صبح هر چیزی اینقدر چکه کنه،
باید به دکتر زنگ بزنی.
دارم دنبال راهی می‌گردم تا اینو سریع‌تر کنم.
فعلاً این تنها مراسم آرامش‌بخش منه،
البته غیر از اینکه تو دستشویی تو اینترنت غرق می‌شم و اخبار بد می‌بینم.
و تو درست کردنش هم خیلی ماهر شدم.
همه‌ش به طرز ریختنش بستگی داره.
آره، یه عمر طول می‌کشه یه کاری رو انجام بدی
و بگی "همه‌ش تقصیر فقراست."
به نظر من که شبیه حرفای دموکرات‌هاست.
حدس بزنید کی همین الان از مدیر "گیم هانت" زنگ خورده
و رسماً یه کار داره؟
بله، خودمم!
خب، دوست داشتم با فنجون قهوه‌م به افتخارت بزنم،
ولی تا تو هم‌سن من بشی آماده نمی‌شه.
اولین کار اولین بچه‌م.
واو. انگار همین دیروز بود
یه پسته از دماغت درآوردم.
همین دیروز بود.
با این کار و ۲۵ دلار در ساعت،
می‌تونم لیلی رو مثل یه ملکه تحویل بگیرم.
یکی یه چتر بگیره، دارم بارون پول می‌بارونم!
صبر کن، ساعتی ۲۵ دلار؟ این که از حقوق من بیشتره!
واقعاً؟ چه باحال!
عالیه. حالا می‌تونی شروع کنی بابت انجام تکالیفت بهم پول بدی.
باشه، در مورد اون باید یه کم کوتاه بیای
با کلمات قلمبه سلمبه. باشه؟
معلمم خیلی باور نکرد که من کلمه "incredulous" رو بلدم.
پس اون incredulous بود؟
نه، اصلاً خوشحال نبود.
دوباره مدارس دولتی باختن.
حالا که حرفش شد، دیرت می‌شه. برو دیگه.
ها! واو. بچه‌م بیشتر از من پول درمیاره.
آه، اصلاً نمی‌تونم درک کنم.
شاید وقتشه به چیز دیگه ای فکر کنی، مثل دانشکده حقوق.
اوووف، نه خدا. دوباره نه.
فقط می‌گم یه تغییر شغل خوبه.
نه فقط تو آکادمی رقص، بلکه دانشکده حقوق همیشه...
راهیه که می‌تونی خودتو...
فقط می‌گم.
تو داری...
تو هیچ انتخاب دیگه‌ای نداری...
انقدر لوس نباش.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
خب، همین الان تلفنم با مت تموم شد.
اون تا یه ثانیه دیگه اینجاست، فلافی.
آه، دمت گرم رفیق.
اوووه! شماها هنرمندید.
یه نکته جالب، می‌دونی کی دیگه هنرمنده؟
اِ، پسرخاله‌م. آره.
شهر لس‌آنجلس بهش سفارش داد
تا ۱۸۴مین نقاشی دیواری کوبی رو بکشه.
صبر کن. اون که کوبی تو بهشته
و با فارا فاست پیکنیک داره، نیست؟
اون یکی بعدش.
اِم... میچ، درسته؟
نه. مهم نیست.
اِ، و می‌خوام بگم، دیو؟
گِبه. اسم خودته.
ای بابا، نگاه کن.
هی فلافی. چطوری رفیق؟
خوشحالم می‌بینمت رفیق.
واو! مکانیکم همه‌چی در مورد این اتوبوس بهم گفت.
حتی عکس موتورش رو هم بهم نشون داد.
چند تا از اینا داری؟ من حدود ۳۲ تا دارم.
واو.
اِم، می‌شد ۳۳ تا
ولی جِی لِنو تو حراج ماشین خیلی بیرحمه.
آره.
"آره. متاسفم که قیمت بالاتری دادم،
ندیدم درست کنارم وایساده بودی."
آره، اون منو ندید، تنها مکزیکیِ حاضر تو ساتبیز رو.
آره. خب، من گفتم این فروشی نیست.
ولی خوشحالم که تونستی یه نگاهی به موتورش بندازی.
یه نازه، نه؟
می‌دونی، من خوب پول میدم.
نه، نه، فروشی نیست.
یه عددی بگو. به معنای واقعی کلمه فروشی نیست.
دو برابرش می‌کنم.
دارم فکر می‌کنم...
حتی یه جفت بلیط کمدی VIP رو هم بهش اضافه می‌کنم، پشت صحنه.
داری برعکس می‌ری.
صبح بخیر.
خوبم، تو چطوری؟
دارم می‌میرم.
چه باحال.
ببخشید. دارم یه آزمون آزمایشی LSAT میدم.
بابام هی بهم اصرار می‌کنه برم دانشکده حقوق.
اون مثل فاکس نیوز با ضمایر می‌مونه.
هر وقت فکر می‌کنم از این بحث گذشتیم، دوباره مطرحش می‌کنه.
اون/اون یک راه منحصر به فرد برای تحریک کردن مردم داره.
اینا همه چیه دیگه؟
همین الان فهمیدم پسر ۱۶ ساله‌م بیشتر از من پول درمیاره.
همون بچه‌ای که فکر می‌کنه شیر توت‌فرنگی از گاوهایی میاد
که فقط توت‌فرنگی می‌خورن.
صبر کن، این راهشه که از من درخواست افزایش حقوق کنی؟
چون اونا فقط از گاوهایی می‌آد که پول می‌خورن.
من فقط حس یه آدم شکست‌خورده رو دارم.
یعنی، تو این کار بی‌سروته گیر کردم.
الان دیگه قطعاً افزایش حقوق نمی‌گیری.
به این فکر کردی که از نظر شغلی می‌خوای چیکار کنی؟
من ۱۵ سال گذشته رو پای دو تا بچه وایسادم.
و یه شوهر بی‌عار.
چیزی که من می‌خوام، احساس می‌کنم یه جورایی، اوه، در حد "با آووکادو سرو شود" لوکسه.
خب، نیست. پس چی می‌خوای؟
راستش؟ آووکادو.
وای، ماشین قدیمی مامان. چقدر عاشق این بود.
منم چقدر عاشقش بودم.
واسه همینه که این موتور خفن رو توش گذاشتم، پسر.
چقدر با این ماشین سفر خانوادگی رفتیم.
تو بهمون می‌گفتی خفه شیم.
تو زیباترین جاهای دنیا.
من به برادرت دروغ هم گفتم که فولکس قورباغه‌ای دیدم،
که بتونم بزنمش تو بازوش.
دروغ گفتی؟ منم زدمش.
همین بود که بامزه بود.
هی، بازم به دانشکده حقوق فکر کردی؟
وای خدا. باز شروع شد.
یه کار هوشمندانه و کاربردیه.
وای، با چشمات داری بهم فحش میدی.
اوه!
آه، "سلام" خانواده پارکر.
اوف! بابام دوباره شروع کرده به غر زدن راجع به "برو دانشکده حقوق".
اول پیش ایو غر زدم.
اما فقط به خاطر اینکه اون باهوش و باکلاسه.
بی‌احترامی نباشه.
چرا، تا حدی بود. ببین، اینجا جاییه که تو باید بگی...
یه چیزی که منو از این حس بازنده بودن دربیاره.
متاسفم. فقط حواسم پرت شد...
...با این لاته که درست کردی. خیلی خوبه.
باعث شد یادم بره که همه‌مون فقط پیاده‌های بدشانسیم
تو صفحه شطرنج زندگی.
اوم. کارامل.
این بهترینه تا الان. ده از ده.
هیچ حرفی نیست. اوه به جز بوی...
...اسطوخودوس.
مرسی، اما برگردیم به من.
یه آزمون استعداد شغلی احمقانه آنلاین دادم.
و میدونی گفت چی باید باشم؟
یه دندانپزشک گوت؟
ای کاش!
مکانیک!
باورت میشه؟ من نمی‌خوام کاری که بابام میکنه رو انجام بدم.
تو هیچ‌وقت نمی‌تونی کاری که بابات میکنه رو انجام بدی.
آدم که همین‌جوری تصمیم نمی‌گیره موتزارت باشه.
میدونی، تو یه جورایی مکانیکی.
مکانیک قهوه.
شوخی می‌کنی، ولی اونقدرام فرق نداره، باشه؟
خیلی از دستگاه‌های قهوه به پیچیدگی موتور ماشینن.
هیس. همه‌شون صداتو میشنون.
من جدیم.
یه فکری دارم که یکی از این کمپرسورها رو استفاده کنم...
...تا سرعت درست کردن پور-اور رو زیاد کنم.
ولی تو که نمی‌خوای منو بشنوی...
...که کل روز راجع به قهوه حرف بزنم.
نه؟ چون من یه ایده پادکست هم دارم.
شاید قهوه درست کردن کار تو باشه.
اون یه کار نیست.
باشه، یه کار هست. ولی نه در حد یه شغل.
باربارا استارباکس حتماً نظر دیگه‌ای داره.
میدونی، ما واقعاً به یه کافی‌شاپ دیگه نیاز داریم.
آخریه بسته شد چون باریستا داشت به مشتری‌ها لقب میداد...
...رو لیواناشون.
من از لقب خودم خوشم اومد.
هات چاکلت.
میدونی کی از لقبش خوشش نیومد؟ "پیرزن بدجنس."
یعنی، خب معلومه که دوست دارم کافی‌شاپ خودم رو داشته باشم.
اما به پول زیادی نیاز دارم.
و تنها راه برای به دست آوردن پول زیاد و سریع...
...به درجه‌ای از برهنگی نیاز داره که من باهاش راحت نیستم.
و یه دوربین خیلی بهتر.
هی رایلی، بهتره از اونلی‌فنز دوری کنی.
اون خانم‌ها غمگینن.
مخصوصاً اون دارلین.
اوه پسر، چقدر یه نوشیدنی لازم دارم.
پاهام از پا افتادن و شکمم داره قار و قور می‌کنه.
اوه، روز سختی تو کار داشتی، پیشی کوچولو؟
اوف! رئیس داره ازم جون میکشه.
آره. مبارزه یه مرد کارگر واقعیه، بابا.
اما، هی، حداقل لحظه‌هایی مثل این رو داریم...
...آخر یه روز طولانی.
روز طولانی؟ تو چهار ساعت کار کردی.
سلام، کوسه‌ها!
هی، چی کار داری می‌کنی؟
ما داریم به شما فرصت یک عمر رو پیشنهاد میدیم.
اوه، نه.
این همکارمه، مامان.
بابا، میشه بابات صدات کنم؟
بابا، تو همیشه اصرار داشتی که برم دانشکده حقوق...
...چون گفتی من برنامه بهتری بهت ارائه نکردم.
خب، اینم برنامه‌ام.
کافه کلاچ.
من عاشق قهوه‌ام. عاشق درست کردنشم، نوشیدنش.
و حالا عاشق فروختنشم. شما می‌خریدش؟
من می‌خرم. این رو دوست دارم... لاته.
پس، من دنبال سرمایه‌گذارم تا کافی‌شاپ خودم رو باز کنم.
وای. عالیه.
شرط می‌بندم هزینه‌های شروعش خیلی "گرند" نیست.
در واقع، تمام هزینه‌ها نصف شهریه دانشکده حقوقه.
این "گراوند" مناسبیه... برای سرمایه‌گذاری.
اما فقط به حرف مامان گوش ندید.
به عنوان کسی که تمام عمرش قهوه خورده
با اطمینان می‌تونم بگم قهوه رایلی پارکر
بهترین قهوه‌ایه که تا حالا خوردم.
قهوه رایلی اینقدر خوبه
که دیگه به قهوه‌های دیگه "قهوه" نمی‌گم.
بهشون می‌گم اون مایع قهوه‌ای خیس.
من بیشتر اهل چای هستم.
و چای اینه که قهوه رایلی عالیه!
مت، "چای" یعنی غیبت.
سلام، من لوری گراینر هستم از "شارک تانک"
و چیزی رو بیشتر از این دوست ندارم که حمایت کنم
تا یه کسب‌وکار نوپای که توسط یه زن اداره می‌شه.
و به همین دلیله که من از
کافه کلاچ رایلی پارکر حمایت می‌کنم.
خلاصه، اداره کردن کافه خودم
استفاده عالی از مهارت‌های من خواهد بود
و کلی آدم رو خیلی خوشحال می‌کنه.
در نتیجه، سرمایه‌گذارهای ما هم خوشحال می‌شن. خب، چی می‌گی شارک؟
اگه آماده‌ای که سبد سهام خودت رو کافئینی کنی
فقط بگو قبولی.
من نیستم.
خب، ام... می‌تونم بپرسم چرا نه گفتین؟
غیر از اینکه کلمه مورد علاقه شماست.
رایلی، تمام چیزی که من دارم می‌شنوم یه معرفی از یه خانمه
که تا حالا تو کار تجارت نبوده.
این درست نیست.
غرفه لیموناد الکلی من بیرون جشن فارغ‌التحصیلی ترکوند!
جدی، تنها چیزی که شنیدم "خوشحالی" بود.
و من روی احساسات سرمایه‌گذاری نمی‌کنم.
مگر اینکه سهام من رو حساب کنی
توی شرکت شماره یک تولیدکننده داروهای ضد افسردگی.
من هستم.
من از پشتکارت خوشم اومد و بهت ایمان دارم.
پس اولین حقوقم رو توی کافه‌ات سرمایه‌گذاری می‌کنم.
یا بهتره بگم، کافه‌مون؟
متاسفم که بابات نه گفت.
اون خیلی می‌تونه کله‌شق باشه.
یه شب پیشنهاد دادم بریم یه رستوران ارگانیک امتحان کنیم.
گفت، نه من اهل اون قرتی‌بازی‌ها نیستم.
من فقط فکر کردم این کار قهوه
همون کاریه که باید انجام بدم.
از وقتی که این رو گرفتم اینقدر در مورد چیزی مطمئن نبودم
یه تتو از ماهی که به خورشید پشت کرده.
هنوزم خنده‌داره.
و یه کم هم شورشیه بدون اینکه توهین‌آمیز باشه.
ولی صبر کن. منظورم اینه که این فقط یه شکست کوچیکه.
خودت گفتی این کاریه که باید انجام بدی.
آره، ولی تلاش کردم و نشد. تموم شد.
اگه با یه نه گفتن
از رویاهات دست می‌کشی
شاید بابات حق داره.
این کاری نیست که باید انجام بدی.
بی‌رحم.
تویی که جا زدی، نه من.
اینو می‌خوای یا نه؟
آره، می‌خوامش. ولی به نظر نمیاد تو بخوای.
واقعاً می‌خوامش. مطمئنی؟
مطمئنم. عالیه.
اخراجی.
وایسا. چی؟ دارم تور نجات رو برمی‌دارم.
تو باید بری بیرون
و این کسب‌وکار رو با تمام وجودت بسازی.
امم، می‌دونی که من هیچی ندارم، درسته؟
این درست نیست.
تو چیزی رو داری که برای این کار لازمه.
چیزی که نداری، چیزیه
که بهش تکیه کنی چون اخراجی.
اوه!
خب، اگه اخراجم پس شروع می‌کنم به برداشتن وسایل.
«ارائه ای از آوا‌مــووی»
هی رایلی. هی رایلی!
این چیه؟
دارم کار می‌کنم. اوه خدای من.
چون فکر کردم آزمایشگاه تولید مت ویلی وانکا هستش.
به کافه کلاچ خوش اومدین.
ما تخفیف دوستان و خانواده داریم.
شما هیچ کدومو نمی‌گیری.
پس این ایده توئه؟ یه چرخ‌دستی توی کوچه پشتی؟
می‌دونی، دیگه حتی علف هم توی کوچه‌های پشتی نمی‌فروشن.
اصلاً اینا رو چجوری خریدی؟
با کارت اعتباری‌هام خریدم.
نرخ سود کارت اعتباری رو می‌دونی؟
بله بابا. ۱۸ درصد در ۳۶ ماه.
ولی پیش‌بینی‌های فروش من
نشون می‌ده که ظرف چهار ماه وارد سود می‌شم.
از پسش برمیام. نگاه کن!
من الان کلی مشتری تو صف دارم.
و یه نظر توی یلپ که می‌گه:
"قهوه داغ، دختر قهوه‌فروش داغ‌تر."
ها؟ آره، این می‌ره روی دیوار.
عالیه. و البته که کلی مشتری تو صف داری
چون، مثلاً چقدر طول می‌کشه، دو ساعت
تا یه فنجون قهوه درست کنی؟
دیگه نه.
نگاه کن. چی رو نگاه کنم؟
بالاخره یه راه پیدا کردم که سرعت درست کردن
قهوه دمی رو بدون از دست دادن کیفیت ببرم بالا.
یه کمپرسور هیدرولیکه که به پمپ وصله.
من قهوه رو هم بازسازی کردم، هم مدرنش!
تو داری فقط پولاتو دور می‌ریزی.
نه، لباس زیر توری.
کسی که سال‌ها بود پیداش نبود، داشت پولاشو حیف و میل می‌کرد.
این یه سرمایه‌گذاریه.
هِی مت، این عالی نیست؟ نه، نه، اصلا عالی نیست.
اینم وقتی شد که اون کافی‌شاپه
رو لیوانش نوشت "احمق".
هِی بچه‌ها. کی اینجا کمکش کرد اون قهوه‌سازو درست کنه؟
خودش درستش کرد.
خودش چی؟
خیلی باحاله، نه؟ آره.
اهرم تنظیمو می‌بینی؟ اوهوم.
کلاچ و ترمز کهنه یه دوچرخه‌ست.
راستش، دوچرخه من بود.
خودم به بدترین شکل ممکن فهمیدم، وقتی داشتم از یه تپه می‌رفتم پایین.
یعنی داری میگی رایلی اون دستگاه رو ساخته؟
آره. بابا! اون تو این کارگاه بزرگ شده.
شاید بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردی حواسش جمع بوده.
می‌دونی، یه روستا لازمه تا یه مکانیک بار بیاد.
یا یه نفر رو از پا دربیاره.
می‌دونی، روستاها کارای زیادی می‌کنن.
هم خوب و هم بدش رو.
لطفاً نمی‌خوام در موردش حرف بزنم. و خیلی هم عالی نبود.
خب، من که نمی‌خواستم در مورد اشتباه تاریخی حرف بزنم
یکی از تفنگ‌های آلمانی توی دانکرک
دو ساعت.
سرباز داشت با یه تفنگ راه می‌رفت
که تا سال ۱۹۴۷ ساخته نشده بود.
ببین، نمی‌فهمم چرا نمی‌تونی ببینی
چی داره اون بیرون اتفاق میفته
و حداقل یکم بهش افتخار نکنی.
افتخار به چی؟ یه گاری قهوه توی یه کوچه؟
این که دیوونگیه. آره!
کدوم کسب و کاری با یه رویای دیوونه‌وار شروع نمی‌شه؟
من که نمی‌خواستم رقصنده بشم.
ولی بعد یکی بیبی رو یه گوشه نشوند.
و کل برنامه زندگیم رو عوض کرد.
ببین، شاید این چیزی نیست که تو می‌خوای اون انجام بده
ولی تو که می‌خواستی اون یه برنامه داشته باشه
و الان یه دونه داره.
و تو هنوز بهش ایمان نداری.
مشکلت چیه؟
نمی‌خوام دوباره شکست بخوره.
به عنوان باباش، دیدن این سخته.
دو تا بچه فوق‌العاده بزرگ کرده.
چند تا دستگاه قهوه فوق‌العاده ساخته.
اما بلد نیست تصمیمات خوبی بگیره.
و اصلاً نمی‌دونه اداره کردن یه کسب‌وکار چقدر سخته.
خب، یکم آسون‌تر نمی‌شد
اگه پدرش حداقل یکم حمایتش می‌کرد؟
تو خونه منه. هر کاری می‌کنه، من حمایتش می‌کنم.
رایلی آدم فوق‌العاده‌ایه. مادر خیلی خوبیه.
و یه عالمه مسئولیت افتاد رو دوشش
تو سن خیلی کم.
و حالا بالاخره به چیزی چسبیده
که عاشقشه.
می‌دونی چند تا پدر و مادر
جون میدن یه بچه اینجوری داشته باشن که ازش حمایت کنن؟
صدات مثل مادرشه.
دایان الان چی فکر می‌کرد
اگه دخترشو اینجوری می‌دید؟
چی می‌خوای، لیلی؟ هر چی تو منو هست؟
لازم نیست واسم نوشیدنی بگیری.
من از تدریس خصوصی پول درمیارم.
دم شبکه‌های اجتماعی گرم که بچه‌ها رو احمق می‌کنن!
اوه، من اینجا حساب نمی‌کنم.
من اینجا یه جور سرمایه‌گذار فرشته‌ام.
سلام مامان. دو تا کاکائو، بدون مارشمالو.
هیچ‌وقت انقدر احساس زنده بودن نکرده بودم.
یکی از رقصنده‌ها یه ماکیاتوی سه‌شات دست‌نخورده گذاشته بود...
...پشت اون کامیون.
واو، مامان! چه کیفی داره.
جورجیا!
خودت می‌دونی نباید کافئین بخوری.
به قهوه من دست نزن. هی، جورجیا!
هی، رایلی. می‌خوام یه دقیقه باهات حرف بزنم.
مشغولم. دنبالم بیا.
نه، من دیگه این کار رو نمی‌کنم. تو نمی‌تونی به من بگی...
...کجا راه برم یا با زندگیم چیکار کنم.
دنبالم بیا.
اوه، زود برمی‌گردم.
آه، چیزی ندزدی!
کجا می‌ری؟
من فقط چون خودم می‌خوام دنبالت می‌آم.
نه به خاطر اینکه تو می‌خوای.
این خیلی حس و حال سُپرانوز داره.
چرا داری اتوبوس مامانو نشونم میدی؟
چون اتوبوس مامان قراره به زودی بشه...
وَن قهوه جدیدت.
قراره یه سایبان خیلی خوب طراحی کنم.
که این‌جوری میاد بیرون.
چند تا سینی ریلی برای گذاشتن تجهیزاتت.
و تمام لوله‌کشی و برق‌کشی لازم برای اینکه دستگاه قهوه‌ات کار کنه.
و تا به خودت بیای...
اینجا پر میشه از هیپسترهای رو مخ.
و می‌دونم "هیپسترهای رو مخ" گفتنش اضافه بود.
پس چی شد که وَن رو بفروشیم؟
چون کاربردی بود؟
مامانت همیشه می‌گفت "بهترین چیزا..."
همیشه منطقی‌ترین نیستن."
و حق باهاش بود، نه؟
و بعضی وقتا شور و اشتیاق بر منطق می‌چربه.
بعضی چیزها هر دوتاش هستن
تو و مامان یه جورایی همینطوری بودین
نه، ولی تو کارای سخت رو انجام دادی، رایلی
آدامس‌های ماری‌جوانا که کار سخت نیستن
تو تجارت و اعتبار رو به خودت یاد دادی
به علاوه، یه دستگاه قهوه طراحی و تولید کردی
که خیلی، خیلی خلاقانه است
من از نزدیک دیدمش، عزیزم
و بهت میگم واقعاً چشمگیر بود
انقدر به اون کارت افتخار کردم که نزدیک بود گریه‌م بگیره
خب، من از بهترین‌ها یاد گرفتم
ممنونم
گِیب
ممنونم
از مامانت تشکر کن. اون همینطوری می‌خواست
گوش کن... اون دستگاه فوق‌العاده است
فکر می‌کنم باید براش ثبت اختراع بگیریم
یعنی می‌دونی چی لازم داریم؟
نگو
یه وکیل. اوه!
خب، اینجا رو ببین
وای، مردم از هر قشری اینجا ایستادن، لبخند می‌زنن
و فقط دارن خوش می‌گذرونن
این دیوونه‌ت می‌کنه، مگه نه؟
تا مغز استخونم
من قبلاً سهمیه روز اولم رو پر کردم
و بله، قلک انعامم دزدیده شد
ولی خبر خوب اینه که
هیچی توش نبود جز یه کارت ویزیت
از یه پسری به اسم دَنِ دو مفصلی
اِم، مامان، فکر کنم اولین سلبریتیمون رو داریم
وای خدای من، لوری از شارک تانکِ!
ملکه من!
وای! اون اینجا چی کار می‌کنه؟
ممکنه در مورد کسب و کارت بهش دایرکت داده باشم
شاید هم یه کم درباره ریشه‌های ساده‌ات
اگه پرسید، تو چند سالی رو توی زندان زنان گذروندی
به خاطر جرمی که مرتکب نشده بودی
سلام، تو حتماً رایلی هستی
سلام، لوری از شارک تانک. سلام
سلام. من جورجیا هستم، مدیرش
اوه، از آشناییتون خوشبختم
پس تو همونی هستی که بهم پیام می‌دادی
تو اینستاگرام، و تیک‌تاک
و یه جوری به موبایل شخصی منم؟
باید مواظبش باشی
اون کاملاً سمج ولی دوست‌داشتنیه
اوه، من حواسم بهش هست. مگه اینکه تو بخوایش!
بگو آره
سلام، لوری
سلام. من مَت پارکر هستم. صاحب اینجام
پدر و پدربزرگ و اِم... آقای واندرفول اصلی
اوه، از آشناییتون خوشبختم، مَت
حالا، این یه باباییه که ممکنه دلم بخواد بهش یه صفایی بدم
هی، من دوست‌دختر اسکراب ددی هستم
اوه، سلام. خوش به حالت
آره
سلام، لوری. کارتر هستم، شریک
باورنکردنیه که شما رو می‌بینم
اوه. سلام
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]