‫آنچه گذشت…
‫- سایمون، من برگشتم ‫- خب، من برنگشتم
‫فکر می‌کنیم یه‌جوری ‫وارد این طرف شده
‫کاش می‌تونستم بغلت کنم
‫- می‌خوام تلاشم رو بکنم ‫- منم همین‌طور
‫خیلی‌خب، واکنش نشون نده،
‫اما اصلاً قشنگ نیست ‫[ خوش برگشتی ]
‫- خوشگل شدی ‫- بعد از تصادف اتوبوس
‫یه فکرهایی به سر مردم می‌زد
‫که تقصیر نماد شیطان بوده،
‫و مشکل از یخ سیاه نبوده
‫پیدا کردن یه آدم زنده خیلی سخته ‫وقتی خودت زنده نیستی
‫چی رو پنهان می‌کنی؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫آخه یه زمانی فقط با شنیدن اسمش
‫حالت بد می‌شد
‫می‌گفتم: «سایمون این‌طور گفته» یا… ‫[ و باید حرف‌هاش رو باور کنیم؟ ]
‫مدی بیچاره ‫[ واقعاً باید درمان بشه ]
‫هی بدتر و بدتر می‌شه
‫نظرها رو نخون
‫«وای. کامل روانی شده،
‫- یا برای جلب توجهه، مادرجـ…» ‫- باشه
‫نیکول، گفتم نخون‌شون
‫چطور می‌خوایم از مدی محافظت کنیم؟
‫باید بفهمیم کی فیلم‌برداری کرده ‫و مجبورش کنیم پاکش کنه
‫فکر می‌کنی «@افشاگر» ‫اسم واقعی یه نفره؟
‫فکر کنم همون لیویا پرایس باشه
‫همون دختری که توی سالن ‫بهش اون کاغذ رو داد؟
‫- همون تشویق‌کننده؟ ‫- آره
‫و مثل یه توپ جنگیه ‫که دوست داره خرابی به بار بیاره
‫چرا مدی رو خراب می‌کنه؟
‫شاید می‌خواد من رو خراب کنه ‫و منم نزدیک مدی‌ام
‫آره، خب، شاید مدی هم نزدیک سایمونه
‫چطور می‌خواد به سایمون کمک کنه
‫وقتی زیر ذره‌بین همه‌ست؟
‫نمی‌فهمم
‫چرا؟ می‌خوام بدونم زنده مونده یا نه
‫نه، اگه توی تصادف اتوبوس مُردی،
‫پس چرا این‌جایی ‫و پیش گروه موسیقی نیستی؟
‫چون اون‌جا نمردم، رفیق
‫روی تخت بیمارستان مردم
‫توی اتاق عمل
‫چیه؟ تا حالا نشنیدی کسی ‫قلبش از کار بیُفته؟
‫چرا
‫خودمم توی اون شرایط بودم
‫اصلاً به همین دلیل ‫خودمون داریم حرف می‌زنیم
‫ببین، پسر، اگه می‌تونستم، ‫از کَس دیگه‌ای می‌خواستم
‫واقعاً ۲ دهه‌ی اخیر رو
‫مشغول کریبج بازی کردن ‫با یه اپراتور تلفن بودم
‫که به هری ترومن رأی داده
‫می‌خوام بدونم تریسی ‫زنده مونده یا نه
‫باشه. باشه، می‌فهمم
‫- درک می‌کنم ‫- واقعاً؟
‫می‌فهمی یه جا گیر کردن ‫و هزاران سوال داشتن چقدر سخته؟
‫حتی نمی‌دونم کی پرید جلوی اتوبوس‌مون
‫فکر کردم روی یخ لیز خورده
‫اتوبوس رو می‌گم. ‫روی یخ چپ کرده
‫- کی بهت چنین چیزی گفته؟ ‫- همه
‫مدرسه، دانش‌آموزهای اون دوران
‫گفتن راننده‌ی اتوبوس کنترل ‫ماشین رو از دست داده و…
‫چون یه نفر پرید جلوش
‫نزدیک بود ماشین بره روش
‫یه دانش‌آموز بود؟
‫نمی‌دونم
‫ببین
‫فقط می‌خوام بدونم ‫چه اتفاقی برای تریسی افتاده،
‫و این‌که می‌دونسته ‫من چه حسی نسبت بهش داشتم یا نه
‫می‌فهمم
‫آره. آم…
‫کمکت می‌کنم نوازنده‌ی فلوتت رو پیدا کنی
‫اما باید کمکم کنی ‫بابای مدی رو پیدا کنم
‫- باشه، تلاشم رو می‌کنم ‫- نه
‫بیخیال. چیزی بیشتر از تلاش می‌خوام
‫پیداش کن
‫خیلی‌خب؟ مدیونشم
‫اِوِرِت…
‫چه اتفاقی برای من افتاد؟
‫اِورت…
‫چه اتفاقی برای من افتاد؟!
‫« ارواح مـدرسـه »
‫♪ Long Gone - Anna Waronker ♪
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ترجمه از «امــیــررضــا»
‫مدی!
‫مدی؟ مدز؟
‫حالت خوبه؟
‫آم… آره
‫به چی فکر می‌کردی؟
‫هیچی. داشتم فکر می‌کردم که باید…
‫تی‌شرت آبیم رو از رخت‌شویی بگیرم،
‫یا تاپ موردعلاقه‌م رو، آم…
‫نیکول گفت امروز می‌خوان ‫عکس فارغ‌التحصیلی رو بگیرن
‫توی کمدته
‫چرا اون لباس یک‌تیکه‌ی ‫سرمه‌ایت رو نمی‌پوشی؟
‫چی؟ آخرین باری که دیدی ‫من لباس یک‌تیکه پوشیدم کِی بوده؟
‫پنج‌شنبه‌ی قبلی ‫که کلانتر بکستر اومده بود
‫می‌دونم چی دیدم
‫قطعاً برف بود
‫و آتیش خاموش نشد؟
‫چرا دنبال منطق می‌گردی؟
‫یه خاطره‌ست. عوض می‌شن
‫می‌دونم، اما قیافه‌ی معلم شیمی‌تون…
‫نه. معلم من نبوده
‫رهبر، پیشوا،
‫مربی مرگ، حالا هر چی
‫رد داده بود
‫قطعاً چیزهایی می‌دونه ‫که به هیچ‌کس نگفته
‫مربی مرگ دو رو، باشه؟
‫«دو رو» رو یادت رفت
‫پس چیزی که داری می‌گی،
‫اینه که باید «دو رو» رو آزاد کنیم؟
‫می‌تونیم اون کار رو بکنیم
‫فقط برای چند ساعت
‫و چرا اون کار رو بکنیم؟
‫بر چه اساسی؟ ‫«خوب بقیه رو می‌کُشه»؟
‫کاملاً واضح توضیح داد ‫که مرگ جنت یه حادثه بوده،
‫و… به نظرم جنت اون رو بخشیده
‫وگرنه نمی‌تونست به دنیای بعدی بره
‫برای درست کردن وضعیت سایمون
‫نیازی به آقای مارتین نداریم، باشه؟
‫ناراحت نشو، ولی تلاش‌مون رو کردیم
‫جنت از درش عبور کرد
‫ولی من هنوز این‌جام
‫اون مُرده‌های توی بیمارستان چی؟
‫به نظرتون عجیب نیست که تا الان
‫چیزی راجع بهشون نشنیدیم؟
‫اصلاً. چون خیلی بیرون نمی‌ریم
‫ولی فکر کردن به این‌که ‫در سراسر این شهر
‫ممکنه مُرده‌ها گیر افتاده باشن خیلی عجیبه
‫بیمارستان، بانک…
‫چرا باید کسی توی بانک بمیره؟
‫به زنی از سال ۱۹۶۳ فکر کن ‫که می‌خواد درخواست وام بده
‫یه خانم رو به مرز کشتن می‌رسونه
‫گل گفتی
‫خیلی‌خب، یه نقشه‌ی جدید. ‫مُرده‌های بیمارستان رو فراموش کنید
‫نظرتون چیه همه‌ی مُرده‌های ‫توی این مدرسه رو جمع کنیم؟
‫ازشون می‌خوایم وارد خاطره‌هاشون بشن،
‫شاید باعث بشه سقف این‌جا منفجر بشه
‫و مثل یه کوه آتش‌فشان ‫سایمون رو پرت کنه بیرون
‫نمی‌تونی از بقیه بخوای ‫اون کار رو بکنن
‫چرا؟
‫شاید آماده نباشن ‫که با شیاطین‌شون روبه‌رو بشن
‫هیچ‌کس هیچ‌وقت آماده نیست، ‫اما همه‌مون انجامش دادیم، درسته؟
‫آره. حتماً
‫آره، آره
‫اگه باعث خارج شدن سایمون می‌شه ‫پس بریم انجامش بدیم
‫هی، چطوره بعد از رفتن ‫جلوی خونه‌ی سایمون،
‫- تو رو برگردونم خونه؟ ‫- چرا؟
‫می‌خوایم آی‌پدش رو ‫از توی ماشینش برداریم
‫شاید بهتر باشه به مامانت بگی ‫با مدرسه تماس بگیره
‫و بگه برای سلامت روانت ‫به یه روز استراحت نیاز داری
‫نیکول، خودم می‌دونم توی مدرسه
‫در مورد سلامت روانم چی فکر می‌کنن
‫ویدئو رو دیدم
‫واقعاً؟
‫مامانم یه گوشی جدید برام گرفت
‫آره. بعضی از نظرها خیلی تند بودن
‫منم نگران سایمونم، ‫اما شاید بهتر باشه…
‫نیکول، در مقایسه با شرایط سایمون،
‫این‌که چند تا دلقک فکر کنن ‫من دیوونه‌ام، اصلاً چیزی نیست
‫از توی خونه نمی‌تونم کمکش کنم
‫می‌دونی، فقط چند تا دلقک نیستن
‫رسیده به ۲۰۳۷ تا
‫گفتم بدونی
‫خیلی‌خب. فکر کنم همه رو نوشتم
‫- کی رو یادم رفته؟ ‫- مینا
‫اوه، آره. باشه
‫مینا رو بسپارید به من ‫[ فهرست ارواح ]
‫مینا کیه؟
‫مدیر صحنه که زیر نورافکن له شد
‫قبل از دوران تو بوده. ‫دختر کوچیک و سرسختیه،
‫اما انگار والی از میخ‌کوب نمی‌ترسه
‫چارلی، می‌تونی بری سراغ فرن؟
‫حتماً، آره
‫اما اگه سر پشت‌بوم ‫داره اسکیت‌بازی می‌کنه
‫می‌شه من و یوری دو تایی بریم؟
‫وقتی می‌چرخه سرگیجه می‌گیرم
‫آره. مشکلی نیست
‫کوئین، تو هم باید بری ‫سراغ گروه موسیقی
‫چی؟ نه. چرا من؟
‫تو زبون‌شون رو بلدی
‫آره. و می‌دونی وسط ‫آهنگ «چشم ببر»
‫کِی باید بپری وسط
‫نه، نمی‌تونم. ‫اون کار رو نمی‌کنم. نه
‫کوئین،
‫گفتم نه!
‫خیلی‌خب، ببینید، ‫اگه باعث مضطرب شدن اون می‌شه،
‫گروه موسیقی رو بسپارید به من
‫حرفشم نزن. یه تازه‌واردی. ‫لهت می‌کنن
‫سمج‌تر از چیزی‌ام که به نظر می‌رسه
‫چرا اون‌طور واکنش نشون داد؟
‫تا حالا جیغ زدنش رو نشنیده بودم
‫اولش می‌گه آقای مارتین رو ‫آزاد کنیم، و بعدش…
‫باشه. ولش کن
‫شاید با اون روانی‌ها سابقه‌ای داره
‫من رو به چی متهم می‌کنی؟
‫می‌دونم اون «خوش برگشتی» مسخره رو
‫تو دیروز به مدی دادی،
‫و اگه داری دوستم رو ‫اذیت می‌کنی تا…
‫من اون ویدئوی مسخره رو نگرفتم ‫و پستش نکردم
‫لیویا، اگه کار تو نبوده…
‫هر کدوم از بچه‌های کلاس ‫می‌تونستن اون حساب رو بسازن
‫وسواس جدیدتون این مدرسه رو ‫به یه زندان تبدیل کرده
‫دیگه نمی‌شه خارج از مدرسه ناهار خورد، ‫برای باشگاه‌ها محدودیت گذاشتن
‫حتی تهدید می‌کنن که می‌خوان ‫سفر فارغ‌التحصیلی رو لغو کنن
‫همه‌ش هم تقصیر اونه
‫باشه. تقصیر اون نیست
‫- نباید به کسی حمله کنی که… ‫- که چی؟
‫نمی‌تونه توضیح بده کجا بوده؟
‫شاید پلیس باید از چند تا ‫از بچه‌های مهمونی دانشگاهی
‫که دوستت هفته‌ی گذشته ‫توش شرکت کرده بود بازجویی کنه
‫کدوم مهمونی دانشگاهی؟ آم…
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫بیخیال. خودم اون‌جا دیدمش
‫باشه، شاید فکر کردی ‫مدی رو دیدی، اما…
‫می‌دونم چی دیدم
‫مدی نیِرز بود
‫و محض اطلاعت…
‫همه‌ی اعضای گروه بلاکت کردن، کلر
‫اما شاید متوجه نشدی
‫چون ما رو پیچوندی،
‫یه هفته قبل از مسابقات منطقه‌ای،
‫پس امسال طلا نمی‌بریم
‫ممنون، رفیق
‫بجنبید!
‫سریع‌تر!
‫یالا! سرعت رو بیشتر کنید!
‫سریع‌تر!
‫عجله کن. ممکنه والدین سایمون ‫خونه باشن
‫[ پیام از طرف بابا ]
‫[ سابرینا ازم می‌خواد بیشتر بمونم ] ‫[ بابا: فردا باید حرف بزنیم ]
‫[ خوش‌حالم که پیش سابرینا بهت خوش می‌گذره ‫اما می‌شه لطفاً زنگ بزنی؟ نگرانیم ]
‫[ می‌خوایم اون رو هم ببینیم، ‫اگه خودش آماده‌ست ]
‫سلام، اسم‌هاتون رو می‌گید؟
‫می‌خواستم بدونم می‌تونید بعداً ‫توی کتاب‌خونه بیاید به دیدن‌مون؟
‫بچه‌ها، کسی نمیاد کتاب‌خونه؟
‫خیلی‌خب، بیاید از اول امتحان کنیم. ‫اسم‌هاتون رو می‌گید؟
‫اسم تو چیه؟
‫باشه. فقط می‌خوام
‫یه مکالمه‌ی درست‌وحسابی ‫باهاتون داشته باشم
‫باهام حرف بزنید!
‫کمکم می‌کنید؟
‫به کمک‌تون نیاز دارم. ‫به حرفم گوش بدید
‫بهتون نیاز دارم…
‫لعنتی!
‫برگشتی بیمارستان؟
‫- آره ‫- با بابام حرف زدی؟
‫نه، نه
‫اما تونستم با یه رو…
‫آدم مُرده حرف بزنم
‫و اونم داره دنبال بابات می‌گرده
‫چی؟ کی؟ کیه؟
‫کایل
‫اونم توی تصادف اتوبوس ‫گروه موسیقی مُرده
‫- سال… ‫- ۲۰۰۴
‫آره. کوئین همه‌چیز رو بهم گفته. ‫اون هم توی اتوبوس بوده
‫نگفت اون شب واقعاً ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫ظاهراً یه نفر پریده جلوی اتوبوس
‫نه، به‌خاطر یخ بوده
‫- روی یخ سیاه لیز خورده ‫- نه
‫اون داستانیه که مدرسه ‫می‌خواسته باور کنیم
‫چرا به اون آدم مُرده اعتماد کردی
‫تا بابام رو پیدا کنه؟
‫می‌دونی، با منم همین‌طور رفتار می‌کردن
‫وقتی برگشتم مدرسه،
‫و همه فکر می‌کردن ‫کله‌ی تو توی یخچال خونه‌ی ماست
‫آسون‌تر می‌شه
‫کِی می‌خوای برگردی بیمارستان؟
‫موقع ناهار. آره. ‫می‌خوام داوطلب بشم
‫نمی‌تونم بدون کارت ‫توی بیمارستان بچرخم، پس…
‫هی. اوضاع با گروه موسیقی ‫چطور پیش رفت؟
‫اصلاً پیش نرفت
‫خدایا. فقط یادم اومد
‫چرا ساز کلارینتم رو ‫با پوستر فردی کروگر عوض کردم
‫مدیر صحنه چی شد؟
‫میخ‌کوبش رو با تفنگ چسبی ‫عوض کرده بود
‫هنوزم درد می‌کنه
‫بهترین بخشش هنوز نیومده. ‫الان خودش رو می‌خندونه
‫صبر کن. ورزشگاه فوتباله؟
‫فقط نگاه کن
‫وای، خدا
‫این‌قدر تعجب نکن، پهلوون
‫اونا هدف زندگی‌شون اینه که ‫کاری کنن ماها حس بی‌عرضه بودن بکنیم
‫توی دوران تو اوضاع فرق داشت؟
‫بدتر بود
‫اما من دوست‌پسرشون بودم
‫اوه، خیلی خفنه
‫عشق، عشق، عشق
‫نظرت چیه؟
‫- خیلی قرمزه؟ ‫- نه، عالیه
‫اگه خانم سیب‌زمینی باشی
‫باشه، الان دیگه رسماً یه منحرفی
‫راندا، خودت هزاران بار
‫توی دستشویی مردونه بودی
‫می‌دونم عجیب به نظر می‌رسه،
‫اما یه‌کم دلم براش می‌سوزه
‫برای کی؟
‫مدی بدنام؟
‫چرا؟
‫خدایا. اگه دوباره مُردم،
‫لطفاً خاکسترم رو بپاش توی صورت‌شون
‫خیلی دلم نمی‌سوزه، اما…
‫فروپاشی توی مدرسه…
‫اونم جلوی چشم‌های همه؟
‫هیچ‌‌کس دوست نداره سال آخر ‫کیسه بوکس بقیه باشه
‫کلاس تمرین فرانسه نداری؟
‫لعنتی! یادم رفته بود
‫باشه. خداحافظ!
‫اون ایتالیاییه، نه فرانسوی!
‫می‌تونم بگم…
‫مهم نیست مدیر فکر می‌کنه
‫مدی دیوونه شده ‫یا کلاً دروغ‌گوئه
‫در هر صورت،
‫اون رو همین‌جا نگه می‌داره
‫و بقیه‌مون می‌ریم سفر فارغ‌التحصیلی
‫هوم
‫فیلم گرفتن از اون لحظه ‫خیلی کار هوشمندانه‌ای بود
‫خواهش می‌کنم
‫به نظرتون فیتزجرالد
‫چطور تفاوت‌های طبقاتی رو نشون می‌ده؟
‫چه پیامی راجع به گتسبی می‌ده؟
‫- تام و دیزی؟ ‫- از اون ویدئو خبر داری؟
‫خب؟
‫- سایمونه؟ ‫- کسی نمی‌دونه؟
‫هنوزم خون‌ریزی داره؟
‫می‌دونم کی فیلم گرفته،
‫و باید جسدش رو وارونه ‫روی دیوار آویزون کنیم
‫کی؟
‫فیتزجرالد
‫نویسنده
‫کسی نمی‌دونه؟
‫نظرتون در مورد این فصل چیه؟
‫بگو
‫دیزی از همسرش الهام گرفته بود؟
‫- اون روانی بود، درسته؟ ‫- روانی؟
‫آره، می‌دونی؟
‫مجنون، رد داده، دیوونه
‫مدی، به مدیر هارتمن بگو
‫که لیویا اون فیلم رو گرفته
‫خب، همسرش زلدا ‫مشکلات روانی داشت،
‫اما دیزی به احتمال زیاد ‫[ مدرک؟ ]
‫از دوست‌دختر سابقش الهام گرفته بود
‫باشه. گوشیش رو بدزد، ‫ثابت کن که اون
‫بعد از مدرسه توی ورزشگاه بوده
‫پس فکر می‌کنیم واقعاً دیوونه بوده
‫یا خودش رو به دیوونگی می‌زده؟
‫تمومش کن، عوضی
‫چی بهم گفتی؟
‫هی، بچه‌ها، تمومش کنید
‫فصل ۹ رو باز کنید
‫تا چیزی که ظاهراً ‫اتفاق افتاده رو بخونیم
‫می‌تونست بدتر باشه
‫واقعاً؟ دوستت فرن ‫یه‌جور دورمون می‌چرخید
‫انگار مانع بودیم
‫آره، اما از بالای پشت‌بوم ‫پرتمون نکرد پایین
‫احتمالاً چون مانع خیلی جذابی هستی
‫آم…
‫اما درک می‌کنم چرا اون حرف رو زدی
‫این‌که از بقیه بخوایم ‫با چیزی روبه‌رو بشن که…
‫می‌دونی، براش آماده نیستن
‫نمی‌دونستم که رفتی توی خاطره‌ت
‫و کاملاً درک می‌کنم ‫اگه نخوای راجع بهش حرف بزنی
‫اما بعضی‌وقت‌ها با حرف زدن…
‫یوری؟
‫ببخشید. چی؟
‫هیچی
‫مطمئنی اون بهترین مکانه؟
‫واقعاً می‌خوای دوباره ‫بری اون پایین؟ تنها؟
‫تنها نیستم. ‫می‌رم دیدن سایمون
‫باشه، اما اتاق‌های دیگه‌ای نداریم
‫که آدم توشون مُرده باشه و…
‫باشه. می‌خوایم جایی باشیم ‫که کسی مزاحم‌مون نشه
‫و کسی ازم نپرسه ‫که نیازه پرستار بیاد یا نه
‫فقط این‌جا بمونید،
‫و اگه کسی اومد بهم پیام بدید ‫- باشه
‫لطفاً بهش بگو ‫دلمون براش تنگ شده و…
‫[ سردخونه ]
‫سلام
‫اولین باره میای توی سردخونه؟
‫آره. آره، اولین بارمه
‫گفتم شاید دِیو این پایین باشه
‫بعضی‌وقت‌ها بعضی‌هامون ‫این‌جا وقت می‌گذرونیم
‫پوکر بازی می‌کنیم
‫یا نقش آرایشگرها رو بازی می‌کنیم
‫خیلی کیف داره موهای کسی رو کوتاه کنی ‫که نمی‌تونه بعدش غر بزنه
‫تعجب می‌کنی وقتی بفهمی چند نفر
‫وقتی موهاشون زشتن می‌میرن
‫صحیح
‫اگه وقتی میارن‌شون این‌جا…
‫از قبل مُردن،
‫من چطور می‌تونم این‌جا ببینمت؟
‫احتمالاً به‌خاطر اون مُرده‌شوریه
‫که چند سال پیش اومد
‫آره، اومد… ‫اومد یکی رو ببره و…
‫طرف یهویی بلند شد ‫و مچش رو گرفت
‫آره. سکته‌ی قلبی کرد، پس…
‫دختره رو پیدا کردی؟
‫نه
‫مجبور بودم برم مدرسه
‫نکنه داری می‌پیچونیم؟
‫نه. فقط فرصت نشد
‫کسی بابای مدی رو ندیده؟
‫نه
‫انگار ناپدید شده، پسر
‫همه‌ی اتاق‌ها رو گشتم
‫مگه این‌که زیر یکی ‫از اینا قایم شده باشه…
‫نه، نه، نه. اون…
‫نیاز نیست اونا رو برداری. نه
‫لعنتی، رفیق. بهتره توی ‫اون درخواست داوطلبی
‫تیک دل‌نازک بودن رو بزنی
‫دل‌نازک نیستم، باشه؟ ‫فقط…
‫دارم یاد می‌گیرم کامل هول نکنم
‫آره
‫آره، فکر کنم وقتی…
‫توی اون تصادف آتشین بوده باشی، ‫این اتاق خیلی برات آرامش‌بخشه
‫هی. خب…
‫مدی با بقیه‌ی بچه‌های ‫گروه موسیقی حرف زده
‫اونا مطمئنن که تصادف ‫به‌خاطر یخ بوده
‫حداقل…
‫کوئین این‌طور فکر می‌کنه
‫کوئین؟ کوئین کیه؟
‫نوازنده‌ی شیپور
‫من چهار سالی که توی اون مدرسه بودم ‫توی گروه موسیقی بودم
‫و هیچ‌کس به اسم کوئین ‫توی گروه‌مون بود
‫مگه این‌که همون کسی باشه ‫که پریده جلوی اتوبوس‌مون
‫مدز؟
‫سلام
‫سلام. شرمنده که دیر اومدم
‫من… دنبال بچه‌ای می‌گردم
‫که ۶۰ سال پیش توی ‫تعمیرگاه ماشین مُرده
‫اسمش اِلیوت‌ـه. ‫چرا دنبالش…
‫آزمایش سوم‌مونه
‫جواب می‌ده؟
‫احتمالاً نه
‫به نظرم داریم الکی وقت‌کشی می‌کنیم
‫در حالی که همه‌ی جواب‌ها ‫اون پشت هستن
‫دوست‌هات…
‫نه، آزادش نمی‌کنن. من…
‫به کمکت نیاز دارم
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫قانع‌شون کن که خیلی باارزشه
‫و نباید اسیر جنگی باشه
‫معلم شیمی راز‌های زیادی داره
‫آره، اما آخرین رازی که گفت
‫باعث شد زندانی بشه
‫حالا که حرف راز پیش اومد…
‫سابرینا کیه؟
‫چی؟
‫ببخشید. مجبور نیستی بهم بگی
‫اما بابات فکر می‌کنه پیش اونی،
‫و اگه بخوام جات رو پر کنم…
‫نه، مدی
‫نه، اشکالی نداره
‫نه، اگه آدم خاصی پیدا کردی
‫و هنوز برای معرفی کردنش ‫آماده نیستی…
‫اون من رو پیدا کرد
‫از طریق یه وب‌سایت ژنتیک پیدام کرد
‫چی؟
‫معلوم شد…
‫اون رو هم به سرپرستی گرفتن،
‫و…
‫‏۴ سال ازم بزرگ‌تره و…
‫اون متوجه شد که مادرمون یکیه
‫خدایا، سایمون، خیلی خبر مهمیه!
‫خانواده‌ای داری که ازش خبر نداشتی؟
‫چرا چیزی بهم نگفتی؟
‫شاید چون چند هفته‌ی اخیر ‫خیلی عجیب‌و‌غریب بودن
‫آره، اما یه خواهر داری
‫آره. ولی باور کنی یا نکنی،
‫اون خبر مهم توسط یه جسم‌دزد ‫به فراموشی سپرده شد
‫چون مشغول
‫کمک کردن به این یکی خانواده‌م بودم‌
‫چه پیامی به والدینت بدم؟
‫هوم…
‫بهشون بگو من…
‫هنوز پیش سابرینا هستم
‫باور می‌کنن؟
‫تا الان که باور کردن
‫برای این چهار روزی که خبری ازم نبوده
‫از اون بهونه استفاده کردم
‫باشه
‫می‌تونم اون کار رو بکنم
‫چیه؟
‫هی، چیه؟
‫هی، حالت خوبه؟
‫نه، خوبم. فقط…
‫نمی‌تونم خوب بخوابم، ‫و یه چیزهایی می‌بینم
‫فکر کنم یه اختلال استرس ‫پس از سانحه‌ی عجیبه یا…
‫چی؟
‫خوبم. نگران نباش
‫مگه این‌که خبر غیرمنتظره‌ی ‫دیگه‌ای داشته باشی
‫بهت گفتم که…
‫جنت از درش عبور کرد؟
‫رفته
‫خانم‌ها؟
‫باید کجا باشید؟
‫هوم؟
‫هر دو تاتون کلاس دارید
‫برید! با جدیت
‫ناراحت که نیستی، ها؟ ‫که جنت رفته؟
‫نه. سزاوار این بود ‫که از این‌جا بزنه بیرون
‫مدی؟
‫این پایین چیکار می‌کنی؟
‫اول شما بفرمایید
‫بشین
‫یه دقیقه‌ی دیگه میام سراغ تو
‫برو اون‌جا
‫چه خبره؟
‫صحیح. صدام رو نمی‌شنوی
‫هر چی می‌ریم جلوتر ‫امروز بهتر و بهتر می‌شه
‫می‌دونی، فکر کنم یه‌جورایی خوش‌حالم
‫که صدام رو نمی‌شنوی
‫اصلاً آدم صبوری نیستی
‫خیلی ناراحت می‌شی ‫وقتی اعتماد به نفس ندارم…
‫آخه واقعاً چطور باید
‫با یه قهرمان خوش‌هیکل واترپولو رقابت کنم؟
‫من اگه کلاه شنا بذارم سرم شبیه…
‫اختاپوس می‌شم
‫نه. لطفاً جواب بده
‫من به نادیده گرفته شدن عادت دارم
‫پیداش کردی؟
‫نه، هنوز نه
‫اما کم‌کم دارم
‫به دوست‌های مُرده‌ی توی مدرسه‌ت ‫شک می‌کنم، مدی
‫- منظورت چیه؟ ‫- فقط حس می‌کنم
‫حقیقت رو کامل بهت نمی‌گن
‫کایل گفت کسی به اسم کوئین ‫اصلاً توی اتوبوس نبوده،
‫و اصلاً توی گروه موسیقی نبوده
‫چرا، بوده
‫از وقتی راندا کاری کرد به هوش بیاد ‫اون لباس رو درنیاورده
‫خب شاید ازش استفاده می‌کرده
‫تا جلوی چشم همه ‫قایم شده باشه
‫از چی قایم شده باشه؟
‫ببین، من مثل تو نمی‌شناسمش،
‫اما هنوزم نمی‌دونیم اون اتفاق ‫چطور برای سایمون افتاده،
‫و شاید اون دوست‌هات ‫هر چیزی که می‌دونن رو بهت نمی‌گن
‫اگه کوئین در مورد تصادف اتوبوس ‫حقیقت رو نگفته،
‫چه چیز دیگه‌ای رو هم ‫ممکنه نگفته باشه؟
آوا‌مــووی
‫باعث می‌شه به این فکر بیُفتی که…
‫- نه، باعث نمی‌شه ‫- شاید به همین دلیل
‫وقتی ازش خواستم بره ‫سراغ گروه موسیقی
‫- اون‌طوری دستپاچه شد ‫- دستپاچه خوب توصیفش نمی‌کنه
‫جوری فرار کرد انگار ‫موهاش آتیش گرفته بودن
‫نیازه بهتون یادآوری کنم ‫که کوئین رفت توی خاطره‌ش
‫و صفحه‌ی دفترچه یادداشت جنت رو آورد
‫تا بهمون کمک کنه؟
‫خب شاید اون کار رو کرده
‫تا آقای مارتین فراموش بشه ‫و روی جنت تمرکز کنیم؟
‫چرا باید از آقای مارتین محافظت کنه؟
‫نمی‌دونم. شاید چون آقای مارتین ‫بخشی از اون نیروی تاریکیه
‫که مدام در موردش حرف می‌زنه
‫- شاید کوئین هم بخشی ازشه ‫- کوئین اون‌طور آدمی نیست
‫اما از کجا مطمئن باشیم؟
‫بد می‌گم؟ آخه…
‫شاید همه‌ی اون کارهایی که می‌کرد ‫و فکر می‌کردیم بانمک
‫و معصومانه هستن ‫فقط برای فریب دادن ما…
‫- چارلی، حرف نزن ‫- باید قبول کنی
‫که یه‌کم عجیبه
‫که همه‌مون داریم تلاش می‌کنیم ‫به سایمون کمک کنیم
‫و از صبح هیچ‌کس اون رو ندیده
‫تا حالا شنیدید تا گناه ‫یه نفر ثابت نشه، بی‌گناهه؟
‫تا حالا دیدی اون دختر شیپور بزنه؟
‫ممنون
‫به نظرتون توی خاطره‌ش قایم نشده؟
‫چون یه نفر باید بره اون‌جا رو بگرده
‫تو که نمی‌ری. به مدی گفتم ‫نمی‌ذارم خون بیشتری از دست بدی
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- تحقیق می‌کنم، والتر
‫نمی‌خوام برای این‌که ‫باید به کی اعتماد کنم
‫روی حرف یه بچه‌ی مُرده ‫توی بیمارستان حساب باز کنم
‫که با لگن دستشویی ‫فریزبی بازی می‌کنه
‫اگه حقیقت رو بهم نگی…
‫می‌خواستم به یکی زنگ بزنم. ‫نمی‌خواستم کسی بشنوه
‫توی این مدرسه مکان‌های زیادی هست
‫که خیلی امن‌ترن و… ‫سابقه‌ی خرابی ندارن
‫ببین، مدی
‫در مورد ویدئویی که پخش شده ‫خبر دارم، باشه؟
‫و می‌خوام ته‌وتوش رو دربیارم
‫اما فعلاً به نظرم باید ‫به مادرت زنگ بزنیم…
‫نه، نه. اون کار رو نکنید
‫نمی‌تونید اون کار رو بکنید
‫به نظرم باید بدونه
‫که می‌خوایم فیلم‌بردارش ‫و کسی که پستش کرده رو تنبیه کنیم
‫کار خودم بود
‫چی گفتی؟
‫خودم به عنوان یه شوخی ‫فیلم‌برداری کردم و پستش کردم
‫یه کار نمایشی بود. چون نصف ‫بچه‌ها فکر می‌کنن دیوونه‌ام
‫پس چیزی که می‌خواستن ببینن رو ‫بهشون نشون دادم
‫چیزی که داری می‌گی…
‫خیلی نگران‌کننده‌ست، مدی
‫نه، فقط می‌خواستم بچه‌هایی ‫که حرفم رو باور نمی‌کنن
‫دهن‌شون رو ببندن
‫ولی خب الان منم نمی‌دونم ‫باید چی رو باور کنم
‫این هم یه‌جور حرکت نمایشی بود؟
‫نه
‫اون رو یادم نمیاد
‫دکتر می‌گه چون سرم ضربه خورده ‫فراموشی عادیه
‫توی سال ۲۰۰۳ که چیزی نبود
‫به نظر می‌رسه پیداش نکردی
‫پیداش می‌کنم. ‫شما چی پیدا کردید؟
‫هنوز هیچی
‫قطعاً توی گروه‌های موسیقی که نبوده
‫یه نگاهی بنداز
‫[ دفتر ]
‫شرمنده. نمی‌تونم. نمی‌خوام
‫می‌فهمم. اما نمی‌دونم. ‫خیلی هم شوکه‌کننده نیست، نه؟
‫اگه همه‌ی آدم‌ها
‫خود واقعی‌شون رو نشون بدن، ‫اصلاً می‌تونیم به کسی اعتماد کنیم؟
‫من به هیچ‌کس… اعتماد ندارم
‫ایمانم به انسانیت رو ‫سال ۱۹۶۳ از دست دادم
‫فقط…
‫نمی‌دونم، دردآوره
‫ولی درد باعث می‌شه ‫سرسخت‌تر بشیم، نه؟
‫تو سرسخت‌ترین آدمی هستی ‫که تا حالا دیدم
‫همون‌طوری که توی شعر گفته شده:
‫«چه چیزی از قلب انسان قوی‌تره،
‫قلبی که بارها می‌شکنه ‫ولی همچنان زنده می‌مونه؟»
‫دو دستی بچسب بهش
‫این‌جا رو ببینید، بچه‌ها
‫کیف ساز کوئین رو دزدیدی؟
‫برو از کوئین بپرس ‫این رو از کی دزدیده
‫ببین، یه برچسب اسم روشه،
‫ولی کنده شده
‫- راندا ‫- نگاه نمی‌کنم
‫خیلی مشکوکه، نه؟
‫شاید…
‫بهتره خودمون بریم ‫اتاق گروه موسیقی رو بگردیم
‫دنبال وسایل دیگه‌ای بگردیم
‫که ممکنه کمک‌مون کنن
‫بفهمیم قضیه چیه
‫آره
‫بگیر. شاید چیزی پیدا کردی ‫که از چشم من دور مونده
‫به نظر می‌رسه کوئین قبل از مردن هم
‫یه روح بوده
‫باشه
‫[ به یاد اعضای گروه موسیقی ‫و هم‌کلاسی‌های از دست رفته ]
‫[ ایستگاه اتوبوس دبیرستان اِسپلیت ریور ]
‫کوئین؟
‫♪ Move Your Feet - Junior Senior ♪
‫کوئین!
‫کوئین؟
‫خودتی؟
‫چرا باید چنین حرفی به هارتمن بزنه؟
‫تا بتونه به‌خاطر سایمون این‌جا باشه
‫اگه ساندرا بیاد سراغش،
‫توی اتاق‌خوابش گیر می‌افته
‫اما اگه بخواد داستان فیلم ‫«دختر گمشده» رو در پیش بگیره
‫- به دلقک‌های مجازی بهونه بده… ‫- نیکول، نفس بکش. باشه؟
‫داریم تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم
‫اگه اون توپ جنگی ‫از دزدیده شدن اون ژاکت توی مهمونی
‫توسط مدی عکس داشته باشه چی؟
‫اگه این همه وقت ‫مدی رو زیر نظر داشته باشه چی؟
‫موقع سوزوندن اون خونه ‫مدی رو دیده باشه؟
‫یا اون وقتی که با پارو ‫زد توی صورت آقای اندرسون؟
‫در اصل اون اندرسون نبود
‫این رو به هیئت منصفه بگو!
‫مدی توی دادگاه نیست، نیکول،
‫الان زنگ پنجمه ‫و توی کلاس مطالعات اجتماعیه
‫قبل از اینکه بدترین سناریو رو تصور کنیم ‫بهتره اول فکر کنیم. باشه؟
‫کلر درست می‌گه. ‫باید آروم باشیم
‫تو دیگه خیلی آرومی. ‫اصلاً داری چیکار می‌کنی؟
‫دنبال یه دختری می‌گردم ‫که ۲۰ سال پیش این‌جا بوده
‫الان ۴۰ سالش نیست؟
‫آره. همین حدودا
‫- اَه ‫- اَه
‫هی، کجا بودی؟
‫مهم نیست
‫رفتی توی خاطره‌ی ‫ایستگاه اتوبوس، نه؟
‫- اون‌جا بود؟ ‫- نه
‫نه
‫ولی چند نفر دیگه اون‌جا بودن
‫خیلی…
‫ناخوشایند بود
‫آخه…
‫دوست داشتم برف بیشتر بباره
‫- تا اونا رو بپوشونه… ‫- ساعت رو بده
‫ازش برای ورود ‫به خاطره استفاده کردی،
‫و من به مدی قول دادم ‫که ازت مراقبت می‌کنم
‫یه نگاهی به این بنداز. ۲۰۰۳
‫دنبال اسم کوئین بگرد
‫لطفاً چونه‌ت رو یه‌کم بده سمت چپ
‫خیلی‌خب. خوبه
‫ببخشید
‫فکر کنم کارت اشتباهی رو ‫برای سفارشم دادم
‫- می‌تونم… ‫- آره
‫باید این‌جا باشه
‫ممنون
‫خیلی‌خب. لبخند بزن
‫کسی فامیلی کوئین رو نمی‌دونه؟
‫فکر نکنم داشته باشه
‫معلومه که فامیلی داره
‫توی یه گروه موسیقیه، ستاره‌ی اصلی برنامه‌ای ‫توی لاس‌وگاس که نیست
‫رفیق، هنوز ۲۰۰۳ رو تموم نکردی؟
‫آره. شرمنده. فقط…
‫یه‌کم حواسم پرته
‫هنوز دارم تلاش می‌کنم اون…
‫طبل‌زنی که تابلوی «ایست ممنوع» ‫توی قلبش رفته بود رو فراموش کنم
‫به نظرم نباید هیچ‌کس مجبور باشه
‫توی بدترین کابوسش زندگی کنه
‫از جمله آقای مارتین
‫آره. قطعاً سال ۲۰۰۲ که نبوده
‫والی
‫می‌دونم بهتون دروغ گفته،
‫اما بیخیال
‫هر لحظه‌ای که آقای مارتین اون‌جاست
‫ما یه لحظه رو هدر دادیم ‫و این قضیه رو حل نمی‌کنیم
‫بهش فکر کن
‫وقتی شما هم مثل خودش ‫باهاش بدرفتاری می‌کنید،
چه فرقی باهاش دارید؟
‫لطفاً یه‌کم بچرخ سمت راست
‫همین خوبه. عالیه
‫یه‌کم چونه‌ت رو بده بالا
‫عالیه
‫- یا خدا! ‫- چه غلطی می‌کنید؟
‫کار کی بود؟
‫مدی، حالت خوبه؟
‫می‌خوای خودت رو ‫توی دستشویی تمیز کنی؟
‫- می‌تونی همراهش بری؟ ‫- آره
‫چیزی نیست
‫عکس رو بگیر
‫[ برنامه‌ی ردیابی: مدی پیام می‌دهد ]
‫[ نیکول: چی؟! یه نفر بهت حمله کرد؟ ]
‫[ خوبم. یه‌کم خون تقلبی چیزی نیست ]
‫- هی، شنیدی؟ ‫- آره، شنیدم
‫تا وقتی کارهای جنت رو گردن نگیره
‫و با دستبند نبرنش، ‫بچه‌ها دست برنمی‌دارن
‫اون‌وقت چه اتفاقی ‫برای سایمون می‌افته؟
‫ممکنه کار لیویا نباشه
‫عالیه. پس همون سنگ‌ریزه‌ایه
‫که باعث شروع بهمن شده
‫هارتمن نمی‌تونه کاری برامون بکنه
‫همین‌الانش هم مثل سگ ‫از مادر لیویا می‌ترسه
‫نمی‌خوام برم پیش هارتمن. ‫می‌خوام برم داخل
‫داخل چی؟
‫داخل محفل کوچیک‌تون
‫می‌خوام دشمن‌هایی ‫که دوستت بودن رو فریب بدم
‫و بفهمم دقیقاً چه چیزهایی ‫در مورد مدی می‌دونن
‫نمی‌تونی. زنده‌زنده می‌خورنت!
‫می‌خوای شرط ببندی؟
‫این دخترها رو می‌شناسم، باشه؟
‫دوران راهنمایی کامل ‫من رو شکنجه می‌کردن
‫پشت کمدم قایم می‌شدم،
‫ناهارم رو توی دستشویی می‌خوردم
‫نمی‌ذارم مدی رو نابود کنن
‫هی. حالت خوبه؟
‫مدی، همه دست به یکی کردن
‫اگه کاری نکنیم…
‫والی، بس کن
‫لطفاً
‫نمی‌خواستم…
‫وای، نه. گریه نکن
‫به‌خاطر حرف‌های تو گریه نمی‌کنم
‫به‌خاطر این قلدرهای مسخره ‫و تکراری هم گریه نمی‌کنم
‫نمی‌دونم چطور باید این کار رو بکنم
‫کدوم کار رو؟
‫این‌که توی دو تا دنیا زندگی کنم
‫می‌دونی، اگه دیوونه به نظر می‌رسم، ‫چون از درون مثل دیوونه‌ها هستم
‫چه این‌جا باشم، چه توی خونه،
‫دیگه زندگی مثل قبل نمی‌شه
‫و نمی‌تونم چیزهایی ‫که دیدم رو فراموش کنم
‫خب، ما…
‫می‌تونیم وقتی مدرسه بازه ‫با هم حرف نزنیم
‫وقتی کسی این‌جا نیست ‫می‌تونیم همدیگه رو ببینیم
‫آخرهفته‌ها
‫با من بودن اوضاع رو بدتر می‌کنه؟
‫چون اگه من جلوت رو گرفتم،
‫یا حالت رو بد می‌کنم،
‫می‌تونیم… یه‌کم فاصله بگیریم
‫یا تمومش کنیم
‫والی…
‫هیچ‌چیزی در مورد تو ‫زندگیم رو بدتر نمی‌کنه
‫هیچ‌چیزی
‫Superpowers - Charli Adams
‫چیکار می‌کنی؟
‫بندازش روی گردنبندت
‫اگه غیبش بزنه چی؟
‫به این معنی نیست ‫که دیگه اون‌جا نیست
‫الان بریم کجا؟ ‫نمی‌دونی کمد کوئین کدومه؟
‫آم… اون می‌دونه. ‫کمد کوئین کدومه؟
‫باشه. آروم باش، کارآگاه
‫سایمون گفت بریم توی تعمیرگاه، ‫خبر جدید داره
‫هوم
‫خیلی‌خب. واقعاً؟
‫تو کی هستی؟
‫این شعرهای دوران نو رو می‌گی
‫و حرف‌های سنگین می‌زنی،
‫ولی چشمت دنبال اون خوش‌هیکله
‫که احتمالاً فکر می‌کنه ‫آشویتس یه مدل آبجوئه
‫- وای. صبر کن، چارلی ‫- نه
‫علاقه داشتن رو درک می‌کنم
‫جدی می‌گم
‫اما حداقل با اِمیلیو فیگروئا،
‫وقتی جوون بود می‌شناختمش. ‫با هم سابقه‌ای داشتیم
‫ولی تو به‌خاطر یه خوش‌هیکل
‫که حتی تو رو نمی‌بینه ‫آب از دهنت جاری شده
‫در حالی که من این‌جا ایستادم، یوری
‫چارلی، به اون بچه چشم ندارم، باشه؟
‫اون… می‌تونه نوه‌م باشه
‫آره، معلومه. ‫اونقدر کوچیکه
‫- که می‌تونه نوه‌ی من… ‫- نه، گوش کن!
‫نمی‌فهمی، باشه؟ ‫ممکنه اون…
‫نوه‌م باشه
‫بچه‌های گروه سوالات بیشتری ازت دارن
‫از جمله خود من
‫داری میای؟
‫ببخشید. باید یه توضیح مفصل بدی
‫چطور ممکنه نوه داشته باشی؟
‫خیلی هم دور از ذهن نیست، چارلی. ‫این‌طور نیست که…
‫می‌شه الان بحث نکنیم؟
‫کوئین؟
‫کجا بودی؟
‫شجاعتم رو پیدا می‌کردم
‫به لطف تو پیداش کردم
‫دیدم توی کتاب‌خونه چیکارت کردن،
‫و واکنش تو رو هم دیدم
‫خیلی خفن بود
‫کاش با هم هم‌کلاسی می‌بودیم
‫می‌دونم نتونستید توی سال‌نامه ‫عکسم رو پیدا کنید
‫دلیلش اینه که اون موقع…
‫همه من رو ژاکلین صدا می‌زدن
‫چرا؟
‫چون اسممه
‫اسمم بود
‫یادم نمیاد توی عکس‌ها ‫ژاکلینی بوده باشه
‫چون روز عکاسی ‫من خودم رو به مریضی می‌زدم
‫به مدت سه سال پشت سر هم
‫وگرنه یه لباس چین‌دار تنم می‌بود
‫که مادرم برام خریده بودش
‫از اسمم گرفته تا بقیه‌ی چیزها، ‫اون هیچ‌وقت…
‫من رو درک نکرد
‫پس وقتی من رو ‫از گروه کشوندی بیرون…
‫من…
‫از فرصت استفاده کردم ‫و یه اسم جدید برای خودم انتخاب کردم
‫گفتم اسمم کوئین‌ـه
‫چون…
‫خب، کوئین نه دختره و نه پسره، و…
‫فقط… درست بود
‫برعکس ژاکلین
‫اصلاً قصد دروغ گفتن نداشتم
‫در واقع…
‫فکر می‌کردم بالاخره ‫دارم صادقانه رفتار می‌کنم
‫خیلی‌خب، این‌طوری بچرخید
‫دست‌ها رو ببرید بالا
‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫برای سال‌نامه عکس می‌گیرم
‫مهلت نهایی نزدیکه
‫پس گفتن بیام چند تا عکس بگیرم
‫واقعاً؟ تو رو فرستادن؟
‫فکر می‌کردم خوش‌حال می‌شید
‫آقای جیلت فکر می‌کنه ‫من بهترین عکاسم
‫- قضیه چیه؟ ‫- اون رو فرستادن
‫برای سال‌نامه
‫اوه!
‫خوبه
‫آره. پس کارتون رو بکنید. ‫من مزاحم‌تون نمی‌شم
‫باشه
‫هی، لیویا
‫بله؟
‫اگه مشکلی نداری،
‫دوست دارم جلوی تصویر ‫توی مرکز باشی
‫آره. خوبه
‫و وارد شد
‫- وای، وای، وای ‫- اون این‌جا چیکار می‌کنه؟
‫- چه خبره؟ ‫- من دعوتش کردم
‫این خبر جدیدته؟
‫منم یه خبر برات دارم. ‫دوست نداریم این‌جا باشه
‫با این‌که ممکنه حس بدی داشته باشه،
‫ولی این‌جا یه فضای امنه
‫- برای کی امنه؟ ‫- بچه‌ها…
‫بهتون گفت این‌جا گیر افتادن‌مون ‫یه دلیلی داره
‫حق‌مونه اطلاعات بیشتری داشته باشیم
‫منم همه‌ی جواب‌ها رو ندارم
‫یکی هم برای من کافیه
‫چرا من این‌جام، ‫اگه اصلاً نمردم؟
‫ربطی به تصادف اتوبوس داره؟
‫کوئین. می‌تونم یه سوالی ‫در مورد شب تصادف ازت بپرسم؟
‫یادت نمیاد اون شب
‫کسی جلوی اتوبوس پریده باشه؟
‫من پشت اتوبوس نشسته بودم
‫آره، اما قبل از تصادف
‫راننده فریاد نزد یا چیزی نگفت؟
‫آم…
‫اون شب برف می‌اومد؟
‫بعد از تصادف تو اولین کسی بودی ‫که رفتی بیرون، نه؟
‫چیزی ندیدی؟
‫آه…
‫پس چی یادته؟
‫خیلی…
‫پیچیده‌ست
‫جواب سوال رو بده
‫من برای تدریس توی این مدرسه
‫به این شهر نیومدم
‫این‌جا بزرگ شدم
‫این‌که جواب نشد
‫بذارید حرفش رو بزنه
‫تابستون با دوست‌هام ‫توی «برگن کریک» بازی می‌کردم
‫من و جو و رالف
‫برو، برو، برو
‫و از هم جدانشدنی بودیم
‫مثل برادر بودیم
‫خوبه
‫لاک‌پشت و قورباغه می‌گرفتیم
‫اما یه روز…
‫دست‌خالی رفتیم خونه
‫رالفی پیشنهاد داد ‫که از مسیر قبرستون بریم،
‫اون‌طوری زودتر به خونه‌ی اون می‌رسیدیم
‫وقتی داشتیم ازش رد می‌شدیم،
‫هوا تاریک شد،
‫انگار یه نفر یه پتو ‫انداخته بود روی آسمون
‫باید بریم خونه
‫بعد از چند لحظه متوجه شدیم ‫که رالف…
‫همراهمون نیست
‫- رعدوبرق بهش خورده ‫- چی؟
‫و برگشتیم…
‫و دیدیم روی زمین افتاده
‫رالف!
‫تو بمون پیشش تا من برم کمک بیارم
‫چیکار کنم؟
‫مراقب باش زبونش خفه‌ش نکنه
‫نذار اتفاقی براش بیُفته، اِورت
‫رالف؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫رالف، بلند شو
‫رالف، صدام رو می‌شنوی؟
‫رالف، پاشو
‫بلند شو
‫رالف، بلند شو
‫پاشو!
‫یالا!
‫رالف، باید به خودت بیای
‫همون‌جا مُرد؟
‫وقتی والدینش و دکتر رسیدن…
‫نبودش
‫منظورت از «نبودش» چیه؟
‫منظورت چیه؟ ‫یه حیوون وحشی اون رو برده بود؟
‫اعضای بدنش رو پیدا نکردن؟
‫غیبش زده بود
‫بارون خیلی شدید بود
‫ممکنه بلند شده باشه ‫و به سمت رودخونه رفته باشه
‫هیچ‌وقت پیداش نکردیم
‫بهم گفتن تقصیر من نبوده
‫که تنهاش گذاشتم
‫سال‌ها بعد،
‫بعد از این‌که خودم مُردم…
‫اون موسیقی رو شنیدم…
‫آهنگی که رالفی می‌خوند
‫دنبال صدا رفتم
‫و متوجه شدم که…
‫خدایا. صدا از زیر زمین میاد
‫و من… دیدم…
‫یه سوراخی اون‌جاست
‫و من…
‫رفتم پایین
‫کدوم پایین؟
‫به کجا می‌رسه؟
‫کسای دیگه‌ای هم…
‫توی این مدرسه هستن
‫اما اونا…
‫مثل ما نیستن
‫منظورت چیه؟
‫دانش‌آموزهای دیگه‌ای؟
‫نمی‌دونم چی اون پایین بود،
‫اما راه خروج رو پیدا نمی‌کردم
‫تا این‌که یهویی یه چیزی…
‫یه چیزی من رو گرفت
‫مچ پام رو چنگ زد
‫من…
‫یهویی کشیده شدم زیر آب و…
‫و وقتی ولم کرد
‫اومدم بالا تا نفس بکشم
‫نور چراغ‌های جلو کورم کردن
‫پس تو جلوی اون اتوبوس بودی
‫ولی نمی‌خواستم جلوش باشم
‫صدای اون موسیقی رو دنبال کردم
‫و چیزی که اون پایین بود رو…
‫خیلی خیلی عصبانی کردم
‫اما راننده‌ی اتوبوس
‫تو رو دید
‫یه مانع شکسته شد
‫و باعث شد تو رو ببینه
‫و ۸ دانش‌آموز مُردن
‫متأسفم
‫پس فکر می‌کنی اون چیزی ‫که تو رو گرفته،
‫ممکنه دلیلی باشه که این همه آدم
‫توی مدرسه مُردن؟
‫دلیلی باشه که سایمون پیش شماست؟
‫آره
‫چطور باید برم اون پایین؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]