« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
‫[ایستگاه آزمایشگاه فضایی] ‫[در سال 1979 از مدار زمین خارج شد]
‫[در طولِ ماموریتِ این آزمایشگاه،] ‫[چند صد آزمایشِ علمی انجام شد]
‫[اکثرِ بقایای این آزمایشگاه حینِ ورود به جو زمین سوختند] ‫[اما تعدادی بر روی زمین سقوط کردند]
‫[ناسا تصور میکرد تمامی قطعات را جمع‌آور کرده]
‫[اما اشتباه میکرد]
‫[توجه کنید]
‫[این لامصب، واقعیه]
‫[استرالیای غربی - 18 سال قبل]
‫بفرمایید.
‫- بفرمایید. ‫- دکتر مارتینز؟
‫بله، خودمم. شما؟
‫از بخش تحقیقاتِ علوم زیستی ناسا تماس میگیریم.
‫الان تماس رو وصل میکنیم.
‫وصل میکنید؟ من...
‫الو؟ الان با کی حرف میزنم؟ چرا نمیشه
‫- با همون نفر قبلی حرف بزنم؟ ‫- سلام. دکتر مارتینز هستم.
‫- اوه، خواهش میکنم! ‫- شما؟
‫یه چیزی از مخزن‌تون اومد بیرون!
‫خیلی‌خب، آروم باش. میشه لطفا اسمت رو
‫- بهم بگی؟ ‫- به اون آقائه گفتم!
‫به همه‌شون گفتم! ‫تا الان شش بار زنگ زدم!
‫هر دفعه یکی جواب میده! ‫الان به کجا زنگ زدم؟
‫رم. من محققِ میکروبیولوژیست توی ساپینزام.
‫- اوه، چرا تو رو وصل کردن؟ ‫- من...
‫بعضی وقت‌ها ناسا ازم مشورت میگیره. ‫کارم پایش اپیدمیولوژیکه.
‫حالا نوبت توئه. ‫میشه خودت رو معرفی کنی؟
‫انوس مینگیرا.
‫ساکنِ کیویرکورام.
‫کیویرکورا. کجا میشه؟
‫ما داریم میمیریم!
‫همه‌مون داریم میمیریم! ‫یه چیزی از مخزن‌تون اومد بیرون!
‫- کدوم مخزن؟ ‫- همونی که عمو، نزدیکِ حوضه‌ی تانامی پیدا کرد.
‫- استرالیا؟ ‫- آره. خیلی وقت پیش. دهه‌ی 70!
‫اما الان یه چیزی ازش اومد بیرون...
‫و اگه با ناسا کار میکنی، یعنی مخزن مال توئه.
‫باید کمک‌مون کنی!
‫مخزن از کجا اومده؟
‫از کجا پیداش...
‫- الو؟ ‫- صدام رو میشنوی؟
‫- الو... ‫- جناب...
‫تاکسی!
‫صدام رو میشنوی آقا؟
‫من صدات رو ندارم.
‫کمک‌مون کنید.
‫[27 ساعت بعد]
‫دکتر هیرو مارتینز... ‫سرگرد رابرت کوئین هستم.
‫سازمان کاهش تهدیدات دفاعی.
‫ایشون هم همکارمه... ‫ستوان دوم ترینی رومانو.
‫حالت چطوره؟
‫بقیه‌ی تیم‌تون کجان؟
‫بقیه نداره.
‫خیلی‌خب، بریم شروع کنیم.
‫مگه آزمایشگاه فضایی، ‫سال 1979 سقوط نکرد توی اقیانوس هند؟
‫خب... بخش زیادیش چرا...
‫ولی وقتی توی جو از هم متلاشی شد،
‫یکی از مخزن‌های اکسیژن رو ‫حوالیِ اینجا پیدا کردن.
‫یه آقایی پیداش کرده... ‫گذاشته جلوی خونش
‫و خیال میکرده مردم پول میدن که بیان ببیننش.
‫فقط یه مخزن اکسیژن خالی؟
‫نه، این یکی خالی نبوده.
‫با یه ارگانسیمِ میکروبی فرستاده شده بوده...
‫یه قارچِ انگلی که میتونه بسته به موجود، ‫سازش پیدا کنه.
‫پس یه قارچِ زمینی رو فرستادیم فضا، ‫اما برگشته پایین.
‫- مشکلش چیه؟ ‫- مشکلش اینه که
‫اون چیزی که از مخزن بیرون اومده، ‫با چیزی که داخلش بوده فرق میکنه.
‫حالا همه‌ی مردم کیویرکورا دارن میمیرن. ‫شاید هم تا الان مُردن.
‫دیگه هیچ‌کس بعد از اون ‫تماسِ تلفنی خارج یا وارد نشده.
‫- اپی‌نفرین، آره؟ ‫- آره.
‫ترجیم اینه اولینِ مقابله‌ام با ‫آلرژنِ بیگانه خیلی سخت نباشه.
‫- اولین بار کِی خبردار شدی؟ ‫- کم‌تر از 30 ساعت پیش.
‫- شیوع از کِی شروع شده؟ ‫- معلوم نیست.
‫قبلا هم از اینجور ماموریت‌ها داشتید؟
‫خزعبلات فضایی؟ ‫اوه. تا دلت بخواد.
‫- رابرت. ‫- ببخشید. نه.
‫اما سلاح‌های زیستی ‫و تهدیداتِ هسته‌ای... چرا.
‫جونورهای فرازمینی، نه.
‫برای چی باید عمدا یه ‫ارگانیسمِ خطرناک رو بفرستن فضا؟
‫تحقیق؟ میخواستن یه دارویِ ضدقارچ ‫برای فضانوردها درست کنن.
‫دوربین‌ها رو روشن کنید.
‫چمدون.
‫- یه نفر میخواسته بره. ‫- شاید هم اومده.
‫ممکنه مردم از کلِ استرالیا میان اینجا که بمونن.
‫و من، خودِ نورم.
‫آنکه به من باور داشته باشد، ‫شادمان خواهد شد.
‫چرا که او...
‫16 خونه، 12 ماشین، بدونِ هیچ آدمی.
‫دیگه واقعا مردم کجان؟
‫پیداش کردم! بیاید اینجا.
‫آها.
‫برو بریم.
‫نمیدونیم با چی طرفیم.
‫به مخزن دست نزنید. ‫پشت‌سرم بمونید.
‫یه محلولِ محلیه.
‫سیب‌زمینی و مایع ظرف‌شویی.
‫طرف حتما میخواسته تمیزش کنه.
‫[موزه‌ی آزمایشگاه فضایی]
‫[سقوطِ مخزنِ ناسا از فضا]
‫یه‌سری ریزشکاف توی مخزن هست...
‫پلی‌ساکاریدِ سیب‌زمینی... ‫پالمیتات سدیمِ صابون.
‫رفته توی مخزن. پُر از پروتئین‌ـه.
‫شاید از قصد نبوده باشه،
‫ولی یه محیطِ عالی برای رشد درست کرده.
‫فقط به یه کوچولو آب نیاز داره ‫تا حسابی تکثیر بشه.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫هی، میشه لطفا...
‫حلقه‌ی پشت لباسم رو بگیری؟
‫- من میرم سمت جلو. ‫- خب؟
‫اما تو من رو بکش سمت خودت، خب؟
‫باشه. حله.
‫اگه داشتم می‌افتادم، ‫محکم بکشم عقب.
‫آماده‌ای؟
‫خدای من.
‫- چیه؟ ‫نمیدونم. ولی بزرگه... سریعه...
‫و هتروتروف‌ـه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، ممنون.
‫هی! یه جسد پیدا کردم!
‫- گرفتمت. ‫- ممنون.
‫جایِ آبله... گوشتِ پاره شده...
‫عه...
‫این... این ترکیده.
‫غیب گفتی!
‫صفحاتِ جمجمه‌اش جدا شده...
‫تمامِ هشت خطِ درز.
‫- خدای من. ‫- چیه؟
‫همه‌شون مُردن.
‫برای چی همه‌شون رفته بودن روی سقف؟
‫- اون بهشون گفته. ‫- قارچه؟
‫آره. قارچ‌های بیماری‌زا ‫اینطوری تولیدمثل میکنن.
‫تمامِ عملکردهای ذهن، حرکت، ‫عکس‌العمل و غریزه رو کنترل میکنن.
‫به هر نحوی که بتونه میزبان رو آلوده میکنه.
‫بعضی وقت‌ها بهشون میگه ‫برن بالا و منتظر بمونن.
‫- منتظر چی؟ ‫- تا قارچ، حفراتِ بدن رو پُر کنه... و بترکوندش...
‫که پخش بشه.
‫رابرت: ولی این... این فقط حشره‌ست.
‫بوده.
‫یا خدا!
‫زود باش نمونه‌برداری کن دکتر... ‫باید سریع از اینجا بریم.
‫شاید مخزن یکی میزبان انتخاب کرده...
‫شاید یه اسپور موقع ورود به جو بهش نفوذ کرده
‫ولی... هرطور که بوده...
‫فکر کنم یه گونه‌ی جدید خلق کردیم.
‫باید اینجا رو بسوزونیم. ‫همه‌ش رو. همین الان.
‫فکر کنم چندتا ام47 با ‫فسفرِ سفید کار رو راه بندازه.
‫- آره. ‫- اینطوری جلوی گسترش گرفته میشه.
‫دکتر مارتینز.
‫دکتر مارتینز؟
‫زود باش، باید بریم.
‫خیلی‌خب. تموم شد.
‫زود باش. بیا بریم.
‫بو رو حس میکنید؟ ‫انگار نونِ سوخته‌ست.
‫- توی لباسته؟ ‫- امکان نداره.
‫این لباس عایقه و فشار مثبت داره. جز اکسیژن ‫و کربن دی‌اکسید تمیز، هیچی توش نیست.
‫چیزی حس نمیکنی؟
‫- یه‌خرده گرممه. ‫- توی جیپ، لباس‌ها رو درمیاریم.
‫درهرحال باید اینجا رو بسوزونیم. ‫لباست رو چک میکنیم نشتی نداشته باشه.
‫کی میخواد از این جونور نگهداری کنه؟ ‫مرکز کنترل و پیشگیری؟
‫نه. آتلانتا و گالوستون، ‫هر دو موجوداتِ فرازمینی رو طبقه‌بندی میکنن.
‫درجا ردش میکنن.
‫فورت دیتریک؟
‫بعد از اون نفوذی که بهشون شد، ‫هنوز نظرات نسبت بهشون منفیه.
‫انقدر بهشون اعتماد ندارن.
‫آچیسون چی؟
‫کدوم؟ معدن‌های کانزاس؟
‫دقیقا. هیچ‌کس ازشون استفاده نمیکنه.
‫آره، فکر بدی نیست.
‫نه. نه!
‫هیرو؟ حالت خوبه؟
‫بس کن! بس کن!
‫صدام رو میشنوی؟
‫پخش شو، پخش شو، ‫پخش شو، پخش شو!
‫هیرو، صدام رو میشنوی؟
‫آلوده شده! وایسا!
‫وایسا!
‫نمیتونم پاهام رو تکون بدم.
‫هیرو! بس کن!
‫بس کن!
‫هیرو... نه! گوش کن! بس کن.
‫هیرو، نکن! نکن! داری چی...
‫نه هیرو. نکن.
‫بیارش پایین هیرو.
‫هیرو تو آلوده شدی!
‫نکن! نه، نه، نه، نه!
‫وای خدا.
‫رابرت.
‫رابرت!
‫[معادن آچیسون]
‫[سردخانه]
‫[زمان حال]
‫گرفتن تصمیم برای تغییر زندگی...
‫یه قدمِ اولِ شجاعانه‌ست.
‫وقتی قانع بشید به تغییر نیاز دارید...
‫بخشی از این جرات رو باید ‫معطوفِ دنیای بیرون کنید.
‫دنیایی که ترجیح میده ‫همینی که هستید، بمونید.
‫دست‌وپنجه نرم کردن ‫با آدم‌های سخت و خصمانه...
‫مثل خیلی چیزهای دیگه... یه مهارته...
‫که به مرور میشه به دست آورد...
‫ولی هیچ تغییری بدون داشتن...
‫خب به‌دردنخور؟
‫بهت که گفتم گریفین. ‫کمکی از دستم برنمیاد.
‫ای‌کاش می‌اومد، ولی نمیاد. ببخشید.
‫میدونستم خَری، اما نه دیگه انقدر.
‫من خر نیستم.
‫خب، من... ببین، ‫متوجهم که رئیسمی و این حرف‌ها
‫و اگه میتونستم، کمکت میکردم
‫ولی... اوضاعم اصلا خوب نیست...
‫همین‌طور اوضاعِ کاریم
‫و... انجامش نمیدم.
‫خیلی‌خب، پس بهش فکر کن.
‫نه. ای‌کاش اصلا ازش خبر نداشتم.
‫چرا انقدر گنده‌اش میکنی؟ ‫هیچ‌کس نمیفهمه!
‫قبلا هم این حرف‌ها رو شنیدم.
‫- خودت انجامش بده. ‫- من شیفت شب نیستم...
‫هیچ‌کس برای این چیزها وسطِ روز نمیاد.
‫- خب... ‫- فقط بذار بیان داخل...
‫اینطوری با هم به مشکل نمیخوریم.
‫چرا ما باید با هم به مشکل بخوریم؟
‫چون خبر داری... ‫ولی همکاری نمیکنی
‫و وقتی همکاری نمیکنی... ‫و میدونی...
‫با هم به مشکل میخوریم.
‫امشب یه تازه‌وارد میاد.
‫تا ساعت 12 مشغول گشت‌زنی ‫و چکِ قفل‌هاست.
‫اسمش چیه؟
‫یه وقت فکری به سرت نزنه.
‫هنوز هیچی نشده از من خوشش اومده.
‫اون تو یه چیزی بوق‌بوق میکنه! ‫درستش کن!
‫وایسا، چی...
‫عوضی.
‫برای امشب پیش‌بینی بارش سنگین رو داریم.
‫بارش‌ها از اوایلِ عصر شروع میشه ‫و به مرور شدیدتر میشه.
‫احتمالِ طوفان و بادِ شدید وجود داره
‫و به گفته‌ی منابع محلی...
‫سلام خانم رونی. ‫حال‌تون چطوره؟ همه‌چیز مرتبه؟
‫میخوام برم صندوق اس‌بی-114.
‫امروز سالگردمه.
‫خیلی‌خب. هوا خیلی گرم شده، نه؟
‫برای این وقت سال عجیبه، اما گمون کنم...
‫باید سریع برم اونجا.
‫باشه حتما. موردِ اورژانسی توی انبار. ‫کاملا میفهمم.
‫برفیه، آفتابیه،
‫بارونیه، گرمه، واقعا... واقعا نمیدونم
‫اما گمون کنم باید بهش عادت کنیم، متوجهید؟
‫- این گرمایش جهانی... ‫- میشه انقدر حرف نزنی؟
‫حتما.
‫اجازه بدید دکمه‌ی آسانسور ‫رو براتون بزنم. یه‌لحظه.
‫بفرمایید خانم رونی.
‫حواس‌تون باشه اون پایین گیر نکنید. ‫یه‌خرده گیج‌کننده‌ست.
‫حتی منی که هر روز هم اینجام، گیج میشم.
‫- به سمتِ طبقاتِ پایین. ‫- حواسم بهتون هست!
‫52 سال...
‫هوم.
‫طبقه منفی یک.
‫سالگردمون مبارک.
‫خیلی‌خب.
‫شاید...
‫شاید بهتر باشه...
‫قبلش یه چرت بزنیم.
‫احساسِ غم، اضطراب
‫و خستگی در نتیجه‌ی
‫اولیویت قرار دادنِ دائمیِ دیگران ‫نسبت به خودمون...
‫هوم.
‫بـ... ببخشید. سلام.
‫عه... میشه نظرت رو ‫راجع به یه چیزی بپرسم؟
‫بازم شرمنده.
‫خب... تازه از این هفته کارت رو شروع کردی
‫- یا... ‫- هیس.
‫ببخشید.
‫خودت میدونی دیگه، شغل آشغالیه.
‫ولی... بگذریم.
‫روی انبارها تخفیف میدن.
‫اما راستش با این کار یه‌خرده مشکل دارم.
‫بهتره این کار رو نکنن.
‫فکرش رو بکن تا آخر عمر وسایلت رو نگه داری.
‫واقعا ایده‌ی افتضاحیه.
‫این کاسبی به‌کُل کلاه‌برداریه. ‫مثل کراک میمونه.
‫همین‌طوری روی هم چیزی تلنبار میکنی
‫و تا به خودت میای، ‫میبینی نمیتونی هیچ‌کدوم رو بندازی دور...
‫من چیزی نمیشنوم.
‫خب، من که صد درصد شنیدم.
‫حالا صد درصد نه. ‫راستش بیش‌تر...
‫نمیدونم... حسش کردم... ‫اگه متوجه منظورم باشی.
‫بیش‌تر داشتم در موردش ‫با ذهنم بحث میکردم.
‫تا حالا... تو تا حالا اینطوری شدی؟
‫چقدر پُرحرفی.
‫عه... آره، میدونم.
‫- بعضی وقت‌ها مشکل‌ساز میشه. ‫- هوم.
‫- من تی‌کیک‌ام. ‫- هوم. تی‌کیک.
‫حتما کتابش رو خیلی دوست داشتی.
‫کدوم کتاب؟
‫اسمِ تو برگرفته از ‫شخصیتِ معروفِ یه کتابه.
‫اوه.
‫نه، به‌خاطر اون نیست.
‫داستانش مفصله. ‫خیلی کسل‌کننده‌ست.
‫اوه.
‫چیه؟
‫گفتم نمیخوام چیزی در موردش بشنوم.
‫- ببین، یه مشکلی پیش اومده... ‫- آره، همیشه برات مشکل پیش میاد.
‫- باید برم. ‫- قطع نکن!
‫داستانش مفصله. ‫خیلی کسل‌کننده‌ست.
‫آره.
‫من نائومی‌ام.
‫از آشنایی باهات خوشوقتم.
‫- حالا متوجه شدی؟ ‫- آره.
‫[رالی، کارولینای شمالی] ‏ ○○● فــ.یــــ.ــلــ.ــمــ.کیـــــو●○○
‫الو؟ الو؟
‫برای آگهی پولیموث داسترِ ‫مدل 1978 تماس گرفتم.
‫- الو؟ ‫- پنج دقیقه صبر کن.
‫- کی بود؟ ‫- اون یکی زنم.
‫چطور میتونی بیدارنشده انقدر بامزه باشی؟
‫موهبتمه.
‫- دوباره بچه‌ها بودن؟ ‫- نه. صداش جدید بود.
‫مطمئنم چیز خاصی نیست.
‫حتما یکی دوباره وحشت کرده.
‫تو بگیر بخواب.
‫میخوای به گریفین زنگ بزنیم؟
‫تحت هیچ شرایطی دلم نمیخواد ‫به گریفین زنگ بزنم.
‫هنوز هیچی نشده روت حرکت زده؟
‫طرف عوضیه. ‫عوضی‌های همینن.
‫لعنتی... به دفتر مرکزی بگو. ‫یه کاری کن اخراج شه.
‫هوم. اینطوری نمیشه. ‫تازه به این شغل نیاز دارم.
‫هنوز بهت نگفته تلویزیون‌هایی ‫که جمع کرده رو جابه‌جا کنی؟
‫تا حالا این رو نگفته.
‫اوه، میگه. باور کن.
‫یه‌عالمه ازشون توی چندتا از ‫واحدهای بالا و پایین داره.
‫خودشه.
‫اوه.
‫- صداش از اون‌طرفِ دیواره. ‫- آره.
‫میخوای چی کار کنی؟
‫کاری که من میخوام بکنم... ‫اینه که عکسش رو پاره کنم...
‫برم توی انبارِ ابزار آلات، یه دیلم بیارم...
‫یه سوراخ توی این دیوارِ آشغال درست کنم ‫و ببینم چی اون پشت داره بوق‌بوق میکنه.
‫خب، اگه تو مشکلی نداری، منم ندارم.
‫کاری که دلم میخواد بکنم رو گفتم...
‫- نه کاری که قراره بکنم. ‫- اوه، بی‌خیال. میتونیم، عه...
‫میتونیم دوباره عکس رو بزنیم ‫روی سوراخ که بپوشوندش.
‫فردا هم یه پنل گچی جدید بیاریم.
‫من دست به آچارم خوبه. ‫کمکت میکنم دوباره نصبش کنی. هیچ‌کس نمیفهمه.
‫- چرا باید این کار رو بکنیم؟ ‫- من ذاتا آدم کنجکاوی‌ام.
‫معلومه. نه، فکر خوبی نیست.
‫چیزه، عه...
‫بابایِ بچه‌ام.
‫اوه.
‫دبیرستان... پیش میاد دیگه.
‫آره. پیش میاد.
‫یه بچه‌ی بی‌سروپاست و...
‫برای همین چیزهاست که ‫دلم میخواد این دیوار رو خُرد کنم.
‫- بیا... بیا انجامش بدیم. ‫- که یه سنسورِ آتش‌سوزیِ خراب ببینیم؟
‫- بعید میدونم. ‫- شاید سنسور آتش‌سوزی باشه...
‫اما شاید یه چیز وحشتناک باشه.
‫هرچی نباشه ما نگهبانیم، نه؟ ‫باید مراقب اینجا باشیم.
‫آره. میدونی که منم ‫به این شغل نیاز دارم.
‫تو کارت رو از دست نمیدی.
‫نه، متوجه نیستی. ‫باید این کار رو نگه دارم.
‫متوجهم.
‫نه نیستی. ‫برام مثل یه شرط میمونه.
‫گفتم متوجهم. من کل عمرم رو اینجا بودم.
‫میدونم شرطِ آزادیِ مشروط چیه
‫و میدونم کجا یه خالکوبیِ آشغالی ‫با جوهرِ رنگ‌رفته میزنن.
‫الزورث، نه؟
‫خب، امیدوارم الزورث بوده باشه.
‫آره، همون‌جا.
‫عالی شد! ‫پس خشن نیستی.
‫حالا میشه بری دیلم رو بیاری ‫و این دیوار رو برام سوراخ کنی؟
‫لطفا؟
‫- بگو. ‫- 0474. بلو ایندیگو. چی شده؟
‫هشدار افزایش دما ‫از یه تاسیساتِ بلااستفاده
‫توی معادن آچیسون ‫در کانزاس شرقی دریافت کردیم.
‫آره. با توجه به تغییر آب‌وهوا ‫فکر میکردم اینطوری بشه.
‫سال 2007 یه یادداشت ‫در مورد همین موضوع نوشتم.
‫توی پرونده نمیبینم.
‫و پنج سال بعدش هم زنگ زدم.
‫دوباره دو سال پیش. ‫هشدار کِی فعال شده؟
‫- 3:14 بعدازظهر. به وقت مرکزی. ‫- اون وقت الان به من زنگ میزنی؟
‫طول کشید تا بفهمیم به کی زنگ بزنیم.
‫خیلی‌خب. الان 120 کیلومتر با ‫سیمور جانسون فاصله دارم.
‫میتونم 90 دقیقه دیگه خودم رو برسونم.
‫از اونجا یه هواپیما میخوام
‫و برای بعدش هم یه ماشین.
‫به‌نظرت این یه تهدید جدی محسوب میشه؟
‫به‌نظر من ساعت 3:14 بعدازظهر ‫یه خطر جدی بوده.
‫ببینم چی کار میتونم بکنم...
‫هنوز حرفم تموم نشده.
‫هیچ تجهیزاتی ندارم. ‫هرچی توی لیست هست رو میخوام.
‫ببخشید آقای کوئین.
‫- من نمیدونم... ‫- سال 2009 یه گزارش تحلیلی نوشتم.
‫توی یه گاوصندوق امن ازش محافظت میشه.
‫گزارش رو بخون... ‫و هرچیزی که توی بخش الف هست رو
‫بذار توی ماشینی که قراره ‫وقتی رسیدم کانزاس سوارش بشم. فهمیدی؟
‫برای این کار نیاز به تایید چندین نفر دارم.
‫گوش کن ببین چی میگم. ‫این قارچ به‌شدت سازش‌پذیره.
‫جوری جهش پیدا میکنه و پخش میشه ‫که حتی نمیتونی تصور کنی.
‫به گوردن گری بگو بهت دسترسی بده. ‫فقط گوردن گری.
‫به هیچ‌کسِ دیگه زنگ نزن.
‫اسمت چیه؟
‫میدونی که نمیتونیم ‫این اطلاعات رو پشت تلفن بگیم.
‫فقط اسم کوچکت. ‫الکی هم باشه مهم نیست.
‫یه اسمی که صدات کنم.
‫ابیگیل.
‫خیلی‌خب ابیگیل.
‫اون نمره‌های خوبی که ‫توی دبیرستان گرفتی رو یادته؟
‫ورزش‌هایی که حسابی براشون تلاش کردی؟
‫دانشگاهی که جون کندی تا پذیرش بگیری؟
‫آزار و اذیت‌های سالِ اولت توی واحد؟
‫زندگیِ شخصی‌ای که توی... چمیدونم...
‫از صدات شاید بشه گفت 10 12 سال قیدش رو زدی؟
‫- نُه. ‫- نُه. تمام این فداکاری‌های...
‫تمامِ بدبختی‌هایی که کشیدی تا کاری رو بکنی
‫که به صلاح کشورت بوده.
‫همه‌ش برای این بوده.
‫ارزشش اون چیزی که فکر میکنی بیش‌تره.
‫الان توی موقعیت وحشتناکی هستیم ابیگیل.
‫ولی من و تو با هم حلش میکنیم.
‫متوجه شدی؟
‫آره.
‫- بله قربان. ‫- تجهیزات توی لیست رو آماده کن.
‫90 دقیقه دیگه میرسم سیمور.
‫یه‌مشت چیز میز این پشته.
‫ببخشید.
‫- این چی هست؟ ‫- باید از جلوتر نگاه کنم.
‫ببخشید. هوم.
‫«ان‌تی‌سی. نقص ترمیستور».
‫هوم. وایسا. یه‌لحظه صبر کن.
‫خدای من! حالت خوبه؟
‫آره! جزو برنامه بود.
‫وای.
‫«عایق بودن محفظه‌ی هوا». آره.
‫«دامنه‌ی یک‌دهم درجه‌ی سلسیوس».
‫«همگامیِ زنجیره‌ی سرد». ‫خدای من، 20تا از اینا اینجاست.
‫ولی فقط اون یکی داره چشمک میزنه.
‫- ان‌تی‌سی. نقص ترمیستور. ‫- چی کار کنیم؟
‫خب، ترمیستور بخشی از مدار الکتریکیه.
‫دو نوعن، نوعِ مثبت...
‫با افزایش دما، مقاومت رو زیاد میکنه
‫و نوع منفی، با افزایش دما،
‫مقاومت رو کم میکنه.
‫یعنی... مثل دماسنج؟
‫عه... نه، یه‌جور مداره که ‫نسبت به دما، واکنش نشون میده.
‫- مثل دماسنج؟ ‫- دماسنج نیست.
‫اهل علوم و این چیزها هم هستی؟
‫خب، بهتره نگی «این چیزها».
‫برای دامپزشک شدن ‫باید یه‌عالمه مطالب علمی بخونی.
‫وای.
‫هی! داری... داری چی کار میکنی؟
‫خیلی حال داد. خدای من.
‫اوه.
‫چه خفن!
‫آره، اینجا قبلا...
‫قبلا انبار نظامی بوده.
‫اسلحه و اینجور چیزها.
‫خیلی وقت پیش تخلیه‌ش کردن و فروختنش.
‫انبار فقط توی طبقه‌ی ‫همکف و دوتا طبقه‌ی پایینیه.
‫ولی این آزمایشگاه براشون مهمه.
‫این سنسورها رو میبینی؟ ‫یه‌عالمه ازشون هست...
‫- زیرزمین‌های پایینی. ‫- اس‌بی-4.
‫بریم پایین ببینیم چیه؟
‫نه.
‫چطور؟ کل اونجا رو قرنطینه کردن.
‫با این.
‫یه نردبامه.
‫- محاله برم اون پایین. ‫- اوه، بی‌خیال!
‫این باحال‌ترین کاریه که ‫توی چند سال گذشته کردم.
‫برام مثل مهمونی میمونه. ‫حرف نداره.
‫خدای من.
‫- خیلی غم‌انگیزه. ‫- باشه.
‫سکلا از خونه بیرون نمیری؟
‫نه راستش.
‫حتی برای یه نوشیدنی؟
‫نوشیدنی الکلیس نمیخورم.
‫حتی یه نوشیدنی ساده؟
‫اونم الکله.
‫میدونی چیه؟
‫فکر میکردم آدم باحالی باشی تی‌کیک.
‫- اولش باحال بودی. ‫- کی؟ من؟
‫اتفاقا خیلی باحالم.
‫بدجور باحالم.
‫خودت الان گفتی باحال‌ترین کاری که ‫توی چند سال گذشته کردی،
‫خراب کردن دیوارِ محلِ کارت بوده.
‫مشکلی نداره... ‫منم دارم باهات پیش میام.
‫با این چشم‌ها بهم نگاه کردی و گفتی
‫«لطفا دیوار رو سوراخ کن»، منم کردم.
‫بعدش گفتی «بیا بریم توی این ‫انبار ترسناک ببینیم چه خبره».
‫بازم مشکلی نیست. پایه‌ام
‫ولی وقتی میگی
‫«بیا چند صد متر از یه نردبون بریم پایین،
‫توی یه انبار دولتیِ متروکه
‫و ببینیم برای چی هشدار ترمیستور روشن شده»...
‫باید یه‌خرده زمان بذارم و فکر کنم.
‫میگیری چی میگم؟
‫از چشم‌هام خوشت میاد؟
‫آره. راستش آره.
‫- خیلی لطف داری. ‫- حرفم اینه که... راحت میشه...
‫من رو متقاعد کرد، ‫برای همین توی این دردسرها افتادم
‫ولی چند وقته دارم روی خودم کار میکنم
‫که همین‌طوری هرچیزی ‫که بقیه میگن رو قبول نکنم.
‫که الان هم دارم همین کار رو میکنم. ‫خب؟ میخوام یه‌خرده...
‫فکر کنم.
‫باشه.
‫یه نصیحت...
‫اگه یه نفر به اسم «دیوی خطر» ‫ازت خواست تا میره مغازه
‫یه خریدی بکنه بیاد، ‫پشت فرمون بشینی...
‫حتما یادت بیاد که یه کار دیگه داری، خب؟
‫ببخشید.
‫اصلا... اصلا کارم باحال نبود.
‫حالا شد.
‫میای یا نه؟
‫به‌نظرت اون عکسه، ‫سوراخ دیوار رو میپوشونه؟
‫آره، چیزی نمیشه!
‫به سمت طبقات پایین.
‫طبقه منفی دو.
‫خیلی‌خب.
‫فکر کنم این‌طرف باشه.
‫چی؟ انبار نظافتچی؟
‫منطقی نیست.
‫تنها کسی که میاد اینجا، دیوه. ‫سرایدار افتضاحی هم هست،
‫برای همین هیچ‌وقت نمیاد.
‫عجیبه. باید 15 متر جلوتر باشه.
‫این در نیست؟
‫اوه!
‫خفن بود.
‫ممنون.
‫اوه، باورم نمیشه! به...
‫به‌نظرت برای این کار توی دردسر بیفتیم؟
‫احتمالا.
‫اوه!
‫خب... هشدار فعال شده.
‫به کی زنگ میزنه؟ ‫پلیس؟ نه.
‫به گریفین؟
‫صد درصد نه.
‫تازه، احتمالا تا الان حسابی نشئه باشه.
‫- چرا اینطوری حرف میزنی؟ ‫- چطوری؟
‫انگار خلافکاری چیزی هستی.
‫هرکی رو میشناسم اینجوری حرف میزنه.
‫خب، الان من رو میشناسی... ‫منم اینجوری حرف نمیزنم.
‫آره، چون تو باهوشی و اینجور چیزها...
‫و درگیر علم و دامپزشکی و ‫نمیدونم اینجور چیزهایی.
‫میدونی چی هستی؟ مِهذار.
‫- مِهذار؟ ‫- اوهوم.
‫آره. قشنگ بود.
‫مثل فیلم‌های کارآگاهی دهه 70 شده.
‫جکسون مِهذار...
‫هیچ‌کس رو زنده نمیذاره.
‫تا حالا فاکسی براون رو دیدی؟ ‫پسر، فیلمش حرف نداشت!
‫اون جاش که تفنگ رو از توی موهاش درمیاره؟ ‫اوه، واقعا محشر بود.
‫راستی، «مِهذار» یعنی چی؟
‫حرف زدن برات راحته.
‫آره گمون کنم.
‫اسم واقعیت چیه؟
‫عه... تراویس.
‫تراویس!
‫اسم قشنگیه. ‫باید بیش‌تر ازش استفاده کنی.
‫به‌نظرت با این لباس‌ها، ‫چطور دستشویی میکردن؟
‫- واقعا نمیدونم. ‫- مثلا یه...
‫خب، برای چی بهت میگن «تی‌کیک»؟
‫به‌اندازه‌ی کافی نمی‌شناسمت.
‫ایناهاشش! اینجاست!
‫خدای من! خودشه! نردبون!
‫چه عالی!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خدای من!
‫وای.
‫یا خدا!
‫فکر میکنی ارتفاعش چقدر باشه؟
‫نمیدونم. حداقل صد و چهل، پنجاه متری هست.
‫- آهای! ‫- خدای من.
‫خیلی‌خب. تو اول میری پایین.
‫باشه.
‫موفق باشی!
‫به خدا قسم دیگه از دست این زن خسته شدم.
‫سلام، نائومی هستم. لطفا پیغام بذارید.
‫سلام عزیزم.
‫عه... منم. خب...
‫میدونی چیه...
‫وقتی جواب یکی رو نمیدی،
‫چاره‌ای براش نمیمونه جز اینکه بیاد محل کارت.
‫روالش همینه.
‫ببین. یه مشکلی پیش اومده. خب؟
‫نمیتونم برم خونه و نمیدونم چی کار کنم.
‫مشکل هم اینه که...
‫مشکل هم الان... توی صندوق عقبمه.
‫خب؟ الان خودم دم درم و ‫مسلما صندوق عقبم هم هست...
‫و به کمکت نیاز دارم.
‫پس دارم میام داخل.
‫دارم میام داخل.
‫نه. نه، تو مُردی.
‫تو مُردی. باید مُرده باشی!
‫آقای اسکراگینز؟
‫آقای اسکرا... تو زنده‌ای!
‫ببین، خیلی ببخشید بهت شلیک کردم پسر.
‫ولی حالت خوبه!
‫این چیه دیگه؟
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫آقای اسکراگینز، بیا اینجا.
‫آقای اسکراگینز... ‫بیا اینجا! وایسا!
‫نه، نه، نه، نه! ‫نرو اون بالا!
‫اوه.
‫اوه!
‫خب، این بچه‌ات پسره یا دختر؟
‫عه... دختره.
‫- اسمش؟ ‫- سارا. شش سالشه.
‫راستش خیلی جوونی... ‫برای اینکه بچه داشته باشی.
‫باشه.
‫- خوب بهش فکر کردی؟ ‫- به‌دنیا آوردنش؟
‫- آره. ‫- آره معلومه. 18 سالم بود.
‫پشیمونی؟
‫ببخشید، حرف بدی زدم؟
‫نه، خب... حقیقته. حقیقتِ محضه.
‫- اکثر مردها در موردش چیزی نمیپرسن. ‫- اوه.
‫خب، نمیخوام توی ‫حریم شخصی‌تون دخالت کنم.
‫عیبی نداره.
‫فقط افراد دی‌تی‌آراِی.
‫پسر، واقعا دلم میخواد ‫بدونم این مخفف چیه.
‫«دست نزن. پرتوزائه عوضی!»
‫میدونی... اینطوری خیلی سرگرم‌کننده میشه.
‫راستش... عیبی نداره اگه میخوای، برگردیم.
‫- میتونی؟ ‫- آره.
‫راستش...
‫از چیزی که فکر میکردم سبک‌تر بود.
‫چه عجیب.
‫- اوه. ‫- داغه؟
‫سرده. یخه.
‫واقعا... عجیبه. ‫صدای هیچ... پمپی چیزی نمیاد.
‫چشمه‌ی آب سردِ زیرزمینی؟
‫گ‍ـ... گمون کنم.
‫از اون تو میاد.
‫میخوای بازش کنیم؟
‫- نه، نیازی نیست. ‫- موافقم.
‫وایسا...
‫چی...
‫اوه، شاه موش‌ـه!
‫شاه موش دیگه چه کوفتیه؟
‫توی متون قدیمی، ‫موقع شیوع طاعون، در موردش نوشتن.
‫میگفتن اینا شگون ندارن.
‫معلومه که نداره. نگاهش کن.
‫چرا اینطوری شدن؟
‫نکنه دم‌هاشون به‌هم گره خورده و
‫با شیره‌ی درخت به‌هم چسبیده باشه؟
‫یا خدا! اون داره اون یکی رو میخوره.
‫عجب چیز ترسناکِ حال‌به‌هم‌زنیه پسر.
‫تا حالا همچین چیزی توی کل عمرم ندیده بودم.
‫که باید بگم چیزهای عجیب زیاد دیدم. ‫این خیلی داغونه!
‫شیره‌ی درخت نیست. شبیه... کپکِ شله؟
‫فکر کنم داری عصبانیش میکنی.
‫کپک نیست. اثری از کف نیست.
‫داره حرکت میکنه. ‫چرکِ قارچیه.
‫خدایا، چقدر قارچ اینجاست!
‫اون واقعا چیه؟
‫هوم...
‫هی، چی کار میکنی؟
‫نائومی!
‫- دره داغه. ‫- آره.
‫و یه چیز سبز داره ‫از اون اتاق میاد بیرون.
‫اینم که شاه موشه...
‫و درسته که کنجکاوی خیلی چیز محشریه
‫ولی گمون کنم وقتشه بزنیم بیرون، خب؟
‫موافقم.
‫- چیزیش که روت نریخت؟ ‫- نه.
‫مطمئنی؟
‫- نه. ‫- عالی شد.
‫آدم پیدا کن. آدم پیدا کن.
‫آدم پیدا کن. آدم پیدا کن. آدم پیدا کن.
‫آدم پیدا کن!
‫باید نائومی رو پیدا کنم.
‫نه هیرو. نکن!
‫- بیارش پایین هیرو. ‫- هیرو، آلوده شدی! هیرو!
‫نکن!
‫نه، نه، نه، نه!
‫- این چه کاریه ابیگیل؟ خیلی دقیق گفتم. ‫- مشکلی هست؟
‫طبق مانیتور من الان بالای فایت‌ویل هستی.
‫الان سوار یه هواپیمای نظامی‌ام...
‫که یعنی قضیه رسمیه ‫و اطلاعاتش ثبت شده.
‫فرود که بیایم، ‫یه‌عالمه آدم میان استقبالم.
‫به گوردن گری زنگ نزدی.
‫آقای گری یک سال و نیم پیش فوت کردن.
‫صحیح. حالا فهمیدم.
‫- ببخشید. ‫- به‌جاش به کی زنگ زدی؟
‫ممنون ستوان. میتونی گوشی رو قطع کنی.
‫بله... قربان.
‫سلام رابرت.
‫برگشتن چه حسی داره؟
‫سلام جرابک.
‫فکر میکردم 20 سال پیش ‫بی‌خیال این قضیه شدی.
‫18 سال. ظاهرا دوباره برگشته.
‫- به‌نظر من که صرفا ترمیستور خراب شده. ‫- من که از خدامه همین باشه.
‫من به‌اندازه‌ی تو و گوردن ‫درگیر این قضیه نیستم.
‫ندیدی چه کارهایی میتونه بکنه.
‫هیچ‌کس ندیده. ‫چون 20 ساله یه جای امن نگهداری میشه.
‫تا اینکه اونجا رو قرنطینه کردید و فروختید.
‫محصور شده. ‫برای همیشه.
‫درسته... مگر اینکه گوردن بمیره... ‫آب‌وهوا عوض بشه...
‫و چشمه‌ی زیرزمینی گرم بشه.
‫ای وای. همه‌ی اینا اتفاق افتاده.
‫نمیخوام سر این موضوع باهات بحث کنم.
‫صرفا به‌خاطر احترامی که ‫برای سنت قائلیم الان سوار اون هواپیمایی.
‫ارزیابی خطر و گزارش تحلیلی از آچیسون...
‫این تنها چیزیه که میخوام.
‫نمیخوام کار غیررسمی بکنی، فهمیدی؟
‫بررسی میکنم و میرم خونه.
‫اوه راستی، خواهش میکنم. ‫من دیگه کارمندتون نیستم.
‫بهتره اسمم رو از توی پرونده حذف کنی.
‫آره، انجامش میدم.
‫برو گم شو بی‌پدر.
‫هنوز صدات رو میشنوم رابرت.
‫میدونم.
‫- ابیگیل؟ ‫- مشکلی نیست. با گوشی خودم گرفتم.
‫- پس گمون کنم گزارشم رو خوندی. ‫- آره.
‫- همونقدری که نوشتی، بده؟ ‫- بدتره ابیگیل.
‫جرابک و کله‌گنده‌ها متوجه این موضوع نیستن.
‫انقدر جلومون رو میگیرن...
‫تا اینکه دیر میشه.
‫ولی ما بهشون اجازه نمیدیم.
‫- از من چی میخوای؟ ‫- اینترنت هواپیما به‌اندازه‌ی کافی
‫برای صحبت‌هایی که باید بکنم، امن نیست.
‫پس تو باید به‌جام زنگ بزنی.
‫با یه مامورِ سابق به اسم ترینی رومانو شروع کن.
‫بهش بگو «حال مارگو خوب نیست».
‫من که نگفتم نمیام داریوش. میگم دیر میرسم.
‫- وا... واقعا ببخشید. میشه تنهام بذارید؟ ‫- ببخشید.
‫- بگو. ‫- ترینی برای لیست بهت کمک میکنه.
‫حتی مورد شماره هفت.
‫مخصوصا مورد شماره هفت.
‫نمیدونم باورت میشه یا نه ابیگیل، ‫قبلا این کارها رو کردم.
‫از جمله مورد هفت؟
‫به ترینی رومانو زنگ بزن.
‫خدای من!
‫دی‌تی‌آراِی. ‫سازمان کاهش تهدیدات دفاعی.
‫اوه.
‫اینا کی هستن؟
‫یعنی چی؟
‫یادداشت‌های جلسات بایوتوکسینِ پیونگ‌یانگ؟
‫- خدای من. ‫- آره واقعا.
‫- تراویس. ‫- چیه؟
‫چی شده؟
‫یا خدا.
‫من...
‫گیج شدم.
‫گوزنه الان سوار آسانسور شد.
‫اصلا چطور اینطوری شد؟
‫[چند سال قبل]
‫[چند ساعت قبل]
‫52 سال...
‫[چند دقیقه قبل]
‫این دی‌تی‌آراِی هرکی که هست، ‫باید بهش زنگ بزنیم. اونم همین الان.
‫به سمت طبقات بالا.
‫- اول بریم بیرون، بعد بهشون زنگ بزنیم؟ ‫- آره. راه‌پله.
‫این قضیه واقعا ناراحت‌کننده‌ست.
‫یا خودِ...
‫این... اصلا... طبیعی نیست.
‫ای وای.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫عزیزم؟
‫مایک؟
‫سلام.
‫داداش با این گوزنه توی آسانسور بودی؟
‫حالت خوبه پسر؟
‫- به آقای اسکراگینز شلیک کردم. ‫- چی کار کردی؟
‫وایسا ببینم. ‫آقای اسکراگینز دیگه کیه؟
‫گربه‌ی پدر و مادرشه. ‫خیلی دوستش داشتم.
‫تو چه مرگت شده؟ ‫چرا این کار رو کردی؟
‫نمیدونستم تفنگ پُره. ‫بعدش فکر میکردم مُرده
‫اما یه‌دفعه ترکید. حالا سبز شده.
‫- پس این بابای بچه‌ست، نه؟ ‫- خفه شو.
‫دهنت رو باز کن.
‫میخوام توش بالا بیارم.
‫- چی؟ ‫- دهنت...
‫- رو... ‫- ای وای!
‫باز کن!
‫این دیگه صدای چی بود؟
‫- وای خدا... ‫- نائومی!
‫- این‌طرف! زود باش! زود باش!
‫اینجا! اینجا!
‫اوه...
‫نائومی!
‫کجایی؟
‫گندش بزنن.
‫- اینجا! این‌طرف! ‫- خیلی‌خب!
‫نائومی!
‫دارم میام سراغت!
‫وای خدا!
‫نائومی!
‫زود باش!
‫- زود باش! ‫- کجایی؟
‫- نائومی! ‫- ببندش!
‫گیر کرده!
‫نه! نکن!
‫نائومی!
‫چرا اینطوری میکنی؟
‫عه... دی‌تی‌آراِی شماره‌ی یه جایی ‫به اسم فورت بل‌ووآر رو گذاشته.
‫- آره، آره. پایگاه نظامیه. ‫- به اینا زنگ بزنم یا به پلیس؟
‫- زنگ بزن ارتش. ‫- باشه.
‫تو چطور هنوز زنده‌ای؟
‫بدجنس‌تر از اونی‌ام که بمیرم.
‫ماشین قشنگیه. ‫خیلی کاربردیه.
‫شروع نکن.
‫آره، همه‌ش عقبه.
‫حتی مورد هفت؟
‫نه، عه... خودمون باید بریم برداریم.
‫شوخی میکنی؟
‫- ابیگیل؟ ‫- یه تماس از داخل آچیسون باهامون گرفتن.
‫- کی؟ ‫- غیرنظامی، زنِ 24 ساله.
‫- شماره‌تون رو از کجا آورده؟ ‫- اسم دی‌تی‌آراِی رو روی در دیده
‫و از توی اینترنت شماره‌ی اضطراری رو درآورده.
‫خیلی‌خب، پس احمق نیست. خوبه.
‫الان روی اون یکی خطه. ‫گوشی یک‌بار مصرفه.
‫- میخوای باهاش صحبت کنی؟ ‫- آره.
‫گوشی دستت. اسمش نائومیه.
‫غیرنظامی... داخل مجموعه‌ست.
‫امیدوارم از زندگیش نهایت لذت رو برده باشه.
‫سلام نائومی. ‫اسم من رابرت‌ـه.
‫ازش بپرس اینجا چه خبره؟
‫انگار یه نفر دیگه هم پیشته.
‫میشه لطفا بهش بگی خفه‌خون بگیره؟
‫- چی میگه؟ ‫- تراویس، میشه لطفا خفه‌خون بگیری؟
‫خیلی‌خب، عه... ‫ما اینجا یه مشکل جدی داریم.
‫یه‌جور ویروس یا... یا قارچه...
‫گزینه‌ی دوم. ‫خودم همه‌ش رو میدونم.
‫الان جاتون امنه؟
‫- توی... توی یکی از انبارهاییم. ‫- همون‌جا بمونید.
‫هیچ‌کدوم‌تون با قارچ، ‫تماسِ فیزیکی مستقیم داشتید؟
‫حداقل یه نفر.
‫گوزن! راجع به گوزن بهش بگو!
‫گوزن! گوزن! عه... یه گوزن بود
‫که آلوده شده بود و... ترکید.
‫- داخل یا بیرون؟ ‫- ببخشید، نشنیدی چی گفتم؟
‫- گفتم ترکید. ‫- شنیدم و پرسیدم کجا؟
‫توی راهرو.
‫آره، یعنی سعی نکرده بره بالا...
‫پس داره سازگار میشه. ‫راهِ جدید برای پخش پیدا میکنه.
‫خیلی‌خب، گوش کن نائومی. ‫به خوب جایی زنگ زدی.
‫بعضی‌هامون قبلا با این شرایط مواجه شدن.
‫همون‌جا بمون، متوجهی؟ ‫نذار با پوستت تماس پیدا کنه.
‫به هیچ‌کس دیگه هم زنگ نزن.
‫فقط با ابیگیل یا من صحبت کن نائومی.
‫- فهمیدی؟ ‫- فهمیدم.
‫- تراویس رو آروم نگه دار. ‫- تی: اسمم رو شنیدم. داره در مورد من حرف میزنه؟
‫بهش میخوره از اونایی باشه که بخوان فرار کنن.
‫نذار فرار کنه.
‫فقط چهل دقیقه. ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫قول میدم.
‫مشکلی پیش نمیاد. ‫چیزی‌مون نمیشه.
‫آخرش میمیرن، نه؟
‫احتمالا.
‫عین این فیلم زامبی‌ای‌ها شده.
‫زامبی‌ها واقعی نیستن.
‫معلومه که واقعی‌ان.
‫- صد درصد واقعی‌ان. ‫- نه، نیستن تراویس.
‫توی فیلم‌ها و سریال‌هان.
‫آره، اتفاقا فیلم و سریال‌های ‫واقعا شاهکاری هم هستن
‫اما الان منظورم این نیست.
‫زامبی‌های واقعی توی هائیتی‌ان.
‫جسدهایی‌ان...
‫که با جادو... تبدیل به برده میشن.
‫باورم نمیشه نمیدونستی. ‫اون وقت میخوای دامپزشک بشی؟
‫واقعا فکر کردی الان همین اتفاق افتاده؟ ‫جادوی هائیتی؟
‫این جونور... داره پخش میشه.
‫میخواد پخش بشه.
‫شاه موش... گوزنی که میترکه...
‫یه یارویی که میخواد توی دهنت بالا بیاره!
‫شاید الان این پایین باشه ‫ولی بدجور دلش میخواد بره بیرون...
‫توی دنیای واقعی...
‫و ما باید جلوش رو بگیریم.
‫- نه نمیخوام. ‫- نمیخوای دنیا رو نجات بدی؟
‫فقط میخوام برم خونه پیش بچه‌ام.
‫خب؟ اگه کس دیگه‌ای نیاد و اینجا بمونیم...
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد. متوجهی؟ ‫اینجا در امانیم.
‫اومدن.
‫جانمی جان!
‫نه. خیلی زوده.
‫وای گندش بزنن.
‫گریفین.
‫خیلی‌خب. رِو...
‫آیرون‌هد رو که همه میشناسن.
‫- کوبا، گاربج... ‫- آره.
‫- و دکتر استیون فریدمن. ‫- سلام.
‫دعا کن ارزشش رو داشته باشه گریفین.
‫یعنی میگی یه تلویزیون 70 اینچِ 4کی
‫با صفحه‌ی خمیده، ارزشش رو نداره عوضی؟
‫آخه صفحه‌ی خمیده به چه دردی میخوره؟
‫اگه انقدر ارزش داره،
‫برای چی شش ماهه نتونستی آب‌شون کنی؟
‫به‌نظر من که صفحه‌ی خمیده باحاله.
‫وای، گریفین.
‫- چقدر اینجا به‌هم‌ریخته‌ست. ‫- ها؟
‫وای. چه خبره؟
‫خدایا، چه چندشه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫انگار با کارمندهات به یه مشکلی خوردی داریل.
‫اوه.
‫با لابیِ من چی کار کردی؟
‫- خودت کدوم گوری هستی؟ ‫- گندش بزنن. اومدن داخل.
‫میکُشمت کثافت. ‫میکُشمت.
‫- اینم بگم که اخراجی. ‫- خیلی‌خب. مثل اینکه دیوار رو دیده.
‫خدایا، اینجا رو باش.
‫- باورم نمیشه. ‫- به سمتِ طبقات پایین.
‫مطمئنم شوخی‌ای چیزیه.
‫هی رفیق، 20 دقیقه وقت داری ‫هشت‌تا تلویزیون
‫بار بزنی پشت ماشینم.
‫میخوام قبل از اینکه ‫طوفان برسه، از اینجا برم.
‫طبقه منفی یک.
‫یه متخصص بهداشت داشتم ‫که ازم دزدی میکرد.
‫- صحیح. ‫- چی کار میشه کرد؟
‫مشکل با کارمند، بدترین نوع مشکله.
‫آهای؟
‫لذت ببرید بچه‌ها. امروز روز شانس‌تونه.
‫همین‌جاست.
‫جای بهتری برای گذاشتنش پیدا نکردی؟
‫کمرت داغونه‌ها!
‫دست از سرم بردار. کمرم خوبه.
‫به پونتیاک دست نزن. ‫جونش به این بنده.
‫وای پسر. به‌نظر قدیمی میاد.
‫ما هم قدیمی‌ایم ولی هنوز کار میکنیم.
‫- بیا. ‫- میتونم.
‫زانوت رو خم کن احمق.
‫اوه. خوبه.
‫خوبی؟
‫خودمون رو توی چه دردسر انداختیم‌ها، نه؟
‫مامان؟ جدا؟
‫سلام عزیزم!
‫چقدر قوی شدی.
‫اینجا چی کار میکنی؟
‫اومدم یه چیزی... بردارم.
‫تا چشم به‌هم بزنی ما رفتیم.
‫آنتونی، ایشون دوستمه. رابرت.
‫حالت چطوره آنتونی؟ ‫خیلی تعریفت رو شنیدم.
‫جنت اگه اینجا ببیندت، میکُشتت.
‫- منم میکُشه. ‫- روز شکرگزاری؟
‫یه کاریش میکنم.
‫- دوستت دارم. ‫- منم همینطور مامان.
‫خب، وقتی این ابزار خاص رو اینجا گذاشتی...
‫- اصلا به فکر... ‫- چی؟
‫نوه‌هات نبودی؟
‫اوه بی‌خیال. حالا نه اینکه اونا ‫بلدن چطور فعالش کنن.
‫خدایا! تو دیگه زیادی محتاطی.
‫بیا.
‫از بزرگراه 72 شمالی برو. ‫20 دقیقه‌ای میرسی.
‫- من تاکسی میگیرم. ‫- مطمئنی نمیخوای بیای؟
‫یادی از قدیم میکنیم.
‫ریه‌ات رو داغون میکنم ‫و هر دومون رو به کُشتن میدم.
‫آره.
‫هنوز که هنوزه کابوسِ اون ‫زنِ بیچاره توی استرالیا رو میبینم.
‫آره. منم همین‌طور.
‫سعی میکنی این دوتا رو نجات بدی دیگه؟
‫سعی میکنم همه‌مون رو نجات بدم.
‫اون بیرون نیست.
‫برام مهم نیست. ‫من عمرا برم اون بیرون.
‫منظورت چیه؟ ‫اونایی که بیرونن میمیرن.
‫سارایِ من توی خونه‌ست، اون وقت گریفین؟
‫طرف یه عوضیه. ‫محاله برم بیرون.
‫اونی که باهاش حرف زدم، ‫گفت 20 دقیقه دیگه میرسه.
‫- 20 دقیقه! ‫جدی؟ طرف کی هست اصلا؟
‫یه نفر که گنده‌گنده حرف میزنه؟
‫یه زن توی بل‌وآر که باید قطع کنه
‫و با گوشی خودش زنگ بزنه؟ ‫اینا تازه‌کارن رفیق.
‫خودشون هم به‌اندازه‌ی ما ترسیدن.
‫حالا اگه میگفتی با...
‫چمیدونم سرهنگ فلانی صحبت کردی
‫و بهت گفته چندتا جنگنده با موشک قراره
‫بیان بالای سرمون و از بلندگو، ‫آهنگِ «نترس» رو پخش کنن،
‫با کمال میل میگفتم ‫«چرا که نه! بشینیم تا بیان کار رو جمع کنن»...
‫اما اینطوری نیست نائومی. خب؟
‫قرار نیست بیان.
‫خواهش میکنم! ‫لطفا، لطفا! در رو باز نکن.
‫من کلا یه کار دارم. خب؟
‫کار آشغالیه، ولی کارِ منه.
‫تا از زندان اومدم بیرون، اینجا استخدامم کردن. ‫هیچ‌کس همچین کاری نمیکنه.
‫برای همین دلم میخواد یه بار هم شده...
‫گندی به بار نیارم.
‫تو اگه میخوای اینجا بمون ولی من میرم ‫جلوی این زامبی‌ها رو بگیرم.
‫واقعا...
‫واقعا از... اون چیزی که ‫فکر میکردم، جالب‌تری.
‫روی تعریفت کار کن. ‫بعدا دوباره بهم بگو.
‫وقتی رفتم در رو قفل کن.
‫وقتی گفتم دیوار رو سوراخ کن...
‫دیوار رو سوراخ کردی.
‫پایه بودی... حالا من پایه‌ام.
‫میای یا نه؟
‫دارید عالی پیش میرید!
‫یه وقت دست به سیاه و سفید نزنی‌ها بی‌همه‌چیز!
‫به سمت طبقات بالا.
‫- صداش از کجا میاد؟ ‫- نمیدونم.
‫خدای من!
‫طبقه منفی یک.
‫خدای من. این چرا اینجوریه؟
‫کرونا داره.
‫هی! بیاید بیرون!
‫تو چی میخوای؟
‫آهای! بیاید بیرون!
‫- زود باشید. باید به حرف‌مون گوش کنید! ‫- بیاید بیرون!
‫- یا خدا! ‫- در رو باز کن!
‫نائومی!
‫مایک... مایک...
‫خانم رونی؟
‫این مرد جوان یه مشکلی داشت.
‫اینجا دیگه چه خبره؟
‫تیراندازیه. بیا.
‫بهتره من برم.
‫اوه نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫ایرادی نداره.
‫عه... ایرادی نداره. ‫چیزی نیست. مجبور بودید.
‫عه... راستش این طرف
‫با چیزهای زامبی‌ای آلوده شده بود و
‫میخواست رو و توی دهن‌مون بالا بیاره و...
‫- آره. اسلحه داره عوضی! ‫- درسته. بهتره ببرم‌تون بیرون.
‫نمیتونیم از آسانسور استفاده کنیم. ‫بیاید از این‌طرف بریم. بفرمایید.
‫منظورت چیه رفتن؟
‫- یعنی توی واحد نیستن. ‫- برای چی نیستن؟
‫گفت چند نفر دیگه توی مجتمع بودن،
‫و باید بهشون هشدار میدادن.
‫لعنتی. چند نفر بودن؟
‫چیزی نگفت. ‫گوشی رو قطع کرد.
‫بعدش چهار بار زنگ زدم اما جواب نداد.
‫- کِی زنگ زد؟ ‫- چهار دقیقه پیش.
‫- شرایط عوض نشده؟ ‫- همه‌چیز عوض شد.
‫ابیگیل... انگار طوفان توی راهه.
‫اگه اون قارچ با آب تماس پیدا کنه، ‫عین آتش پخش میشه.
‫نیاز به دیدِ هوایی داریم.
‫شناسایی ماهواره‌ای میخوای؟
‫کارهای دیده‌بانی رو میکنم. ‫یه تغییر مسیر ده دقیقه‌ای کافیه.
‫واقعا دیوونه‌ای. ‫از لحاظ عملیاتی البته.
‫نه... من بلندپروازم ابیگیل. ‫تو هم همین‌طور.
‫زود باش. کی رو میشناسی؟
‫- یه دوست توی نیروی دفاعی بخش شرقی دارم. ‫- بفرما!
‫هشت دقیقه دیگه میرسم. ‫هرچه سریع‌تر اعزامش کن.
‫هرکسی که آلوده شده باشه، بدنش گرم میشه. ‫پس دنبال نشانه‌های دمایی غیرمعمول بگرد.
‫میخوام هر شخص آلوده‌ای که خارج شد،
‫بهم بگی چه نفرن و کجا دارن میرن.
‫- چشم. ‫- ابیگیل...
‫میدونی باید چی کار کنم، درسته؟
‫گزارش تحلیلی رو خوندم.
‫و مشکلی باهاش نداری؟
‫چاره دیگه‌ای دارم؟
‫نه.
‫شش دقیقه دیگه بهت زنگ میزنم.
‫خانم رونی، باید برید بالا،
‫بعدش دست راست... ‫از درِ کناری خارج بشید و بعد میتونید برید.
‫خیلی‌خب. خانم رونی! خانم رونی!
‫- چیه؟ ‫- اسلحه! اسلحه رو بنداز توی رودخونه.
‫خیلی‌خب.
‫خدای بزرگ.
‫من مسلحم‌ها آشغال عوضی!
‫صدام رو میشنوی؟
‫گریفین!
‫آره. مسلح دارم میام.
‫تی‌کیکم رفیق! آروم باش!
‫میدونی چیه؟
‫از دست این دلقک‌ها خسته شدم.
‫این دیگه چیه؟
‫هی! هی! گریفین! ‫اسلحه رو بذار کنار احمق!
‫- دست‌هات رو ببر بالا. ‫- منم.
‫- دست‌هام هم بالاست. ‫- اسلحه رو بنداز.
‫- اسلحه ندارم پسر. ‫- را... راست میگه داریل.
‫به‌نظر نمیاد اسلحه داشته باشه.
‫- تو! ‫- من؟
‫عینکی! آره. ‫از اون آشغال دور شو پسر!
‫بهش دست نزن!
‫خیلی خطرناکه، خب؟
‫بخواب روی زمین. تکیه بده به دیوار!
‫آخرش کدوم؟ زمین یا دیوار؟
‫آیرون‌هد؟
‫در رو باز کن!
‫آیرون‌هد، چی کار داری میکنی رفیق؟
‫- برای چی اون تو زندانیش کردی؟ ‫- اونا آلوده شدن.
‫- به چی؟ ‫- در رو باز کن!
‫- چیزهای بد!
‫در رو باز کن.
‫نه.
‫دارم میگم در رو...
‫بهم... شلیک کردی.
‫آره! دوباره هم بهت شلیک میکنم...
‫اگه این درِ کوفتی رو باز نکنی.
‫زود باش!
‫بذار بیام بیرون!
‫اگه اون در رو باز نکنی، ‫یه تیر میزنم توی کله‌ات.
‫بذار بیایم بیرون!
‫بیا جلو.
‫فکر بدیه رفیق.
‫داریل؟ داریل اسلحه رو بیار پایین.
‫- داریل؟ یا خدا... ‫- خفه‌خون بگیر اسکل.
‫زود باش.
‫فرصت آخرته.
‫- ای احمق گوسا... ‫- هی!
‫اسلحه رو بده داریل!
‫چی کار...
‫وای خدا!
‫- زود باش! ‫- سریع!
‫- چرا خونریزی داری؟ ‫- خوبم. بیا! زود باش! پشت‌سرت رو نگاه نکن!
‫چی کار داری میکنی پسر؟
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫اصلا انتظارش رو نداشتم!
‫تو تا حالا همچین چیزی دیده بودی؟
‫نه! هیچ‌کس ندیده!
‫خیلی عجیبه. این‌طرف، زود باش.
‫- ایست! ‫- اوه.
‫- دمای بدن‌شون، ابیگیل؟ ‫- عادیه.
‫عادیه!
‫- رابرت؟ ‫- تو نائومی‌ای؟
‫- آره. ‫- سلام.
‫امشب به‌اندازه کافی دیگه ‫اسلحه به سمتم گرفتن، خب؟
‫تو هم باید تراویس باشی.
‫بقیه تیم‌تون کجان؟
‫- بقیه نداره. ‫- نداره؟ خودت تنها اومدی؟
‫برای چی داد میزنه؟
‫کنار گوشش تیراندازی شد. ‫گوشِ راستش نمیشنوه.
‫آها. دیگه کی اون تو اسلحه داره؟
‫الان... همه به‌جز ما.
‫درستش میکنیم. بیاید.
‫آیرون‌هد، در قفل شده، ‫کلیدم هم دستِ توئه.
‫- من تا حالا تیراندازی نکردم. ‫- هر خشاب، 15تا تیر داره.
‫الان یه گلوله توی اسلحه‌ست.
‫ضامن ایمنی رو فعال میکنی. ‫چیز خاصی نیست.
‫خیلی‌خب. شاید سر شب شما دوتا ‫نگهبان ساده با حقوقِ پایه بوده باشید...
‫ولی الان تیم چراغ سبزید.
‫خب؟
‫این چیه؟
‫لباس ایمنی سطح چهار...
‫فشار مثبت... اکسیژن خالص...
‫مقام در برابر مواد شیمیایی و بیسیمِ دوطرفه.
‫بپوشید.
‫باید برید طبقه‌ی پایین ‫تا این دستگاه رو کار بذارید.
‫بازدهیش رو میشه تنظیم کرد.
‫میتونید بین 3، 5، 10 یا 80 کیلوتُن انتخاب کنید.
‫برای اینجا، 3 کافیه. ‫بذاریم روی 5. ضرر که نداره.
‫وایسا ببینم. ‫عه... با خودت بمب...
‫بمب آوردی؟ بمبِ چمدونی آوردی؟
‫گوش کن. این بمبِ چمدونی نیست.
‫چیزی به اسم بمب چمدونی نداریم.
‫آخه کدوم گروه ضربتی چمدون دست میگیره؟
‫این بمبه. ‫تو... نکنه دیوونه شدی؟
‫مگه ندیدی این قارچ چه کارهایی میکنه؟
‫اینطوری هرکی توی ‫کانزاس شرقی باشه میمیره رفیق!
‫همه نمیمیرن.
‫انفجار، چند صد متر زیر زمین رخ میده.
‫پرتوهاش کله این منطقه رو میگیره
‫ولی جو دچار فروپاشی نمیشه.
‫اینطوری مشکل حل میشه.
‫درست انجامش بدید، ‫همه‌مون مدال میگیرم.
‫راست میگه.
‫دیدی چقدر سریع پخش میشه.
‫این رو میبرید طبقه منفی چهار... ‫و زنجیره‌ی انفجار رو فعال میکنید.
‫خودم یادتون میدم.
‫وقتی راه افتاد...
‫بین 9 تا 16 دقیقه فرصت دارید که خارج بشید
‫و سه کیلومتر از اینجا فاصله بگیرید.
‫بین 9 تا 16 دقیقه؟
‫زمان‌سنجش چون سیمِ فلزی نداره، ‫نمیشه بهش اعتماد کرد.
‫خیلی‌خب، آره. ‫تو چی کار میکنی؟
‫من همین‌جا میمونم
‫و هر موجودِ آلوده‌ای که ‫بخواد فرار کنه رو از بین میبرم.
‫- از بین میبری؟ ‫- باید بُکُشم‌شون نائومی.
‫قراره کسایی که تنها جرم‌شون آلوده شدن ‫به یه قارچ کُشنده بوده رو اعدام کنم.
‫ترجیح‌تون کارِ منه یا کارِ خودتون؟
‫آره. بذارش روی کولم.
‫خدای من! خدای من!
‫ازم دور شید. دور شید. برید عقب.
‫آروم باش... رفیق.
‫خیلی... ترسناک بود.
‫به‌نظرم باید همه‌مون از اینجا بریم.
‫معلومه که میریم. ‫اول شما. برید.
‫کوبا؟
‫من حالم خیلی خوب نیست.
‫باید از اینجا برم بیرون!
‫خیلی‌خب، چهار دقیقه برای اینکه بریم پایین،
‫دو سه دقیقه برای اینکه راهش بندازیم ‫و چهار دقیقه تا برگردیم بالا.
‫نه، بالا اومدن سخت‌تره. حداقل شش دقیقه.
‫به سمت طبقات پایین.
‫- یکی داره میاد. ‫- از کجا؟
‫از پشت ساختمون. ده ثانیه.
‫مذکر... با سرعت بالا. ‫دمای بدنش خیلی زیاده. سمت چپ.
‫- چیزی نمیبینم. ‫- چپ‌تر!
‫- چیزی نیست! ‫- چپ‌تر... درست پشت‌سرته!
‫این رو از من جدا کن!
‫گندش بزنن!
‫لعنتی. چقدر سنگینه.
‫میخوای من بیارمش؟
‫خودم میتونم.
‫خیلی‌خب، بذاریمش اون پایین؟
‫- و دعا کنیم درست بشه؟ ‫- فکر نمیکنم.
‫رابرت، حالت خوبه؟
‫کمرم درد گرفت.
‫- از همین‌جا هم میتونم بزنم‌شون. ‫- لعنتی.
‫خیلی‌خب، چیزی نمونده. آره.
‫گرفتمش.
‫برو.
‫هیچ‌کس جایی نمیره.
‫رابرت، اونجا چه خبره؟
‫صدای چی بود؟
‫کجا داری میری؟
‫چقدر وقت داریم خارج بشیم؟
‫بعد از فعال کردن زمان‌سنج، حداقل 9 دقیقه.
‫- اگه کافی نباشه چی؟ ‫- نمیدونم. میمیریم؟
‫- گیر کرده! ‫- وایسا. بذار کمک کنم.
‫مراقب جلوی پات باش.
‫اوه! حتما شوخیت گرفته.
‫- چرا اینطوری شده؟ ‫- آب رسیده بهش.
‫اگه وارد اون لوله بشه، ‫میره توی آبِ زیرزمینی
‫و میرسه به رودِ میزوری.
‫بیا زودتر منفجرش کنیم.
‫به‌نظرت باید بذاریمش توی اون اتاق؟
‫نه. همین‌جا خوبه.
‫وایسا ببینم. زمان‌سنج فعال شده.
‫خدای من! اون بی‌پدر فعالش کرده! زود باش!
‫از این شغل متنفرم.
‫با این لباس‌ها نمیتونیم به‌موقع خارج شیم.
‫درش بیار! در بیار!
‫اوه، گندش بزنن.
‫- چقدر زمان داریم. ‫- گفت به زمان‌سنج نمیشه اعتماد کرد.
‫- این الان یعنی چی؟ ‫- ممکنه زود منفجر بشه...
‫ممکنه دیر منفجر بشه. ‫فقط عجله کن!
‫اوضاع داره یه‌خرده بی‌ریخت میشه ابیگیل.
‫- قارچ داره میاد سمتت. ‫- نه بابا!
‫برو سمت در.
‫همینطوری برو!
‫وای!
‫لعنتی...
‫وای.
‫هی عوضی! تیرت تموم شد!
‫شنیدم خشابت خالی شد.
‫اینطور فکر میکنی؟ ‫بیا بیرون ببین تیر دارم یا نه!
‫فکر کنم به‌فنا رفتم.
‫بعدی تویی بی‌همه‌چیز!
‫موتورم رو داغون کردی؟
‫باشه. با ماشین تو میرم.
‫الان اینجا وضع جوریه ‫هرکی باید به فکر خودش باشه.
‫باید بمیری.
‫برو به درک.
‫دست کثیفت رو بهش نزن.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫- شروع کنم؟ ‫- شروع کن!
‫چی رو شروع کنی؟
‫حق با تو بود.
‫کمرت خوبه.
‫اوه، خفه شو.
‫این یارو میخواد ما رو بُکُشه؟
‫وای!
‫لعنتی.
‫هی! باید از اینجا بری!
‫اوه... خیلی بد شد.
‫یاد گرفتی چطور باید با اسلحه کار...
‫آره. یاد گرفتی.
‫- ترینی، باید بریم. همین الان! ‫- زود باش! سریع!
‫- نزن! نزن! نزن! ‫- خیلی‌خب.
‫خدایا. ما پاکیم! ما پاکیم! ما پاکیم!
‫با... باید بریم!
‫یا خدا! گریفین مُرده.
‫آره. طرف یه عوضی به تمام معنا بود.
‫زمان‌سنج رو فعال کرده بودی؟
‫میدونستم میتونید بیاید بیرون.
‫- آره جون خودت! ‫- حس ششمم بهم گفت!
‫- حس ششم داری؟ ‫- چه‌جورشم!
‫من که فکر نمیکردم ‫این دوتا کله‌پوک موفق بشن.
‫هنوز معلوم نیست.
‫چقدر وقت داریم؟
‫باید یک دقیقه و هفت ثانیه پیش منفجر میشد.
‫بمبِ چمدونی خراب آوردی، نه؟
‫چیزی به اسم بمب چمدونی نداریم.
‫منم همین رو بهش گفتم.
‫- زمان‌سنج درست کار نمیکنه. ‫- میشه انقدر این حرف رو نزنید؟
‫الان چی؟
‫اوه!
‫گندش بزنن! ماشینِ پسرم!
‫یک حادثه‌ی هسته‌ای رخ داده.
‫تشعشعات یونیزه‌شده ‫در منطقه‌ی پنج شناسایی شد.
‫این یک مانور نیست.
‫یه نفر بهم بگه اینجا چه خبره!
‫یک حادثه‌ی...
‫ببخشید سرهنگ. ‫اصلا حرف‌تون دقیق نیست.
‫چند ساعت بعد از حادثه‌ی آچیسون،
‫شما سعی کردید همون اشخاصی که
‫- جلوی گسترش قارچ رو گرفتن رو ساکت کنید! ‫- وایسا، وایسا ببینم.
‫- نه، نه، اما این... ‫- آره. حقته عوضی.
‫- شما سعی کردید... ‫- ببینم چطور میخوای خودت رو نجات بدی.
‫میخوام دوباره در مورد ‫اقدامات لازم صحبت کنیم.
‫ما الان داریم تمام تلاش‌مون رو میکنیم
‫که در آینده دوباره همچین اتفاقی نیفته.
‫- متوجه... ‫- عوضی.
‫محال بود بتونید موفق بشید،
‫اگه اقدامات قهرمانانه‌ی این مرد نبود.
‫- افسر بازنشسته‌ی دی‌تی‌آراِی، رابرت کوئین... ‫- آره.
‫که در گزارش تحلیلی سال 2009،
‫احتمال وقوع همچین حادثه‌ای رو
‫اعلام کرده بود.
‫نه، به‌نظر من مردم...
‫خب... چقدر طول میکشه تا بالاخره اخراج بشه؟
‫48 ساعت؟
‫ابیگیل؟
‫- ایشانی... اسم واقعیمه. ‫- ایشانی.
‫گزارش تحلیلیم پخش شده. ‫کار تو بود؟
‫- ما که بچه‌ننه نیستیم. ‫- ایول!
‫ظاهرا حسابی بهت مسکن زدن.
‫هی! مک‌الن. ‫از کجا میدونستی؟
‫تقلب کردم. ‫توی پرونده‌ات بود.
‫جدی؟
‫میخواستم ازت... تشکر کنم.
‫برای چی؟
‫که یادم آوردی چرا عضو ارتش شدم.
‫که همه‌جا رو منفجر کردم؟
‫که باشی... وقت بهت نیاز دارن.
‫که تو هم بودی.
‫هی... ماموریت هنوز تموم نشده.
‫یه لیوانِ پُر برام بریز.
‫ناسلامتی بهت مسکن زدن خنگول.
‫- اوه! ‫- اوه!
‫- مراقب باش! ‫- مراقب باش.
‫فکر کنم تقریبا...
‫16، 17 سالم بود.
‫با رفیقام داشتیم میچرخیدیم ‫که یهو گرسنه‌مون شد.
‫زدیم بغل که یه کیکی چیزی بگیریم.
‫من آخرین نفر رسیدم، ‫برای همین خوب‌ها رو برداشته بودن
‫و تنها چیزی که برام مونده بود...
‫یه چیزی به اسم تی‌کیکِ خاله سارا بود.
‫- برای همین... ‫- از اون روز شدی تی‌کیک؟
‫خریدمش و خوشم اومد. ‫گفتم میخوام برم یکی دیگه بگیرم
‫که نمیدونم چی شد رفیق‌هام ‫فکر کردن خیلی خنده‌داره.
‫- فکر کردن باحاله، برای همین... ‫- اوهوم.
‫کم‌کم بهم گفتن...
‫«سلام تی‌کیک.
‫تی‌کیکت کجاست؟ ها؟»
‫- متوجهی؟ چیزهای عجیب، خنده‌دار و مسخره. ‫- آره.
‫خلاصه همین.
‫شدم تی‌کیک.
‫دیگه از اون روز اسم واقعیم رو نشنیدم.
‫هیچ‌کس هم ازم نپرسید.
‫تا تو اومدی.
‫میبینی تراویس؟
‫مِهذاری.
‫وای!
« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]