« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫فروزینونه زندان پالیانو
‫حصر خانگی تورتورا
‫همه برن تو سلول‌هاشون!
‫«دادستان محترم،
‫«من آندریا ویلا هستم.
‫«امروز یک زندانی کشته شد
‫«در زندان پالیانو، جایی که من حبس هستم.
‫«من دارم محکومیتم رو ‫برای قتل دو نفر می‌گذرونم
‫«که به دستور فرانسیس توراتلو انجام دادم.
‫«طایفه‌ی کوتولو می‌خوان من رو بکشن.
‫«اون‌ها توی پلیس و دستگاه قضایی نفوذ دارن.
«پورتوبلو» [قسمت ۴]
‫«مدرکش هم حصر خانگی‌ایه ‫که به انزو تورتورا دادن،
‫«یکی از اعضای ان‌سی‌او.
‫«به همین خاطر از شما تقاضای ‫حمایت سخاوتمندانه‌تون رو دارم.
‫«از من محافظت کنید، من چیزهای ‫زیادی در مورد تورتورا می‌دونم،
‫«اما می‌خوام اون‌ها رو ‫حضوری و خیلی فوری فاش کنم،
‫«چون حکم مرگ من از قبل صادر شده.»
‫سلام.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- خوشگلم کن.
‫- ولی تو که خوشگلی. ‫- بیشتر!
‫فردا انزو رو می‌بینم.
‫- چند ماه شده؟ ‫- هفت ماه.
‫اینجا بشین.
‫منو می‌شناسه؟
‫- مگه هر روز نامه نمی‌نویسی؟ ‫- هر روز.
‫ولی از روی حجب و حیا هیچ‌وقت ‫عکسم رو براش نفرستادم.
‫اخلاقم این‌جوریه.
‫نگران اولین برخوردم.
‫اون یه جنتلمنه، هیچ‌وقت نمی‌گه،
‫«این دیگه کیه؟»
‫ولی اگه تو دلش بگه چی؟
‫میلان ۱۷ ژانویه ۱۹۸۴
‫انزو، خودتو نشون بده!
‫انزو، دوستت داریم!
‫طرفدارات فراموشت نکردن!
‫انزو، این طرفو نگاه کن!
‫انزو، این‌جا!
‫- انزو، وایسا! ‫- طرفدارات دوستت دارن!
‫خودشه!
‫یه عکس برای روزنامه!
‫انزو، این طرفو نگاه کن!
‫قوی باش!
‫وایسا، بیا این‌جا!
‫یالا!
‫سلام.
‫بالاخره خونه‌ای.
‫ممنونم باربی، عزیزم.
‫شما مقصر نیستید.
‫خداحافظ.
‫الو؟
‫مامان، انزو هستم.
‫خونه‌ای؟
‫آره، بالاخره خونه‌ام.
‫- احوالت چطوره؟ ‫- یکم وزن کم کردم.
‫باید صبور بود.
‫خیلی بهش فکر کردم، چرا من؟
‫از بین پنج میلیارد آدم، چرا من انتخاب شدم؟
‫انزو، به خودت سخت نگیر.
‫استراحت کن، غذا بخور.
‫خدا رو شکر که تو منو به ‫دنیای واقعی برمی‌گردونی.
‫برات دعا می‌کنم،
‫با این‌که بی‌اعتقادی.
‫دیگه قطع می‌کنم مامان.
‫خداحافظ، انزو.
‫به‌زودی صحبت می‌کنیم.
‫چی شده؟
‫هیچی، دیگه به توتون عادت ندارم.
‫انزو، باید یه عکس بگیریم.
‫چه عکسی؟
‫یه عکاس خبری از آنسا این‌جاست.
‫- انزو! ‫- بله، یه لحظه.
‫سیلویا، بیا.
‫بسیار خب.
‫صبر کن. گایا، تو هم بیا.
‫سه‌تایی.
‫ممنون.
‫ممنون، روز خوبی داشته باشید.
‫دیگه هیچ‌وقت تنهات نمی‌ذارم.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ خودتو می‌سوزونی.
‫فقط می‌خوام بخوابم.
‫امیدوار بودم دیگه بهشون احتیاج پیدا نکنم.
‫کیه؟
‫پلیسه.
‫- سلام. ‫- صبح به‌خیر.
‫فقط برای سرکشی اومدیم.
‫- می‌خواین بیاین تو؟ ‫- نه، ممنون.
‫همین کافیه. خداحافظ.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫انزو تورتورا به خانه می‌رود
‫تورتورا در خانه پس از هفت ماه بازداشت
‫ناپل کلانتری پاسترنگو
‫- قهوه سفارش دادی؟ ‫- چی؟
‫نه.
‫صبر کن.
‫- امروز چی می‌خوریم؟ ‫- پاستا آلا جنووزه.
‫نه، برای من خیلی سنگینه.
‫بریم.
‫برای من ماهی سیم آب‌پز.
‫و برای نوشیدنی...
‫چی بگیرم؟
‫- یه کم شامپاین؟ ‫- چیزی ازش مونده؟
‫- قهوه؟ ‫- باشه، یکی بخوریم.
‫- تو کی هستی؟ ‫- نه، تو کی هستی؟
‫«...با اعتماد به نفس و به او وفادارتر،
‫«دو شاهزاده به نفع او مقرر کردند
‫«که از این سو و آن سو راهنمایش باشند.
‫«یکی سرشار از شور و شوق ملکوتی،
‫«دیگری با خرد خویش بر روی زمین
‫«شکوهی از نور کروبیان بود.»
‫چه شاهکاری!
‫«از یکی سخن خواهم گفت...»
‫ملوسو، یالا.
‫صبح بخیر.
‫جانی ملوسو، متولد شاکا، ۱۰ آوریل ۱۹۵۶،
‫به جرم سرقت مسلحانه و قاچاق مواد ‫مخدر به ۱۶ سال حبس محکوم شده.
‫ناعادلانه.
‫می‌دونیم یه عکس با انزو تورتورا داری.
‫در جریان نیستم.
‫که در جریان نیستی؟
‫وقت منو تلف نکن. عکس کجاست؟
‫کی این مزخرفات رو بهت گفته؟
‫یه زندانی گفته که توی یه آلبوم عکس
‫عکسی از تو دیده که دست ‫دور گردن تورتورا انداختی.
‫و دو تا اسکورت، دو تا دختر.
‫آندریا ویلا.
‫اینم آلبوم.
‫موقع بازرسی تو خونه‌ات پیدا شده.
‫همه‌چی این تو هست: عکس ‫با بازیگرا، خواننده‌ها،
‫آدمای مشهور.
‫همه‌ی آدمایی که از طرف ‫توراتلو بهشون مواد می‌فروختی.
‫عکس با تورتورا کجاست؟
‫هنوز ده سال دیگه حبس داری، ‫برگ برنده‌ی زیادی دستت نیست.
‫خب؟
‫باشه، همین‌جا بمون، اگه به ‫یادت آوردن کمکی می‌کنه.
‫بهت هر چقدر
‫که برای فکر کردن لازم داری وقت می‌دم.
‫و حالا می‌رسیم به آهنگ ‫برنده‌ی این جشنواره:
‫«چی سارا»، « آنجا خواهد بود» با ‫۲ میلیون و ۱۲۲ هزار و ۶۱۶ رأی.
‫با صدای آل بانو و رومینا پاور!
‫اصلاً خوشم نمیاد.
‫- بهترین آهنگه! ‫- عمراً!
‫رد کن بیاد!
‫پول رو بده!
‫این مال تو.
‫آل بانو و رومینا.
‫این اولین برد شما تو یه جشنواره‌ست، درسته؟
‫بله، ما همیشه دوم می‌شدیم.
‫- لعنت به تو و توتو کوتونیو! ‫- چون اونا بهترن؟
‫کاری کردی سیصد هزار لیر پیاده بشم!
‫پولی به جیب زدی؟
‫- پولی به جیب زدی؟ ‫- من سیصد هزار لیر باختم!
‫- من یه جنتلمنم: همه‌ش لیاقت اونه. ‫- صد در صد کار خودشه.
‫چه تعارفاتی می‌کنن!
‫«چی سارا»، آل بانو و رومینا پاور.
‫♪ بعد از این زندگی که ‫تو رو فراموش می‌کنه ♪
‫♪ بعد از این آسمونِ بدون رنگین‌کمون ♪
‫♪ بعد از این دلتنگی ♪
‫♪ که با هر دروغ من رو در بر می‌گیره ♪
‫♪ بعد از این همه اشتیاق برای آرامش ♪
‫♪ بگو به من چه خواهد بود ♪
‫♪ بعد از رویای هاوایی ♪
‫♪ مثل همه‌ی ملوان‌ها ♪
‫♪ دارم از این دریای سخت عبور می‌کنم ♪
‫♪ بعد از یه زمستون دیگه ♪ ‫♪ که داره روم برف می‌باره ♪
‫♪ اگه کنارت نباشم همین الانشم سردمه ♪
‫♪ باید باور کنی ♪
‫♪ آنجا خواهد بود ♪
‫♪ یه داستان عاشقانه تو دنیایی بهتر ♪
‫♪ آنجا خواهد بود ♪
‫♪ آبی لاجوردی‌تر و آسمونی بی‌کران‌تر ♪
‫♪ آنجا خواهد بود ♪
‫♪ سایه‌ی تو در کنارم سفیدپوش ♪
‫♪ آنجا خواهد بود ♪
‫♪ روشی انسانی‌تر برای گفتن ♪
‫♪ که بیشتر و بیشتر دوستت دارم ♪
‫سال ۱۹۵۹، من مجری ‫جشنواره موسیقی سانرمو بودم.
‫- تو هم اونجا بودی. ‫- همیشه با هم.
‫حالا برگردین به سلول‌هاتون.
‫خدا رو شکر!
‫ولی امروز یه روز خاصه!
‫ده دقیقه‌ی دیگه، بعدش وقت خوابه.
‫خاموشش کن، دیگه نمی‌تونم تحملشون کنم!
‫به خواننده‌های واقعی گوش بدین:
‫جاکومو روندینلا، ماریو مرولا...
‫اونا خواننده‌های واقعی‌ان.
‫تو همیشه داری غر می‌زنی!
‫- تو بخون! ‫- چی بخونم؟
‫ناز نکن دیگه، یه آهنگ قشنگ برامون بخون.
‫افسر، می‌تونین باهاش همراهی کنین؟
‫یه چیزی برامون بخون.
‫♪ تارانتلا، در کل فکر کردن ♪ ‫♪ به گذشته فایده‌ای نداره ♪
‫♪ اگه تراموایی در کار نیست ♪
‫♪ یه کالسکه همیشه آماده‌ست ♪ ‫♪ و یکی دیگه سر نبش منتظره ♪
‫♪ دختر، شال زردت رو در بیار ♪
‫♪ قشنگ‌ترین لباست رو بپوش ♪
‫♪ یه گل رز لای موهات ♪
‫♪ و همه به من حسودی خواهند کرد ♪
‫♪ به چی زل زدی، احمق؟ ♪
‫♪ تارانتلا، فایده‌ای نداره که به ♪ ‫♪ «چطور» و «چرا» فکر کنی ♪
‫♪ تا وقتی که هوا آفتابیه ♪
‫♪ ما هنوز دریا رو داریم ♪
‫♪ یه دختر برای درد و دل ‫یه آهنگ برای خوندن ♪
‫♪ اونایی که گرفتن، گرفتن ♪
‫♪ اونایی که دادن، دادن ♪
‫♪ بیا گذشته رو فراموش کنیم ♪ ‫♪ ما اهل ناپل هستیم، هم‌ولایتی (پایزان) ♪
‫یالا، دیگه بسه.
‫همه برن تو سلول‌هاشون.
‫دستات سرده.
‫نه.
‫یالا، بریم.
‫می‌خوام با قاضی فونتانا صحبت کنم.
‫باید همین الان ببینمش.
‫نگران نباش، بهشون اطلاع می‌دم.
‫قاضی، اون عکس با تورتورا،
‫فرستادمش برای برادرم که جاش امن باشه،
‫ولی بعد از اون عملیات بزرگ ضد مافیا،
‫بهش دستور دادم بسوزونتش.
‫خیلی خطرناک بود.
‫تحویل دادن اون عکس حکم ‫مرگم رو امضا می‌کرد.
‫چرا؟
‫بذارید واضح بگم،
‫منابع موثق.
‫می‌دونم شاید باورش سخت باشه،
‫ولی چرا باید به شما دروغ بگم؟
‫چی به من می‌رسه؟
‫کی عکس رو گرفته؟ شاید نگاتیو دست اون باشه.
‫نمی‌دونم، ده سال گذشته.
‫باید بازسازی کنم، یادم بیاد، فکر کنم.
‫باشه، می‌تونی تو پاسترنگو بمونی ‫اگه کمکت می‌کنه یادت بیاد.
‫هر چقدر که بخوای.
‫آره، باید تمرکز کنم.
‫باید کلی قهوه بخورم، کلی سیگار بکشم.
‫اینجوری چیزا یادم میاد.
‫من در خدمت شما هستم.
‫هر جزئیاتی می‌تونه برای ‫تحقیقات ما مفید باشه.
‫سعی کن تمرکز کنی.
‫جزئیات کوچیک.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫ممنونم، قاضی.
‫به خاطر تشعشعات می‌بندمش.
‫دست چپ پشت سرتون.
‫چه خبره؟
‫آقای تورتورا باید با ما به ناپل بیاد.
‫یه احضاریه از طرف دفتر دادستانی اومده.
‫- به نظرتون الان وقت مناسبیه؟ ‫- بیمار در خطره.
‫داره آنژیوگرافی می‌شه. باید ‫صبر کنید، فرار که نمی‌کنه.
‫- ما دستور داریم. ‫- این کار خیلی خطرناکه.
‫اگه حال بیمار بد بشه، من ‫هیچ مسئولیتی قبول نمی‌کنم.
‫سوگند بقراط من رو ملزم می‌کنه.
‫این بقراط کیه؟ تا حالا اسمش رو نشنیدم.
آوا‌مــووی
‫ممنونم.
‫می‌خواید لباستون رو عوض کنید؟
‫- بله، لطفاً. ‫- همراهیش کنید.
‫لطفاً دنبال من بیاید.
‫صبح بخیر.
‫تو دستشوییه، داره لباس عوض می‌کنه.
‫انزو.
‫چطوری؟
‫نپرس، ده ساعت تو آمبولانس ‫بدون یه لحظه خواب.
‫پروفسور...
‫چیزی می‌دونیم؟ کی قراره من رو شناسایی کنه؟
‫احتمالاً خائن‌های دیگه‌ای که ‫حرف‌های قبلی‌ها رو تایید کنن.
‫خب پس باید چیکار کنیم؟
‫به همه چیز گوش کن و سعی ‫کن اشتباه بودنش رو ثابت کنی.
‫دقیقاً برعکس چیزی که بهمون یاد دادن.
‫بریم؟
‫- با آرامش با این وحشی‌ها روبرو بشیم. ‫- مثل شهدای مسیحی.
‫بدون اینکه تیکه پاره بشیم!
‫لطفاً بیرون بمونید.
‫نمی‌تونیم موکلمون رو تنها بذاریم.
‫این یه اقدام احتیاطیه که ‫شاهد درخواست کرده.
‫اون وقت کی هست؟
‫خواهش می‌کنم.
‫چیکار کنم، پروفسور؟
‫برو.
‫صبح بخیر.
‫چه چهارتایی دنجی.
‫اون چی بود؟
‫بله.
‫شاهد اینه؟
‫می‌شناسیدش؟
‫بله، می‌شناسم.
‫می‌تونید به من بگید این آقای کلاه‌پوش کیه،
‫که ادعا می‌کنه من رو می‌شناسه؟
‫ما می‌دونیم و همین کافیه. کجا دیدینش؟
‫تو کلوپ شبانه دربی،
‫با فرانسیس توراتلو.
‫- رئیس مافیای میلانی؟ ‫- خودشه.
‫بیشتر از یک بار؟
‫دو سه بار.
‫من هیچ‌وقت به اون کلوپ شبانه نرفتم
‫و هیچ‌وقت فرانسیس توراتلو رو ندیدم.
‫وقتی ازت بازجویی شد می‌تونی حرف بزنی
‫و شاید الان دیگه لازم نباشه.
‫من غریزتاً در برابر این ‫دروغ‌ها طغیان می‌کنم، مجبورم.
‫چرا وقتی من حرف می‌زنم نمی‌نویسید؟
‫جای دیگه این فرصت رو خواهی داشت
‫برای پاسخ دادن، برای اعتراض کردن.
‫شما گفتید آقای تورتورا رو در ‫حال مصرف کوکائین دیدید.
‫نه، ببخشید.
‫خواهش می‌کنم...
‫حرفش رو قطع نکنید.
‫این‌طوری که نمی‌تونم از خودم دفاع کنم.
‫ممکنه شاهد رو بترسونید.
‫مستقیماً نه، ولی توراتلو یه بار بهم گفت
‫که تورتورا «مثل جن کوکائین می‌کشید».
‫- هنوز این اصطلاح یادمه. ‫- وحشتناکه.
‫چرا حداقل جرئت نمی‌کنی اسمت رو بگی؟
‫- احساس خطر می‌کنه. ‫- اینجا که بالماسکه نیست.
‫با اون کلاهی که سرشه، هست.
‫- آروم باشید. ‫- اینا دروغ‌های مضحکیه.
‫اینجا جلسه مناظره نیست. جلسه شناساییه!
‫قاچاقچی‌های مواد می‌گفتن
‫که آقای تورتورا تو محافل هنری ‫مواد پخش می‌کرد، درسته؟
‫بله، درسته.
‫همه می‌دونستن تورتورا رابط جور ‫کردن کوکائین تو محافل هنریه.
‫این‌طوری نمی‌تونیم ‫ادامه بدیم، آقای فونتانا!
‫من اجازه ندارم یه کلمه حرف بزنم.
‫وکیلام اینجا نیستن. چه فایده‌ای داره؟
‫بشینید، همین الان.
‫سعی کنیم اوضاع رو از ‫این بدتر نکنیم. لطفاً بشینید.
‫ادامه بدید.
‫تو محافل هنری تقاضا برای ‫کوکائین خیلی زیاد بود.
‫همه مصرف می‌کردن: ‫بازیگرا، کارگردانا، نویسنده‌ها،
‫کمدین‌ها، مجری‌ها، برق‌کارها، آرایشگرها...
‫همه مصرف می‌کردن.
‫تورتورا به خاطر شغلش، همه رو می‌شناخت،
‫به خاطر همین برای قاچاقچی‌های بزرگ...
‫- یه توزیع‌کننده بود. ‫- دقیقاً.
‫یه توزیع‌کننده.
‫تورتورا، نگاه نکن.
‫بذارید نگاه کنه، نمی‌تونم نفس بکشم.
‫در مورد اون عکس بهمون بگو.
‫- چی؟ ‫- عکس.
‫آره، یه عکس تو آلبوم جانی ملوسو دیدم.
‫من و جانی با هم تو زندان پالیانو بودیم.
‫عکس جانی و تورتورا رو با دو تا ‫اسکورت تو یه کلاب نشون می‌داد.
‫- کلاب دربی؟ ‫- واضح نبود.
‫به هر حال، جانی دستش رو ‫این‌طوری دورش انداخته بود.
‫داشتن می‌خندیدن و خوش می‌گذروندن، ‫با دو تا دختر بلوند خوشگل،
‫فکر کنم اهل اروپای شرقی بودن.
‫شما به وابستگی تورتورا هم اشاره کردید
‫به «ان‌سی‌او»ی رافائله کوتولو،
‫می‌تونید این رو تایید کنید؟
‫حرف بزن، نترس.
‫بله، این رو گفتم، ولی خودم اونجا نبودم.
‫نمی‌تونم با اطمینان بگم، دروغ گفته می‌شم.
‫خیلی خب، سوال دیگه‌ای نیست.
‫همه‌چیز رو یادداشت کردی؟
‫می‌تونید برید.
‫ممنون.
‫مگه کلاه سرش نبود؟
‫چرا.
‫شما فوراً من رو از میلان احضار کردید،
‫من ده ساعت شبونه تو آمبولانس بودم،
‫و آزمایش‌هایی رو که برای ‫سلامتم حیاتیه نصفه ول کردم،
‫تا این دروغ‌ها رو از ‫اون مرد کلاه‌دار بشنوم؟
‫اینکه دروغ هستن یا نه رو ‫قاضی‌ها تصمیم می‌گیرن، نه شما.
‫یعنی می‌گید من محاکمه می‌شم؟
‫من گفتم «اینکه».
‫حضور شما برای شناسایی ‫لازم بود، آقای تورتورا.
‫- یا باید بگم فرمانده؟ ‫- هر چی دوست دارید صدام کنید.
‫اینجا برنامه تلویزیونی نیست،
‫این یه جلسه شناساییه که ‫برای تحقیقات اساسیه.
‫هزاران نفر درگیر این تحقیقات هستن.
‫کارشناس‌ها، بازپرس‌ها، مامورین دادگاه، ‫افسرهای پلیس، حتی مامورین انتظامات،
‫یا پارکبان‌هایی که ماشین‌هامون ‫رو بیرون دادگاه پارک می‌کنن.
‫همه‌شون ارزشمند هستن.
‫همه‌شون کار می‌کنن تا عدالت پیروز بشه
‫و نذارن ایتالیا تبدیل به یه ‫جمهوری موزفروش‌ها بشه.
‫خیلی خب، بذارید این... رو ادامه بدیم.
‫نزدیک بود بگم نمایش مسخره، ولی ‫نمی‌خوام به جرم اهانت به دادگاه متهم بشم.
‫کس دیگه‌ای هم با کلاه هست یا تموم شدیم؟
‫نه، نفر بعدی اسم داره: ‫جانی ملوسو. می‌شناسیدش؟
‫نه، تا قبل از اینکه اون مرد اسمش ‫رو ببره، هرگز نشنیده بودم.
‫میشه الان وکیلام بیان تو؟
‫اون‌ها هم از میلان اومدن.
‫این یه مسئله‌ی ادب و احترامه.
‫اون‌ها می‌تونن چیزهایی ‫که اینجا گفتیم رو بخونن.
‫اگه نمی‌تونستن بیان تو، ‫چرا احضارشون کردید؟
‫این‌طوری لااقل این همه راه نمی‌اومدن.
‫اگه اشتباه کرده باشیم، که این‌طور ‫نیست، دیگه الان خیلی دیره.
‫همون‌طور که همکارم گفت،
‫این تحقیقات اون‌قدر جدیه
‫که نمی‌تونیم نگران آداب و رسوم باشیم.
‫ملوسو، بیا تو. بشین.
سی‌نما دریم‌ینگ
‫انزو، رفیق! حالت بهتر شد؟
‫این شخص کیه؟ چرا این‌قدر با من خودمونیه؟
‫ما همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫تورتورا، شما که همیشه دم از ادب می‌زنید.
‫یاد اون ضرب‌المثل بیفتید که می‌گه ‫«وقتی یه خردمند به ماه اشاره می‌کنه...»
‫خب...
‫تنها چیز مربوط به ماه اینجا، همین تجربه‌ست
‫و بی‌ادبی این شخص ناشناس.
‫چرا انکار می‌کنی؟
‫ملوسو، می‌شناسیش یا نه؟
‫معلومه که می‌شناسمش، ما با هم رفیق بودیم.
‫دوست صمیمی نه، بیشتر آشنا بودیم.
‫موهای سفیدت کمتر بود.
‫ملوسو، لطفاً.
‫شما به یه عکس اشاره کردید
‫که تورتورا رو در کنار دو تا اسکورت ‫توی یه کلاب تو میلان نشون می‌داد،
‫عکسی که نتونستید تحویل بدید
‫چون به برادرتون دستور دادید از بین ببرتش.
‫بله، تایید می‌کنم.
‫شاهدای دیگه وجودش رو تایید می‌کنن.
‫چرا دستور دادید از بین ببرنش؟
‫- انزو رفیق، تو جواب بده. ‫- بس کن! جواب بده!
‫چون ثابت می‌کرد انزو تورتورا ‫کوکائین رو معامله می‌کرد
‫که من بارها بهش تحویل داده بودم.
‫دستور دادم از بین ببرنش
‫تا از اتفاق بدی برای خودم ‫یا خانواده‌ام جلوگیری کنم.
‫به دست تورتورا یا همدستای کوتولو.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫انزو، انکارش نکن.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫انکارش نکن، انزو.
‫مغز متفکر!
‫بیا، می‌تونی بری.
‫انزو، چطور پیش رفت؟ شنیدیم داد می‌زدی.
‫باورنکردنیه.
‫معلومه که می‌خوان بهم ‫اتهام بزنن و نمی‌دونم چرا.
‫اگه مشهور نبودی تا الان تبرئه شده بودی.
‫اونا هیچ‌وقت اعتراف نمی‌کنن ‫که به لطف تو مشهور شدن.
‫شرمنده‌ام که بیهوده تا اینجا اومدید.
‫آزادت نمی‌کنن چون خودشون آزاد نیستن.
‫- اعتراف کرد؟ ‫- نه، ادعای بی‌گناهی می‌کنه.
‫به حرف بیارش، کلمات درست رو تو دهنش بذار.
‫یارو رو پیدا کردیم، پرونده رو ‫ساختیم. اعتراف هم پشتش میاد.
‫بدبختای مفلوک!
‫محکم‌تر!
‫هیچی عوض نشده!
‫محکم‌تر!
‫- چی شده؟ ‫- نگاه کن!
‫اول تراشیده و پاکسازی شده،
‫بعد شکنجه، تکه‌تکه و کشته شده!
‫کاملاً بی‌گناه!
‫کاملاً!
‫بیا، بیا بشینیم.
‫آروم باش.
‫یه کم آب بهم بده.
‫بعد از اینکه درست جواب بدی!
‫بدبختای مفلوک!
‫گوش کن.
‫- همیشه این‌طوری تموم نمی‌شه. ‫- من بی‌گناهم! واضحه؟
‫من چیزی ندارم که بخاطرش بخشیده بشم!
‫ببخشید.
‫دارم خودخواه می‌شم، ‫فقط به خودم فکر می‌کنم.
‫نه، این‌طور نیست.
‫یا شاید چیزی دارم که باید براش کفاره بدم.
‫اون تروریسته تو زندان ‫رجینا چلی بهم چی گفت؟
‫منظورت چیه؟
‫باید تاوان بدم، من از یه موادفروش بدترم.
‫نه، انزو، بس کن.
‫بله؟
‫مارکو پانلا هستم، می‌تونم ‫با انزو صحبت کنم؟
‫وصلش می‌کنم.
‫مارکو پانلاست.
‫چی شده، مارکو؟
‫رفیق من، چطوری؟
‫حس می‌کنم تو چرخ گوشتم.
‫می‌خوام تو انتخابات ‫اروپای آینده نامزد بشی،
‫می‌خوام تو لیست حزب رادیکال تو ‫تمام حوزه‌های انتخاباتی ایتالیا باشی.
‫تورتورا نماینده مجلس؟ حزب ‫رادیکال مورد انتقاد قرار گرفت
‫نامزدی رو به خاطر گرویدن به ‫ایدئولوژی رادیکال قبول کردید،
‫حتی با اینکه همیشه یه لیبرال بودید...
‫یا برای فرار از زندان در صورت محکومیت؟
‫هر طور که پیش بره، من ‫هرگز ایتالیا رو ترک نمی‌کنم.
‫در مورد تجربه تکان‌دهنده‌تون تو ‫زندان چی می‌تونید به ما بگید؟
‫خشم و غضب.
‫وقت تمومه.
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن نامزدی شما
‫فقط برای به دست آوردن ‫مصونیت پارلمانی برای شماست،
‫یا برای فرار، مثل کاری که تونی نگری کرد.
‫تضمین می‌کنم کاری که تونی ‫نگری کرد رو انجام نمی‌دم.
‫تموم شد.
‫- خداحافظ. ‫- خیلی ممنونم.
‫آقای تورتورا، می‌تونید لبخند بزنید؟
‫چه سوال احمقانه‌ای.
‫چرا باید لبخند بزنم؟
‫برای خواننده‌های ما.
‫خواننده‌هاتون متوجه می‌شن ‫که این حالت چهره مناسب‌تره.
‫جدیت محض.
‫- شما هم تو ویا این سلچی بودید؟ ‫- بله.
‫آژانس من رو فرستاد.
‫کار بود.
‫- اگه بخواید می‌رم. ‫- نه...
‫فقط شما رو به یاد میارم.
‫بمون.
‫اخیراً وقتی ازم می‌پرسن چند سالمه،
‫جواب می‌دم که یه نوزاد ‫تقریباً یک ساله هستم،
‫چون من در ۱۷ ژوئن ۱۹۸۳ به دنیا اومدم.
‫اون روز من یه زندگی جدید رو شروع کردم.
‫فرار تونی نگری اخیراً اتفاق ‫افتاده و هنوز یه موضوع داغه.
‫می‌کشمش.
‫بزرگش نکن.
‫دفاع مشروع.
‫ما رادیکالیم، نه خشن.
‫تونی نگری یک استاد مارکسیسته،
‫یه انقلابی، همونطور که خودش میگه،
‫که مسئولیت انتخابش رو به عهده گرفته.
‫من یک روزنامه‌نگار لیبرالم،
‫سابقه‌ام این رو ثابت می‌کنه.
‫و مهم‌تر از همه، من مردی هستم ‫که به قوانین احترام می‌ذاره
‫کشوری به نام ایتالیا.
‫سؤالی که بعضی‌ها حتماً می‌پرسن...
‫تونی نگری.
‫- در مورد تونی نگری؟ ‫- بله.
‫خوبه.
‫اگه محکوم بشم، صرف نظر می‌کنم،
‫برای صدمین بار تکرار می‌کنم،
‫از مصونیت پارلمانی.
‫شما گفتید که به عنوان نوعی ‫اعتراض، در نظر دارید
‫اعتصاب غذا کنید اما نه اعتصاب تشنگی، چرا؟
‫نمی‌خوام قبل از صدور حکم بمیرم.
‫بفرمایید تو، لطفاً.
‫ببخشید.
‫- اینا گروه تلویزیونی ژاپن هستن. ‫- صبح بخیر.
‫منو ببخشید، اینا فرشته‌های نگهبان من هستن.
‫صبح بخیر، اگه اجازه بدید،
‫مادرم رو خوشبخت‌ترین زن دنیا می‌کنید...
‫فرصت نادریه.
‫- اسمش چیه؟ ‫- آلساندرا.
‫اسم منم آنتونلاست.
‫یکی هم برای مادربزرگم ‫ماریا، تو بیمارستانه.
‫اسم قشنگیه.
‫ببخشید.
‫همکارم می‌خواد یه عکس ‫با شما و با اینا بگیره.
‫با سلام نظامی.
‫نه.
‫لطفاً، می‌تونید برید.
‫فانتزی‌بازی در نیارید. لطفاً برید تو.
‫عکس گرفتن با پلیس یه کم ‫زیاده‌رویه، اینطور فکر نمی‌کنید؟
‫منم همین‌طور فکر می‌کنم.
‫آقای تورتورا،
‫شما قضاتی که ناعادلانه دستگیرتون کردن ‫رو می‌بخشید، همونطور که عیسی بخشید؟
‫- دون پیترو این بحث رو پیش کشید. ‫- معلم دینیشون.
‫بخشش مسیحی.
‫عیسی مسیح، وقتی روی ‫صلیب بود، خطاب به پدر گفت،
‫میگه: «پدر، آنها را ببخش ‫زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند.»
‫اما قضات من دقیقاً می‌دونن
‫دارن چیکار می‌کنن، برای ‫همین نمی‌تونم ببخشمشون.
‫ایناهاش.
‫۱۷ ژوئن ۱۹۸۴ انتخابات اروپا
‫خانم بونینو!
‫حالتون چطوره؟
‫اولین روز مرخصیمه.
‫صبح بخیر.
‫کارت شناسایی‌تون، لطفاً.
‫ممنون. این طرف رو نگاه کنید.
‫دوباره.
‫آخری.
‫ممنون.
‫سلام، بابا.
‫سلام تولیو، رفتی رأی بدی؟
‫آره، به تورتورا رأی دادم.
‫اون کامراییه؟
‫این چیزیه که تو میگی.
‫- الو؟ ‫- مارکو پانلا هستم.
‫وصلش می‌کنم.
‫مارکوئه.
‫سلام، مارکو.
‫موفق شدی، انتخاب شدی. تو یه مرد آزادی.
‫اسکالفارو در مجموع ۱۲۱،۹۹۳ رأی آورده.
‫انزو تورتورا، به طور غیرمنتظره...
‫تو یه کوه رأی آوردی، از منم بیشتر.
‫خبر فوق‌العاده‌ایه، برای همه خیلی مهمه.
‫۴۵۱،۰۰۰ رأی ترجیحی.
‫موراویا ۱۳۰،۰۰۰ تا داشت.
‫- یه پیروزی بزرگ. ‫- مردم باورم کردن.
‫ممنونم.
‫دادگاه ناپل - حکم ارجاع به دادگاه
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫پایان قسمت ۴
‫تمام ارجاعات به افراد و رویدادهای واقعی
‫توسط نویسندگان به صورت ‫هنری پرداخته شده است.
‫نقش‌های مختلف برای اهداف ‫دراماتیک بازآفرینی شده‌اند.
‫هرگونه ارتباط با افرادی ‫که زنده بوده‌اند یا هستند،
‫و به صراحت شناسایی نشده‌اند، تصادفی است.