« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
یه سوپرایز برات دارم.
این چیه؟
بابت طنابا متاسفم.
متاسفانه اونا ضروری هستن
تا زمانی که به این ترتیب جدید عادت کنیم.
آروم باش.
می‌دونی که می‌کُشمت.
فکر کنم وقتشه که سوپرایزت رو ببینی.
لعنتی.
بیلی.
حالت خوبه؟
بهت صدمه زد؟
حالا، بیاید از اولین وعده غذاییمون با هم
به عنوان یه خانواده لذت ببریم.
می‌دونم این پوره ذرت سنتی نیست،
اما در واقع کاملاً مقویه.
داری چیکار می‌کنی؟
دارم نجاتت میدم.
آره؟ از چی؟
مک‌نیر جفتتون رو مرده می‌خواست.
اما دادگاه به زودی شروع میشه.
بعدش دیگه اهمیتی نداره.
تو لیروی گورمن رو کشتی.
تو شاهد اف‌بی‌آی رو
با یه قربانی مک‌نیر عوض کردی تا پرونده رو خراب کنی.
تو به مرکز سرخپوستان نفوذ کردی.
عکس گورمن رو عوض کردی.
آپچرچ رو کشتی چون اون تنها مامور فدرالی بود
که می‌دونست گورمن چه شکلیه.
شما برای اونا همتون مثل همید.
یکسان.
نه برای من.
هی.
چرا یه دعای سنتی نمی‌خونی تا غذا رو تبرک کنی؟
ما هیچوقت قرار نیست خانواده باشیم.
تو--تو اینو می‌دونی، مگه نه؟
جو، دعا.
من هیچ چیز لعنتی‌ای نمیگم--
من میگم.
همه چی درست میشه.
فردا دوباره اینو امتحان می‌کنیم.
هی!
بذار برم بیرون!
بیلی؟
بیلی!
چرا با این می‌جنگی، جو؟
خانواده داشتن خوشحالت نمی‌کنه؟
به ما نگاه کن--
مرد، زن و بچه،
هر چیزی که می‌خوای، هر چیزی که یه زمانی داشتی.
من یکم دیگه آب می‌خورم.
بدون من دارید درباره چی حرف می‌زنید؟
وای ک چه خوشحالم اینجا بسته شدم
سر میز فقط انگلیسی حرف بزنید، لطفا.
همه ما می‌خوایم احساس تعلق داشته باشیم.
من می‌خوام احساس کنم که می‌تونم غذا بخورم.
این هر چیزی که برای زنده موندن نیاز داری رو داره.
خب، من نمی‌تونم این آشغال رو بخورم.
باشه.
یالا، یالا.
بیلی، بیدار شو.
بیلی.
یالا.
بیدار شو.
چی؟
پاشو.
- چی شده؟ - یالا. بریم بالا.
یالا. راه بیفت.
عجله کن.
گرفتمش. گرفتمش.
بیلی.
بیلی؟
برگرد پایین،
وگرنه همین الان به سرش شلیک می‌کنم.
لعنتی.
نکن.
از جنگیدن با این مسئله دست بردار!
ما قراره با هم باشیم، من و تو.
داری خرابش می‌کنی.
ایده اون نبود.
اینو می‌دونم! می‌دونم.
من باهات خیلی ملایم بودم، خیلی احمقانه.
بهت گفتم اوضاع چطور پیش میره، اما تو گوش نمیدی.
غذا نمی‌خوری.
دعا نمی‌خونی.
الان همه اینا قراره عوض بشه.
نکن.
اگه نشه، اونی که رنج می‌کشه تو نیستی.
بیلی؟
وگان!
بهش صدمه نزن!
وگان!
کمک! کمک!
وگان!
خدایا!
بیلی!
وایسا! خواهش می‌کنم!
واگان!
قبل از اینکه دعا بخونیم، فکر کنم یه عذرخواهی لازمه.
جو، از همه عذرخواهی کن
به خاطر چیزایی که مجبورمون کردی بکشیم.
بس کن!
خواهش می‌کنم، ما که در این مورد حرف زدیم.
زشته که همه رو تو بحثمون شرکت ندیم.
نمی‌خوای عذرخواهی کنی، جو؟
متاسفم، از هر دوتون.
از اینجا به بعد، بذار زیبایی باشه.
ما اینجا جمع شدیم، جایی که «زن صدف سفید» پیشمون اومد.
ازت برکت می‌خوایم تا به این غذا قوت بدی.
بهمون برکت بده.
خیلی قشنگ بود.
حالا بخورین.
خوابت نمی‌بره؟
قدیما وقتی خوابم نمی‌برد اینا رو می‌خوندم.
وقتی تو خونه یه دختربچه بودم،
همیشه می‌رفتم سراغ همین یه کتاب.
وینتو.
اون رئیسِ آپاچی‌های مسکالروئه...
و ناواهوها.
اسمشو شنیدی؟
می‌دونم واقعی نیست.
ولی به عنوان یه دختر،
وقتی همه‌مون تو جنگ بودیم، من تو مدرسه بودم.
حتی نمی‌ذاشتن دخترا تفنگ دستشون بگیرن.
ولی شترهندِ پیر همیشه می‌جنگید
برای کار درست،
برای دوستش وینتو،
با اون تفنگ نقره‌ایش.
تو ذهن خودم،
من شترهند بودم.
ما با هم دوست بودیم.
نه، نه.
نه.
ما هم‌خون بودیم.
وقتی بابامو از دست دادم،
خانواده‌مو از دست دادم...
هر شب اینو می‌خوندم،
با این رویا که یه روز تو آریزونا،
یه نفر مثل وینتو رو ببینم.
بیا.
تو الان به من یه قولی دادی.
این آینده مائه،
اولین لحظه از بقیه عمرمون.
بیا. نمی‌خوام سرد بشه.
نظرت چیه؟
خیلی قشنگ به نظر میاد.
خیلی وقته غذای خونگی نخوردی.
آره.
آره، من...
ببخشید. من فقط...
نه، نه، نه، نه. خواهش می‌کنم.
اوه.
خیلی از صبح‌ها اینطوری شروع می‌شد.
بیدار می‌شدم، و می‌تونستم بوی غذا رو حس کنم.
می‌رفتم بیرون تو آشپزخونه، و...
صبحونه رو میز بود،
فرنی ذرت آبی...
زنم.
پسرم.
خودم.
بعد می‌رفتم سر کار.
اونا هم می‌رفتن پی زندگی‌شون، و...
نمی‌دونم چی شد.
من فق--فکر کنم من...
پلک زدم.
بعدش میز خالی شد.
جونمو می‌دادم تا بیدار شم
و به «مادر زمین» یه پیشکش تقدیم کنم
تا موقع طلوع آفتاب یه قصه بگم،
بعد بشینیم و با هم صبحونه بخوریم،
فقط یه بار دیگه.
همین، فقط یه بار دیگه.
پس بیا بریم پیشکشِ خودمون رو تقدیم کنیم،
ما سه تا، با هم.
این کارو برام می‌کنی؟
آره.
موقع دعا خوندن باید رو به شرق وایسیم.
آوا‌مــووی
اینو باید موقع طلوع آفتاب روشن کنم.
آره.
میشه لطفا انگلیسی حرف بزنی؟
دلم می‌خواد بفهممش.
باید به زبون ناواهو تمومش کنم.
البته.
مردم ناواهو تو دنیای چهارم پدیدار شدن.
سرد و تاریک بود.
ولی تو فاصله‌ی دور، نور رو دیدیم.
بهشون هشدار دادن که سمتش نرن.
خیلی خطرناک بود.
ولی کایوت رفت تو تاریکی،
با وجود هشدار.
کایوت نور رو به شکل آتیش دید،
و آوردش پیش ما تو دنیای پر زرق و برق.
برو. یالا، برو. برو.
آ و ا‌ مـ ـو و ی
برو، برو.
همینجا بمون.
منو بکش.
تو به جرم قتل بازداشتی.
می‌دونستم تو--تو نمی‌تونی بدون من زندگی کنی.
این یعنی چی؟
یعنی سلام.
وکیلم همین الانشم درخواست تجدیدنظر داده.
اتهامات قتل ثابت نمیشه.
آره، می‌دونم این سیستم برای آدمایی مثل تو چطور کار می‌کنه
و آدمایی مثل من.
من نساختمش. فقط ازش استفاده می‌کنم.
تو از مردم من سوءاستفاده کردی.
سانی بر هارت. آلبرت گورمن.
لروی گورمن. آشی بیگی.
چهار مرد بومی مردن تا تو رو پولدار کنن
و بی‌شمار آدم دیگه.
تو به هر کدوم از اونا یه دین داری.
حالا وقتشه که اداش کنی.
تا زمانی که کار وکیلم تموم شه و فدرال‌ها بی‌خیال بشن--
فدرال‌ها همین الانشم بی‌خیال شدن.
قراره کاملاً آزاد و تبرئه بشی.
اف‌بی‌آی قتل‌ها رو به تو ربط نداد.
من دادم--
ستوان لیپهون و تیمش
تو پلیس قبیله‌ای ناواهو.
مطمئنی که می‌خوای من اینو بدونم؟
خب، تو همین الانشم بهترین آدمت رو فرستادی--
یا زنت رو.
اونم الان میره زندان، برای حبس ابد.
پس تو اسم منو می‌دونی.
می‌دونی کجا پیدام کنی.
بیا درِ خونه‌ام رو بزن و اینو بگو.
چی بگم؟
♪ وقتی جوون بودم ♪
♪ اینجارو می‌شناختم ♪
♪ ستاره‌های آروم و فضای باز ♪
♪ باد به زبونایی که می‌شناختم حرف می‌زد ♪
♪ قبل از اینکه آسمون دو شقه بشه ♪
♪ هنوزم مردی که منو می‌شناخت ♪
♪ مثل یه آهنگ بغلم می‌کنه ♪
♪ حتی وقتی راه اشتباه به نظر می‌رسه ♪
♪ هنوزم همون سرزمینیه که می‌شناختم ♪
♪ قبل از اینکه آسمون دو شقه بشه ♪
♪ هنوزم همون مردی که می‌شناختم ♪
♪ قبل از اینکه آسمون دو شقه بشه ♪
هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم بتونم این کار رو بکنم.
چی رو؟
این رو.
مراسم رو.
فقط حس می‌کنم لیاقتش رو ندارم.
این به همون اندازه که به بقیه اینجا تعلق داره، مال تو هم هست.
پس اونا کجان؟
با اون رفتاری که باهات داشتم، نمی‌دونم چرا اینجایی--
من جایی نمیرم.
اون یه دقیقه دیگه وقت می‌خواد...
مشکلی نیست، برن.
فقط یه دقیقه دیگه.
باشه.
من آماده‌ام...
چی.
مشکلی نیست، برن.
ممنون که اومدی، که اینجا هستی.
شروع کردن؟
همین الان رفتن تو.
چی!
ببخشید دیر کردیم.
ناتالی اصرار داشت که همگی دور هم جمع شیم.
شما دو تا بودین که داشتین با هم بحث می‌کردین.
برای همین دیر کردیم.
اوضاع چطوره، چی؟
من...
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
یه نفر دعوتم کرد.
- چطوری، عوضی؟ - منم از دیدنت خوشحالم.
تو آوردنِ هیزم کمکم کن.
خانم سونسون.
می‌دونی، تو این سال‌ها زیاد از اینا نگه نداشتم،
فقط برای دانش‌آموزایی که فکر می‌کردم ممکنه واقعاً
به جایی برسن، مثل تو.
ممنونم.
پس تو لس‌آنجلس می‌مونی؟
اون تصمیم گرفت بیاد اینجا.
که برگرده خونه.
اومدی.
برای چی، مراسم.
آره. درسته.
- باید برم راهنماییش کنم بیاد تو. - باشه.
خیلی متاسفم که دیر کردم.
نباش. می‌دونم درخواست بزرگی بود.
از اینکه زنگ زدی باعث افتخارم بود.
ممنون که اومدی.
اوه.
گوجه‌فرنگی‌هایی که بهم دادی رو امتحان کردم.
خوب بودن--حتی شیرین.
به نظرم مراسم تاثیرگذاری بود.
خوشحالم که تونستم برای این مراسم اینجا باشم.
دارم برمی‌گردم خونه‌ام تو لس‌آنجلس.
نمی‌خواستم با ماشین برم و مجبور شم سریع برگردم
برای یه مهمونیِ بزرگِ بازنشستگی.
مهمونی‌ای در کار نیست، فقط فردا می‌خوام
نشان و اسلحه‌ام رو تحویل بدم.
بعدش چی؟
گوردو قراره منو ببره ماهیگیری.
پس واقعاً می‌خوای این کار رو بکنی؟
دارم سعی می‌کنم آدم دیگه‌ای بشم، اِما.
به خاطر خودت یا به خاطر من؟
به خاطر خودم.
مطمئنی؟
یه لطفی بهم بکن.
فردا قشنگ مطمئن شو.
برو تو چادر عرق‌ریزان و دعا کن،
که واسه چی و واسه کی داری این کارو می‌کنی.
تو هم یه لطفی در حقم بکن.
دفعه بعد فقط بگو لس‌آنجلس.
نگو... نگو خونه.
خونه‌ی تو اینجاست،
خونواده‌ات.
همیشه هم همینجا می‌مونه.
شماها همیشه خونواده‌ی من می‌مونین.
چطوری، گوردو؟
همه‌چی رو ردیف کردم، جو.
طعمه و قلاب، همه‌چی تکمیله.
تا آخرِ روزِ فردا، این، اِ، این یخدون پر میشه
پر از ماهی‌های قزل‌آلا و بلوگیل
و، اِ، شاید حتی یکی دو تا ماهی مکنده‌ی صحرایی.
هر چوب ماهیگیری‌ای که خواستی رو بردار، جو.
چیه؟ زیاده‌روی کردم؟
نه بابا.
باربارا میگه یه گرایشی دارم، میگه از استرسه.
من میگم، دوست دارم آماده باشم.
مطمئن نیستم فردا بتونم این کارو بکنم.
ماهیگیری رو؟
اوه.
هی، رفیق، می‌دونی، فقط جا زدی، همین.
منم اینجوری شدم.
تا حالا اینجوری نشده بودم.
حتی شب عروسیت؟
قطعاً شب عروسیم نه.
اِما هنوز تو شهره؟
نه.
ربطی به اون داره؟
فکر نکنم دلش بخواد بازنشسته بشم.
کی فکرشو می‌کرد؟
خب، خنده‌داره چون...
واقعاً خنده‌داره.
من فکر می‌کردم به خاطر باربارا بازنشسته شدم،
می‌دونی، به خاطر همه‌ی اون اتفاقاتی که براش افتاد.
اون موقع عصبانی بودم،
راستش رو بخوای.
و الان چی؟
الان تو ماهیگیری با مگس مصنوعی خیلی کارم درسته.
راستشو بخوای، جو،
بعضی وقتا پرونده‌های قدیمی رو می‌کشم بیرون.
واقعاً میگم.
با ماشین میرم بیرون تا سرنخ‌های جدید پیدا کنم.
نمی‌تونم جلوی اون پلیسِ تو ذهنم رو بگیرم که... که همش درگیر نباشه.
هوم.
اگه می‌تونستی برگردی عقب، دوباره انجامش می‌دادی...
اوه، نه. نه، رفیق، نه.
مجبورم نکن به این جواب بدم.
چرا که نه؟
چون داری با ذهنم بازی می‌کنی
و باعث میشی منم با ذهن تو بازی کنم، پس...
هوم. منطقیه.
ماهیگیری رو می‌ذاریم واسه یه وقت دیگه،
فقط محض احتیاط، هان؟
اوه، من یه چوب ماهیگیریِ اضافه آماده نگه می‌دارم،
محض احتیاط.
و نه.
جوابم نه‌ست.
اگه می‌تونستم برگردم عقب، می‌موندم. تو کار می‌موندم.
با همون پوتین‌های لعنتیم می‌مردم
مثل کاری که یه کابوی واقعی می‌کنه.
حقیقت همینه.
خب فردا میریم ماهیگیری یا نه؟
حالت چطوره؟
مثل یه احمق.
می‌فهمم چی میگی.
شما دو تا رو انداختم تو خطر. جفتتون رو.
و یه چیزایی گفتم که کاش نمی‌گفتم.
هوم. اینم درک می‌کنم.
برن یه ستوان معرکه میشه.
ولی نمی‌دونم خودم قراره چیکار کنم،
می‌دونی، بدونِ همکارم.
می‌خوای همین دور و برا بمونی؟
مامور شاو قبل از رفتنش پیشنهادش رو تکرار کرد،
گفت تو ال‌ای یه میز کار منتظرمه.
خب، این باعث میشه بقیه عمرت بشی
مامور چیزبرگر،
بماند که با تو و برن چیکار می‌کنه.
فکر نمی‌کنم بری.
و فکر نمی‌کنم فردا نشانت رو تحویل بدی.
بیا. حاضره.
♪ اینا روزای سختیه ♪
♪ خدایا، لطفاً یه نشانه‌ای بهم بده ♪
♪ چون اینا روزای سختیه ♪
♪ روزای خوب رو یادت بیار ♪
♪ تعدادشون کمتره ♪
♪ و راحت‌تر یاد میان ♪
♪ زیاد رو روزای بد وقت نذار ♪
♪ تعداد سرسام‌آورشون مثل سرب سنگینی می‌کنه ♪
♪ روی ذهنت ♪
♪ یه لحظه رو هم با ناراحتی هدر نده ♪
♪ لحظات ارزشمندی که با گذر زمان از دست میرن ♪
♪ وقتی هر کدوم سفر جداگونه‌ی خودمون رو شروع می‌کنیم ♪
♪ با خورشید به سمت غرب میریم ♪
♪ به جایی که تو اعماق ذهنمون دفن شده ♪
♪ زیاد رو روزای بد وقت نذار ♪
♪ تعداد سرسام‌آورشون مثل سرب سنگینی می‌کنه ♪
♪ روی ذهنت ♪
آره. باشه.
آره، بذار خودم بهت زنگ می‌زنم.
چی شده؟
گوردو سنا دیشب به قتل رسید.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]