بازیگرها دوشنبه بالا میره.
‫باشه، ممنون.
‫کنت بیچاره، هر سال برای نمایش ‫انتخاب بازیگر تست میده...
‫و هیچ وقت انتخاب نمیشه.
‫آره، شنیدم که پرینسیپال برنارد میگفت ‫نگران اعتماد به نفس بلند مدت اونن...
‫و ممکنه مجبور بشن بهش شلیک کنن.
‫خب، بهتر از اینه که بذاریم درد بکشه.
‫آره.
‫هی، جانی، نگاه کن.
‫وای، خدای من، ارینه.
‫♪ با امروز خداحافظی کن ♪
‫♪ شیرینی و غم ♪
‫لعنتی، صداش واقعاً عالیه.
‫و خوشگله، پس معنی بیشتری داره.
‫♪ برام آرزوی موفقیت کن ‫ برای خودت هم همینطور ♪
‫♪ فراموش نمیکنم نمیتونم ‫برای کاری که کردم پشیمون باشم ♪
‫هی، تدی، اگه من و ارین ‫هر دومون توی نمایش بودیم...
‫اون وقت هر روز باهاش وقت میگذروندم.
‫ارین، عالی بود، ممنون.
‫ممنون.
‫باشه، جان بنت.
‫اوه، اون، ام... بنت ام.
‫البته، ببخشید، تابستون رو پاریس بودم.
‫بیا بالا.
‫خیلی خب رفیق، برو بترکونشون.
‫باشه.
‫اجرای من...
‫صحنه بدون دخترم...
‫از فیلم بدون دخترمه.
‫بدون دخترم!
‫ممنون.
‫باشه، ممنون.
‫بعدی، تد.
‫آفرین مرد، خیلی قوی بود.
‫سلام، خب، تد بنت. ‫قد دو فوت و پنج اینچ.
‫من بومی اینجام، دارای شرایط SAG‌...
‫و خودم رو شیو نمیکنم.
‫باشه، من تم آهنگ ‫خرس‌ های گومی رو اجرا میکنم.
‫♪ شجاع و جسور، دلیر و مهربون ♪
‫♪ وفادار و دوست داشتنی ‫ با داستان‌ هایی برای گفتن ♪
‫♪ توی سراسر جنگل ♪
‫♪ با هم میخونن ♪
‫♪ راه میرن و آوازشون هوا رو پر میکنه ♪
‫♪ خرس ‌های گومی ♪
‫♪ اینجا و اونجا و همه‌ جا پرسه میزنن ♪
‫♪ ماجراجویی ‌های بزرگ که بی‌ نظیره ♪
‫♪ اونا خرس ‌های گومی ان ♪
‫♪ اونا خرس ‌های گومی ان! ♪
‫خیلی ممنونم.
‫یه سوال دارم.
‫تا حالا هیچکدومتون نمایش دیدید؟
‫- نه. ‫- نه، ندیدیم.
‫خب، فکر میکنی چقدر دیگه طول میکشه؟
‫نمیدونم، گفت ۱۰ صبح.
‫خب، شاید الان بریم و بعداً برگردیم.
‫نه بابا، اینجوری از شلوغی جلو میزنیم.
‫آه، جانی، ببین.
‫باشه، بریم ببینیمش.
‫وایسا، وایسا، وایسا، ‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫- چی شده؟ ‫- بچه ‌های فوتبال.
‫- اوه، لعنتی. ‫- چیکار کنیم؟
‫باشه، باشه، این کاریه که میکنیم.
‫عادی رد میشیم...
‫و لیست رو چک میکنیم ‫بدون اینکه وایسیم.
‫باشه، نقشه خوبیه.
‫برو که رفتیم.
‫نگهبان شماره یک!
‫نگهبان شماره دو!
‫- هی! اونا توی نمایشن! ‫- بگیریدشون!
‫اوه، لعنتی!
‫لعنتی!
‫وای، خدای من!
‫وای، پسر، گیر افتادن.
‫پس میتونی بفهمی چرا ‫کاری که کردی اشتباه بود؟
‫فکر کنم، من...
‫منظورم اینه که هنوز دارم سعی میکنم بفهمم ‫دخالت‌مون توی نمایش چجوری بهتون ربط پیدا میکنه؟
‫خب، مسئله اینه که وقتی علنی میکنی...
‫و من می‌بینم که کاری مثل ‫چک کردن لیست بازیگرها رو میکنی...
‫من رو توی موقعیتی قرار میده ‫که مجبورم واکنش نشون بدم.
‫که مجبور بشی بیای ما رو کتک بزنی.
‫دقیقاً.
‫دیدن دانش ‌آموزهایی که درگیر هنرن ‫برام اصلا قابل قبول نیست.
‫- من رو ناراحت میکنه. ‫ - همه‌مون رو.
‫همه‌مون ناراحتیم.
‫و من حس میکنم که مدرسه باید...
‫یه محیط بدون تهدید باشه‌...
‫و ما باید احساس امنیت کنیم.
‫و شرکت‌مون توی نمایش...
‫باعث میشه احساس ناامنی کنید.
‫عمیقا، منظورم اینه که، ‫این تنها چیزیه که میگم.
‫و من فکر نمیکنم این عادلانه باشه.
‫وقتی اینجوری میگی توی فکر میرم.
‫- ما اشتباه کردیم. ‫- ما اشتباه کردیم، آره.
‫- معذرت میخوام، آره. ‫- آره، منم همینطور، من... من...
‫آخرین چیزی که میخوایم اینه که ‫کسی احساس ناراحتی کنه.
‫باشه، خب، ممنونم که درک میکنید.
‫اوه، نه، خواهش میکنم، اصلاً.
‫این قضیه رو با راه های مختلفی تجربه کردم.
‫مجبور شدم خیلی‌ ها رو...
‫با علایق خیلی مختلف، کتک بزنم.
‫اوه، گوش کن، ما نمیخوایم ‫به اون بار سنگین...
‫که از قبل داری چیزی اضافه کنیم، واقعاً.
‫- ممنونم. ‫- حواسمون رو بیشتر جمع میکنیم.
‫واقعاً ممنونم.
‫- باشه، روز خوبی داشته باشید. ‫- شما هم همینطور.
‫ممنون، و خشک بمونید.
‫به نظر میاد ممکنه یکم بارون بباره.
‫همین کار رو میکنیم، خیلی ممنون.
‫این مدرسه خیلی عجیبه.
‫ببخشید، یادم رفت.
‫امروز با چند نفر صحبت کردیم...
‫که میگن همه فن حریفن...
‫حتی اگه دوست هاشون...
‫مخالف باشن و بگن چرت و پرته.
‫وای، خدای من.
‫این چک رو ببین، می‌بینی؟
‫ها، باور میکنی؟
‫این هفته ۴۰ ساعت کار کردم.
‫میدونی، پول این دانکین دونات...
‫فقط نصف اون چیزیه که ‫برای گذروندن زندگی لازم داریم.
‫و ما هیچ کمکی رو مفتکی قبول نمیکنیم.
‫شاید منم بتونم یه شغل پیدا کنم.
‫تو؟ کی قراره شام درست کنه؟
‫من اون موقع هم شام رو درست میکنم.
‫کی لباس‌ ‌ها رو میشوره؟
‫خب، من میشورم.
‫- کی جارو میکنه؟ ‫- من.
‫خب، تا وقتی همه چی رو ‫مساوی تقسیم میکنیم، پس حتماً.
‫اونجا توی دانکین دونات ‫به کمک بیشتری احتیاج ندارن؟
‫هنوز آگهی دارن.
‫خب، شاید من بتونم یه کمک کوچیک باشم.
‫من و تو، کنار همدیگه، ‫داریم دونات و قهوه درست میکنیم.
‫چقدر رمانتیک میشه.
‫آره، عالیه، هی، یه لطفی بهم بکن...
‫و یه گیره کاغذ رو بجوشون. ‫من روی انگشت پام زگیل دارم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫لنسلوت، گونِوِر،
‫شما دو نفر باید عاشق هم باشید، فهمیدید؟
‫من اینجا هیچ شور و اشتیاقی حس نمیکنم.
‫باشه، ببخشید، اون اصلاً چیزی بهم نمیده.
‫ببخشید؟ ‫من دارم واقعاً...
‫تمام وجودم رو توی این صحنه میذارم.
‫آه، پس اون بو از همین بود.
‫- لعنت بهت. ‫- باشه، باشه، بیاید...
‫بیاید چند تا تمرین ساده بکنیم.
‫ذهنمون رو پاک کنیم.
‫اوه، ارین، به نظرم عالی بودی.
‫اوه، ممنون، خیلی حس بهتری دارم.
‫هی، خیلی باحاله که ‫قراره این چند هفته‌ آینده رو با هم کار کنیم، مگه نه؟
‫بذار همین الان این قضیه رو تموم کنم.
‫به هر چی که داری سعی میکنی راه بندازی...
‫علاقه ‌ای ندارم...
‫پس فقط سر راهم نباش...
‫نگهبان شماره یک یا دو یا هر چی.
‫اون شماره یکه. ‫ شماره دو منم.
‫راستی، حرف از شماره دو شد...
‫بازم بابت اون دفعه‌ ای که توی کلاس ‫بهت گند زدم معذرت میخوام.
‫برو گمشو، خرس.
‫باشه، ارین، نیتن.
‫یه تمرین تکرار کنیم، باشه؟
‫با یه چیز ساده شروع میکنیم.
‫شاید لباست رو دوست دارم.
‫این رو به همدیگه بگید.
‫ببینید اصلاً میتونید هیچ ‫حسی رو به وجود بیارید یا نه.
‫لباست رو دوست دارم.
‫- لباست رو دوست دارم. ‫- لباست رو دوست دارم.
‫ممنون، رالف لورنه.
‫نه، نه، اینجوری این کار رو نمیکنن.
‫ببینید، یکی دیگه امتحان کنه.
‫جان، تد، دو تا نگهبان هامون. ‫شما دو تا این کار رو بکنید.
‫این باید جالب باشه.
‫اوه، باشه.
‫لباست رو دوست دارم.
‫عاشق لباست شدم.
‫دروغ گفتم، از لباست متنفرم.
‫از لباسم متنفری؟ ‫لعنت بهت!
‫لعنت بهت و لباس لعنتیت!
‫در مورد لباسم حرف نزن.
‫میکشمت، مادر خراب!
‫میکشمت و لباست رو پاره میکنم، حرومزاده!
‫لعنت بهت!
‫مگه قرار نیست...
‫لباست رو میگیرم و مثل ‫یه دختر بچه خفت میکنم.
‫تو و کل خانواده لعنتیت رو خفه میکنم!
‫از پسر کوچولوت مثل چماغ...
‫استفاده‌ میکنم تا مامان لعنتیت رو بزنم!
‫هیچ وقت مامانم رو نشناختم!
‫هیچ وقت مامانت رو نشناختی؟
‫نه، هیچ وقت مامانم رو نشناختم.
‫یا هیچکدوم از خاله هام رو.
‫اوه، سیدنی، خیلی متاسفم! ‫من نمیدونستم.
‫توی تمرین اسمش سیدنی بود.
‫ببینید، این بازیگریه.
‫من حتی لباس هم تنم نیست.
‫باشه، همگی، پنج دقیقه استراحت.
‫باید یه سری نکات رو ‫با عوامل صحنه مرور کنم.
‫- هی. ‫- هی.
‫کاری که تو و تد کردید، واقعا خوب بود.
‫ممنونم.
‫چجوری، ام...
‫این کار رو کردی؟
‫اوه، خب، من خیلی فیلم می‌بینم...
‫و فکر کردم کل بازیگری فقط داد زدن...
‫زمزمه کردن، یا گریه کردنه.
‫پس من فقط قبل از اینکه ‫چیزی بگم یکی از این سه تا رو...
‫انتخاب کردم.
‫ها، این واقعا ممکنه جواب بده.
‫ممنون، جان.
چه هرزه لعنتی‌ ایه، مگه نه؟
‫هی، نظرتون چیه یه قطار ماساژ راه بندازیم؟
‫باشه. سوزان، میخوام ویدیوی آشنایی ‫با کارکن هامون رو بهت نشون بدم.
‫اوه، خیلی هیجان ‌زده‌م.
‫هفده ساله که فیلم ندیدم.
‫خیلی خب.
‫بفرمایید، پک دوازده‌ تایی تازه‌تون.
‫ممنون که به دانکین دونات اومدید.
‫بوی خوبی میده، ممنونم.
‫سلام، و به خانواده دانکین دونات خوش اومدید.
‫توی دانکین دونات، ‫اولویت همیشه با مشتریه.
‫دانکین دونات یه سری بایدها و نبایدها داره.
‫بیاید یه موقعیت معمولی رو بررسی کنیم.
‫سلام. من یه پک دوازده ‌تایی ‫دونات روکش شکلاتی میخواستم.
‫از اونا نداریم. ‫ در ضمن، شیفتم تموم شد.
‫برو!
‫مطمئن نیستم اون مشتری...
‫دیگه بخواد دوباره بیاد.
‫حالا بیاید به روش درست ‫برخورد با این سوال نگاه کنیم.
‫سلام، من یه پک دوازده ‌تایی ‫دونات روکش شکلاتی میخواستم.
‫انتخاب عالی ایه. ‫ یکی از مورد علاقه ‌های من رو انتخاب کردید.
‫الان براتون توی جعبه میذارم و آماده میکنم.
‫راستی، میتونم کیرتون رو براتون ساک بزنم؟
‫اوه، لعنت بهش!
‫ببخشید، ببخشید.
‫این قطعاً شوخی جفری بود.
‫اون ماه پیش اخراج شد.
‫ولی در واقع، همه چی قبل ‫از اون قضیه کیر درست بود.
‫پس، ببینید، فقط با مشتری ‌ها خوب باش...
‫و با لبخند بهشون خوشامد بگید. ‫میتونید این کار رو بکنید؟
‫اوه، من عاشق لبخند زدنم.
‫من همیشه دنبال چیزهای جدیدم...
‫- و آدم‌ هایی که بهشون لبخند بزنم. ‫- خدایا.
‫متی، بیا بهترین لبخند ‫مشتری ‌مداریت رو نشون بده.
‫این هیجان ‌انگیز نیست؟
‫من و تو، کنار همدیگه، ‫داریم برای مردم دونات می‌بریم.
‫باید بدونی، یه آقایی که ‫گونه‌ش سوراخه اینجاست.
‫هر روز صبح میاد. ‫دونات رو مستقیم توش میذاره.
‫دیدنش وحشتناکه.
‫وای، خدای من.
‫♪ تا دوباره عشق بورزیم ♪
‫و اینجا قراره بوسه ‌های بزرگی داشته باشیم.
‫ولی بذار تا اجرای اصلی صبر کنیم.
‫نمیخوایم شیمی رو هدر بدیم.
‫نگهبان شماره یک، ‫داری چیکار میکنی؟
‫خیلی از صحنه‌ جلوتری.
‫اوه، آره، درسته.
‫خب، گونِوِر با شاه آرتور ازدواج کرده...
‫پس فکر میکنم به عنوان نگهبان شماره یک...
‫احتمالاً خیلی خوشحال نیستم که ‫لنسلوت داره باهاش لاس میزنه.
‫پس من اینجام که آماده بشم برای...
‫میدونی، دفاع از مملکت یا هر چی.
‫آره، نه، برگرد سر جات.
‫وایسا، راستش، از حرفی که زد خوشم اومد.
‫حداقل یکی باهام مثل یه ملکه رفتار میکنه.
‫عزیزم، فکر میکنی خیلی خاصی...
‫ولی تو هیچی نیستی.
‫هی، اون ملکه لعنتی ماست، رفیق.
‫ببین، باید شمشیر بازی ‫با آرتور رو تمرین کنم.
‫باشه، برو، ما سراغ صحنه موردِرد میریم.
‫میدونی، تو تنها آدم این نمایشی که واقعاً چیزی برای کار کردن بهم میده
‫واقعاً؟
‫آره، خنده ‌داره.
‫هر وقت میخوام توی نقش برم...
‫فقط بهت نگاه میکنم، ‫چون با چشم های گرد شده بهم زل زدی.
‫اوه، خب، ببخشید اگه ‫دارم خز بازی در میارم.
‫باور کنی یا نه، داره کمک میکنه.
‫باعث میشه حس کنم یه ملکه واقعی ام.
‫خب، خب این منطقیه...
‫چون تو یه جورایی ملکه مدرسه ای.
‫میخوای بعد از تمرین ‫باهام دیالوگ رو تمرین کنی؟
‫چند تا صحنه دارم که توشون گیر کردم...
‫و نیتن همیشه داره کلاه ‌گیس امتحان میکنه.
‫آره.
‫آره، حتماً، قطعاً.
‫خوبه.
‫من برای خدمت حاضرم، بانوی من.
‫پس لنسلوت و آرتور دارن سکس میکنن.
‫دیدم که داشتن کیرشون رو ‫به پرده مخمل میمالیدن.
‫میخوای بریم همبرگر بخوریم؟
‫باشه، همه بیان دور هم جمع بشن.
‫خبر خیلی مهمی دارم.
‫دونات ‌های کدو حلوایی دوباره دارن میان؟
‫نه، اونا یه فاجعه‌ کامل بودن...
‫و باعث شدن خیلی ‌ها اخراج بشن.
‫چیزی که داره اتفاق میفته ‫اینه که رئیس ‌جمهور کلینتون...
‫هفته‌ دیگه داره به فرامینگهام میاد...
‫و قراره به...
‫- این فروشگاه سر بزنه. ‫- چی؟
‫خبرنگارها هم قراره اینجا باشن.
‫پس، خب، یورگیس، ‫اگه یکم آمریکایی به نظر بیای...
‫خیلی خوب میشه، رفیق.
‫من به این کشور اومدم ‫تا کورتنی کاکس رو ببینم.
‫وای، خدای من.
‫این قراره بهترین روز زندگیم باشه.
‫فکر کردم از رئیس‌ جمهور متنفر بودی.
‫نمیفهمی، سوزان؟
‫این قراره شانس من باشه...
‫که اون عوضی لعنتی رو ‫جلوی کل دنیا که دارن نگاه میکنن حسابی ضایع کنم
‫یادت میاد وقتی با جان ‫این اتفاق برام افتاد؟
‫این یه روز عالی لعنتی برای آمریکاست!
‫حداقل من تونستم سوار هلیکوپتر بشم.
‫خب رفیق، چی میل داری؟
‫یه دونات پودری و یه چای میتونم بگیرم؟
‫من برای یه مرد چای درست نمیکنم.
‫باهام بیا، گونِوِر.
‫حتماً میدونی که نمیتونم.
‫و چون نمیتونی، نباید این کار رو کنی؟
‫من جلوی خدا قسم خوردم که با آرتور باشم.
‫پس قرار نیست دیگه هیچ ‌وقت من رو ببینی؟
‫نه، خداحافظ برای همیشه، ‫عزیزم... لنسلوت عزیزم.
‫- وای، چقدر خوب بود. ‫- واقعاً؟
‫وای، خدای من. ‫شماها عالی بودید.
‫شبیه تبلیغ قهوه فولجرز بود.
‫خوبه.
‫خب، برای نمایش هیجان ‌زده ‌ای؟
‫فقط یه هفته مونده.
‫خب، آره، فکر کنم، ولی خب ‫ تویی که نقش اصلی رو داری.
‫آره، من و جانی فقط باید اونجا وایسیم.
‫کل کارمون اینه که دو ساعت دفع نکنیم.
‫ولی خب، تو چی؟
‫منظورم اینه که هیچ وقت ‫فکر نمیکردم تو یه دختر تئاتری باشی.
‫با توجه به اینکه دختر تشویق ‌کننده بودی.
‫رازم لو رفت. ‫من واقعاً میخوام بازیگر بشم.
‫در واقع، بابام داره پونصد دلار ‫به یه فیلمبردار میده...
‫که از نمایش برای اپلیکیشن ‫امِرسونم فیلم بگیره.
‫فشار که نمیاره، مگه نه؟
‫وای، این واقعاً خیلی فشار میاره.
‫امیدوارم همه ‌چی رو ‫با یه اشتباه کوچیک خراب نکنی.
‫خب، هی، اگه لازم بود بهت یادآوری بشه...
‫که اون بالا یه ملکه ای...
‫فقط بهم نگاه کن. ‫من هوات رو دارم.
‫ممنون، جان.
‫جان، باید سایزت رو برای زره بگیرم.
‫اوه، آره، باشه.
‫هی، اممم...
‫میخوای بعد از نمایش با هم باشیم؟
‫میتونیم جشن بگیریم ‫یا غم ‌هامون رو گوش بدیم...
‫البته بسته به نظرها.
‫فکر کنم ممکنه وقتم آزاد باشم.
‫اون هیچ برنامه‌ ای نداره، قبول میکنه.
‫عالیه، پس می‌بینمت.
‫وای، خدای من، جان، تو همین الان یه قرار ‫با جذاب ‌ترین دختر مدرسه گیرت اومد.
‫آره، فکر کنم گیرم اومد.
‫تحقیرِ هیچکس بودن بالاخره تموم شد.
‫هی، کوچیک ترین کودپیسی که ‫داریم رو برای جان لازم دارم.
‫پس اون سایزهای خیلی، خیلی...
‫خیلی کوچیک چی؟
‫نه، اونا هنوز خیلی براش بزرگن.
‫با شرکت تماس بگیر ببین ‫میتونن به صورت اختصاصی...
‫یه کودپیس کوچیک تر از اونی ‫که تا الان ساختن، برای جان بسازن؟
‫اشکالی نداره، هیچکس حتی نمیدونه...
‫در مورد کدوم جان حرف میزنه.
‫برای جان بنت از ۴۸، لین کلیفورد...
‫که اندازه‌ پایین تنه‌ش خیلی کوچیکه.
‫از گروه فنی متنفرم.
‫متی، همه چی مرتبه؟
‫آره، چرا؟
‫چون داد نمیزنی.
‫اون به خاطر اینه که امروز ‫روزیه که بالاخره توی کون...
‫رئیس ‌جمهورت میکوبم، ‫ویلیِ چرب ‌زبون.
‫تو با بیل کلینتون رابطه مقعدی داری؟
‫لعنتی، آره که دارم.
‫و میگم هی، ممنون که انقدر ‫شغل جدید درست کردی...
‫- چون حالا دو تا ازش دارم. ‫- عالیه.
‫من اون کاریکاتور سیاسی که ‫از روش دزدیدیش رو دیدم.
‫بعد بهش میگم...
‫توی صف بیکاری می‌بینمت، عوضی.
‫چون الان که نفتا رو داریم...
‫میتونیم یه رئیس‌ جمهور مکزیکی ‫با ۶۰ درصد تخفیف استخدام کنیم.
‫چرا تو باید توی صف بیکاری باشی؟
‫تو همین الان گفتی دو تا شغل داری.
‫اون فقط برای شوخی اوله.
‫و بعد وقتی داره میره...
‫و دمش رو روی کولش گذاشته...
‫من میرم... من میرم...
‫میگم هی، من مگه سربازم؟
‫چون داری ازم طفره میری.
‫تو چطور خاله سوز؟
‫هیجان ‌زده‌ ای که رئیس‌ جمهور رو ببینی؟
‫من بیشتر برای اولین...
‫اجرای مهم بچه‌م که ‫این جمعه‌ست هیجان دارم.
‫مامان، چیز مهمی نیست. ‫ما هیچ دیالوگی نداریم.
‫فکر نمیکنم تماشاگرها اصلاً متوجه ما بشن.
‫به هر حال چقدر شجاعی که با اون همه ‫چشم که بهت خیره شدن روی صحنه میری.
‫منظورت چیه؟
‫خب، اگه پونصد نفر داشتن ‫من رو نگاه میکردن...
‫وحشت میکردم.
‫نمیدونم بازیگرها چجوری هر شب ‫بدون هیچ حسی این کار رو میکنن.
‫- پونصد نفر؟ ‫- اوه، حداقل.
‫انقدر نمیشه.
‫اوه عزیزم، کل شهر میان.
‫به همه گفتم.
‫بچه‌م، ستاره برادوی.
‫اوه متی، شاید امشب ‫کفش ‌های تپ ‌تاپم رو بیرون بیارم.
‫اونا رو دور انداختم.
‫یادت باشه بگی دانکین دونات ‫یکم اون طرف تر از ماس پایکه.
‫نگران نباش.
‫دقیقاً میدونم چی میخوام بگم.
‫رئیس ‌جمهور در حال حرکته.
‫لطفاً فقط به رئیس ‌جمهور یه دونات بدید.
‫متی، هیجان ‌انگیز نیست؟
‫وای، خدای من. ‫اون داره میاد.
‫خب، سلام.
‫ممنون که امروز بعد از ظهر ‫بهم اجازه دادید ببینمتون.
‫به دانکین دونات خوش اومدید، ‫آقای رئیس ‌جمهور.
‫خب، شما باید دوشیزه ماساچوست باشید.
‫اوه، عزیزم.
‫اوه، خب، باید به دستشویی برم.
‫خب، خدای من، ‫چی سفارش بدم؟
‫بذار ببینم، همه چی عالی به نظر میاد.
‫- پیشنهادی داری؟ ‫- آره.
‫پیشنهادم اینه که... تو... ‫همون کار خودت رو بهتر بکنی.
‫- چی؟ ‫- تو...
‫تو از پس کارت خوب بر نمیای.
‫و... و... و، آره.
‫خب، متاسفم که اینجوری حس میکنی.
‫دوست دارم نظرت رو بدونم.
‫خب، اون...
‫اقتصادت ضعیفه.
‫خب، دردت رو حس میکنم...
‫و میخوام شکایت هات رو بشنوم.
‫ببینید، میشه چند دقیقه ‫وقت بدید تا ما صحبت کنیم؟
‫فکر کنم یکم عصبیه.
‫البته قربان، ما همین بیرونیم.
‫الان، بهم بگو چه احساسی داری.
‫فکر میکنم بو میدی.
‫و تو داری یه کار آشغالی میکنی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫خب، گوش کن ببینم، ‫ای عوضیِ صورت آبله ‌ای.
‫چه جرئتی داری.
‫وقتم رو میذارم تا بیام از مغازه آشغالیت ‫بازدید کنم و تو داری باهام بحث میکنی؟
‫شاید مشکل واقعی اینه که ‫تو فقط یه بازنده لعنتی ای.
‫- ولی... ‫- لعنت بهت.
‫فکر میکنی خیلی قوی ای...
‫با اون دهن آشغالی لعنتیت.
‫چرا یه مشت بهم نمیزنی، مرد گنده؟
‫اونقدر محکم توی گوشت میزنم...
‫که حتی خود لعنتیت رو هم نشناسی.
‫- ام... ‫- و خودت رو شیو کن، ای خوک.
‫رئیس جمهور لعنتی اینجاست.
‫حالا گوش کن، چند تا مانکین لعنتی ‫توی یه کیسه بریز...
‫یه فنجون قهوه بهم بده ‫و دستم رو فشار بده...
‫و به پنجره لبخند بزن...
‫تا مردم بدونن که داریم ‫یه وقت لعنتی خوب میگذرونیم.
‫برو!
‫همینه، به لبخند زدن ادامه بده، ‫ سگ ماده لعنتی.
‫باشه، گرفتن.
‫قهوه سرده، عوضی.
‫من رئیس جمهور رو دیدم، ‫ولی هنوز کورتنی کاکس رو نه؟
چه غلطا؟
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫رفیق، نمایش دو ساعت دیگه‌ست. ‫من نمیتونم این کار رو بکنم.
‫تو میتونی، عالی پیش میره.
‫چرا مامانم باید ذهنم رو درگیر میکرد؟
‫صدها نفر دارن نگاه میکنن. ‫من نمیتونم اون بالا برم.
‫- من وحشت میکنم. ‫- خب، همیشه میتونیم جا بزنیم.
‫آره. نه. نه، رفیق. ‫ما نمیتونیم جا بزنیم.
‫ارین هیچ ‌وقت باهام بیرون نمیاد...
‫و تا آخر عمرش ازم متنفر میشه.
‫منظورم اینه که، شنیدی چی گفت. ‫دارن نمایش رو برای درخواست دانشگاهش ضبط میکنن
‫یه ایده ای دارم.
‫♪ میخوام دختری باشم ‫که بیشترین کیک رو داره ♪
‫♪ اون فقط دوست داره... ♪
‫- بلر. ‫- وای، رفیق.
‫- تا در زدن به گوشت خورده؟ ‫- بلر، به کمکت احتیاج داریم.
‫مگه شماها قرار نبود ‫برای نمایش‌تون آماده بشید؟
‫آره، خب جانی یکم مشکل داره.
‫اون به یکم، به یه چیز احتیاج داره.
‫تو... تو چیز آروم کننده ای داری؟
‫فکر کردم قبلاً مشخص کردیم ‫که من ساقی‌تون نیستم.
‫بیخیال بلر، من و جانی همش رو دود کردیم.
‫کابینت خالیه.
‫بلر، خواهش میکنم. ‫من نمیتونم این کار رو بکنم.
‫نمیتونم روی اون صحنه برم، باشه؟
‫خیلی میترسم.
‫خواهش میکنم، دارم التماس میکنم.
‫باشه، خوش شانسی. ‫این براونی‌ ها رو پیج درست کرده.
‫- خیلی آرومت میکنه. ‫- یه خوراکی؟
‫آره، من یکی خوردم، ‫حدود نیم ساعت پیش...
‫و الان حس میکنم خیلی آروم و متمرکزم.
‫درست قبل از اینکه بری روی صحنه یکی بخور، ‫و مثل آب خوردن از پس نمایش بر میای.
‫ممنونم، بلر.
‫راحت میشه فراموش کرد...
‫ولی مواد مخدر همیشه راه‌ حله.
‫خب، پس توی نمایش می‌بینمت؟
‫اصلاً نه.
‫خیلی خب، حاضری؟ ‫بزن بریم.
‫آره، داریم براونی میخوریم، ‫قرار نیست بریم ماه، آروم باش.
‫هی، جان.
‫ارین.
‫وای، عالی به نظر میای.
‫ممنون، تو هم همینطور.
‫اونجا می‌بینمت. ‫یادت باشه، تو تکیه ‌گاه منی.
‫هوم، تماشاگرها زیادن.
‫آره، کی اهمیت میده؟ ‫موقعی که روی صحنه بریم خیلی آروم میشیم
‫جان، تلفن کارت داره.
‫الو؟
‫بچه ‌ها، اون براونی ‌ها رو نخورید!
‫- چی؟ ‫- توشون قارچ ریختن...
‫یا یه کوفت دیگه. ‫الان توی جهنمم.
‫- چی شده؟ ‫- میگه...
‫- براونی ‌ها رو نخوریم. ‫- چی؟
‫ما خوردیم.
‫نه، خدایا. ‫اوه، خدایا، نه!
‫وای، خدا، چه بلایی داره سرت میاد؟
‫من باید به عنوان یه زن ۵۰۰ ساله خودم رو بکشم.
‫لعنتی، نمیتونم حرف بزنم.
‫وقتی ۵۰۰ ساله‌م بشه، باید بمیرم.
‫دیوونه شده، چیکار کنیم؟
‫- اوه، لعنتی! ‫- حالا باید چه گوهی بخوریم؟
‫باید بالا بیاریم.
‫نمیدونم فاحشه ها چجوری ‫همیشه این کار رو میکنن، غیر ممکنه.
‫من رفلاکس ندارم. ‫لطفاً نذار این موضوع لو بره.
‫هی، متی، توی اخبار دیدمت.
‫- آره؟ ‫- باید ازت بپرسم.
‫به رئیس‌ جمهور چی گفتی؟
‫من... من...
‫بهش گفتم یه تیکه آشغال دروغگوئه...
‫و... و اون نزدیک بود گریه کنه.
‫آره. و بعد... و بعد من... ‫یه قهوه طرفش پرت کردم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫من... من بردم.
‫اون دانکین دونات رو دوست دارم.
‫یه بار کورتنی کاکس رو اونجا دیدم.
‫اوه، داری شوخی میکنی؟
‫لعنتی، تدی، ما توی معده‌مون بمب ساعتی داریم
‫باشه، بیا آروم باشیم.
‫الان چطوری؟
‫الان، راستش حالم خوبه.
‫منم همینطور. شاید... شاید بلر ‫فقط نمیتونه ‌اثرش رو تحمل کنه.
‫آره، اوه خدا، آره. ‫مشکل همینه.
‫کم طاقته، مثل ما نیست.
‫ما متخصص‌ های لعنتی موادیم.
‫آره، شاید رومون اونقدر زیاد اثر نکنه.
‫نگهبان ‌ها، سی ثانیه وقت دارید. ‫نوبت شماست.
‫اوه، لعنتی.
‫گوینه ‌ور عزیز...
‫زیباییت گیج ‌کننده‌ست.
‫نباید این حرف ‌ها رو ‫توی دیوارهای قلعه بزنی.
‫نمیتونم احساساتم رو مخفی کنم.
‫مطمئنم دارم عاشقت میشم.
‫لنسلوت عزیزم، صدات رو پایین بیار.
‫نگهبان ‌ها صدات رو میشنون!
‫میگم، نگهبان‌ ها صدات رو میشنون!
‫همه دارن به ما زل میزنن.
‫این همه چشم.
‫دیگه نمیدونم کی توی نمایشه.
‫فکر کنم کسایی که روی صندلی نشستن.
‫میفهمن، تدی، همه دارن ما رو نگاه میکنن.
‫همه میفهمن که ما مواد زدیم.
‫نه نمیفهمن هیچکس نمیفهمه که مواد زدیم.
‫اوه، مطمئنم میفهمن. ‫میفهمن که مواد زدیم.
‫نه، اگه صدامون رو پایین بیاریم...
‫همینجوری که الان داریم زمزمه میکنیم.
‫چه پیچش داستانی جالبی.
‫لنسلوت، این... مناسب نیست...
‫که بخوایم اینجوری ادامه بدیم.
‫- دیالوگ؟ ‫- تو هیچ دیالوگی نداری.
‫خب، پس بداهه ‌پردازی میکنم.
‫آلف، نمیتونی گربه رو بخوری، کریسمسه.
‫یا خدا، لعنتی، داری میشاشی؟
‫خیلی فشاره داره! ‫نمیخوام بزرگ بشم!
‫اون فقط یه پسره، همه!
‫داری چه غلطی میکنی؟
‫هی، یه دیو توی سوراخ کونمه، باشه؟
‫دیالوگ؟
‫منظورم اینه که میتونست بدتر باشه.
‫نمردیم.
‫- ارین. ‫- لعنت بهت، جان.
‫ارین، وایسا، خواهش میکنم. ‫خیلی متاسفم.
‫من و تدی کیک براونی خراب خوردیم...
‫و من، خرابش کردم، باشه؟
‫ولی چیزی که توی تمرین‌ ها حس کردیم...
‫واقعی بود، مگه نه؟
‫منظورم اینه که برام واقعی بود.
‫مگه دیوونه ای؟
‫تو کاملاً و به طرز وحشتناکی ‫من رو نابود کردی!
‫شاید بتونیم توی فرندلیز ‫در موردش حرف بزنیم؟
‫ترجیح میدم با جفری دامر ‫توی زندان سکس داشته باشم.
‫خداحافظ، جان.
‫و لعنت به تو، تد.
‫میدونی، حدود ۱۰ درصد شانس داریم ‫که هنوز روی صحنه باشیم.
‫فعالیت‌ ها.
‫بازیگری.
‫خوبه.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫♪ توی سرت پر از یه آدم افتضاحه ♪
‫♪ و با این حال، حیف اون آدم عاشقته ♪
‫♪ همه به یه بهترین دوست احتیاج دارن ♪
‫♪ خوشحالم که مال توئم ♪
‫♪ من فقط یه دلقکم ♪
‫♪ و تو رو ناامید میکنم ♪
‫♪ ولی تو اصلاً اهمیت نمیدی ♪
‫♪ چون تو ♪
‫♪ بهترین دوستت منم ♪