« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫وای. خیلی خوشگله.
‫«پنج روز تا گفتن بله»
‫ریچل.
‫ریچل!
‫- خوبی؟ ‫- وای خدای من.
‫- می‌خوای من برونم؟ می‌تونم برونم. ‫- این چه کوفتی بود؟
‫- می‌دونم. ‫- اوه.
‫- می‌خوای من رانندگی کنم؟ ‫- شرمنده. نه، اوکیم.
‫- آره. ‫- وای خدا، معذرت می‌خوام.
‫فقط بی زحمت باهام حرف بزن ‫که دوباره خوابم نبره.
‫باشه حتماً. خب...
‫آهان، شعبه اصلی کولدیز توی شهر بعدیه‌.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- کولدیز؟ نمی‌شناسم... ‫- چی؟ یعنی توی اورگن، کولدیز نداشتین؟
‫خب، ولی دیگه اسم کولدیز به گوشت خورده، نه؟ ‫همون مغازه دسر فروشی؟
‫- نه. ‫- پسر، داری شوخی می‌کنی؟
‫یعنی لری پول رو هم نمی‌شناسی؟ ‫مؤسس کولدیز؟
‫آخه من از کجا باید مؤسس یه بستنی‌فروشی‌ای رو ‫بشناسم که تا حالا اسمش هم نشنیدم؟
‫آخه مسئله اینه که اون سه تا زن رو هم کشته،
‫در ضمن، کاسترده... ‫بستنی نیست.
‫یا خدا، چطوری؟
‫- خب با بستنی فرق داره، یه جور دیگه درستش می‌کنن. ‫- اونو نمیگم.
‫فکر کنم توش تخم‌مرغ بیشتری می‌ریزن. ‫قتل‌ها هم فکر کنم بیشتر با خفه کردن بوده.
‫یه پادکست درباره لری پول هست،
‫توش درباره یه زنی حرف می‌زنه ‫که لری اوایل دهه 90 سعی کرده بود بکشتش.
‫اون زنه هشت ماهه باردار بوده،
‫و خودش تعریف می‌کنه که چه بدبختی‌هایی کشیده ‫تا بتونه از دست اون جون سالم به در ببره.
‫مثلاً چه... چه بدبختی‌هایی؟
‫توی کامیونش بودم. ‫داشت من رو از یه بزرگراه دورافتاده می‌برد.
‫همون موقع بود که متوجه یه کفش کوچولو ‫زیر پاهام شدم.
‫یه کفش باربی. ‫گفتم شاید دختر داشته باشه،
‫واسه همین بهش گفتم که بچه‌ام دختره.
‫باردار بودم. مدام بهش یادآوری می‌کردم که حامله‌ام:
‫بعد تابلوی استراحتگاه رو دیدم.
‫ازش پرسیدم می‌تونیم نگه داریم؟
‫و اون... اون دستش رو دراز کرد ‫و گلوی من رو برید.
‫داغیِ خونی که از بدنم می‌زد بیرون رو حس می‌کردم.
‫و چیزی که انتظارش رو نداشتم این بود که ‫وقتی خون زیادی از دست میدی،
‫ممکنه واقعاً بهت حس سرخوشی دست بده.
‫دقیقاً همون حسی رو داشتم ‫که روز عروسیم داشتم.
‫بیشتر از اینکه شبیه نزدیک شدن به مرگ باشه،
‫شبیه عشق بود.
‫و بعد لری من رو پرت کرد کنار جاده.
‫مدام به خودم می‌گفتم...
‫اگه چشم‌هات رو ببندی... ‫همین‌جا می‌میری.
‫واسه همین بلند شدم.
‫در حالی که با دستم گلوم رو فشار می‌دادم که. ‫از هم وا نره توی جاده راه افتادم
‫کم‌کم اون حس سرخوشی جاش رو داد به ‫یه حسِ ذوب شدن،
‫انگار داشتم محو می‌شدم،
‫اما همزمان انگار داشتم ‫توی یه مسابقه دو ماراتن می‌دویدم.
‫و داشتم می‌بردم. داشتم برنده می‌شدم.
‫رسیدم به استراحتگاه. ‫یه زوج جوون اونجا بودن.
‫چشماشون...
‫خدایا، از دیدن قیافه من وحشت کرده بودن.
‫ولی خیلی مهربون بودن.
‫واقعاً خدا خیرشون بده. خدا خیرشون بده.
‫اون آدم‌ها جونم رو نجات دادن.
‫می‌رم از پمپ‌بنزین یه فندک بگیرم. چیزی می‌خوای؟
‫- شاید حتی آدامس دارچینی؟ ‫- اون‌قدرها هم حال به هم زن نیست.
‫خیلی هم حال به هم زنه. ‫راستی، بی زحمت یه...
‫میزِ کنار پنجره بگیرم. باشه.
‫ده دلار و هفتاد و پنج سنت.
«هیچوقت برای دختری زانو نزن» «که برات زانو نمی‌زنه»
‫تازه اینم بگم که شنیدم حتی ‫می‌تونی حس کنی که
‫استخون‌ها و اعضای بدنت جابه‌جا می‌شن ‫تا جا برای بیرون اومدن بچه باز بشه.
‫می‌دونی، بعضی زن‌ها بچه‌های گنده میارن. ‫تا حالا شنیدی؟
‫بچه‌های پنج-شش کیلویی با سرهای بزرگ ‫که همه‌چیزو پاره می‌کنن.
‫بچه ما که این‌قدر گنده نمی‌شه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خب، به نظرم بچه ما...
‫خب؟
‫...خیلی ظریف‌مریف می‌شه.
‫نمیشه اینو تضمین کرد.
‫نمی‌خوام بدنم تیکه‌پاره بشه.
‫کوچولو می‌شه، قول می‌دم این‌قدری بشه.
‫- کوچیک‌تر. ‫- کوچیک‌تر؟ باشه.
‫از اینم کوچیک‌تر.
‫- کوچیک‌تر. ‫- کوچیک‌تر؟
‫- دیگه نمی‌تونم... ‫- باشه. همین خوبه.
‫صبر کن.
‫چقدر شبیهه! پناه بر خدا.
‫- جدی؟ ‫- آره، باید نشونت بدم.
‫انگار پیشونیش بلنده و ‫مدام براش اتفاقای بد می‌افته.
‫- چرا باز هم سگ می‌گیره؟ ‫- نمی‌دونم. یارو عاشق سگه.
‫پس چرا همش گم می‌شن؟
‫آخه... چی بگم؟ پیش میاد که سگ گم بشه.
‫- نه، سگ‌ها همین‌جوری گم نمی‌شن. ‫- چی؟
‫- گربه‌ها گم می‌شن. ‫- این‌جوری‌ها هم نیست.
‫مطمئنی تا حالا این لوگو رو ندیدی؟ ‫آخه دقیقاً مو نمی‌زنه.
‫خیلی عجیبه.
‫حتی ژستش و همه‌چیزش رو هم درست درآوردی.
‫- آره. نمی‌دونم. ‫- خیلی عجیبه.
‫انگار حس ششمی چیزی داره.
‫تا حالا درباره دوست‌دختر بابام برات گفتم؟
‫- همونی که یه دختر داشت به اسم کتی؟ ‫- نه، تعریف کن.
‫کتی، همون دختر چهار ساله ‫زندگی قبلیش رو یادش بود‌
‫و همیشه درباره شوهر مرحومش حرف می‌زد
‫و اینکه چطوری وقتی داشته سعی می‌کرده پسرشون رو ‫از رودخونه خروشان نجات بده، غرق شده.
‫به نظر میاد کتی قوه تخیل خیلی قوی‌ای داشته.
‫نه، به نظرم بچه‌ها به شکل توجیه‌ناپذیری ‫توی یه بُعد سوم زندگی می‌کنن
‫یا حداقل زندگی‌های قبلیشون رو یادشونه ‫و چه می‌دونم، شاید حتی آینده رو هم ببینن.
‫و به نظرم این خیلی ترسناکه. ‫خوشم نمیاد.
‫یا اینکه... کتی فقط خیال‌پرداز خوبی بوده.
‫تو کتی رو نمی‌شناختی. ‫انگار جن‌زده بود.
‫من دلم... بچه جن‌زده نمی‌خواد.
‫- خب، ما که جن‌زده‌شون نمی‌کنیم. ‫- خودشون جن‌زده به دنیا میان.
‫- تو که جن‌زده نیستی. ‫- با اطمینان نمیشه گفت.
‫امیدوارم بچه‌مون شبیه تو بشه.
‫خیلی لطف داری.
‫حداقل مامانم مجبور نشد اون مرحله رو ببینه.
‫کدوم مرحله؟
‫همه‌اش رو. آخه مگه بچه‌ها در واقع ‫فقط مثل یه ظرف نیستن
‫که آدم‌های پیر عشقشون رو توش سرازیر کنن؟
‫اونم فقط برای اینکه حواسشون ‫از تنهاییِ اجتناب‌ناپذیرِ پیری پرت بشه.
‫ناهار عالی بود.
‫آخه چه دلیلی داره که یه نفر ‫مدام سگش رو گم کنه؟
‫این‌جوری نیست که عمداً این کار رو بکنه. ‫من که می‌گم ولش کن بابا، کی اهمیت میده؟
‫چی شده؟
‫اشکالی نداره. من که حتی نمی‌شناختمش.
‫- آره. ‫- مهم نیست.
‫ما هفت ماه و نیمِ خیلی خوب رو با هم داشتیم. ‫خیلی چسبید.
‫واقعاً... واقعاً بیشتر از اون هم لازم نداشتم.
‫آره. آره. ‫اتفاقاً منم این رو شنیدم.
‫رازِ داشتنِ یه دورانِ بزرگسالیِ سالم همینه.
‫چی؟ یه... یه مادرِ فوت شده ‫و یه پدرِ خونه‌نشین و مردم‌گریز؟
‫- رازش اینه؟ ‫- آره. عالیه.
‫فکر کنم یه مقاله تو نیویورک تایمز درباره‌اش خوندم.
‫نوشته بود کسی که والدینِ کنترلی و سلطه‌جو داره،
‫واسه کسی که مادرش فوت شده ‫و پدرِ عجیبی داره، جفتِ خیلی مناسبیه.
‫می‌خوای مثلاً با هم ازدواجی چیزی کنیم؟
‫اوه، من تو فکرِ یه مراسم خیلی کوچیک
‫توی کلبه تفریحی و نقلیِ پدر و مادرم توی جنگلم.
‫بدونِ این مسخره‌بازی‌های عروسی، فقط توی طبیعتِ زیبا،
‫برف هم پشت پنجره در حال باریدن باشه.
‫لازم هم نیست با هواپیما بریم.
‫می‌تونیم با ماشین بریم و توی شیک‌ترین ‫رستوران‌هایی که پیدا می‌کنیم توقف کنیم.
‫حله. پس بزن بریم. باهات ازدواج می‌کنم.
‫خیلی خب، به سلامتی.
‫به سلامتی.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫- هی. ‫- جانم؟
‫خانواده‌ام عاشقت می‌شن.
‫ممنون. اون حساب می‌کنه. داریم ازدواج می‌کنیم.
‫و...
‫بچه‌مون بی‌نقص می‌شه.
‫این‌قدر به بچه‌مون فشار نیار.
‫بچه‌مون یه آدم معمولی می‌شه.
‫بعضی بچه‌ها پدر و مادر خودشون رو می‌کشن.
‫باشه، ولی آخه وقتی بچه‌مون ‫همین‌قدریه، چطوری می‌خواد ما رو بکشه؟
‫داره سگ‌ها رو می‌کشه، مگه نه؟
‫چی؟
‫می‌شه عوضش کنی؟ قطعش کن.
‫آماده‌ای؟ سه.
‫دو. یک.
‫نه.
‫لعنتی. آخ!
‫آخ!
‫عزیزم.
‫چیه؟
‫- آماده نبودی. ‫- شرمنده. تونلش خیلی طولانی بود.
‫آخه این بدیمنه.
‫معذرت می‌خوام.
‫موقع برگشتن انجامش می‌دیم.
‫لعنت بهش.
‫لعنتی.
‫وای، دستشویی دارم.
‫ یه کلبه کوچولو توی جنگل
‫ یه مردِ کوچولو کنار پنجره ایستاده بود
‫ یه خرگوش رو دید که داره بالا پایین می‌پره
‫ تا حد مرگ ترسیده بود
‫ ...گفت: کمکم کن، کمکم کن، کمک
‫وای خدای من! نیکی! ‫نیکی، بیا اینجا! بدو بیا!
‫- چی شده؟ ‫- بیا اینجا!
‫- نگاه کن. ‫- وای خدای بزرگ.
‫به نظرت حالش خوبه؟
‫چی؟ خیلی خب، تو همین‌جا بمون.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم یه سری به دستشویی بزنم.
‫- ریچل، داری... ‫- دارم دنبال پدر و مادرش می‌گردم و خب...
‫- فقط همین‌جا بمون. الآن برمی‌گردم. ‫- ریچل!
‫
‫خب. سلام کوچولو. چی شده؟ نه.
‫نه، نه، نه، گریه نکن. بچه باس بخنده.
‫کسی هست؟
‫کسی اینجا نیست؟
‫وای خدای من.
‫آهای؟
‫کسی هست؟
‫هی.
‫گوشیم اصلاً آنتن نمی‌ده.
‫دستشویی مردونه رو چک کردم. ‫هیچ‌کس اونجا نبود.
‫ای لعنت، آنتن نداره.
‫خب.
‫
‫فکر کنم بهتره یکیمون همین‌جا پیش بچه بمونه
‫و اون یکی با ماشین بره تا نزدیک‌ترین پمپ‌بنزین
‫یا رستورانی چیزی و کمک خبر کنه.
‫باشه، باشه. می‌خوای چی کار...
‫چرا صداش نمیاد؟
‫- چی؟ ‫- اگه اون تو یخ بزنه بمیره چی؟
‫خیلی خب.
‫سعی کردی بشکنیش؟
‫این دیگه چیه؟
‫ اما چیزایی که دوست داریم همیشه موندگارن
‫ چون رسمش
‫ توی بهشت همینه
‫ دیگه هیچی مهم نخواهد بود...
‫سلام. سلام. ببخشید.
‫بیست مایل پایین‌تر از اینجا توی بزرگراه، یه استراحتگاه هست.
‫گوشی من اصلاً آنتن نمی‌ده ‫ولی من و دوست‌پسرم اونجا نگه داشته بودیم.
‫و... و ما... ما یه نوزاد پیدا کردیم که توی یه ماشین رها شده بود،
‫فکر می‌کنم شاید یه اتفاق بدی برای پدر و مادرش افتاده باشه.
‫شما...
‫شما اینجا تنها هستین؟
‫اوه. چه خوب.
‫تو که کنارمی.
‫اوه، این یکی زیاد خوب نیست.
‫ببخشید، می‌شه لطفاً با پلیس تماس بگیری؟
‫بنجامین.
‫آره، بنجامین.
‫خیلی باحاله.
‫بنجامین اسم اون پسری بود که قبل از من اینجا کار می‌کرد،
‫اما خودش رو توی دستشویی با کابل برق دار زد،
‫اونا هم اون‌قدر گدا‌گشنه بودن که نخواستن ‫برای من یه اتیکت با اسم خودم بگیرن.
‫
‫ببخشید، می‌شه... می‌شه همین الان به پلیس زنگ بزنی؟.
‫چیزی زدی؟ نشئه‌ای؟
‫کمک می‌کنه آروم شم.
‫به نظر خیلی آروم میای.
‫می‌شه لطفاً به پلیس زنگ بزنی؟
‫همین‌جا منتظر بمون. زنگ می‌زنم.
‫لعنتی!
‫هی، گفتی جنوبِ اینجا؟
‫آره، جنوبِ اینجا.
‫باشه، همون‌جا بمون.
‫صبر کن. بنجامین.
‫ تو برای من همونی هستی که هستی...
‫گندش بزنن.
‫ تو سرنوشتِ منی...
‫مطمئنی اون نیمه گمشده‌ست؟
آوا‌مــووی
‫هی.
‫هی! دارن میان که بچه‌ات رو نجات بدن!
‫چه خبره اینجا؟
‫لعنتی!
‫وای خدای من! گندش بزنن.
‫لعنتی!
‫- وای خدا. ببخشید. معذرت می‌خوام. ‫- زهره‌ترکم کردی نیکی.
‫بچه حالش خوبه؟
‫آره بابا، خانواده‌اش برگشتن.
‫قضیه چیه؟ داری خون‌ریزی می‌کنی.
‫چی شده؟
‫هیچی دیگه، فکر کردن می‌خوام بچه‌شون رو بدزدم،
‫یارو هم زد تو صورتم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫نگه داشته بودن یه هوایی بخورن. ‫چون حال زنه توی ماشین بد شده بود
‫- بعد هم انگار رفته بودن یه قدمی بزنن. ‫- یعنی بچه‌شون رو توی ماشین ول کردن؟
‫- آره، چه می‌دونم. ‫- چی؟
‫آخه این روانی‌بازی نیست؟
‫- بذار ببینم. ‫- آره، می‌دونم.
‫اوه.
‫لعنتی، صورتِ ماه و نازی داشتی.
‫آره، اونا هم خیلی عذرخواهی کردن. ‫گفتن کار درستی انجام دادیم.
‫خب، خیلی خوشحالم که همچین حسی داشتن.
‫صبر کن، صبر کن. نباید منتظر پلیس بمونیم؟
‫نه. نه، بیا فقط از اینجا جیم شیم.
‫- خوبی؟ ‫- هوم؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. فقط خیلی خسته‌ام.
‫- رمزش چیه؟ ‫- صفر هشت هفده.
‫تاریخ تولدته؟
‫ببین، ازدواج با بچه عزیزدردونه خانواده ‫!اصلاً فشار و استرسی نداره‌ها
‫اذیت نکن. خودت می‌دونی که ‫چقدر مشتاق دیدنت هستن.
‫عجب.
‫آره.
‫این همون کلبه نقلیِ تفریحیِ پدر و مادرته؟
‫مگه کلبه نیست؟
‫هست، ولی اصلاً نقلی نیست.
‫امیدوارم ضربه‌مغزی نشده باشم.
‫خدای من.
‫خب. آماده‌ای؟
‫پناه بر خدا.
‫این دیوانه‌کننده‌ست.
‫خدای من.
‫- آره. راستش... ‫- این دیگه چیه...
‫این سنتیه که برای سگ‌های خانواده داریم.
‫آره، در واقع...
‫همیشه اگه توی چشم‌هاشون نگاه می‌کردیم دعوامون می‌کردن،
‫چون معتقد بودن وقتی مُردن، نگاه کردن به چشمشون ‫یه جور بی‌احترامیه.
‫آخه اونا از کجا می‌فهمیدن ‫که تو به چشمشون نگاه کردی؟
‫چی بگم... بابام می‌گفت اونا می‌تونن ببینن.
‫من که همین الآن زل زدم تو چشماشون، ‫چی شد حالا؟ تو دردسر افتادم؟
‫فکر کنم به زودی معلوم می‌شه.
‫اون صندلی خالی واسه... واسه منه؟
‫می‌دونم که همیشه آرزوت بوده ‫در حالی که دو تا سگ تاکسیدرمی‌شده ازت محافظت می‌کنن،
‫توی یه تابلوی نقاشیِ خانوادگی باشی.
‫یا خدا، یعنی روی عکسِ زنِ سابقِ برادرت، ‫عکسِ زنِ جدیدش رو نقاشی کردن؟
‫آره، خواهرم اصرار داشت که این کار رو بکنن.
‫- واقعاً که خیلی عجیبه. ‫- آره.
‫اینجا هم غارِ عشقه.
‫غارِ عشق؟
‫آره.
‫ایول!
‫اینم حیوان خانگیِ خونواده بوده؟
‫اوه، نه.
‫یه خرس، الیزابت، مادربزرگِ مادربزرگم رو کشت.
‫و شوهرش هم موقعی که داشت سعی می‌کرد ‫انتقامش رو بگیره، مُرد.
‫عجب.
‫آره.
‫تو هم حاضر بودی واسه من این کار رو بکنی؟
‫معلومه که آره.
‫اوه، مراقب باش. مراقب باش.
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- آره، طوری نیست.
‫می‌تونم یه کم یخ واسه صورتت بیارم
‫یا اینکه فقط پیشخدمت رو صدا بزنم.
‫اون ساعت ده می‌ره.
‫اوه.
‫- شوخی کردم. مطمئنی؟ ‫- مسخره.
‫- خودم می‌تونم برم بیارم. ‫- من میارم. فقط بگو کجاست.
‫خیلی خب. ‫منم می‌رم ساک‌ها رو از ماشین بیارم.
‫آشپزخونه اون پایین، تهِ سالنِ ورودیه‌...
‫سمت راستِ اون راهروی منحنی، ‫کنارِ درِ ورودی.
‫- اینجا؟ ‫- آره، همون سمت راست.
‫بکشید بیرون از اینجا دیگه! ‫دورهمی دخترونه داریم.
‫آشپزخونه عمومیه. ‫شما برین یه جای دیگه.
‫صبر کن ببینم، اینو واسه اون درست کردی؟ ‫همش از این مرغ‌ها می‌خوره؟
‫نه بابا. من واسه جولز آشپزی نمی‌کنم. ‫واسه خودم درست می‌کنم.
‫اون فقط برحسب اتفاق اینجا بود.
‫باید ازش طلاق بگیری ‫و با من ازدواج کنی
‫تا جمعِ سه نفره خواهر برادرهای ‫کانینگهام تکمیل بشه. لعنتی!
‫- زهره‌ترکم کردی! ‫- ببخشید!
‫ببخشید، من... نمی‌خواستم مزاحم شم.
‫می‌تونم برم.
‫وای خدای من، پس واقعاً وجود داره.
‫مزاحم چیه دختر؟ بیا بغلم. ‫ما دیگه خانواده‌ایم!
‫اوه، عروسیته!
‫ذوق داری؟ هیجان‌زده‌ای؟
‫آره، واقعاً هیجان‌زده‌ام. آره.
‫اوه، داشتیم درباره‌ات حرف می‌زدیم ‫که یهو از غیب ظاهر شدی.
‫بهتون که گفتم، می‌تونم چیزها احضار کنم.
‫اون چیز نیست پورشا. آدمه.
‫بیا با خانواده جدیدت آشنا شو.
‫نِلی. جولی.
‫- نِل هستم. ‫- سلام.
‫- منم جولز. ‫- از دیدنتون خوشبختم.
‫باورم نمی‌شه بالاخره داریم می‌بینیمت. ‫انگار داشتی از دست ما فرار می‌کردی.
‫وای نه، اصلاً.
‫راستش ناراحت شدیم که لندن،
‫یا سفر ایسلندِ تابستون پارسال نیومدی؛ ‫ولی گویا از هواپیما می‌ترسی؟
‫نه...
‫داشتم واسه دوستم سیدنی تعریف می‌کردم ‫که چطوری تو و نیکی توی فرودگاه با هم آشنا شدین.
‫اوه! خیلی رمانتیکه.
‫ممنون.
‫واقعاً نازی. مگه نه؟ خیلی نازه.
‫- آره، خیلی نازه. ‫- ای جان...
‫اوه، بذار حلقه رو ببینم.
‫بیا.
‫چقدر خوشگله.
‫- نِلی، خوشگل نیست؟ ‫- آره، واقعاً قشنگه.
‫خب، نیکیِ عزیزمون کجاست؟
‫داره وسیله‌ها رو از ماشین میاره. ‫ما... تازه رسیدیم. راستش...
‫راستش اومدم اینجا یه کم یخ ‫واسه صورتش بردارم، چون اون...
‫امشب یه نفر زد توی صورتش.
‫- جدی؟ ‫- چی؟!
‫داستانش مفصله. راستش...
‫ما که وقت داریم.
‫خب...
‫توی یه استراحتگاه بودیم، ‫وسطِ یه جای پرت،
‫و یه... انگار یه نوزاد رو توی یه ماشین ‫ول کرده بودن.
‫نیکی پیش بچه موند. منم رفتم کمک بیارم.
‫بعد که رفتم توی یه کافه داغون،
‫اونجا یه مردِ خیلی ترسناک و مرموز دیدم و...
‫نکنه مردِ متاسف بوده؟
‫پورشا!
‫کی؟
‫می‌دونستی یه موجود شیطانی ‫توی این جنگل‌ها زندگی می‌کنه؟
‫نه، نه، باز شروع نکن.
‫بذار بگم دیگه! ‫دلم می‌خواد یه قصه تعریف کنم، مگه چیه؟
‫- من نیستم دیگه. ‫- ریچل دلش می‌خواد بشنوه.
‫نگران نباش.
‫شب بخیر، ریچل.
‫شب بخیر.
‫مراقب باش.
‫خب، دیگه من برم.
‫- ریچل. ‫- جونم؟
‫سریع تموم می‌شه. یه قصه قبل خوابه.
‫باشه. حله.
‫خب، این‌جوری تصور کن: یه روز معمولیِ زمستونی، ‫یه روزی دقیقاً مثل امروز.
‫جولز هشت سالش بود و از اونجایی که کلاً آدم ‫احساساتی و دراماتیکیه، تصمیم می‌گیره از خونه فرار کنه.
‫منم که اون موقع بچه بودم و کلاً چیزی یادم نیست.
‫هوا رو به تاریکی می‌ره و جولزِ کوچولو ‫توی جنگل تک و تنها می‌مونه.
‫می‌دونی چی بدتر از تنها بودن توی جنگله؟
‫اینکه یهو بفهمی در واقع اصلاً تنها نیستی.
‫خلاصه، جولز صدای جیغ یه زن رو می‌شنوه که...
‫...البته از این بدتر.
‫سعی می‌کنه از سمتِ صدا فرار کنه، ‫اما به هر طرفی که می‌ره
‫صدای جیغ‌ها بلندتر و بلندتر می‌شه...
‫و بلندتر و بلندتر و بلندتر...
‫تا اینکه باهاش چشم‌تو‌چشم می‌شه.
‫مردِ متأسف رو میگم.
‫اونم با ناخن‌های بلند و تیز و کثیفش، ‫با اون شکمِ ورم کرده‌ش،
‫و با اون لبخندِ وارونه و دهنِ باز، ‫داشته زوزه می‌کشیده.
‫خیلی وحشتناکه. تصور کن فقط سه متر ‫جلوتر ازت ایستاده باشه،
‫و این همون چیزیه که جولزِ کوچولو می‌بینه.
‫جولز از ترسِ مرد متأسف قایم می‌شه، ‫نفسش رو تو سینه حبس می‌کنه
‫و تماشا می‌کنه، تماشا می‌کنه،
‫تماشا می‌کنه...
‫که چطوری مرد متأسف شکم یه زن رو پاره می‌کنه
‫و تمام دل و روده‌اش رو می‌ریزه بیرون.
‫و تمام مدتی که داره این کار رو می‌کنه، گریه می‌کنه،
‫و مدام می‌گه: ‫متأسفم. متأسفم. متأسفم.
‫خیلی وحشتناکه.
‫اون کاملاً مخش رد داده، از اعماق جهنم اومده ‫و توی این جنگل‌ها پرسه می‌زنه.
‫چون فکر می‌کنه زنِ گمشده‌اش توی کالبدِ یه زنِ دیگه مخفی شده.
‫خیال می‌کنه بالاخره یه روز شکمِ یه زن رو پاره می‌کنه و...
‫اون رو پیدا می‌کنه.
‫و بعد دوتایی می‌تونن با هم برگردن به جهنم... ‫توی یه فضایِ عاشقانه و البته مریض‌گونه...
‫وای خدای من!
‫اون چیه؟
‫ها! مچتونو گرفتم! مچ جفتتون رو گرفتم!
‫اوه جودی، چه خبر؟
‫این وقت شب چرا بیداری، جودی؟ ‫داشتی آمارِ دخترها رو می‌گرفتی؟
‫ببخشید، عمه پورشا. خوابم نمی‌برد.
‫خب، ایشون ریچله.
‫قرارِه زن عموی جدیدت بشه. هیجان‌انگیز نیست؟
‫آخی، طوری نیست.
‫نه، آخه مرد متأسف با بوی خون از خواب بیدار می‌شه،
‫واسه همین فقط نباید بذاری خون‌ریزی کنی. ‫الان که پریود نیستی، هستی؟
‫نگران نباش. مرد متأسف کاری به کار پسربچه‌ها نداره. نه.
‫اون دنبالِ عروس می‌گرده.
‫خب، به زن عمو ریچل چی میگیم؟ شب بخیر.
‫- شب بخیر. ‫- عروسِ ناز و قشنگ.
‫عروسِ ناز و قشنگ.
‫نذاری مرد متأسف دل و روده‌ات رو ببینه!
‫هی، ببخشید که مجبور شدی این داستان رو بشنوی ‫تا اینو برام بیاری.
‫بچگی‌هامون اون‌قدر ما رو می‌ترسوند که ‫مامان‌بابامون کلاً تعریف کردنش رو ممنوع کردن.
‫پس جولز و نلی رو هم دیدی؟ جالبه.
‫داشتن سعی می‌کردن با کاردِ کره خوری همدیگه رو بکشن؟
‫می‌گم، تو که به این چیزا اعتقاد نداری... داری؟
‫نه. قطعاً به یه هیولای جهنمی که پوست آدم می‌پوشه اعتقادی ندارم.
‫ولی وقتی بچه بودیم، توی جنگل یه اتفاقی برای جولز افتاد.
‫وقتی برگشت... کلاً یه آدم دیگه شده بود.
‫نمی‌دونی واقعاً چی شده بود؟
‫راستش... ‫این داستانی بود که خودش وقتی برگشت تعریف کرد.
‫بعدش هم مامان‌بابام فرستادنش به یه مدرسه شبانه‌روزی. ‫توی اروپا و از سر خودشون بازش کردن
‫خیلی اوضاع داغونیه، نه؟
‫من توی اون کافه به یه یارویی چاقو زدم.
‫چی؟
‫با کلیدهای ماشین. ‫یارو خیلی ترسناک و مرموز بود.
‫صبر کن، چی؟ منظورت چیه؟
‫مدام بهم زل زده بود، بعدش هم راه افتاد بیاد سمت من.
‫فکر کردم می‌خواد بهم آسیب بزنه، ولی اون...
‫نمی‌دونم چطوری توصیفش کنم. ‫ولی انگار داشت دید می‌زد که دارم دستشویی می‌کنم.
‫چی؟ حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. فقط...
‫نمی‌دونم.
‫یه جوری حس آشناپنداری دارم ‫ولی نه از اون نوع خوبش.
‫انگار یه چیزی برام خیلی آشناست، ‫ولی نمی‌دونم چطوری توصیفش کنم
‫فقط می‌تونم بگم اضطراب و وحشت دارم.
‫مثل وقتی که می‌دونی قراره یه اتفاق بدی بیفته.
‫اینو می‌دونی و از وقتی رسیدیم اینجا
‫این حس هی بیشتر و بیشتر و بیشتر می‌شه.
‫و الان که اینجاییم دیگه... نمی‌دونم.
‫- الان دیگه واقعاً حسش می‌کنم. ‫- هی، بیا اینجا. بیا بغلم، ریچل.
‫عزیزم، بیا بغلم.
‫طوری نیست. متأسفم.
‫ببخشید. من...
‫درکت می‌کنم. هی، منم همین حس رو داشتم. یه جوری بودم.
‫کاملاً می‌فهمم چی می‌گی.
‫نیکی.
‫هوم؟
‫تو به خواهرت گفتی که من به خاطرِ حمله عصبی نیومدم ایسلند؟
‫نه. من... همچین کاری نمی‌کنم.
‫پس اون از کجا می‌دونه من از پرواز می‌ترسم؟
‫خب، اون داستانِ چطوری آشنا شدنمون رو می‌دونه.
‫معذرت می‌خوام.
‫دوستت دارم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫چی شده؟
‫باید اون کار رو انجام بدم.
‫نیکی!
‫خانمِ کانینگهام؟
‫سلام.
‫خانمِ کانینگهام؟
‫هی، حالتون خوبه؟
‫ببین کی اینجاست!
‫خانمِ کانینگهامِ بعدی.
‫سلام.
‫ویکتوریا، عزیزم، بیا برگردیم به تخت‌خوابت.
‫من فقط... داشتم نامه‌ها رو برمی‌داشتم.
‫لازم نیست این کار رو بکنی عشقم ‫وظیفه منه.
‫دیگه زیاد همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫اوه، نه، نه، می‌بینیم. ‫این... تازه شروعشه.
«یه اتفاق خیلی بد قراره بی‌افته»
‫«باهاش ازدواج نکن»
‫ تو سرنوشتِ منی
‫ تو برای من همونی هستی که هستی
‫ تو تمامِ خوشبختیِ منی
‫ این تمامِ چیزیه که تو هستی
‫ تو سرنوشتِ منی
‫ تو شریکِ رویاهای منی
‫ تو فراتر از خوشبختی هستی
‫ این چیزیه که تو هستی
‫ سرنوشتِ من
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]