‫اگه کسی این رو دریافت می‌کنه، ‫اسم من خاویر کالینزه.
‫دارم پرواز می‌کنم به آتلانتا تا همسرم، ‫دکتر تری راجرز-کالینز رو پیدا کنم،
‫که از جایی نزدیک مرکز شهر یه پیام رادیویی فرستاده.
‫همه گفتن زمان کمک می‌کنه.
‫کمک نمی‌کنه.
‫زمان در واقع داره اوضاع رو بدتر می‌کنه،
‫چون من رو بیشتر از زمانی که اون اینجا بود دور می‌کنه.
‫آنی، من واقعاً، واقعاً می‌خوام که تو
‫- با من بیای. ‫- نمی‌تونم.
‫- آنی، یالا. ‫- لینکلن، یالا، ولش کن بره.
‫تو همون کسی هستی که داشتی پیله می‌کردی
‫در مورد این پناهگاه و سرنوشت دنیا.
‫الان وقت این نیست که بخوای احساساتی بشی.
‫حالم خوبه. خوبم.
‫کجا داری منو می‌بری؟
‫- باید پیداش کنم. ‫- کیو؟
‫تـ... تری.
‫باید برم آتلانتا، پس اگه میشه فقط به حرفم گوش بدی...
‫نه، تو به حرف من گوش کن.
‫تو نمی‌ری به آتلانتا.
‫ما رو می‌بری کلرادو.
‫صبر کن. صبر کن. یالـ...
‫- خب، ممنون. ‫- آره، رفیق.
‫کیر توش. کیر توش.
‫سیندرلا، وقتشه بیدار شی.
‫سفیدبرفی.
‫اون بود که داشت می‌خوابید.
‫زیبای خفته، اون کسی بود که خوابیده بود، کصخلا.
‫خبر بد.
‫همین الان خبر رسید. قطار هنوز تأخیر داره.
‫کیر توش.
‫- چقدر دیگه؟ ‫- کی می‌دونه؟
‫می‌خوای وایسی؟
‫نه.
‫من دیگه از وایسادن خسته شدم.
‫بریم دنبال این پناهگاه کیری بگردیم.
‫معلومه که آره. بزنیم بریم.
‫هی!
‫ما داریم راه می‌افتیم!
‫خب بچه‌ها، شنیدید.
‫برید، راه بیفتید!
‫جمع کنید وسایلتون رو!
‫سریع باشین! هیچی رو جا نذارید. ما برنمی‌گردیم.
‫بــــهـــــشــــت ‫« وظیفه مقدس »
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫باید یکم شروع کنی به حرکت کردن.
‫یالا.
‫بیا اینجا.
‫من کجام؟
‫تابلو نیست؟
‫جدی می‌گی؟
‫چند وقتته؟
‫می‌دونی، بی‌ادبیه که آدم حدس بزنه یه زن حامله‌ست.
‫مگه تا حالا یه سریال کمدی ندیدی؟
‫خدایا، می‌تونی دست از این خیره شدن برداری؟
‫آخرین باری که یه خانم باردار دیدی کی بوده؟
‫[ سه سال قبل ]
‫- چیه؟ ‫- ما یه تماس داشتیم.
‫داره اتفاق میفته.
‫لوئیزا موری نو.
‫اون خانم حامله.
‫اون اولین زنی خواهد بود که این پایین زایمان می‌کنه.
‫من می‌دونم اون کیه.
‫دارم فکر می‌کنم چرا فکر می‌کنی ‫دلیل خوبه برای هجوم آوردن به دفترم.
‫اون واقعاً یه هجوم نبود. بیشتر شبیه یه قدم زدن بود.
‫اما ببین، این یه لحظه بزرگه.
‫ما پنج ماهه اینجاییم. این اولین فرصت منه
‫که به مردم یه دلیلی برای لبخند زدن بدم،
‫فرصتی برای همه که ببینن ما اینجا یه آینده داریم.
‫این امیده.
‫باید ازش بخوام اسم بچه رو بذاره امید (هوپ)؟
‫- یه کم تابلوئه. ‫- یه کم زیادی واضحه، قربان.
‫من بعد از ظهر جلسه دارم دربارهٔ رآکتورها.
‫و می‌دونید، آقای رئیس‌جمهور، اینکه یاد بگیری
‫چیزی که اینجارو سر پا نگه داشته چیه، شما رو نمی‌کشه.
‫درسته، سفره آب زیرزمینی، و پرینترهای سه‌بعدی،
‫و رآکتورهای هسته‌ای مدولار، آره.
‫ببخشید. ببین، سم.
‫می‌فهمم که این موضوع ممکنه برات سخت باشه.
‫گفتم کار دارم، قربان.
‫فقط فکر کردم فرصت خوبیه
‫که جامعه رو دور هم جمع کنیم
‫و یه چیز مثبت رو جشن بگیریم.
‫اونا اول یه کم بچه رو پاک می‌کنن، ‫درسته، قبل اینکه من ببوسمش؟
‫- مطمئنم که این کارو می‌کنن، قربان. ‫- بچه از قبل پاک شده، قربان.
‫- موضوع اینه که من باید برم... ‫- آتلانتا. آره، می‌دونم.
‫من ده هزار بار اینو شنیدم
‫تو حالات مختلف هوشیاری.
‫همسرت اونجاست. اون یه پیام رادیویی فرستاده،
‫عرض جغرافیایی سی و سه ممیز هفت، فلان فلان، ‫طول جغرافیایی فلان فلان.
‫می‌دونم.
‫اما مسئله اینه که تو به این زودی جایی نمی‌ری.
‫مجبور شدم شش تا بخیه به طحالت بزنم.
‫- تو دکتری چیزی هستی؟ ‫- نزدیک‌ترین چیز که بهش داری.
‫چرا از کلرادو می‌اومدی اگه همسرت توی آتلانتا بود؟
‫اون موقعی که همه چیز اتفاق افتاد، اونجا بود، آتلانتا.
‫من داشتم می‌رفتم کلرادو.
‫به سمت پناهگاه؟
‫یالا، شایعات همه جا بود.
‫و تو باید اون هواپیما رو به هر نحوی گیر می‌آوردی.
‫وای، پس واقعیه.
‫- اون درست می‌گفت. ‫- کی درست می‌گفت؟
‫هیچ‌کس.
‫آره، واقعیه.
‫چطوره؟
‫مثل قبله، فقط ترسناک‌تر.
‫حداقل دو هفته زمان لازمه تا اینا خوب بشن.
‫حتی آبسه‌ی بخیه هم ممکنه عفونی بشه،
‫و اون موقع دیگه با سپتیسمی (عفونت خون) طرفی.
‫گوش کن، می‌دونم که تو اینجا حسابی توی آسایش بودی،
‫اما بیرون، چیزهای کوچیک می‌تونن بکشنت.
‫یک قانون کلی خوب اینه که اگه وقتی لمسش می‌کنی درد می‌کنه،
‫یعنی خوب نشده.
‫وقتی خوب شدی، منو می‌بری کلرادو.
‫من می‌خوام برم آتلانتا.
‫توالت اونجاست.
‫من برات آب میارم.
‫امیدوارم از خوردن موش برای صبحونه لذت ببری.
‫دو هفته وقت داری قوی‌تر بشی.
‫من آنیم، راستی.
‫خاویر.
‫- آروم باش. ‫- این...
‫خوب به نظر میاد.
‫آره، بد نیست، نه؟
‫اینم از این.
‫نباید این همه وقت روی پات باشی.
‫وقتی همسرم باردار بود، یه حالت تهوع وحشتناکی داشت...
‫آره، می‌فهمم. یه زن حامله رو می‌شناختی.
‫هی، حالا که داری قوی‌تر می‌شی،
‫من واقعاً به یه کم کمک اینجا احتیاج دارم.
‫آره، حتماً. چی لازم داری؟
‫چای.
‫الان برات میارم.
‫گرمه.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫من سال‌هاست یه غروب واقعی ندیدم.
‫اونجا از چی برای نور استفاده می‌کردین؟
‫آسمون مصنوعی، خورشید مکانیکی مصنوعی.
‫اولش خیلی واقعی به نظر می‌اومد.
‫اما هرچی بیشتر اونجا بودیم، بیشتر اون...
‫نمی‌دونم، بیشتر درزها خودشون رو نشون می‌دادن.
‫من به اندازه کافی قوی هستم که سفر کنم.
‫می‌دونم.
‫ممنونم که جونمو نجات دادی.
‫و بهت مدیونم برای مراقبت‌هایی که کردی.
‫اما نمی‌تونم تو رو ببرم کلرادو تا وقتی که همسرم رو پیدا کنم.
‫این یه موضوع غیرقابل بحثه.
‫باشه.
‫اون... اون "اون" که من در موردش
‫در موردش بهت گفتم و اون توی کلرادو هست، بابای بچه هست.
‫اون داشت به اونجا می‌رفت و...
‫ازم خواست باهاش برم، و من گفتم نه.
‫تصمیم گرفتم خودم رو توی یه ‫پارک تفریحی زندانی کنم چون ترسیده بودم.
‫که فکر کنم این چیز جدیدی برام نیست.
‫ترسیدن طبیعیه.
‫لعنتی، من وقتی بچه دنیا اومد هم از ترس می‌لرزیدم، ‫و اون موقع بود که هنوز دنیا سالم بود.
‫من از همه چیزهای کوفتی می‌ترسیدم.
‫تب، غریبه‌ها، ماشین‌های کرایه‌ای، صندلی ماشین.
‫و هر چه اون بچه‌ها بزرگ‌تر بشن، ترس‌ها هیچ‌وقت واقعاً از بین نمی‌رن.
‫فقط تغییر می‌کنن.
‫اما اون لحظات اوج هستن که باعث می‌شن ارزشش رو داشته باشه.
‫تو خسته‌تر از اون چیزی خواهی بود که تا حالا بودی.
‫هنوز هم از ترس شاش‌بند می‌مونی.
‫اما شادی رو باور نمی‌کنی.
‫داری با بچه‌ات بازی می‌کنی، می‌بینی که توی وان حموم آب‌بازی می‌کنه،
‫یا برای اولین بار فوتبال بازی می‌کنه.
‫و گاهی، آنی...
‫قسم می‌خورم حس می‌کنی ممکنه قلبت بترکه.
‫دیگه فوتبالی در کار نیست.
‫- خواهد بود. ‫- آره، حتماً.
‫اونا از سرهای حیوونا به عنوان توپ فوتبال استفاده می‌کنن.
‫وقتی گل بزنن، تو هنوز شادی رو حس می‌کنی.
‫من برای مدت خیلی، خیلی طولانی تنها بودم.
‫می‌فهمم.
‫من قبل از اینکه دنیا تموم بشه به آدما اعتماد نداشتم.
‫ما میریم همسرت رو توی آتلانتا پیدا می‌کنیم...
‫و بعد تو منو می‌بری پیش اون توی کلرادو؟
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫- سلام. ‫- آقای رئیس‌جمهور. سلام.
‫دکترها، سلام. حالتون چطوره؟
‫خدای من، اون داره این طرف میاد.
‫- سلام به همگی. ‫- آقای رئیس‌جمهور، باعث افتخاره.
‫لبخندهای قشنگی دارین امروز.
‫- خوشحالیم می‌بینیمتون. ‫- سلام.
‫شمارش خون خوبه. حالش کاملاً خوب میشه.
‫- بله، دکتر. ‫- تق تق.
‫هی، بانوی این ساعت.
‫- حالتون چطوره؟ دکتر. ‫- آقای رئیس‌جمهور.
‫کال صدام کن، لطفاً.
‫چطوری؟ حست خوبه؟
‫هیجان‌زده‌ای؟
‫هیچ... هیچ استرسی نداری؟ هیچ پشیمونی‌ای در مورد هزینه
‫تحصیلات دانشگاهی در سال ۲۰۴۳ نداری؟
‫ببخشید. گاهی اوقات نمی‌تونم کلاً عوض بشم.
‫نه، فکر می‌کنم این بچه آماده‌ست.
‫گوش کن، می‌دونم که این یه دورهٔ فوق‌العاده سخت برای تو بوده.
‫اشکالی نداره، آقای رئیس‌جمهور. ‫ما لازم نیست الان همه اون کارها رو انجام بدیم.
‫خب، می‌خوام بدونی که من هر کمکی لازم باشه کنارت هستم.
‫هرچیزی که بخوای، باشه؟
‫لوئیزا...
‫پسر تو اولین بچه‌ای خواهد بود که اینجا پایین متولد می‌شه.
‫باور می‌کنی اینو؟ بهش فکر کن.
‫بقیه ما، همه‌مون، تمام خاطراتمون،
‫تمام داستان‌های ما مال اون بیرونن.
‫اون اولین کسی خواهد بود که کل داستانش اینجا اتفاق میفته.
‫اون اولین نفر از این دنیاست.
‫چقدر خفن و عجیبه این؟
‫من اسمشو «امید» نمی‌ذارم.
‫بهت گفتن.
‫باشه.
‫اگه چیزی لازم داشتی، من بیرون هستم.
‫باشه؟ یا اگه نظرت عوض شد.
‫ممنونم، قربان.
‫می‌دونی الان هوس چی رو کردم؟
‫پنکیک (وافل).
‫چه چیزهایی که نمی‌دم.
‫- اون... ‫- آره. همونه.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫اون کی بود؟
‫فقط یه نفر که داشت رد می‌شد.
‫من یه سری خواب می‌بینم.
‫یا شاید هم خواب نیستن...
‫تقریباً شبیه خاطراتی از چیزهایی هستن؟
‫اما چیزهایی هستن که اتفاق نیفتادن.
‫تقریباً مطمئنم که ضربه مغزی شدی.
‫فکر کنم تا مدتی مشکل خواب خواهی داشت.
‫بیا، باید اینو بخوری. هنوز داری ریکاوری می‌کنی.
‫من خوبم، دکتر.
‫جای بحث نداریم.
‫بسیار خب، اگه خاویر منتفیه،
‫دنیل برای یه پسر چطوره؟
‫دنیل؟ این از کجا اومد؟
‫یه بچه‌ای که بعد از تصادف دیدمش.
‫خاویر.
‫برگردیم عقب، یه مسیر دیگه رو بریم؟
‫و زمان رو از دست بدیم؟ نه خانم.
‫بیا، بیاید به راهمون ادامه بدیم.
‫کمی اعتماد کردن هیچ ایرادی نداره،
‫مخصوصاً در این جور مواقع.
‫بهشون زل نزن. چیزی نگو.
‫فقط به راهت ادامه بده.
‫خاویر، اونا دوستات نیستن. چیزی نگو.
‫سلام. حالتون چطوره؟
‫خاویر، وقتی بچه‌هات به دنیا اومدن، برای جشن گرفتن چیکار کردی؟
‫تو نمی‌خوره سیگاری باشی.
‫غذا دادم، آروغشون رو گرفتم، توی قنداق پیچیدم. ‫مستقیم رفتم سر کارم.
‫حتی یه سر جنده خونه هم نرفتی، نه؟
‫مشکل بیمارستان‌ها همینه، قربان. ‫جایی برای پیدا کردن اسکناس‌های یک دلاری نیست.
‫این سرگرم‌کنندست. ‫بچه‌ها سرگرم‌کننده‌ان.
‫بسیار خب، بیاید اتاق عمل رو آماده کنیم.
‫- چه خبره؟ ‫- ضربان قلب بچه افت کرده.
‫یه کاهش طولانی مدت داشتیم. خانم مورنو رو برای اتاق عمل آماده می‌کنیم.
‫باید سزارین اورژانسی انجام بدیم.
‫ببخشید؟
‫پشت سرت رو نگاه کن.
‫- سمت چپت. ‫- رد میشم.
‫- با من می‌مونی؟ ‫- من همین‌جام.
‫- پدر بچه کجاست؟ ‫- یه کارمند بود
‫توی هواپیمایی که کنگره توش بود.
‫- ببخشید. ‫- پشت سرت.
‫- من میرم داخل پیشش. ‫- دکترها بلدن چیکار کنن.
‫- بذار کارشون رو بکنن. ‫- نه.
‫آقا، اجازه نمیدم بدون همراه اون تو بری.
‫باشه، پس خاویر، دست‌هات رو با ‫دقت با مواد ضدعفونی کننده بشور.
‫یا پیغمبر. تو همین‌جا بمون.
‫چرا یه استراحت نمی‌کنی؟
‫نه، نه، اشکالی نداره. می‌تونیم ادامه بدیم.
‫نه، نه، نه. برا امروز کافیه، یالا.
‫هی، گفتی هوس وافل کردی.
‫بیا.
‫هنوزم از اینکه به اون آدما گفتم "هی"، عصبی‌ای؟
‫من اصلاً عصبانی نبودم.
‫من... بهت گفتم، من در مورد...
‫اعتماد کردن به مردم خوب نیستی، آره، شنیدم.
‫اما فکر می‌کنم تو با مردم عالی هستی، آنی.
‫یه بار نزدیک بود اون جوک رو بگی.
‫لوس نشو.
‫خب، حالا شبیه دخترم شدی.
‫و چشم‌هات هم شبیه اون می‌چرخه.
‫هی، تا حالا کسی در مورد قنداق کردن بچه باهات حرف زده؟
‫- قنداق کردن؟ ‫- آره بابا، قنداق کردن.
‫اولین باری که یه بچه رو قنداق می‌کنی، ‫فکر می‌کنی قراره خرابش کنی.
‫اما باید اون کوچولو رو محکم،
‫مثل یه بوریتو، سفت بپیچی.
‫ترفندش اینه،
‫که همیشه محکم‌تر از اون چیزی که فکر می‌کنی باید، می‌پیچی.
‫باشه؟
‫نوبت توئه، دکتر.
‫تا کن و بپیچ.
‫- ممکنه بدن کوچولوی آردیش رو خراب کنم. ‫- نه، فقط قوانین رو یادت باشه.
‫همیشه محکم‌تر از اون چیزی که فکر می‌کنی.
‫- آره؟ ‫- از پایین به بالا.
‫آفرین.
‫گفتی وقتی دخترت به دنیا اومد ترسیده بودی.
‫اگه کسی بهت بگه نترسیده، داره کاملاً دروغ میگه.
‫وقتی از بیمارستان مرخص می‌شی، همه یه فکر می‌کنن.
‫«باورم نمیشه اجازه دادن با یه بچه تازه به دنیا اومده از اینجا برم بیرون.»
‫هیچ آزمون یا چیزی هم نیست.
‫حس می‌کنی یه بانک پر از بچه رو دزدیدی.
‫باشه. داریم می‌رسیم.
‫پدرم یه موقعی می‌گفت: "اگه خوش‌شانس باشی،
‫چند لحظه داری که بتونی زندگی رو با صدای کامل تجربه کنی."
‫اینجوری می‌گفت. "زندگی با صدای کامل."
‫اون لحظاتی که کاملاً حضور داری...
‫و همه چیز کند میشه...
‫و تمام بافت‌ها، و رنگ‌ها،
‫و صداها، همگی...
‫مثلاً، با کیفیت اچ‌دی میشن.
‫وقتی اولین بار بچتو روی سینت می‌ذارن...
‫و تو می‌دونی که اون‌ها سالمن، که به دنیا رسیدن...
‫اون همیشه یکی از اون لحظه‌ها خواهد بود.
‫می‌دونی، حدود شش ماه پیش...
‫یهو وسط شب بیدار شدم چون یه صدایی اومد.
‫رفتم روی پشت‌بوم ببینم چیه، و بعد صاعقه زد.
‫یه گردباد به اندازه یه شهر بود.
‫من هوای عجیب دیده بودم، اما این یکی انقدر بزرگ بود
‫که رعد و برق داخلش بود.
‫اون قدرت غیرقابل کنترل رو دیدم.
‫اون ویرانی رو.
‫دنیایی که بچه من داره میاد توش اینه.
‫هیچ زندگی‌ای با صدای کامل نیست، ‫فقط درد، و فقدان، و مرگ،
‫و تمام طوفان‌هایی که در راهه.
‫اما شادی هم خواهد اومد.
‫- خواهد اومد، بهت قول می‌دم. ‫- آره.
‫فقط ممکنه دور و برش طوفان باشه.
‫منظورم از باور کردن به مردم همینه، آنی.
‫این ساده‌لوحی نیست.
‫تو می‌تونی در برابر بدترین کارهای مردم گارد بگیری ‫در حالی که هنوز به بهترین‌های درونشون باور داری.
‫فقط با یادآوری اینکه همه ما قابلیت تغییر بزرگ...
‫عشق بزرگ، پتانسیل بزرگ... رو داریم.
‫این یه مسئولیت مقدسه.
‫مسئولیت مقدس؟
‫- یه کم خوشم اومد ازش. ‫- خوبه، نه؟
‫اوکیه.
‫باید بریم.
‫صبح بخیر.
‫کیر توش.
‫نه.
‫کیر توش.
‫آنی؟
‫نه، خیلی زوده.
‫یالا.
‫هی. یالا.
‫حالت خوبه، بیا... بیا فقط برت گردونم تو، باشه؟
‫- نه، خوب نیست، خوب نیست. ‫- چی شده؟
‫من... فشار خونم خیلی بالاست، من...
‫مچ پاهام ورم کرده و... و تاری دید دارم،
‫- و بهش میگن پره‌اکلامپسی. ‫- باشه.
‫برای من و بچه خیلی تهدیدآمیزه و... آره.
‫اوکی میشه. یالا.
‫متأسفم، فکر کردم اگه بهت بگم، منو نمی‌بری و...
‫- همین چیزای کوچیکی بیرون هستن، می‌دونی؟ ‫- آره، آره.
‫همین چیزای کوچیک بیرون هستن که می‌تونن آدمو بکشن.
‫بسیار خب، به من نگاه کن. ‫بیا فقط بریم تو
‫و یه فکری می‌کنیم، باشه؟ یالا.
‫یالا، قدم به قدم. بریم، یالا.
‫یالا.
‫آفرین.
‫دکتر، ما به چی احتیاج داریم؟
‫برای به دنیا آوردن این بچه همین الان، به چی احتیاج داریم؟
‫حوله‌های تمیز.
‫- باشه. ‫- و باید دهن بچه رو ساکشن کنیم،
‫پس شاید یه قطره‌چکان مایعات یا چیزی شبیه به اون.
‫قطره‌چکان مایعات...
‫ما به چیزی احتیاج داریم که بند ناف رو باهاش ببندیم.
‫گوه توش. باشه، ببینیم چی داریم.
‫مایعات رو با سرعت ۱۵۰ میلی‌لیتر در حال جریانه.
‫- هی، هی، هی. ‫- بفرمایید، قربان.
‫- سلام. ‫- ممنونم.
‫اینجا چطوره اوضاع؟
‫من اینجام، باشه؟
‫باید...
‫هی، آنی؟
‫- بله؟ ‫- باید برم کمک بیارم.
‫اگه نه کمک، حداقل چندتا وسایل
‫- برای کمکت در زایمان. ‫- نه. نه.
‫تو به این زودی این بچه رو به دنیا نمیاری.
‫خب، انقباض‌هات هنوز خیلی از هم فاصله دارن.
‫اونا فقط توی فیلم‌ها تند تند میان بیرون.
‫- من... نمی‌تونم، مـ... ‫- آره می‌تونی، به من نگاه کن.
‫- مـ... ‫- من اجازه نمیدم
‫تو این بچه رو تنها به دنیا بیاری. ‫فقط، دکتر، من خیلی زود برمی‌گردم.
‫- نه، خاویر... ‫- آدمایی که دیدیم
‫همین اون طرف تپه هستن، باشه؟
‫اونا چیزایی که ما نیاز داریم رو دارن، ‫یا می‌دونن از کجا بیارنش.
‫نه، ما اون آدما رو نمی‌شناسیم. ‫ما نمی‌دونیم از چه کارهایی بر میان.
‫اونا فقط آدم هستن، آنی.
‫و ما قرار نیست ازشون بترسیم، درسته؟
‫پس، تو فقط راه برو. به نفس کشیدن ادامه بده با انقباض‌هات.
‫- من ۱۵ دقیقه دیگه برمی‌گردم، باشه؟ ‫- خاویر.
‫- بیا، اینو بگیر. ‫- نه.
‫- فقط بگیرش. بگیر... ‫- لطفاً، لطفاً نرو.
‫- خاویر! ‫- همین اینجاست. زود برمی‌گردم.
‫- باشه؟ همه چی آرومه. ‫- خاویر، خاویر، خاویر،
‫- خواهشاً نرو! ‫- من کمک میارم.
‫خاویر!
‫[ ورود ممنوع ]
‫ما می‌تونیم از پسش بر بیایم. می‌تونیم.
‫حالمون خوب میشه.
‫لطفاً، لطفاً. لطفاً.
سلام؟
‫کسی اونجا هست؟!
‫بدون اسلحه دارم نزدیک میشم. یه وضعیت اضطراری دارم.
‫دوستم، اون به کمک احتیاج داره!
‫هی، یه خانم جوون باردار دارم که داره زایمان می‌کنه،
‫و من به کمک احتیاج دارم! لطفاً!
‫کسی هست، الو؟!
‫هی!
سلام؟
‫بسیار خب.
‫باشه. باشه.
‫تکون نخور لامصب.
‫متأسفم، باشه؟ متأسفم، این برای دوستم هست.
‫اون داره زایمان می‌کنه و بارداره. من فقط به وسایل احتیاج دارم.
‫- هی! ‫- خواهش می‌کنم...
‫- از پسر من دور شو. ‫- فقط صبر کن، فقط صبر کن.
‫این همه آدم کی هستن؟
‫اونا همه متخصص هستن، باشه؟ این چیز خوبیه.
‫ما نمی‌تونستیم پوشش بهتری داشته باشیم.
‫می‌دونی، درست بعد از اینکه پسرم جرمی به دنیا اومد،
‫همون روزی که من و همسرم داشتیم از بیمارستان برمی‌گشتیم خونه،
‫یه تصادف شدید از پشت بهمون شد.
‫و جرمی توی اون صندلی ماشین داشت جیغ می‌کشید.
‫پس ما ماشین رو چرخوندیم، و مستقیم برگشتیم به بیمارستان.
‫معلومه.
‫دکتر حتی پلک هم نزد.
‫یه نگاه به جرمی انداخت و گفت: "می‌خوام یه چیز یادت بمونه.
‫بچه‌ها برای زنده موندن ساخته شدن."
‫اونا تاب‌آورن.
‫اونارو سه روز بعد از وقوع زلزله توی آوار پیدا کردن، زنده و سالم.
‫بهت قول می‌دم، اولین باری که اون پسر کوچولو لبخند بزنه...
‫نه تنها تو رو عوض می‌کنه، بلکه کل دنیای ما رو هم عوض می‌کنه.
‫برای همیشه.
‫باشه.
‫باشه؟
‫لطفاً، لطفاً، من تنهام. من... من هیچی ندارم.
‫من هیچ...
‫حالت خوبه؟
‫تو خوبی.
‫اشکالی نداره.
‫باشه. درسته، آنی. زور بزن، آفرین. آفرین.
‫بدنت داره آماده میشه.
‫خوبه، خوبه، باشه.
‫من فشار میدم.
‫حالت خوبه؟
‫تحمل کن. تحمل کن.
‫داره نزدیک میشه.
‫تو حالت خوب میشه، باشه؟
‫آره؟
‫آره، آره، آره.
‫لطفاً کاتتر رو به سمت راستش منتقل کنید.
‫- اپیدورال وصل شد، دکتر. ‫- ممنونم.
‫بذار اندازه‌ش رو بگیریم.
‫تو خوبی.
‫همه چی خوب میشه.
‫بیستوری.
‫می‌تونم کمکی بکنم؟
‫- بله، این میز رو زیر اون قسمت نگه دار. ‫- حتماً.
‫- مراقب انگشت‌هات باش. ‫- آره.
‫خوبه.
‫یه تشک از اونجا دیدم.
‫- از بالا؟ ‫- آره. بفرمایید.
‫من دارم اولین برش رو ایجاد می‌کنم، دقیقاً بالای استخوان شرمگاهی.
‫بووی؟ دارم از بافت زیرجلدی به سمت نیام نفوذ می‌کنم.
‫- گیره و مکش. ‫- رترکتور؟
‫بفرمایید دکتر.
‫درسته، آفرین.
‫عالیه.
‫تو عالی داری انجام می‌دی. همه چی خوب پیش می‌ره.
‫مثانه رو پیدا کردم.
‫الان به آرومی دارم جابجا می‌شم.
‫- باشه. ‫- تقریباً رسیدیم.
‫- باشه. ‫- باشه. باشه.
‫اینجا رحمه.
‫دارم ورتکس جنین رو لمس می‌کنم.
‫بشقاب.
‫نفس عمیق بکش، آنی. نفس عمیق بکش.
‫سرش رو می‌بینم. باشه.
‫بیا آنی، تو می‌تونی.
‫یالا.
‫نمی‌تونم!
‫کیسه آمنیوتیک قبلاً پاره شده.
‫عقب بکش. مکش؟
‫فشار زیاده.
‫- نه! ‫- آخرین فشار رو بیار، آنی.
‫نه!
‫- بیا، تو می‌تونی. ‫- بریم.
‫آخرین فشار.
‫- باشه، سرش رو دیدم. ‫- آره، آره.
‫این‌طوریه.
‫مکش.
‫بچه اومد بیرون.
‫باشه.
‫برو که رفتیم.
‫زمان تولد.
‫تو انجامش دادی.
‫بُرش.
‫اون حالش خوبه؟ حالش خوبه؟
‫"اون" "دختره"، دکتر.
‫دختر؟
‫اون زیباست.
‫اون بی‌نظیره.
‫هی.
‫سلام.
‫هی، اینو می‌بینی؟
‫دارن میرن چون دیگه کاری تو این زیرزمین نیست.
‫بچه حالش خوبه. همه چی خوبه.
‫سلام.
‫ساخته شده برای زنده موندن.
‫سلام.
‫- هی، هی، هی. ‫- باشه.
‫تو خوبی.
‫آروم.
‫جفت؟ خون... ‫چـ... چیه؟ چی شده؟
‫جفت بیرون نمیاد و خونریزی بند نمیاد.
‫پس، چیکار کنیم؟
‫چیکار کنیم؟ چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫هیچی، هیچی... هیچی برای انجام دادن نیست.
‫هیچی برای انجام دادن نیست.
‫نه!
‫- باشه. ‫- بس کن، لطفاً.
‫بس کن، لطفاً بس کن، لطفاً بس کن،
‫لطفاً بس کن، لطفاً بس کن.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- گفتم بس کن!
‫بـ... گفتم بس کن.
‫بس کن...
‫اشکالی نداره.
‫هی. هی، دکتر.
‫نه، من می‌دونستم.
‫من... من می‌دونستم، می‌دونستم.
‫می‌دونستم.
‫اشکالی نداره.
‫تو خوبی؟
‫این برای اونه.
‫تو خوبی؟
‫- خاویر. ‫- هوم؟
‫این رو... بهش بده.
‫- چی؟ ‫- وقتی به اندازه کافی بزرگ شد.
‫- آنی، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- خاویر.
‫- هی، می‌تونی بیای اینجا، لطفاً؟ ‫- خاویر، به من گوش کن.
‫- می‌تونی ادامه بدی؟ ما... ‫- خاویر.
‫پیدا کن... تو...
‫این باید تو باشی.
‫پدرش رو پیدا کن. اون ‫داشت یه گروه رو به سمت...
‫به سمت پناهگاه می‌برد... تا دنیا رو دوباره شروع کنه.
‫نمی‌ذاری از مردم بترسه.
‫به من قول بده، خاویر.
‫این وظیفه مقدّس توئه.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫اوه.
‫من دیگه نمی‌ترسم.
‫اشکالی نداره، دکتر.
‫اشکالی نداره.
‫باشه، دکتر.
‫دیگه چیزی در موردش می‌دونستی؟
‫اسم خانوادگی، سال تولدش؟
‫ما همدیگه رو زیاد نمی‌شناختیم.
‫سعی کردیم به هر کسی که بیرون پیدا کردیم، یه جور شأن و منزلت بدیم.
‫یه جور وقار.
‫هی.
‫باشه. بیا اینجا.
‫بیا اینجا.
‫اینا خوبن.
‫بسیار خب.
‫بیا بریم.
‫لعنتی، گفتم بیا بریم.
‫قبل از اینا چیکاره بودی؟
‫معلم شیمی دبیرستان بودم.
‫اما...
‫بعد دنیا واژگون شد،
‫و فهمیدم که کمبود واقعی از آدم‌هایی بود
‫که حاضر باشن دستشون رو کثیف کنن.
‫می‌تونیم بچه رو برداریم.
‫ما چیز زیادی نداریم، ‫اما می‌تونیم راهی پیدا کنیم.
‫این قولی‌ـه که نمی‌تونم بشکنم.
‫بچه‌ها برای زنده موندن ساخته شدن. اونا تاب‌آورن.
‫می‌دونید، اونا رو سه روز بعد از ‫زلزله توی آوار پیدا کردن، زنده و سالم.
‫شب قبل از اینکه آنی بمیره،
‫داشت در مورد این طوفانی که دیده بود برام تعریف می‌کرد.
‫و این چند شب اخیر، نمی‌تونم از فکر کردن بهش دست بردارم.
‫اون گفته بود از طوفان‌هایی که قراره بیان می‌ترسه.
‫اینجوری بیانش کرده بود.
‫"طوفان‌هایی که قراره بیان."
‫این چند سال اخیر خیلی مطالعه کردم.
‫یه کتاب خوندم که می‌گفت ۷۲ هزار سال پیش،
‫یه آتشفشان توی سوماتر منفجر شد.
‫جمعیت کل انسان‌های روی سیاره زمین رو
‫به فقط ۱۰۰۰ نفر کاهش داد.
‫پس شما، من، هر کسی که تا حالا دیدیم...
‫همه‌مون از اون ۱۰۰۰ نفر که شانس آوردن و زنده موندن،
‫نسل به نسل اومدیم.
‫فکر کنم همسر من و من، به تنهایی، ‫تقریباً یه چهارم اون تعداد رو
‫توی مراسم عروسیمون داشتیم.
‫فکر کردن بهش عجیبه، نه؟
‫حداقل اون دفعه، تقصیر خودمون نبود.
‫آره، من... من گاهی به تونی نگاه می‌کنم و فکر می‌کنم...
‫باورم نمیشه که مادربزرگشم.
‫انگار همین دیروز بود که یواشکی
‫زیر سکوهای تماشای بازی فوتبال می‌رفتم
‫تا با اولین دوست‌پسرم سکس کنم.
‫حالا...
‫اینجام، یه پیرزن...
‫دارم از یه پسر کوچولوی دماغو...
‫با همون چشمای خودم مراقبت می‌کنم...
‫و فکر می‌کنم قراره چه چیزایی رو اون زنده بمونه ببینه.
‫و همه چیز درست مثل...
‫ما همگی فراموش می‌کنیم که چقدر از نظر زمانی به هم نزدیکیـم.
‫چقدر سریع گناهان ما تبدیل به بار دوش فرزندانمون می‌شه.
‫باید یه بار این چیزا رو امتحان کنی.
‫اشکالی نداره. یالا.
‫من چطور می‌تونم این کارو انجام بدم؟
‫یالا.
‫هی.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- اسم من...
‫من سامانتا ردموند هستم.
‫البته. منظورم اینه که، می‌دونم کی هستی.
‫- چطور می‌تونم کمکت کنم؟ ‫- من آوردم...
‫ممنونم.
‫می‌دونم الان فقط یه خطر خفگی هستن،
‫اما باورت بشه، وقتی یه کم بزرگتر بشه، عاشقشون می‌شه.
‫ممنونم. همه خیلی مهربون بودن.
‫البته. البته.
‫فقط می‌خواستم بیام و تبریک بگم.
‫و اگه یه روزی به هر چیزی نیاز داشتی، لطفاً دریغ نکن که تماس بگیری.
‫اسمش رو چی گذاشتی؟
‫این کالوینه.
‫سلام کالوین. خوابش خوبه؟
‫پسر من، دیلن، یه خوابنده وحشتناک بود.
‫اون مثل یه رویا می‌خوابه.
‫من، اما، از وقتی اون به دنیا اومده نخوابیدم.
‫آره.
‫ممکنه زحمت بدی و...
‫- نیاز به غذا خوردن داره؟ ‫- آره.
‫و آروغ زدن و... و عوض کردن پوشک.
‫بله، من... من... بله، چرا دراز نمی‌کشی؟
‫خوشحال می‌شم دو ساعت ازش مراقبت کنم.
‫- آره؟ ‫- بله.
‫- سلام. ‫- بریم.
‫- سلام کالوین. ‫- سلام عزیزم.
‫شرط می‌بندم. شرط می‌بندم.
‫این کیه؟
‫پسر، واقعاً خوشگلی.
‫می‌تونم یه راز بهت بگم، پسر خوشگله؟
‫چیزی که هیچ‌کس دیگه‌ای اینجا نمی‌دونه؟
‫یه روز، تو آسمون واقعی رو خواهی دید.
‫حس خواهی کرد که خورشید چقدر می‌تونه روی پوستت گرم باشه.
‫خواهی فهمید ماه در تمام حالاتش چطور به نظر می‌رسه.
‫خواهی دید که صورت‌های فلکی چطور شب‌ها در آسمان سفر می‌کنن.
‫قسم می‌خورم، کالوین.
‫من یه برنامه دارم.
‫برای تو.
‫برای همه ما.
‫یه روز، ستاره‌های واقعی رو خواهی دید.
‫سلام عزیزم.
‫اگه داری اینو می‌خونی، متأسفم که هرگز فرصت آشنایی پیدا نکردیم.
‫نمی‌دونم چند سالت خواهد بود، یا با کی خواهی بود.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که تو توی یه دنیای سخت به دنیا اومدی.
‫و امیدوارم بتونی عشقی که بهت دارم رو حس کنی.
‫به خصوص در تاریک‌ترین لحظاتت و طولانی‌ترین شب‌ها.
‫آدم‌های خوب توی این دنیا هستن.
‫همیشه بودن و همیشه هم خواهند بود.
‫من اعتماد دارم که تو یکی از اون‌ها شدی.
‫من اعتماد دارم که عشق از مرگ، از زمان عبور می‌کنه...
‫که فاصله‌های غیرممکن رو پُل می‌زنه...
‫و آدم‌هایی رو به هم پیوند می‌ده که هرگز همدیگه رو نشناختن.
!تق! تق
عذر می‌خوام بابت حرکتِ فیلمِ «عشق درواقع»ای مطمئن نیستم اون‌طرف صدا دارید یا نه ؟ ( اشاره به فیلمی که یک شخصیت توش همینجور حرفاشو روی تابلو زد )
،لطفاً همون‌طور که می‌گن منو ببرید پیش رئیستون
دوستانه درخواست می‌کنم
ولی نه برای مدت طولانی
‫من همیشه تو رو بزرگ، شجاع و زیبا تصور خواهم کرد.
‫خیلی دوستت دارم، بچه‌ زیبای من.
‫با عشق، مامانت.
‫تو باید خاویر باشی.
‫- هی. ‫- تو کی هستی؟
‫من دوست همسرت هستم. من دوست تِری هستم.
‫- اون کجاست؟ ‫- آروم باش.
‫اون اینجاست؟
‫اون از اینجا یه پیام رادیویی فرستاد، پس اون لعنتی کجاست؟
‫چطور زنم رو می‌شناسی لعنتی؟
‫چطور زنت رو می‌شناسم؟
‫تو سه سال گذشته، تِری بهترین دوست من، همکار من...
‫نزدیک‌ترین چیزی که شبیه خواهر داشتم، بوده.
‫اون محبوب‌ترین آدم باقی‌مونده
‫تو این دنیای ملعونه.
‫و اون از من گرفته شده.
‫پس، اینطوریه که زنت رو می‌شناسم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]